LOGINShare
6
publish date:
2026-06-23 13:54:50คมธรณ์เลือกเวลาเปิดตัวเมียเด็กที่ท้องแล้วได้อย่างอลังการมาก
เขาให้รางวัลตุ๊กตาทองกับตัวเองเลยล่ะงานนี้
นังเมียใหม่ตัวแสบร้องกรี๊ดๆ แถมทำท่าจะมาหยุมน้ำขิง มีสิทธิ์อะไรวะ! น้องตกใจมากตอนเขาเข้ามาขวางแล้วปัด...ต้องเรียกว่าแบบนั้น ดีแล้วที่ไม่ต่อยเอา หล่อนกระเด็นกลิ้งกับพรม หลังจากที่เจ้าหล่อนลุกพรวดและย่างสามขุมเข้ามาหาเขาและน้ำขิง
เมื่อทิชากระเด็นไปกองที่พื้นแล้ว ก็ถึงบทพ่อของเขา ที่ลุกขึ้นมาโวย ว่าเขาเป็นลูกเลว บลาๆๆ เขาไม่ได้ฟังเพราะมัวแต่ขำ...ทิชากับสภาพนั้น...ไม่ได้ชอบทำร้ายผู้หญิงแต่สะใจว่ะ
ลงท้ายด้วยการที่เขาหอบพาน้องมาที่คอนโด ดีที่เขาซื้อที่นี่ไว้ ตามที่ไอ้ศาสตร์ เพื่อนผู้ที่สมองเป็นเลิศเรื่องเงินๆ ทองๆ แนะนำ ว่ามันจะกลายเป็นเงินเกษียณ สินทรัพย์ในอนาคต ระหว่างทางก็สามารถสร้างรายได้ เขามีเงินใช้ทุกวันนี้ก็เพราะมันนี่แหละส่วนหนึ่ง ที่เอาเงินประกันของแม่ที่มอบให้เขาไปลงทุนกับไอ้ศาสตร์ เขาเลยลอยชายไปมา กวนตีนพ่อ กวนตีนเมียใหม่พ่อ ไม่ยอมไปช่วยงานที่บริษัท ลั้นลาได้มาจะปีหนึ่งล่ะ
เขามีที่อยู่ให้น้องให้ตัวเองระหว่างหลบภัย ก็ต้องเรียกว่าแบบนี้ เขามีที่ให้น้องดูแลตัวเอง ไปจนกว่า...น้องจะคลอด
จริงๆ แล้วทำไมเขาคิดไม่ได้วะ
ปล่อยน้ำขิงอยู่ที่นี่ ให้เงินใช้ มารับไปหาหมอบ้างดูแลตามหน้าที่ที่ควรทำ มันก็คงจะพอแล้วละ ส่วนเขาไหนๆ น้องก็จะปล่อยให้เขาเป็นอิสระหลังจากคลอด ฉะนั้นเขาจะไปอยู่ที่ไหน ไปทำอะไรก็ย่อมได้
สมองคิดปราดๆ จะอย่างไรเขาก็ยังไม่อยากมีพันธะมาห้อยคอ แม้ว่าจะสงสารเด็กสาวมากก็เถอะ
“หิวไหม?”
เขาถามเมื่อจอดรถและกำลังจะเดินขึ้นคอนโดด้วยกัน เขาพาน้องตะลอนมาเกือบทั้งวัน เมื่อกี้จะได้กินข้าวเย็นก็ดันไม่ได้กิน เขาดันเปิดตัวน้องพังมื้ออาหารเย็นแสนสุขของครอบครัวไปซะแล้ว
“เอ่อ...”
