Mag-log in
แนะนำตัวละคร
อีริค : นักธุรกิจหนุ่มรูปหล่อ ภายนอกดู เคร่งขรึม เย็นชาแต่รักเธอหมดหัวใจ
มีนา(มิน) : สาวน้อยผู้เสียสละทำทุกอย่างเพื่อครอบครัว
มาร์ค : ผู้ช่วยของอีริคที่รู้ใจเจ้านายทุกอย่าง
กรวิช : เจ้าหน้าที่ของกรมอุทยาน เพื่อนรักของ อีริก
เมษา : น้องสาวของมีนา เธอเป็นคนเห็นแก่ตัว เอาแต่ใจตัวเอง อยากได้อะไรก็ต้องได้
**นิยายแนวโรแมนติกดราม่า ไม่มีนอกกายนอกใจ เศร้าบ้างในช่วงแรกแต่พอพระเอกได้รักแล้วคลั่งรักสุดๆ ฝากติดตามกันด้วยน๊า**
เรื่องย่อ
อีริคนักธุรกิจหนุ่มหล่อที่สุดแสนจะเย็นชาไม่เคยคบผู้หญิงคนไหนจริงจังมาก่อนกลับถูกใจสาวน้อยที่เจอกันตั้งแต่ครั้งแรก แต่เธอคนนี้คือลูกสาวของลูกหนี้รายใหญ่เขาและเธอคือคนที่พ่อส่งมาทำงานที่บ้านของเขาเพื่อขัดดอก ความรักของทั้งคู่จึงค่อยๆเริ่มก่อตัวขึ้นทีละนิดจากความใกล้ชิด และความดีของเธอ
ตัวอย่างความฟิน
"คุณจะจีบใครก็แค่ใช้ความจริงใจเองค่ะ ไม่เห็นต้องเอามินมาเป็นคู่ซ้อมให้เลย"เธอก้มหน้าหลบตาเขา น้ำตาที่พยายามกลั้นเอาไว้ไหลลงมาอาบสองแก้ม
อีริคเชยคางมีนาให้ขึ้นมามองหน้าตนก่อนจะลงก้มลงจูบหน้าผากเธอ
"ร้องไห้ทำไม ไม่ร้องนะครับคนดี"
"คุณหยุดทำแบบนี้กับมินได้แล้วค่ะ ถ้าตัวจริงของคุณรู้เข้ามันจะไม่ดีนะคะ"
"ตัวจริงอะไร"อีริคขมวดคิ้วถามเธอด้วยความสงสัย ก่อนจะปะติดปะต่อเรื่องราวทั้งหมดและเข้าใจความหมายที่เธอพูด
"เด็กโง่ นี่คิดว่าผมจะไปจีบผู้หญิงคนอื่นหรอ"อีริคบ่นสาวน้อยตรงหน้าพร้อมกับยื่นมือมาเช็ดน้ำตาให้เธอ
"ที่คุณร้องไห้เพราะไม่อยากให้ผมไปจีบคนอื่นใช่ไหม"
"เปล่าค่ะ มินแค่ไม่อยากเป็นต้นเหตุให้แฟนคุณเข้าใจผิด"มีนายังคงปากแข็งไม่ยอมรับหัวใจตัวเอง ทั้งที่ภายในใจตอนนี้เสียใจจนอยากจะหนีไปให้พ้นจากตรงนี้
"ทำไมปากแข็งจังนะ"เขาบ่นเธออีกครั้งและก้มลงไปจุ๊บริมฝีปากเธออย่างแผ่วเบา
"คุณปล่อยมินไปเถอะนะคะ"มีนาขอร้องเขาอีกครั้งพร้อมกับส่งแววตาเศร้าให้เขา
"เด็กโง่ตั้งใจฟังที่ผมจะพูดนะ ผู้หญิงที่ผมชอบคือคนที่ตื่นเช้ามาทำกับข้าวให้กินทุกวัน จัดชุดให้ไปทำงาน เตรียมน้ำอุ่นให้แช่ตอนเย็น นั่งกินข้าวเย็นพร้อมกันทุกมื้อ รู้รึยังว่าใคร"
