Mag-log inเรียวปากงามคาบเกี่ยวลำดุ้น ลิ้นงามหมุนหัวไปทั่วหัวดุ้นที่ปลายโค้งงอนงาม อวี้ฉีนางบิดเรือนกายไปมา
"อ้า อ่า อือ คนงาม" เสียงดูดเเละเลียยิ่งทำให้ชายหนุ่มมีความสุข มู่หนานหนานเลียไปถึงโคนลำดุ้นรสชาติหวานยิ่งนัก มือหนาใหญ่ของเขาขยี้เรือนผมนางเล่นอย่างมีความสุข
เสียงดูด บ๊วบ บ๊วบ บ๊วบ
ยิ่งทำให้คนเป็นใหญ่ในใต้หล้าเยี่ยงเขามีความสุขจนหาคำบรรยายมิได้ ไม่นานนักน้ำรักสีขาวขุ่นพุ่งออกมาจากปลายดุ้น ลิ้นงามเลียเข้าไปดูดกินอย่างหมด ยิ่งนางดูดตรงปลายชายหนุ่มยิ่งเสียวสุดยอด
"สุดยอดคนงาม"
หญิงสาวลุกขึ้นไปนั่งที่เตียงถอดเอี๊ยมออกจนหมด ให้เห็นทรวงอกที่ใหญ่เเละงดงาม
อวี้ฉียิ้มอย่างหวาน
"เจ้าจะทำกระบวนท่าอันใดให้เราพอใจ" น้ำเสียงอ่อนโยนพลันถามคนงาม
รอยยิ้มหวานของนางทำให้เขา อยากจะขังนางไว้ไม่ต้องยิ้มให้ผู้ใดอีก
"หงส์กินมังกรเจ้าค่ะ" น้ำเสียงหวานเอ่ยอย่างเย้ายวน
ร่างงามจับลำดุ้นที่ชุ่มด้วยน้ำเมือก ค่อย ๆ แหย่เข้าไปข้างในร่องงามที่งดงามราวกับสวนดอกท้อของสวรรค์
ฉึก !!!!
มันเข้าไปเรียบร้อยเเล้ว ดวงหน้างามทำตาโตราวกับไข่ห่าน ทั้งเจ็บทั้งเสียวในเวลาเดียวกัน
ชายหนุ่มที่นอนลง รับรู้ได้ถึงความแน่นภายในร่องงาม หญิงสาวค่อย ๆ ขยับเรือนกายรูดขึ้นรูดลง ตอนเเรกพลันเจ็บ แต่พอน้ำหล่อลื่นออกมา กับทำให้นางสนุก โยกเรือนกายจนลืมความทุกข์ไปเลย
หนึ่งบุรุษ หนึ่งสตรีต่างแหกปากร้องครวญครางอย่างมีความสุข
พับ พับ พับ พับ
พับ พับ พับ พับ
ไม่นานนักน้ำสีขาวขุ่นก็แตกออกมาไหลเยิ้มผ่านร่องงาม หญิงสาวเหนื่อยเเล้วล้มตัวนอนข้างกายชายหนุ่ม
คนอย่างเขารึครั้งเดียวจะพอ อวี้ฉีจับขาร่างงามถ่างออกมาอย่างกว้าง ๆ มือหนาใหญ่พลันเเหย่เล่นอย่างมีความสุข
มู่หนานหนานร้องครวญครางอย่างแรง นางแตกรอบที่สองแล้วกระมัง
นิ้วมือที่ชุ่มไปด้วยน้ำเมือกสีขาวขุ่น ชายหนุ่มพลันดูดกิน จากนั้นจับดุ้นเสียบเข้าร่องงามอีกครั้ง
พับ พับ พับ พับ
พับ พับ พับ พับ
ยิ่งเขากระแทกแรง ๆ นางเหมือนกับได้ขึ้นสวรรค์ น้ำรักไหลเยิ้มออกมา
ไม่ไหวแล้ว
ลำดุ้นกระแทกเข้าไปในร่องรักอย่างมีความสุข มันใหญ่มาก มู่หนานหนานสบายยิ่งนัก นางแตกไปหลายรอบเเล้วดูจากน้ำขาวขุ่นชุ่มออกมา
กลิ่นความหอมหวานคละคลุ้งทั่วตำหนักเฟย ชายหนุ่มนอนกอดร่างงามพรหมจุมพิตไปทั่วใบหน้างาม