น้ำขิงพยักหน้า เธอนิ่วหน้านิดๆ เพราะหิวจนแสบท้อง แต่ไม่กล้าบอกเขา คมธรณ์พาเธอเข้าไปที่เซเว่นข้างคอนโด บอกให้น้ำขิงเลือกของกินได้ตามสบาย เขาเลือกได้ข้าวกล่อง กล่องหนึ่งเอาไปให้พนักงานเวฟ แล้วตาก็สะดุดกับนมยี่ห้อหนึ่งที่เขามักจะให้เป็นของขวัญกันเวลาที่รู้ว่าเมียใครท้อง เป็นนมยอดฮิตสำหรับเป็นของฝากคนตั้งครรภ์ เขาก็มองน้ำขิงที่ยืนเลือกของกินอยู่ แล้วก็หยิบมาสองแพ็ก เขาหยิบมือถือขึ้นมาเสิร์ชหาว่า คนตั้งครรภ์อ่อนๆ ควรกินอะไรบ้าง บำรุงอย่างไร
แล้วเขาก็ได้ของให้น้องอีกหลายรายการ เขาจ่ายเงินแล้วพาเธอเดินเข้ามาในคอนโด และรอลิฟต์เพื่อขึ้นไปยังชั้นของตนเอง เขาหอบของพะรุงพะรัง ให้น้ำขิงถือแค่ไม่กี่อย่าง เขาเห็นน้องกำลังจะจิ้มไส้กรอกในถุงกิน ก็ห้ามไม่ให้น้ำขิงกินไส้กรอก เขายื่นมือขอถุงไส้กรอกจากน้อง น้องมองเขาตาแป๋วแหวว กลืนน้ำลาย...จนเขาเห็นชัด แต่เธอก็ส่งให้เขาแต่โดยดี
“เอ่อ ทำไมกินไม่ได้ล่ะ”
“มันไม่เหมาะกับคนท้อง พวกอาหารปรุงแต่ง”
เขาว่า ทำตัวเป็นคนมีความรู้ด้านคนท้องไปแล้วตอนนี้
“ต้องกินอาหารปรุงสุกใหม่ จริงสิ พวกอาหารเวฟก็ไม่ควรกินนะ เดี๋ยวพวกนี้พี่กินเอง ส่วนน้ำขิงเดี๋ยวไปสั่งอาหารใหม่มาให้”
“แต่หนูหิว หนู...อยากกินไส้กรอก”
อะไรบางอย่างทำให้น้ำขิงรู้สึกน้อยอกน้อยใจ จนน้ำตาคลอ เธอเบะปาก ก่อนจะน้ำตาร่วง
“ฮือ...ขอหนูกินไม่ได้เหรอ”
“อะ เอ่อ ตายละ ร้องไห้เลยเหรอ เอ้าๆ กินได้จ้ะ กินได้”
“ฮือๆ ถ้าหนูกินไป คุณบอกว่าไส้กรอกมันไม่ดี ลูกจะเป็นอะไรไหม ฮือๆ แต่หนูอยากกินมาก”
“โอ๊ย...โธ่ น้ำขิงเอ๋ย กินได้สิ กินได้ พี่ขอโทษที่พี่ห้าม”
เธอรับถุงไส้กรอกคืนจากเขา กินทั้งน้ำตา ขณะที่เขาพาเธอขึ้นลิฟต์
อา...
ทำไมทั้งน่ารัก น่าเอ็นดู และน่าสงสารไปพร้อมกันนะ น้ำขิง
เฮ้อ...