"นี่คุณ...."มีนามองเขาด้วยแววตาสับสนเพราะทุกอย่างที่เขาพูดมามันหมายถึงตัวเธอเอง
"รู้รึยังว่าผมชอบใคร"เขาก้มลงจูบสาวน้อยตรงหน้าตั้งแต่หน้าผากเลื่อนลงมาที่จมูกและแก้มทั้งสองข้างจนมาหยุดที่ริมฝีปากอวบอิ่มของเธอ
"คุณอีริค"มีนาเรียกเขาด้วยเสียงแผ่วเบาแต่ถูกเขาเอานิ้วปิดปากไว้ก่อนจะก้มลงจูบเธออย่างดูดดื่มอีกครั้ง
"ผมชอบคุณ ได้ยินมั้ยมินว่าผมชอบคุณ คุณจะให้โอกาสผู้ชายคนนี้ได้ดูแลคุณได้มั้ย"
"มินว่าคุณเมาแล้วนะคะ กลับไปนอนที่ห้องก่อนดีกว่าค่ะ"มีนายังไม่อยากจะเชื่อสิ่งที่ตัวเองได้ยินเพราะกลัวเขาจะเมาจนพูดไปเรื่อยจึงพยายามบอกเขาให้กลับห้องไปพักผ่อนเพราะกลัวว่าพรุ่งนี้เช้าเมื่อเขาตื่นมาแล้วเขาจะจำเรื่องในคืนนี้ไม่ได้
"ไม่กลับผมไม่ได้เมา ทำไมคุณถึงไม่เชื่อผม ผมชอบคุณจริงๆ"
มีนากำลังจะเอ่ยปากบอกให้เขากลับห้องอีกรอบแต่โดนเขาอุ้มไปนอนบนเตียงและขึ้นคร่อมเธอเอาไว้ก่อนจะก้มลงจูบเธออย่างดูดดื่มและเนิ่นนาน
"ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว"อีริคบอกมีนาด้วยเสียงแหบพร่าหลังละริมฝีปากออกจากปากเธอ
ตอนนี้เขาพยายามกลั้นความต้องการของตัวเองไว้ลงไปนอนข้างๆและดึงเธอเข้ามากอดและลูบหัวเธอเบาๆ
"นอนได้แล้ว ถ้ายังไม่หลับตาผมไม่รับประกันนะว่าคืนนี้จะไปจบที่ตรงไหน"เมื่อได้ฟังคำพูดจากปากเขาทำให้มีนารีบหลับตาลงทันทีแม้ตอนนี้เธอจะตื่นเต้นจนนอนไม่หลับก็ตาม อีริคเห็นเธอหลับตาตามคำสั่งของตัวเองก็ยิ้มออกมาและดึงเธอเข้าไปกอดไว้แน่นกว่าเดิมเหมือนกลัวว่าเธอจะหนีไป
**********
นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นจากจินตนาการของผู้แต่งเท่านั้น ตัวละครและสถานที่เกิดจากการสมมติ อาจมีสถานที่จริงบ้างเพื่ออรรถรสในการอ่าน
💕ขอให้นักอ่านทุกท่านมีความสุขกับการอ่านนิยายเรื่องนี้นะคะ💕
