LOGINคืนนั้นชิงชิงมีความสุขมาก พ่อสามีรีบสวมเสื้อผ้าแล้วมุ่งหน้าไปที่ห้องของเขา
ยามเช้าไก่ขัน จางซือกลับมาจากเรือนหัวหน้าหมู่บ้าน นางทำสำรับเช้าไว้ให้สามี ซึ่งอี้หลุนก็ยังออกไปหาของป่าตามเดิม
ชิงชิงมีใบหน้ายิ้มแย้มป้อนข้าวสามี นางจางซือเห็นแล้วก็อบอุ่นหัวใจ ที่สะใภ้รักบุตรชายแล้วเอาใจใส่อย่างดี
"ชิงชิง เจ้าก็ไปหาของป่ากับพ่อเจ้าด้วย แม่จะดูแลอาหานเอง"
"เจ้าค่ะท่านแม่" ชิงชิงช่างเป็นสะใภ้ที่ว่านอนสอนง่ายเหลือเกิน
หลังจากกินข้าวอิ่ม ชิงชิงกับพ่อสามีเร่งออกเดินทางมุ่งหน้าไปภูเขาอีกลูก พ่อสามีเดินอย่างเนิบช้า ส่วนชิงชิงเดินข้างหลังเขา นางไม่กล้าที่จะเอ่ยอันใดออกมา
"ชิงชิง ข้ารักเจ้า" อี้หลุนหันหน้ามาหานาง มองหน้าคนงามในชุดผ้าฝ้ายที่หยาบกระด้าง อีกทั้งถักเปียสองข้างอย่างงดงาม
ชิงชิงนางถึงกับพูดไม่ออก ตาแก่เจ้าเล่ห์สารภาพรักกับนาง
"ท่านพ่อ" หัวใจนางสั่นหวั่นไหว ความรักผิดศีลธรรม จุดจบของมันไม่งดงามนัก
อี้หลุมจุมพิตสะใภ้ท่ามกลางหิมะที่ตกลงมา ชิงชิงในยามนี้เริ่มคล้อยตามกับบทสวาทที่พ่อสามีมอบให้นางเสียแล้ว
พ่อสามีพานางเข้ามาหลบหิมะ ในเรือนร้างแห่งหนึ่ง ชิงชิงหนาวจนปากสั่น นางนั่งบนกองฟาง ส่วนอี้หลุนปิดประตูเรือน อีกทั้งจุดไฟเพื่อให้ความอบอุ่นฝช่วงนี้มีทั้งหิมะ มีทั้งฝนสลับกันตกลงมาทุกวัน
"เจ้าหนาวมากรึ" เขาถามนางด้วยความเป็นห่วง โชคชะตาพาเราให้มาพบเจอกัน ช้าไปจริง ๆ
"ท่านพ่อ ความสัมพันธ์ของเราไม่ควรจะไปต่อ" นางเอ่ยขึ้น
"ชิงชิง เรื่องนี้จะเป็นเพียงความลับของเราสอง" ชิงชิงมองพ่อสามี ดวงตาของเขาเต็มเปี่ยมไปด้วยความรักที่มองนาง
ท่ามกลางหิมะตกด้านในเรือนร้างพ่อสามีกำลังเคี่ยวกรำสะใภ้อย่างชิงชิง
ซึ่งหญิงสาวก็ปล่อยตัว ปล่อยใจไปกับพ่อสามี หญิงสาวกำลังเลียหัวดุ้นพ่อสาม ส่วยพาอสามีกำลังก้มมองกลีบงามอูมนูนที่พองขึ้น ไร้ขน ช่างงดงามยิ่งนัก
ลิ้นหนาเลียผ่านร่อง คนงามถึงกับร้องครางออกมาทั้งที่ปากคายเกี้ยวดุ้นอยู่
น้ำเมือกไหลออกมาจากรูสวาท พ่อสามีเลียกินอย่างสาแก่ใจ
ชิงชิงดูดดุ้นอวบจนน้ำรักไหลออกมาอย่างมากมาย นางกลืนลงไป
กระบวนท่าต่อมาเป็นท่านอนตะแคง มือหนาจับเต้านมไว้ ดุ้นอวบใหญ่มุดเข้าไปที่ด้านหลัง ข้างามอีกข้างหนึ่งพลันยกขึ้น
พับ พับ พับ พับ
พับ พับ พับ พับ
พ่อสามีอัดกระแทกดุ้นเข้ารูอย่างแรง ชิงชิงครางออกมาอย่างเสียว มันใหญ่ยาวจริง ๆ นางชอบมาก
"อ้า อ้าลึกอีกเจ้าค่ะ" ยิ่งลึกมันยิ่งเสียวมาก
