บทที่ 34 [2/3]

“ก็เธออยู่ในสายตาฉันตลอดเวลานี่”

คำพูดนั้นทำให้เซเรน่าเงียบไปทันที ทว่าหัวใจเต้นแรงจนแทบระเบิดออกมา เธอรีบเบือนหน้าหนีรอยยิ้มและแววตาเจ้าเล่ห์ของเขา ราวกับว่ากำลังสนุกเมื่อเห็นท่าทีของเธอในยามนี้

ทำไมฉันถึงได้ไปหลงรักคนอย่างเขาได้นะ!

หลังจากนั้นรถก็แล่นมาเรื่อย ๆ จนถึงจุดแบ่งเขตเส้นถนนลูกรังตัดผ่านป่าสน และมีป้ายเขตแดนขึ้นสนิมบอกว่าเหนือ–ใต้ ทำให้ลุงมนัสหยุดรถ พลางพูดขึ้นว่า

“พวกเอ็งเดินไปอีกนิดจะถึงด่านตรวจเก่า ปลอดคนแล้วตอนนี้เดินข้ามไปได้เลย”

“ขอบคุณครับ”

ไซรัสกล่าวอย่างสุภาพก่อนจะช่วยป้าศรียกของที่ได้เป็นของฝากลง เพราะพวกเขาไม่มีของอะไรเลย

“พ่อหนุ่มกับหนูนี่ เป็นผัวเมียที่รักกันจริง ๆ นะ พ่อหนุ่มคอยดูแลทุกฝีก้าวเลย” ป้าศรีหัวเราะเบา ๆ

“ป้า! ไม่ใช่นะคะ” เซเรน่ารีบเถียงหน้าแดงจัด แต่ไซรัสกลับพูดนิ่ง ๆ

“อย่างที่บอก พวกเราพึ่งแต่งงานกัน เธอเลยเขิน ๆ ”

คำพูดนั้นทำให้ป้าศรีกับลุงมนัสหัวเราะเอ็นดู ก่อนจะขับรถกลับไป ทิ้งให้ทั้งคู่ยืนอยู่กลางถนนโล่ง ๆ มีเพียงลมแรง ๆ พัดกลิ่นสนสดใหม่ลอยแตะจมูก

“เขาเข้าใจผิดหมดแล้ว” เซเรน่าบ่นอุบอิบ

“ฉันไม่ได้ว่าอะไรนี่” เขาพูดยิ้มมุมปาก “หรือว่าเธอรังเกียจที่คนเข้าใจว่าเป็นเมียฉัน?”

“ไม่ใช่แบบนั้น!” เธอโต้ทันที ก่อนจะรู้ตัวว่าพูดเสียงดังเกินไป จึงรีบหลุบตาลง

“งั้นก็ดี” เขาพูดเรียบ แล้วเดินนำหน้าไปช้า ๆ

หลังจากนั้นไม่นานนัก รถ SUV สีดำเงาก็แล่นเข้ามาจอดใกล้ ๆ ก่อนชายหนุ่มในชุดสูทดำขลับจะเดินลงมา เขาคือศรัน มือขวาคนสนิทของไซรัส

“บอส!” เขาเรียกเสียงดีใจ “พระเจ้า…ผมคิดว่าคุณตายแล้ว!”

“ฉันไม่ตายง่าย ๆ ”

เมื่อเห็นท่าทีเฉยชาเช่นทุกครั้งของไซรัสก็ทำให้ศรันโล่งใจ ก่อนสายตาจะเลื่อนมามองเซเรน่า เขาโค้งศีรษะเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยด้วยท่าทีสุภาพ

“คุณเซเรน่า ยินดีที่ได้เจอครับ และขอบคุณที่ช่วยเจ้านายของผมไว้”

“ไม่เป็นไรค่ะ” เธอตอบเสียงเบา แต่รู้สึกถึงความเคารพและจริงใจจากสายตาของอีกฝ่าย

หลังจากนั้นไซรัสก็เดินขึ้นรถ โดยมีเซเรน่าตามไปติด ๆ ระหว่างทางศรันเล่าเรื่องสถานการณ์ของเขตใต้ น้ำเสียงจริงจัง เขาพูดถึงการสั่นคลอนของอำนาจ การที่กลุ่มของซิกเริ่มขยายอิทธิพล และข่าวลือว่าไซรัสเสียชีวิตแล้วแพร่สะพัดออกไปอย่างรวดเร็ว

“ตอนนี้เขตใต้ปั่นป่วนมากครับบอส บางคนเชื่อว่าคุณถูกเขตเหนือฆ่าตายไปแล้ว คนของบางกลุ่มเลยแยกตัวไปอยู่ฝ่ายคุณซิกแทน”