หลังจากมาร์คกลับมาทำงานก็ถึงเวลาของอีริคต้องพาภรรยาไปพักผ่อนเสียที ช่วงนี้จึงต้องเร่งทำงานหนักไม่ให้มีงานค้างคาจะได้พาเมียรักไปพักผ่อนอย่างสบายใจ“ช่วงนี้โหมงานหนักจังเลยนะคะ”มีนาถามสามีขณะที่ถือน้ำผลไม้และอาหารว่างเข้ามาให้เขาในห้องทำงาน“อยากเคลียร์งานให้เสร็จครับจะได้พาเมียไปเที่ยว”“เที่ยวตอนไหนก็ได้ค่ะ ไม่เห็นต้องรีบร้อนขนาดนั้นเลย”“ไม่ได้พี่วางแผนไว้แล้วว่าจะพาเมียไปดูแสงเหนือที่ต่างประเทศ”“ขอบคุณนะคะสามี ทำงานต่อเถอะค่ะมินไม่กวนแล้ว”“เดี๋ยวก่อนสิ”“อะไรคะ”“ช่วยพี่ผ่อนคลายหน่อย”“ยังไงคะ”มีนาทำสีหน้ามึนงง
“คุณเลขาเชิญพบผมที่ห้องด้วย”อีริคกดเรียกเลขาผ่านโทรศัพท์ก่อนก้มลงทำงานต่อ“ล็อกประตูด้วย”ทันทีที่ได้ยินเสียงฝีเท้าก้าวเข้ามาในห้องเขาก็สั่งให้คนมาใหม่ล็อกห้องทันที“บอสมีอะไรให้รับใช้คะ”เลขาสาวเดินเข้ามาโอบรอบคอบอสและจุ๊บแก้มเขาไปหนึ่งที“ผมหิว”“แล้วบอสอยากทานอะไรล่ะคะ เลขาคนนี้จะหามาให้ค่ะ”“กินคุณ”อีริคละสายตาจากกองเอกสารตรงหน้าหมุนเก้าอี้กลับไปหาเลขาสาวซึ่งก็ไม่ใช่ใครที่ไหนเป็นมีนาภรรยาสุดที่รักของเขาเองช่วงนี้อีริคอนุญาตให้มาร์คพักร้อนยาวไปตามล่าหัวใจจึงต้องให้มีนามาทำหน้าที่แทนชั่วคราวเพราะเขาไม่อยากหาคนอื่นมาแทน ไม่อยากทำความคุ้นเคยกับลูกน้องใหม่มีนาจึงเสน
ในที่สุดอีริคก็ได้จัดงานแต่งงานสมใจ เขาอ้อนวอนมีนาอยู่นานกว่าเธอจะยอมใจอ่อน แต่คนที่ดีใจที่กว่าอีริคเห็นจะเป็นคุณนายนวลปราง เพราะเธออยากอวดลูกสะใภ้ให้คนอื่นเห็นถึงความสวยและความน่ารักของเธอเต็มแก่งานแต่งถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่อลังการที่โรงแรมสุดหรู ภายในงานมีแขกเหรื่อมากมายมาร่วมแสดงความยินดีกับคู่บ่าวสาว บรรยากาศภายในงานอบอวลไปด้วยรอยยิ้มและความสุข"พ่อกับแม่ขอให้ลูกทั้งสองถือไม้เท้ายอดทองกระบองยอดเพชรนะลูก"นวลปรางอวยพรลูกทั้งสองขณะส่งตัวบ่าวสาวเข้าหอ"หนักนิดเบาหน่อยก็อภัยให้กัน และให้เกียรติกันและกันนะลูก"พ่อของอีริคพูดเสริมภรรยาพ่อกับแม่อวยพรลูกๆเสร็จก็ลงไปส่งแขกต่อข้างล่างปล่อยให้บ่าวสาวได้ใช้เวลาร่วมกันมีนากราบลงบนตักของอีริคและกล่าวขอบคุณเขาสำหรับทุกๆเรื่องที่ผ่านมา และฝากชีวิตที่เหลือต่อจากนี้ให้เขาดูแล"มินสัญญาว่าจะเป็นภรรยาที่ดี