"คนงาม อ้า" พ่อสามีอัดกระแทกดุ้นอย่างเต็มที่ จนนางมีความสุข
เพียงสองถ้วยชาพ่อสามีก็ปล่อยน้ำรักออกมาอย่างมากมาย ชิงชิงรู้สึกถึงความอุ่นด้านใน
ทั้งสองหายใจอย่างเหนื่อยหอบ หิมะหยุดตกแล้ว ทั้งสองจึงออกจากเรือนร้างทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น วันนี้ล่าสัตว์ได้ไม่เยอะ พอกลับไปถึงเรือนพบว่า จางซือทำอาหารเย็นไว้รอแล้ว
หลังจากกินข้าวอิ่ม จางซือก็ไปเรือนหัวหน้าหมู่บ้านตามเดิม ส่วนชิงชิงพาสามีเข้านอน หลังจางหานนอนหลับสนิทพ่อสามีก็เข้ามาหานาง
"ท่านพ่อ"
"ข้าคิดถึงเจ้า"
ชิงชิงทำมือจุปากไว้ กลัวสามีจะตื่น จางหานรู้สึกหิวน้ำยิ่งนัก
"ชิงชิง"
จางหานเรียกนางแล้ว
"อาหาน"
"ข้าหิวน้ำ"
"ข้าป้อน" ชิงชิงรินน้ำชาให้สามี พ่อสามียังไม่ไปไหน
"เจ้านอนกับข้านะ" จางหานเอ่ยขึ้น เขาพิการทั้งเดินไม่ได้และตาบอด มีเพียงนางที่ดูแลเขาอย่างดี ในใจจางหานรู้สึกผิดต่อภรรยายิ่งนัก
จางหานนอนด้านในติดผนัง ชิงชิงนอนด้านนอก พ่อสามียังไม่ยอมไปไหน
ชิงชิงปิดปากตัวเองไว้ นางเกร็งไปทั้งตัว ก็พ่อสามีตัวดี เลียร่องสวาทของนางอยู่ อีกทั้งจางหานยังนอนข้าง ๆ โชคดีที่จางหานหลับไปแล้ว
แจะ แจะ แจะ
แจะ แจะ แจะ
ลิ้นแหย่ในรูสวาทครั้งแล้วครั้งเล่า อี้หลุนทำอย่างเบา จุมพิตที่ร่องสวาทครั้งแล้วครั้งเล่า รสชาติช่างหวานยิ่งนัก กลีบงามสีแดงชุ่มไปด้วยน้ำสีขาว เลียโหนกนูน ไปหาหน้าท้อง เต้านมจนาดใหญ่ทั้งสองข้างเต็มไปด้วยรอยแดงของพ่อสามีฝากไว้
ชิงชิงต้องข่มปากไว้ไม่ให้ร้องออกมา พ่อสามีจุมพิตนางอย่างเร่าร้อน ลิ้นหนาสัมผัสกันและกัน ชิงชิงยอมกลายเป็นหญิงร่านงามเมือง
ตามนิยายที่เขียน ความรู้สึกของตัวละครอย่างชิงชิง มันช่างทรมานเหลือเกิน
ดุ้นอวบเข้าไปในร่องสวาท ร่องงามขยายใหญ่เป็นวงกว้าง ดุ้นเข้า ๆ ออก ๆ ด้านในอย่างช้า ๆ เพราะทำแรงมิได้
ผ่านไปสองถ้วยชา พ่อสามีปล่อยน้ำเมือกเข้าไปด้านใน แล้วดึงดุ้นออกมา น้ำไหลออกมาด้วย ทั้งสองคนรู้สึกดีมาก
กระบวนท่าสุดท้ายของคืนนั้นพ่อสามียืนข้างเตียง ชิงชิงนอนถ่างขา พ่อสามีเสียบดุ้นเข้าไปอย่างช้า ๆ หญิงสาวรู้สึกดีอีกครั้ง
พับ พับ พับ พับ
พับ พับ พับ พับ
ดุ้นมุดเข้าไปจนมิดด้ามครั้งแล้ว ครั้งเล่า ชิงชิงยังมองจางหานนอนหลับอย่างสนิท มันเกิดความรู้สึกผิดขึ้นมาในใจ เมื่อนางกลับไปโลกปัจจุบัน นางจะลบนิยายเรื่องนี้ทิ้งแล้วจะไม่เขียนอีกเลย บาปกรรมยิ่งนัก