ไอ้ความคิดจะปล่อยให้น้องอยู่คนเดียว แล้วเขาขอหลีกไปใช้ชีวิตโสดๆ แวะมาดูแลบ้างตามหน้าที่อันควรทำ เป็นอันจะต้องพังไปแล้วตอนนี้
คมธรณ์กลอกตา พรูลมหายใจออกมาอย่างหงุดหงิด หงุดหงิดตัวเองนั่นแหละ น้องหันมาเห็นอาการนั้น ไส้กรอกยังคาปาก เธอรีบกลืน และถามเขาเสียงละห้อย
“คุณไม่ชอบที่หนูกินของที่คุณห้ามเหรอ”
“เปล่า”
“แต่คุณถอนหายใจดังมากๆ เมื่อกี้ แล้วก็หน้าบึ้ง คุณ...คุณโกรธหนูเหรอ จริงสิคุณก็ควรโกรธแหละ หนูทำให้ชีวิตคุณยุ่งไปหมด”
เจ้าตัวน้ำตารื้นอีกแล้ว ถึงชั้นที่เป็นห้องของเขาพอดี เขาพาน้ำขิงเดินเข้าไปในห้อง ห้องของเขาใหญ่โตมาก ในสายตาของน้ำขิง มันใหญ่กว่าบ้านของเธอทั้งหลังเสียอีก
เขาวางของลงตรงโต๊ะหน้าโซฟา ปลดเป้ของน้ำขิงที่อาสาถือให้ลงมา ก่อนจะวางไว้บนพรม เขาถอนใจ มองหน้าน้ำขิง ที่มองเขาแล้วทำตาปริบๆ
น้ำตายังคงคลอหน่วง
ตากลมโตของเธอสวย และสื่ออารมณ์ได้ชัด ตอนนี้มันก็ชัดว่าสาวน้อยกำลังเศร้าโศก
ใครจะไปอดใจไหวกัน...
เขาดึงน้องมากอด น้ำขิงตัวแข็งทื่อ เขาลูบผมเธอเบาๆ พร้อมกับเอ่ยออกมาเสียงอ่อนโยน
“พี่ไม่ได้โกรธ คนที่ควรจะโกรธคือน้ำขิง พี่มากกว่าที่ทำให้ชีวิตน้ำขิงวุ่นวาย ต้องมามีภาระ ต้องมาเป็นแม่...ทั้งที่น้ำขิงยังไม่พร้อม แถมยังทำร้ายทั้งกายและใจของน้ำขิงไปอีก พี่ขอโทษกับสิ่งที่พี่ทำลงไปทั้งหมด น้ำขิงให้อภัยพี่นะ”
“ค่ะ”
ไม่คาดคิดว่าเขาจะพูดแบบนั้น เธอหัวใจเต้นแรง น้ำตาหยุดไหล เมื่อเขาเชยคางมนให้เงยมองหน้าเขา นัยน์ตาคู่นั้นอบอุ่นเหลือเกิน ไม่เคยมีใครมองเธอด้วยสายตาแบบนี้มานานมากแล้ว
ตื้นตันจนน้ำตาไหลออกมาอีกแล้ว ห้ามไม่อยู่จริงๆ อาจจะเพราะฮอร์โมนที่แปรปรวนในระยะการตั้งครรภ์
“ไม่ต้องร้องไห้แล้วนะ เด็กดี”
“หนูห้ามตัวเองให้ร้องไห้ไม่ได้ พักนี้หนูเป็นอะไรก็ไม่รู้ ทั้งที่หนูเป็นคนร้องไห้ยากมาก ตาตีจนขาแตกหนูยังไม่ร้องไห้เลย โดนคนล้อ โดนคนด่าก็ไม่ร้อง ตกท้องร่องเพราะไปส่งเหล้าขาหัก ก็ยังไม่ร้องเลย”
โถ แม่คุณ จะต้องโตมาแบบไหนกันหนอ แต่ต่อไปนี้ เขาจะไม่ให้เธอต้องได้พบเจอกับอะไรแบบนี้อีก เขาสาบานกับตัวเอง
น้ำตาของน้ำขิงต่อไปนี้มีแต่น้ำตาแห่งความสุข
และใครที่ทำให้น้องร้องไห้ เขาจะทำให้มันร้องไห้มากกว่าน้องเป็นสองเท่าแน่ละ
“เอาเถอะ อยากร้องก็ร้อง พี่ไม่ว่า กินข้าวกัน อิ่มหรือยัง?”