“ไอ้กรกูกลับแล้วนะโว้ย ว่างๆกูแวะมาหาใหม่ห้ามเจ็บอีกแล้วนะ”อีริคและมีนามาลากรวิชเพราะพรุ่งนี้ต้องกลับไปทำงานต่อแล้ว“เออ ขอโทษด้วยนะน้องมินไม่ได้พาไปเที่ยวเลย”“แค่มาพักที่นี่ก็ถือว่าได้เที่ยวแล้วค่ะ ที่นี่บรรยากาศดีมากครั้งหน้าพวกเราขอมารบกวนพี่กรอีกนะคะ”“รบกวนอะไรกันมาได้ทุกเมื่อที่ต้องการเลยนะ”“ขอบคุณนะคะ งั้นพวกเราขอตัวก่อนนะคะ”อีริคกอดลาเพื่อนรักพลางกำชับให้เขาดูแลตัวเองดีๆอย่าให้เจ็บตัวอีก“คุยกับใครหัวเราะคิกคัก”อีริคถามเมียรักขณะกำลังขับรถกลับบ้าน“แอบดูโทรศัพท์มินหรอคะ”“ดูไม่ได้?”อีริคเลิกคิ้วถามมีนา“คุยกับพี่ขวัญค่ะ ไม่เห็
“เราปล่อยพวกเค้าไว้สองคนจะดีหรอคะ”“ไม่เป็นไรหรอก ตอนชวนเธอมาไม่เห็นกลัวแบบนี้ ทีตอนนี้มาทำเป็นลังเลใจ”“พี่อีริคนี่ว่ามินหรอคะ”ทั้งสองคนล้างจานไปหยอกล้อกันไปส่งเสียงหัวเราะคิกคักกันใหญ่จนเสียงดังออกมาถึงข้างนอก“ไม่คิดว่าจะได้เห็นอีริคในมุมน่ารัก อ่อนโยนแบบนี้นะ”ของขวัญยิ้มและเป็นฝ่ายหันมาคุยกับกรวิชก่อน“อืม ความรักมักจะทำให้คนเปลี่ยนไปได้เสมอ”กรวิชตอบเธอเสียงนิ่งเรียบ“แล้วแขนนายเป็นยังไงบ้าง ยังเจ็บอยู่มั้ย งานของนายเสี่ยงอันตรายมากต้องระมัดระวังตัวดีๆนะ อย่าให้โดนแผลเก่าไม่อย่างนั้นอาจจะเป็นหนักกว่านี้”ของขวัญบอกกรวิชด้วยความเป็นห่วง“อืม ขอบใจ”“นายย้ายมาอยู่ที่นี่นานแล้วหรอ&rd
"เมื่อกี้กูไปถามคุณหมอมาแล้วบ่ายนี้หมอจะเข้ามาเช็คอาการมึงอีกรอบ ถ้าไม่มีไข้ก็กลับบ้านได้ หรือมึงอยากอยู่ต่อรอใครบางคนกูบอกหมอให้ก็ได้นะเผื่ออยากนอนอีกสักสองสามคืน""ไม่นอนแล้วกูไม่ชอบนอนโรงพยาบาล อยากกลับบ้าน"กรวิชเน้นเสียงใส่เพื่อนรัก"เออ ไม่นอนก็ไม่นอน คนบ้าอะไรปากไม่ตรงกับใจ"อีริคบ่นเพื่อนรักคืนบ้างบ่ายวันนั้นหลังจากคุณหมอเข้ามาตรวจดูอาการของกรวิชแล้วก็อนุญาตให้กลับบ้านได้ ใจหนึ่งเขาก็ดีใจที่ไม่ต้องนอนที่โรงพยาบาลต่อแต่อีกใจก็แอบคิดถึงใบหน้าของเธอคนนั้นที่นอนเฝ้าเขาทั้งคืน กรวิชยืนนิ่งอยู่อย่างนั้นจนอีริคที่จ่ายค่ารักษาพยาบาลเรียบร้อยแล้วเดินมาเรียกเขาขึ้นรถกลับบ้าน"ทำไมเปลี่ยนใจอยากนอนต่อแล้วหรอ""เปลี่ยนจงเปลี่ยนใจอะไรกัน ไปได้แล้วกูอยากกลับบ้านจะแย่แล้วเนี่ย"กรวิชรีบบอกเพื่อนและเดินนำอีริคไปที่ลานจอดรถโดยไม่รอเพื่อนเลย"ไอ้นี่รู้ทันเ