ยามนี้เยียนหรานอยู่ในโรงครัวกับกวนอี้ นางมองหม้อเห็ดของกวนอี้ ใบหน้างามระบายไปด้วยรอยยิ้ม คนของหนานอ๋องนำสำรับไปให้เจ้านายแล้ว กวนอี้มองเยียนหรานเหตุใดนางจึงยิ้มผิดปกตินัก สตรีนางนี้เป็นบ้าไปแล้วกระมัง ทหารกล้าต่างมาตักข้าวในโรงครัว ไม่นานนักพวกเขาก็พลันเดินจากไป เยียนหรานล้างชามในครัว สองถ้วยชาผ่านไป เหล่าทหารล้มลงพื้นนอนตายกันอย่างมาก เยียนหรานถูกนำตัวไปที่กระโจมหนานอ๋อง สิ่งแรกที่เห็นคือเย่หวานมุมปากอาบไปด้วยเลือก"หญิงชั่วเยี่ยงเจ้า กล้าวางยาพิษ" หนานอ๋องยังไม่ทันได้กิน เย่หวานนำไปกินเสียก่อนนางจึงตายแทนเขา เยียนหรานพลันหัวเราะอย่างมีความสุข"ข้าเล่า ข้าแค่เป็นสายลับให้เจาอ๋อง แต่ท่านให้ทหารทั้งค่ายมาย่ำยีข้าเกือบปี จนข้าตั้งครรภ์ ท่านคิดว่า ท่านทำถูกแล้วรึ" สมควรแล้วพวกมันต้องตาย ส่วนนังเย่หวานให้ชายทั้งสี่คนไปรังแกเยียนหราน ในตอนนั้น เยียนหรานคิดว่าเย่หวานสมควรตาย"เจ้ามันหญิงชั่ว ข้าจะสังหารเจ้า" "เอาเลย ข้ายอมตาย" เยียนหรานได้แก้แค้นแล้ว นางคิดว่านางควรตายตาหลับ จู่ ๆ หนานอ๋องกระอักเลือดขึ้นมา "นี่เจ้าใส่อะไร""น้ำชาข้าก็ใส่ยาพิษ" เยียนหรานเทยาพิษใส่บ่อน้ำดื่มที่นำมาต้ม
เยียนหรานพาร่างกายอันบอบช้ำกลับมาที่กระโจมท่ามกลางฝนห่าใหญ่ตกลงมา หญิงสาวมองเห็นหัวเจาอ๋องเสียบประจานหน้าลานประลองยุทธไม่จริง !!!เจาอ๋องตายแล้ว เยียนหรานรับไม่ได้จริง ๆ นางแทบจะเป็นลม นางถามทหารแถวนั้น พบว่าหนานอ๋องเป็นคนสังหารเจาอ๋อง เพราะเจาอ๋องคิดต้องการบัลลังก์ หลายวันต่อมาเยียนหรานใช้ชีวิตในค่ายทหารอย่างไม่มีความสุข นางยิ้มขมให้ตัวเอง ตั้งแต่เจาอ๋องชีวิตนางก็ไร้ทิศทาง หวังรอให้เขามารับนาง แต่สุดท้ายเขาก็ตายไปแล้วพวกต้าข่านยังคงอยู่ในค่ายทรมานนางเหมือนเดิม เยียนหรานแม้จะตั้งครรภ์พวกเขาก็ไม่ละเว้นนางเลยแม้แต่น้อยวันนี้เยียนหรานออกไปหาของป่ากับกวนอี้ กวนอี้นึกสาแก่ใจไม่น้อยที่เจาอ๋องตายด้วยน้ำมือของหนานอ๋อง เยียนหรานสะพายตะกร้าที่ไม่ใหญ่มาก เดินตามกวนอี้เพราะวันพรุ่งนี้ ต้องทำอาหารเช้าให้นายทหารทุกคน เนื่องจากเสบียงหมดแล้ว รอหนานอ๋องเบิกจากคลังหลวง"เยียนหราน ข้าว่าบรรยากาศบ่อน้ำพุร้อน ก็ไม่เลวเลย" ตาแก่กวนอี้จะพานางไปไหนกัน หรือจะให้นางมีอันใดกับเขาในบ่อน้ำพุร้อนเป็นดังคาดเดาเอาไว้ กวนอี้พาเยียนหรานมาที่บ่อน้ำพุร้อน กวนอี้ให้เยียนหรานถอดผ้าแช่ในน้ำพุร้อน เยียนหรานนั่งลงแช่น้