“ยัง...” เธอปาดน้ำตาป้อยๆ เขามองอย่างเอ็นดู อยากอาสาเช็ดให้ แต่ก็กลัวน้องจะตกใจกลัวเขา
“ปะ งั้นไปกินข้าวกัน วันนี้กินแบบนี้ไปก่อนเนาะ พรุ่งนี้พี่ค่อยจัดแบบถูกหลักโภชนาการคนท้องให้น้ำขิง”
น้ำขิงยิ้มให้เขาทั้งน้ำตา แล้วยอมให้เขาจูงพาไปกินอาหารในห้องครัว
เขาอิ่มแล้วแต่น้องยังกินต่อตุ้ยๆ ท่าทางน่าอร่อย เขาขอตัวลุกไปดูห้องหับให้น้อง น้ำขิงดูดีใจที่รู้ว่าที่ห้องของเขามีห้องนอนสองห้อง และไม่ต้องนอนกับเขา
เขาชักจะอยากให้ห้องนี้มีห้องนอนห้องเดียวแหะ...
คืนนั้นหัวถึงหมอนเขาก็หลับไปเลย เวลาสามวันที่เกิดเรื่องกับชีวิตเขานี่ ต้องเรียกได้ว่าสามวันพลิกชีวิตจริงๆ
Latest chapter
เริ่มที่ร้าย ปลายที่รัก บทส่งท้าย
หนึ่งปีต่อมา...บ้านดรุณทองวันนี้มีงานเลี้ยงฉลองงานมงคลสมรส ระหว่างน้ำขิง และ คมธรณ์ ซึ่งมีทั้งงานพิธีอย่างถูกต้องในตอนเช้า และเลี้ยงฉลองในช่วงเย็น แขกมีแต่คนกันเอง คนสนิท น้ำขิงนั้นสวยงามเฉิดฉายในชุดราตรีสั้นแบบเกาะอกฟูฟ่องสีชมพูโอโรส สีที่เข้ากับผิวของเธอ ขับให้เธอสวยเด่นกว่าใคร ในอ้อมแขนของเธอ มีตาหนูน้ำหนึ่งที่ตอนนี้กำลังน่ารักน่าชัง และเป็นจุดศูนย์กลางของคนในงาน เพราะมีแต่คนเวียนมาอุ้มหยอก ตาหนูอารมณ์ดี ใครอุ้มก็หัวเราะยิ้มตาหวานส่งให้ ชอบเป็นพิเศษคือสาวสวย ตอนนี้ตาหนูอยู่ในอ้อมแขนของมทินา มองอามุกคนสวยตาแป๋ว ยิ้มหวานตาเยิ้มส่งให้ ปรากฏที่ควงมากับเธอ ถึงกับมันเขี้ยว แกล้งเอานิ้วจิ้มหน้าผากเจ้าตัวน้อยหยอกๆ แล้วเอ่ยเสียงเข้ม“นี่ เชื้อพ่อแรงนะเราน่ะ นี่ของอา...อย่ามามองตาหวานมาก อาหึง” “นี่มันเด็กนะคะพี่ป๋องแป๋ง” คำเรียกชื่อเขาจากปากของมทินา ทำให้ปรากฏทำหน้าดุใส่เธอ มทินาทำหน้าตาย เหมือนไม่รับรู้ว่าเขาห้ามขาดแล้วกับชื่อเล่นนี้ไม่ให้เธอเรียกอีกต่อหน้าผู้คน“มุกขา พี่เคยขอแล้วว่าไม่ให้เรียกไอ้ชื่อป๋องแป๋งนี่ มันฟังกะโหลกกะลา ปัญญาอ่อนมาก ไม่เหมาะกับหนุ่มสุดหล่อ ว่าที่ สจ.อย่างพ
เริ่มที่ร้าย ปลายที่รัก 30