“งั้นเหรอ” ไซรัสนั่งนิ่ง สีหน้าของเขาไม่เปลี่ยนแม้แต่น้อย แต่แววตากลับวาวโรจน์อย่างน่าหวาดหวั่น

“ตอนนี้ทุกคนเชื่อว่าบอสตายจริง ๆ ครับ พวกเขากำลังดันซิกขึ้นเป็นผู้นำเขตใต้คนใหม่”

“ปล่อยให้มันเป็นไปก่อน” ไซรัสตอบเสียงเรียบ “ยิ่งพวกมันมั่นใจมากเท่าไหร่ ฉันจะกลับไปได้ง่ายขึ้นเท่านั้น”

“แล้วทางเขตเหนือ?” ไซรัสถามต่อ

“ก็ไม่ต่างกันครับ การที่คุณเซเรน่าหายไปพร้อมบอส ทำให้พวกนั้นคิดว่าเป็นแผนของฝั่งใต้ที่จะจับตัวเธอเป็นตัวประกัน เพื่อเจรจาในการขยายครอบครองพื้นที่”

“น่าสนใจดี” ไซรัสตอบเย็นชา ราวกับไม่ทุกข์ร้อนอะไร

“แต่ตอนนี้ ชื่อของคุณเซเรน่าเริ่มถูกพูดถึงในโลกใต้ดินแล้วครับ ไม่ว่าจะฝ่ายเหนือหรือฝ่ายของเรา เธอกลายเป็นผู้หญิงของไซรัส นัว และยังคนทรยศของเขตเหนือ คงถูกตั้งค่าหัวในไม่ช้า”

“ค่าหัวฉัน? หมายถึงรางวัลหากมีใครฆ่าฉันได้น่ะเหรอ!” เสียงหวานกล่าวอย่างตื่นตระหนก

“ครับ สำหรับสภาขององกรณ์มาเฟียคุณคือภัยรุกราน ไม่ว่าจะฝั่งไหน โดยเฉพาะการที่คุณเป็นลูกสาวผู้มีอิทธิพล และอดีตภรรยาของผู้นำเขตเหนือ ล้วนอันตรายเป็นพิเศษ เพราะทางเขตใต้สามารถล้วงข้อมูลจากคุณได้ นั่นเป็นสาเหตุที่พวกเขาต้องกำจัดคุณก่อนที่ฝั่งพวกเราจะได้ตัวคุณ”

“งั้นแสดงว่าพวกที่ไล่ล่าฉันกับไซรัสล่าสุดคือคนของเขตเหนือ? ไม่ใช่พวกเดียวกับลูกน้องที่ทรยศเขาในตอนแรก?”

“ครับ”

“เธอได้ยินแล้วใช่ไหม ว่าตอนนี้เราสองคนกลายเป็นเป้าหมายของทุกฝ่าย” ไซรัสยกยิ้มพลางหันไปมองเซเรน่า

“ฉันไม่ได้กลัว แค่รู้สึกว่ามันไม่ยุติธรรม ฉันไม่ได้ทำอะไรที่เลวร้าย หรือฆ่าใครตายสักหน่อย!” เซเรน่าเม้มปากแน่น

“นับตั้งแต่เธอก้าวเข้ามาในโลกของฉัน คำว่ายุติธรรมก็ไม่มีอีกต่อไป” เขาพูดพลางยกมือขึ้นสอดนิ้วเรียวเข้าไปในกลุ่มผมของเธอ แล้วไล้เบา ๆ “มีแต่คำว่าอยู่รอดเท่านั้น

เซเรน่าเผลอกำมือแน่น ความรู้สึกหวาดกลัวแล่นวาบไปทั่วร่าง นี่คือบทลงโทษที่เธอเปลี่ยนแปลงเนื้อเรื่องหรือไง ทั้งที่ได้เกิดใหม่แท้ ๆ กลับจะต้องตายอีกครั้งงั้นเหรอ แถมครั้งนี้ราวกับกลายเป็นศัตรูกับคนทั้งโลก

แล้วแบบนี้จะให้เธอเกิดใหม่ทำไม!

ปล่อยให้เธอได้ไปเจอกับครอบครัวจริง ๆ ของเธอยังดีกว่า...

ในระหว่างที่เซเรน่ากำลังน้อยใจกับโชคชะตาของเธอ เสียงทุ้มของไซรัสก็ดังขึ้น พร้อมความอบอุ่นจากฝ่ามือหนาที่เลื่อนกุมมือของเธอ ราวกับกำลังปลอบประโลมหัวใจดวงน้อย ๆ ของเธอ

“ไม่ต้องกลัว ตราบใดที่เธอยังอยู่กับฉัน ไม่มีใครแตะต้องเธอได้ แม้แต่ปลายเล็บ”