เยียนหรานคุกเข่าหันสะโพกไปทางต้าข่าน ต้าข่านเลียผ่านร่องสวาททั้งหน้าและหลัง จุมพิตอย่างเร่าร้อน แจะ แจะ แจะแจะ แจะ แจะลิ้นหนาทั้งดูดและเลีย ยิ่งเขาเล่นลิ้น นางยิ่งเสียวจนฉี่จะราดอยู่แล้วอ๊อก อ๊อก อ๊อกอ๊อก อ๊อก อ๊อกดุ้นใหญ่พลันกระแทกปากคนงาม เยียนหรานรับรู้ได้ถึงน้ำรักซึมทีละเล็กน้อย ช่างหวานยิ่งนัก"อ้า อ้า แม่นางเยียน" ปี๊ด !!!เพียงไม่นานอาจิงก็ปล่อยน้ำรักเข้าปากเยียนหรานจนหมด ชายหนุ่มทำหน้าอย่างผ่อนคลายอย่างมากน้ำรักไหลเยิ้มออกจากปากเยียนหรานอย่างมาก กระบวนท่าต่อไป เยียนหรานขอพักเหนื่อยต้าข่านชอบเยียนหรานยิ่งนัก นางตั้งครรภ์ นางอาจจะตั้งครรภ์ลูกของเขาหรืออาจิง หากเขาต้องกลับไปชนเผ่า เขาจะขอท่านอ๋อง นำตัวนางกลับไปด้วยเยียนหรานนอนหายใจยังไม่ถึงหนึ่งถ้วยชา ชายทั้งสองคนก็เริ่มบทสวาทกับนางเสียแล้ว...ยามอรุณรุ่ง เยียนหรานต้องหอบผ้าไปซัก ได้ยินเหล่าทหารสนทนา กันว่าหนานอ๋องแต่งชายาเอกบุตรสาวขุนนาง เขาช่างมีความสุขนักอีกทั้งเจาอ๋องหลบหนีการจับกุมอย่างหัวซุกหัวซุน เยียนหรานซักผ้าเสร็จกลับไปที่กระโจม"เจ้าสินะ นังแพศยาที่หนานอ๋องส่งให้มาบำเรอพวกทหาร" เยียนหรานนั่งพักในกระโจม จู่ ๆ
กวนอี้ลากนางมาที่ห้องเก็บฟืน ที่เต็มไปด้วยกองฟาง เยียนหรานท้องได้สี่เดือนแล้ว เหตุใดในค่ายทหารถึงได้มีแต่คนระยำเช่นนั้น แม้แต่หญิงตั้งครรภ์พวกมันยังทำได้ลงคอกวนอี้จุมพิตที่เรียวปากงามของเยียนหราน สองมือหนาใหญ่ค่อย ๆ ปลดอาภรณ์ของนางออกมาเยียนหรานนอนถ่างขาบนกองฟางที่รองด้วยเศษผ้า นางจะให้พวกมันกระทำนางไปก่อน แต่ก่อนที่จะไป นางจะให้พวกมันตายไปกับนางด้วยกวนอี้มองร่างอวบที่ท้องนูนขึ้น เด็กในท้องอาจจะเป็นลูกของต้าข่านก็ได้ กลีบงามของนางอวบอิ่มขึ้นจริง ๆ เท่าฝ่ามือหนาใหญ่ของเขากวนอี้เลียริมฝีปากอย่างหื่นกาม สามนิ้วขยี้ตรงกลีบงาม เยียนหรานพลันร้องออกมาเสียงหลงน้ำลายหยดลงกลีบงามสีแดง เยียนหรานหายใจอย่างเหนื่อยหอบแจะ แจะ แจะแจะ แจะ แจะแม้นางจะตั้งครรภ์อยู่ นางก็ยังคงเป็นหญิงร่านสำหรับเขา มือหนาใหญ่แหย่ร่องสวาทอย่างสนุก เยียนหรานร้องออกมาไม่หยุด เพียงไม่นานนัก กวนอี้พลันดึงนิ้วมือออกมา เลียน้ำหวานที่นิ้วมือของเขาเขารีบให้เยียนหรานเลียที่ดุ้นอับอวบใหญ่นางมองเจ้าแท่งหยก อวบใหญ่ มืองามชักดุ้นขึ้นลงไปมา มีหยดน้ำซึมออกมาไม่น้อยเมื่อนางเลียที่หัวดุ้นกวนอี้ถึงกับร้องครางออกมาอย่างเสียวสุด