เมื่อเช็กอินเรียบร้อย น้ำขิงก็ถูกพี่ลากเข้าไปในห้องไม่ทันได้พูดอะไรสักคำ คมธรณ์ก็อุ้มเธอลอยขึ้น น้ำขิงตกใจกับการกระทำสุดห่ามนั่น เขาโยนเธอลงบนเตียงกว้าง ก่อนจะกระโจนตามขึ้นมา น้ำขิงยังไม่ทันได้อ้าปากพูดอะไร เขาก็ประกบริมฝีปากลงมาและจูบเธอ จูบ และจูบ พายุจูบละเพียงแค่สูดลมหายใจเพราะจะขาดอากาศเท่านั้น ก่อนจะบดลงมารอบแล้วรอบเล่าน้ำขิงที่ไม่ได้หายใจหายคอ หัวหมุนคว้างไปหมดเพราะรสชาติจุมพิตของเขา ทำให้เธอมึนเมา และอ่อนเปียกในอ้อมอกของคมธรณ์“ไม่มีเงื่อนไขอะไรแล้ว”เขาคำรามเสียงเป็นกระซิบ น้ำขิงปรือตาขึ้นมามองเขา สีหน้าของเขาตอนนี้ดุดันเหลือเกิน สายตาก็ราวกับมีเปลวไฟอยู่ในนั้น“พะ พี่ธรณ์”“น้ำขิงต้องเป็นเมียพี่ตลอดไปไม่มีเลิกกัน”“แต่...”“ไม่มีแต่ ห้ามแต่ ไม่เอาคำว่าแต่”เขางึมงำ พรมจูบไปตามซอกคอหอมกรุ่นของสาวน้อย มือไม้ของเขาก็วุ่นวายสาละวน ถอดนั่นดึงนี่ ครู่เดียวร่างน้อยก็เปลือยเปล่า ทรวงอกอวบใหญ่ของเธอคัดเต่ง พร้อมที่จะให้นมบุตร มันเลยใหญ่กว่าขนาดธรรมดา ป้านทรวงมีสีเข้มขึ้น และเห็นเส้นเลือดชัดเจนเพราะผิวน้องขาว ท้องที่ขยายเพราะคลอดบุตร ตอนนี้แทบจะกลายเป็นปรกติ มีพุงนิดๆ พอน่
เริ่มที่ร้าย ปลายที่รัก 29
งานพิธีของตาโอ่งผ่านไปอย่างเรียบง่ายอาจจะเพราะไม่มีญาติและเพื่อนสนิทที่ไหน มาแสดงความเสียใจ และบอกลาแกเป็นครั้งสุดท้ายเกินสิบคน นับได้แค่นั้น แขกในงานมีแค่สหายร่วมเมาของตาโอ่งสองคน เจ้าหนี้ที่มารอเก็บเงินอีกสามคน มทินาที่อาสาเป็นแม่งานช่วยเขา เขาและน้ำขิงเขาจ่ายเงินให้กับเจ้าหนี้ของตาโอ่ง น้ำขิงค้านว่าจะจ่ายเอง เขาไม่ยอมบอกว่าเขาจะรับผิดชอบให้ รวมถึงให้ค่าเสียเวลามทินาด้วย ที่ช่วยจัดการจัดแจงและบางส่วนก็ออกเงินไปก่อน เธอก็ไม่ขอรับเช่นกัน บอกว่าทำบุญเป็นหนสุดท้ายให้กับคนตาย“รับไปเถอะ”“ไม่ค่ะ” เธอยังยืนยัน พร้อมกับยิ้มหวานส่งให้กับเพื่อนของพี่ชาย...“พี่ไม่สบายใจนะ” คมธรณ์ว่า“ไม่เป็นไรค่ะ แค่พี่ธรณ์ช่วยดูแลคุณป๋องแป๋งก็โอเคแล้วค่ะ”เขากลืนน้ำลายอย่างฝืดๆ ไอ้แป๋งมีชื่อเล่นจริงว่าป๋องแป๋ง ซึ่งมีแต่คนในบ้านที่เรียก มันห้ามเรียกชื่อเล่นเต็มๆ ของมันมานานมากแล้ว เว้นแต่พ่อ และแม่ ที่ห้ามไม่ได้ เพราะก็ยังยืนยันที่จะเรียกชื่อนี้เหมือนกับลูกชายยังเป็นเด็กเล็กๆ “เอ่อ...น้องมุกรู้”“คะ?”เธอมองหน้าเขาแล้วกะพริบตาปริบๆ เขามองพินิจคนใบหน้ารูปไข่ตรงหน้า มทินายิ่งโตยิ่งสวย จากที่ดูแล้วน