ยามเช้าวันถัดมาฝ่าบาทประชุมขุนนางเสร็จกิจบ้านเมือง
เเจ้งกับเหล่าขุนนางว่าฝ่าบาทจะแต่งตั้งมู่หนานหนานเป็นกุ้ยเฟยภายในอีกสามวันข้างหน้า เหล่าขุนนางไม่มีผู้ใดขัดข้องต่างเห็นด้วยกับฝ่าบาท เพราะเทพธิดามู่หนานหนานเป็นคนของเผ่าหูเกอย่อมเป็นคนนำโชควาสนามาให้แคว้นหนาน
อวี้ฉีดีใจที่ฝ่ายขุนนางต่างเห็นด้วย ในยามนี้ข่าวลือที่อวี้ฉีนะแต่งตั้งสนมกุ้ยเฟยแพร่สะพัดไปทั่ววังหลวง เหล่าสนมต่างร้อนใจไม่แพ้หยวนฮองเฮา
ในยามนี้มู่หนานหนานเดินนำหน้าเสี่ยวไหนมุ่งมาที่อุทยานหลวงชมดอกเบญจมาศตอนนี่คือเหมันต์ฤดู ดอกเบญจมาศยิ่งบานส่งกลิ่นหอมอบอวลไปทั่ววังหลวง
"ตายเเล้วนึกว่าผู้ใด ที่แท้ก็ว่าที่กุ้ยเฟยนี่เอง" คนของหยวนฮองเฮาเอ่ยขึ้น มู่หนานหนานมองพระนางหยวนฮองเฮาในฉลองพระองค์สีเหลืองทอง ใบหน้างามล้ำเหนือคนใต้หล้า สตรีที่เคียงข้างเจ้าสมองสุนัขช่างงดงามนัก
"ถวายพระพรฮองเฮาเพคะ" มู่หนานหนานใยอาภรณ์สีเหลืองอย่างเรียบง่ายถวายพระพรฮองเฮาอย่างนอบน้อม
หยวนฮองเฮาลอบมองใบหน้าละเอียดสีผิวงดงามราวกับผิวเด็กน้อยแรกเกิด
"ในเมื่อเจ้าจะเป็นกุ้ยเฟยเเล้ว ข้าจะเรียกเจ้าว่าน้องหญิงมู่เเล้วกัน"
"เป็นพระมหากรุณาธิคุณเพคะ"
นางไม่เชื่อเป็นอันขาดว่าฮองเฮาจะมีเมตตาต่อนาง เป็นไปมิได้ที่คนกำลังจะเสียสามีให้หญิงอื่น จะดีใจเพียงนี้
"ข้าจะมอบกำไลเลือดนกให้เจ้า" มู่หนานหนานมองกำไลบนมืองามของหยวนฮองเฮา
"เเม่นางมู่รับไปสิเจ้าคะ"
ข้ารับใช้คนสนิทอย่างเเม่นมหลิวเอ่ยขึ้น ทำให้มู่หนานหนานจึงยอมรับของจากหยวนฮองเฮา ใบหน้าพระนางยิ้มอย่างเป็นมิตรให้มู่หนานหนาน ก่อนจะเดินจากไป
เสี่ยวไหนมองกำไลเลือดนกเเปลกมากที่พระนางหยวนฮองเฮาจะทำดีด้วย
มู่หนานหนานจึงเก็บกำไลไว้ในสาบเสื้อ
ในวันที่แต่งตั้งกุ้ยเฟยนั้นมู่หนานหนานจำต้องตื่นแต่เช้าตรู่ นางสวมชุดสีชมพูใบหน้างามนั้นประทินด้วยแป้งหอม ศีรษะนั้นสวมงกุฏหงส์ขนาดพอดีกับศีรษะ หญิงสาวถูกประคองให้เข้าไปในท้องพระโรง เหล่าขุนนางต่างมองพระสนมกุ้ยเฟยช่างงดงามนัก นางเดินไปที่ประทับสำหรับสนมใหม่อย่างนาง อวี้ฉี่นั่งบนบัลลังก์ทองพอใจนัก ที่ได้สาวงามที่มากความสามารถประดับแคว้นหนาน