เยียนหรานเหนื่อยล้ายิ่งนักหลายเดือนผ่านไปร่างกายเยียนหรานพลันอวบอิ่มขึ้นมาก นางก็ไม่รู้ว่านางเป็นอันใด ข่าวของเจาอ๋องก็พลันเงียบหายไปเยียนหรานต้องล้างเท้าให้กับทหารของชนเผ่าทุ่งหญ้าอย่าง ต้าข่านมาเจริญสัมพันธไมตรี จึงนอนอยู่ค่ายทหารนอกเมือง หนานอ๋องจึงให้เยียนอ๋องมาปรนนิบัติต้าข่านเยียนหรานรินสุราให้ต้าข่าน ทันทีที่เขากินเข้าไป พบว่าสุรานี้มียาพิษ"นี่เจ้า คิดสังหารข้ารึ" เยียนหรานมองเขา แน่นอนว่านางอยากจะให้เขาตาย แล้วโยนความผิดให้หนานอ๋อง"หนานอ๋องเป็นคนสั่งให้ข้าทำ" เยียนหรานแกล้งบีบน้ำตา "เจ้ามันหญิงชั่วอย่างหนานอ๋องบอกเสียจริง โชคดีที่ข้ากินยาถอนพิษไว้แล้ว" ต้าข่านใช้มีดสั้นภายในชั่วพริบตาเดียว อาภรณ์ของเยียนหรานขาดกระจุยกระจายเลยทีเดียว"นี่ท่าน" ร่างงามกระจ่างตรงหน้า ต้าข่านทันที นับว่าเขารอบคอบที่เชื่อหนานอ๋อง"เยียนหราน เจ้าโดนพิษหนอนวสันต์เข้าไป เจ้ายังไม่เข็ดหลาบสินะ ข้าจะทำให้เจ้ารู้เองว่า ความตายมันเป็นเช่นไร"ทันใดนั้นเยียนหราน ต้องตกตะลึงแท่งหยกขนาดใหญ่ยาวของต้าข่าน ต้าข่านถึงกับยิ้มเยาะ แน่นอนว่า ของลับของชนเผ่าทุ่งหญ้า ของบุรุษชาวทุ่งหญ้า ย่อมใหญ่ยาวทุกคน ถึงชนิดท
กวนอี้เป็นพ่อครัวในกองทัพทหาร สังกัดหนานอ๋อง เขามองเยียนหรานด้วยสายตาที่หื่นราคะ "เจ้ามองอะไร ในตอนนั้นเยียนหรานกำลังล้างชามอยู่ ยามนี้ พวกทหารต่างฝึกวิทยายุทธ์ที่ลานประลองยุทธ์"เยียนหราน เจ้าคงมิรู้ว่า ท่านอ๋องอนุญาตให้ข้านอนกับเจ้าได้" สารเลว !!!อย่าให้นางออกไปได้แล้วกันกวนอี้โอบกอดนางอย่างเร่าร้อนในโรงครัว ลิ้นหนาขบติ่งหูของนาง เยียนหรานจำใจต้องอดทนเพราะนางไม่มีทางเลือก ขางเกงขาวบางถูกปลดออก จึงเหลือเพียงสะโพกที่งอนงามมือหนาใหญ่จับสะโพกที่งอนงามไว้ ค่อย ๆ แหย่เข้าไปในรู้สวาทของคนงาม เยียนหรานยืนถ่างขาออกกว้าง ๆรับรู้ได้ถึงมือหนาใหญ่ที่แหย่เข้าไป อย่างช้า ๆ กลีบงามที่ชุ่มไปด้วยน้ำสีชมพู ผลิออกมา แจะ แจะ แจะแจะ แจะ แจะน้ำสีขาวขุ่นพลันไหลออกมาจากร่องสวาทอย่างมาก เยียนหรานทำปากอย่างซี๊ดซ๊าดด้วยความเสียว กวนอี้มองร่องสวาทมีน้ำไหลเยิ้มออกมา กลิ่นบุปผาหอมหวานลอยเข้าจมูกเขา ทำให้เขาอดใจไม่ไหวเสียจริง มือหนาใหญ่ผลิกลีบงามออกแล้ว ใช้ลิ้นเลียตรงนั้น จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบจ๊วบ จ๊วบ จ๊วบรสชาติหวานยิ่งนัก รูสวาทของนางช่างงดงามเหลือเกิน"อ้า อ้า อ้า ข้า อ้า" เยียนหรานเสียวไปกับการที่ตาเฒ่