เริ่มที่ร้าย ปลายที่รัก 28
สองวันต่อมา...น้ำขิงปวดท้องตอนสามทุ่ม ทำให้เกิดความโกลาหลไปทั้งบ้าน เพราะคมธรณ์ที่จิตหลุด เกิดแรงมหาศาลอุ้มเมียวิ่งไปหน้าบ้าน...ตั้งท่าจะวิ่งไปจนถึงโรงพยาบาล ลืมไปเลยว่าต้องขับรถ ทำให้บิดาต้องขับรถตามลูกชายกับลูกสะใภ้ ก็วิ่งไปแล้วหลายเมตร คุณธรรมทั้งขำทั้งโมโหลูก ที่ตกใจจนสติแตก อุ้มเมียวิ่งแบบนั้นถ้าพากันหกล้มหกลุก จะยิ่งวุ่นวายคูณสองเลยเอามะเหงกเขกหัวลูกไปโป๊กพอเป็นพิธี น้ำขิงนั้นก็ขำเขา...จะหัวเราะก็ไม่ได้เพราะปวดท้องหน่วงมากไปถึงโรงพยาบาล น้ำขิงก็ถูกเข็นเข้าห้องตรวจ ทีมของหมอทิวาที่ดีลไว้เตรียมพร้อมเรียบร้อย ไอ้หมอทิวาบอกว่าจะควบคุมดูแลกำกับ แต่จะไม่ไปดูช่วงล่างเด็ดขาด คมธรณ์ตกลงและขอเข้าห้องคลอดด้วยเวลาตีสองปากมดลูกเปิด คมธรณ์ที่อดหลับอดนอนเฝ้าวนหน้าห้องคลอดถูกพาไปล้างไม้ล้างมือ สวมชุดกันเชื้อและพาเข้าไปพร้อมกับหมอทิวาตีสองสิบห้านาทีต่อมา เขาถูกเข็นออกมาเพราะเป็นลมเนื่องจากเห็นเลือดของน้ำขิงตาหนูคลอดออกมาปลอดภัยครบสามสิบสอง ด้วยการคลอดแบบธรรมชาติ สัญญาณทุกอย่างดี แกร้องเสียงดัง น้ำขิงที่อ่อนเพลียจากการเบ่งคลอด เหลือบมองหน้าเล็กๆ นั่น น้ำตาคลอ ตื้นตันไปหมดเมื่อเห็นลูก
เริ่มที่ร้าย ปลายที่รัก 27
คมธรณ์นอนหลับไปนานมาก...ตื่นขึ้นมาอีกที น้ำขิงก็ไม่อยู่แล้ว เขาบิดขี้เกียจยังคงมึนๆ อยู่นิดๆ เพราะสมองยังปรับจูนเรื่องเขตเวลาไม่เข้าที่เท่าไหร่ เพราะเดินทางไกลจากแอลเอมาถึงเมืองไทยก็หลายชั่วโมง มาก็ไม่ได้พัก...เขาใช้กำลังเฮือกสุดท้ายไปกับ...คิดแล้วก็ยิ้มอย่างพึงใจเขาใกล้น้องได้ในระดับนี้ กอด จูบ และสัมผัสได้ขนาดนี้ เพราะการห่างกันนั่นแหละ ความคิดถึงโหยหาได้ทลายกำแพงใดๆ ระหว่างกันจนพังไปหมดอย่าหวังว่าน้องจะได้ไปไหน ไม่มีทางที่เขาจะปล่อยให้น้ำขิงไปอยู่ที่อื่นสัญญา เงื่อนไข เขาจะบอกน้องว่ามันไม่มีอีกต่อไปแล้วนะคมธรณ์ลุกขึ้นอาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วลงไปข้างล่าง พบว่าตอนนี้ทุกคนรวมตัวกันอยู่ในห้องโถง คุณธรรม จิตรา