ยามนี้เยียนหรานอยู่ในโรงครัวกับกวนอี้ นางมองหม้อเห็ดของกวนอี้ ใบหน้างามระบายไปด้วยรอยยิ้ม คนของหนานอ๋องนำสำรับไปให้เจ้านายแล้ว กวนอี้มองเยียนหรานเหตุใดนางจึงยิ้มผิดปกตินัก สตรีนางนี้เป็นบ้าไปแล้วกระมัง ทหารกล้าต่างมาตักข้าวในโรงครัว ไม่นานนักพวกเขาก็พลันเดินจากไป เยียนหรานล้างชามในครัว สองถ้วยชาผ่านไป เหล่าทหารล้มลงพื้นนอนตายกันอย่างมาก เยียนหรานถูกนำตัวไปที่กระโจมหนานอ๋อง สิ่งแรกที่เห็นคือเย่หวานมุมปากอาบไปด้วยเลือก"หญิงชั่วเยี่ยงเจ้า กล้าวางยาพิษ" หนานอ๋องยังไม่ทันได้กิน เย่หวานนำไปกินเสียก่อนนางจึงตายแทนเขา เยียนหรานพลันหัวเราะอย่างมีความสุข"ข้าเล่า ข้าแค่เป็นสายลับให้เจาอ๋อง แต่ท่านให้ทหารทั้งค่ายมาย่ำยีข้าเกือบปี จนข้าตั้งครรภ์ ท่านคิดว่า ท่านทำถูกแล้วรึ" สมควรแล้วพวกมันต้องตาย ส่วนนังเย่หวานให้ชายทั้งสี่คนไปรังแกเยียนหราน ในตอนนั้น เยียนหรานคิดว่าเย่หวานสมควรตาย"เจ้ามันหญิงชั่ว ข้าจะสังหารเจ้า" "เอาเลย ข้ายอมตาย" เยียนหรานได้แก้แค้นแล้ว นางคิดว่านางควรตายตาหลับ จู่ ๆ หนานอ๋องกระอักเลือดขึ้นมา "นี่เจ้าใส่อะไร""น้ำชาข้าก็ใส่ยาพิษ" เยียนหรานเทยาพิษใส่บ่อน้ำดื่มที่นำมาต้ม
เยียนหรานพาร่างกายอันบอบช้ำกลับมาที่กระโจมท่ามกลางฝนห่าใหญ่ตกลงมา หญิงสาวมองเห็นหัวเจาอ๋องเสียบประจานหน้าลานประลองยุทธไม่จริง !!!เจาอ๋องตายแล้ว เยียนหรานรับไม่ได้จริง ๆ นางแทบจะเป็นลม นางถามทหารแถวนั้น พบว่าหนานอ๋องเป็นคนสังหารเจาอ๋อง เพราะเจาอ๋องคิดต้องการบัลลังก์ หลายวันต่อมาเยียนหรานใช้ชีวิตในค่ายทหารอย่างไม่มีความสุข นางยิ้มขมให้ตัวเอง ตั้งแต่เจาอ๋องชีวิตนางก็ไร้ทิศทาง หวังรอให้เขามารับนาง แต่สุดท้ายเขาก็ตายไปแล้วพวกต้าข่านยังคงอยู่ในค่ายทรมานนางเหมือนเดิม เยียนหรานแม้จะตั้งครรภ์พวกเขาก็ไม่ละเว้นนางเลยแม้แต่น้อยวันนี้เยียนหรานออกไปหาของป่ากับกวนอี้ กวนอี้นึกสาแก่ใจไม่น้อยที่เจาอ๋องตายด้วยน้ำมือของหนานอ๋อง เยียนหรานสะพายตะกร้าที่ไม่ใหญ่มาก เดินตามกวนอี้เพราะวันพรุ่งนี้ ต้องทำอาหารเช้าให้นายทหารทุกคน เนื่องจากเสบียงหมดแล้ว รอหนานอ๋องเบิกจากคลังหลวง"เยียนหราน ข้าว่าบรรยากาศบ่อน้ำพุร้อน ก็ไม่เลวเลย" ตาแก่กวนอี้จะพานางไปไหนกัน หรือจะให้นางมีอันใดกับเขาในบ่อน้ำพุร้อนเป็นดังคาดเดาเอาไว้ กวนอี้พาเยียนหรานมาที่บ่อน้ำพุร้อน กวนอี้ให้เยียนหรานถอดผ้าแช่ในน้ำพุร้อน เยียนหรานนั่งลงแช่น้
เยียนหรานคุกเข่าหันสะโพกไปทางต้าข่าน ต้าข่านเลียผ่านร่องสวาททั้งหน้าและหลัง จุมพิตอย่างเร่าร้อน แจะ แจะ แจะแจะ แจะ แจะลิ้นหนาทั้งดูดและเลีย ยิ่งเขาเล่นลิ้น นางยิ่งเสียวจนฉี่จะราดอยู่แล้วอ๊อก อ๊อก อ๊อกอ๊อก อ๊อก อ๊อกดุ้นใหญ่พลันกระแทกปากคนงาม เยียนหรานรับรู้ได้ถึงน้ำรักซึมทีละเล็กน้อย ช่างหวานยิ่งนัก"อ้า อ้า แม่นางเยียน" ปี๊ด !!!เพียงไม่นานอาจิงก็ปล่อยน้ำรักเข้าปากเยียนหรานจนหมด ชายหนุ่มทำหน้าอย่างผ่อนคลายอย่างมากน้ำรักไหลเยิ้มออกจากปากเยียนหรานอย่างมาก กระบวนท่าต่อไป เยียนหรานขอพักเหนื่อยต้าข่านชอบเยียนหรานยิ่งนัก นางตั้งครรภ์ นางอาจจะตั้งครรภ์ลูกของเขาหรืออาจิง หากเขาต้องกลับไปชนเผ่า เขาจะขอท่านอ๋อง นำตัวนางกลับไปด้วยเยียนหรานนอนหายใจยังไม่ถึงหนึ่งถ้วยชา ชายทั้งสองคนก็เริ่มบทสวาทกับนางเสียแล้ว...ยามอรุณรุ่ง เยียนหรานต้องหอบผ้าไปซัก ได้ยินเหล่าทหารสนทนา กันว่าหนานอ๋องแต่งชายาเอกบุตรสาวขุนนาง เขาช่างมีความสุขนักอีกทั้งเจาอ๋องหลบหนีการจับกุมอย่างหัวซุกหัวซุน เยียนหรานซักผ้าเสร็จกลับไปที่กระโจม"เจ้าสินะ นังแพศยาที่หนานอ๋องส่งให้มาบำเรอพวกทหาร" เยียนหรานนั่งพักในกระโจม จู่ ๆ
กวนอี้ลากนางมาที่ห้องเก็บฟืน ที่เต็มไปด้วยกองฟาง เยียนหรานท้องได้สี่เดือนแล้ว เหตุใดในค่ายทหารถึงได้มีแต่คนระยำเช่นนั้น แม้แต่หญิงตั้งครรภ์พวกมันยังทำได้ลงคอกวนอี้จุมพิตที่เรียวปากงามของเยียนหราน สองมือหนาใหญ่ค่อย ๆ ปลดอาภรณ์ของนางออกมาเยียนหรานนอนถ่างขาบนกองฟางที่รองด้วยเศษผ้า นางจะให้พวกมันกระทำนางไปก่อน แต่ก่อนที่จะไป นางจะให้พวกมันตายไปกับนางด้วยกวนอี้มองร่างอวบที่ท้องนูนขึ้น เด็กในท้องอาจจะเป็นลูกของต้าข่านก็ได้ กลีบงามของนางอวบอิ่มขึ้นจริง ๆ เท่าฝ่ามือหนาใหญ่ของเขากวนอี้เลียริมฝีปากอย่างหื่นกาม สามนิ้วขยี้ตรงกลีบงาม เยียนหรานพลันร้องออกมาเสียงหลงน้ำลายหยดลงกลีบงามสีแดง เยียนหรานหายใจอย่างเหนื่อยหอบแจะ แจะ แจะแจะ แจะ แจะแม้นางจะตั้งครรภ์อยู่ นางก็ยังคงเป็นหญิงร่านสำหรับเขา มือหนาใหญ่แหย่ร่องสวาทอย่างสนุก เยียนหรานร้องออกมาไม่หยุด เพียงไม่นานนัก กวนอี้พลันดึงนิ้วมือออกมา เลียน้ำหวานที่นิ้วมือของเขาเขารีบให้เยียนหรานเลียที่ดุ้นอับอวบใหญ่นางมองเจ้าแท่งหยก อวบใหญ่ มืองามชักดุ้นขึ้นลงไปมา มีหยดน้ำซึมออกมาไม่น้อยเมื่อนางเลียที่หัวดุ้นกวนอี้ถึงกับร้องครางออกมาอย่างเสียวสุด