และน้ำขิง“มาแล้วหรือเจ้าธรณ์”คุณธรรมเอ่ยทัก ท่านนั่งติดกับจิตรา น้ำขิงกำลังนั่งพลิกอ่านหนังสือ ที่จิตราหามาให้“มาแล้วครับพ่อ ขอบคุณที่พ่อดูแลน้ำขิงกับหลานให้นะครับ” “พ่อมีเรื่องจะคุยกับแก เรื่องของน้ำขิงน่ะ”คุณธรรมเอ่ยเสียงจริงจัง น้ำขิงเงยหน้าขึ้นมองท่าน นัยน์ตากลมโตมองจ้องท่านอย่างสงสัย ความระแวงและปมในใจทำให้ใจแกว่ง หรือคุณท่านจะรู้แล้วนะ เรื่องที่เธอตกลง
เริ่มที่ร้าย ปลายที่รัก 26
และเมื่อจัดการเรื่องบิดาเรียบร้อย ระหว่างที่รอเรื่องขึ้นศาล คมธรณ์ก็ไปส่งปรากฏไปหาที่เรียนที่แอลเอ เขาวุ่นวายกับไอ้ตัวแสบเกือบสามเดือน ตอนแรกคิดจะกลับมาก่อนเพราะบอกไว้ว่าจะอยู่แค่เดือนเดียว แต่เพื่อนไม่ยอม งอแงหนักมาก แถมบอกว่าจะสร้างความร้าวฉานให้กับเขาและน้ำขิง เพราะได้ถ่ายคลิปตอนที่คมธรณ์เข้าผับลับเฉพาะที่เพื่อนชาวอเมริกันพาไปซ่าไว้ด้วย สร้างไปเหอะ น้องไม่ร้าวหรอก!ใจอยากบอกเพื่อนแบบนั้น แต่ก็ไม่อยากให้น้ำขิงเห็นอยู่ดี จากกันมาแบบเขายังงอนน้องอยู่นิดๆ แต่คนทำงอนดูเหมือนจะไม่รู้เรื่อง เขาก็ได้แต่ถอนใจนั่นแหละ อดโทรหาทุกวันไม่ได้ ส่งข้อความไปคุยด้วย นัดเวลาวีดีโอคลอ เพราะเวลาไม่ตรงกันเขายอมอดนอนเพื่อให้ได้คุยกับน้อง กลางวันเพื่อนก็ลากไปตะลอน เขาป่วยส่งท้ายก่อนกลับไทย เสียค่ารักษาตัวไปฉ่ำๆ เพราะค่ารักษาที่นั่นแพงมาก เลยทำให้กำหนดเวลาเลตมากขึ้นไปอีกปรากฏได้ที่เรียน ที่พักแล้วเรียบร้อย ทุกอย่างไอ้ตัวแสบบอกให้เขาปิดเป็นความลับ ตอนนี้พ่อกับแม่ของมันตามหาให้ควั่กแล้ว ไอ้หมอนั่นดันหัวเราะเมื่อรู้ว่าพวกท่านเดือดร้อน แถมบอกว่าเอ่อ...สมน้ำหน้าให้วุ่นวายเสียบ้าง ไว้เรียบร้อยแล้วจะติดต่อก
You May Also Like
หลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็พบว่าสามีคือมหาเศรษฐี
ทานตะวันหลากสี68.3K viewsล่าหัวใจ คุณภรรยา(เก่า)ที่รัก
น้ำหมึกหิมะ103.7K viewsถึงป๋าดุ (ดัน) หนูก็ไหว
ผลิกา(เลอบัว)69.1K viewsนางบำเรอ BAD GUY
ลำเจียก69.6K viewsร้อนรักเด็กในโอวาท (5P)
Selenex214 viewsเอาดอร์
เฮียกังฟู62 viewsเมียรักบนเตียง
ผัดบวบ20 viewsนอสทัลเจีย...ความลับของเรา (20+)
GeneSis9115 views