เยียนหรานเหนื่อยล้ายิ่งนักหลายเดือนผ่านไปร่างกายเยียนหรานพลันอวบอิ่มขึ้นมาก นางก็ไม่รู้ว่านางเป็นอันใด ข่าวของเจาอ๋องก็พลันเงียบหายไปเยียนหรานต้องล้างเท้าให้กับทหารของชนเผ่าทุ่งหญ้าอย่าง ต้าข่านมาเจริญสัมพันธไมตรี จึงนอนอยู่ค่ายทหารนอกเมือง หนานอ๋องจึงให้เยียนอ๋องมาปรนนิบัติต้าข่านเยียนหรานรินสุราให้ต้าข่าน ทันทีที่เขากินเข้าไป พบว่าสุรานี้มียาพิษ"นี่เจ้า คิดสังหารข้ารึ" เยียนหรานมองเขา แน่นอนว่านางอยากจะให้เขาตาย แล้วโยนความผิดให้หนานอ๋อง"หนานอ๋องเป็นคนสั่งให้ข้าทำ" เยียนหรานแกล้งบีบน้ำตา "เจ้ามันหญิงชั่วอย่างหนานอ๋องบอกเสียจริง โชคดีที่ข้ากินยาถอนพิษไว้แล้ว" ต้าข่านใช้มีดสั้นภายในชั่วพริบตาเดียว อาภรณ์ของเยียนหรานขาดกระจุยกระจายเลยทีเดียว"นี่ท่าน" ร่างงามกระจ่างตรงหน้า ต้าข่านทันที นับว่าเขารอบคอบที่เชื่อหนานอ๋อง"เยียนหราน เจ้าโดนพิษหนอนวสันต์เข้าไป เจ้ายังไม่เข็ดหลาบสินะ ข้าจะทำให้เจ้ารู้เองว่า ความตายมันเป็นเช่นไร"ทันใดนั้นเยียนหราน ต้องตกตะลึงแท่งหยกขนาดใหญ่ยาวของต้าข่าน ต้าข่านถึงกับยิ้มเยาะ แน่นอนว่า ของลับของชนเผ่าทุ่งหญ้า ของบุรุษชาวทุ่งหญ้า ย่อมใหญ่ยาวทุกคน ถึงชนิดท
กวนอี้เป็นพ่อครัวในกองทัพทหาร สังกัดหนานอ๋อง เขามองเยียนหรานด้วยสายตาที่หื่นราคะ "เจ้ามองอะไร ในตอนนั้นเยียนหรานกำลังล้างชามอยู่ ยามนี้ พวกทหารต่างฝึกวิทยายุทธ์ที่ลานประลองยุทธ์"เยียนหราน เจ้าคงมิรู้ว่า ท่านอ๋องอนุญาตให้ข้านอนกับเจ้าได้" สารเลว !!!อย่าให้นางออกไปได้แล้วกันกวนอี้โอบกอดนางอย่างเร่าร้อนในโรงครัว ลิ้นหนาขบติ่งหูของนาง เยียนหรานจำใจต้องอดทนเพราะนางไม่มีทางเลือก ขางเกงขาวบางถูกปลดออก จึงเหลือเพียงสะโพกที่งอนงามมือหนาใหญ่จับสะโพกที่งอนงามไว้ ค่อย ๆ แหย่เข้าไปในรู้สวาทของคนงาม เยียนหรานยืนถ่างขาออกกว้าง ๆรับรู้ได้ถึงมือหนาใหญ่ที่แหย่เข้าไป อย่างช้า ๆ กลีบงามที่ชุ่มไปด้วยน้ำสีชมพู ผลิออกมา แจะ แจะ แจะแจะ แจะ แจะน้ำสีขาวขุ่นพลันไหลออกมาจากร่องสวาทอย่างมาก เยียนหรานทำปากอย่างซี๊ดซ๊าดด้วยความเสียว กวนอี้มองร่องสวาทมีน้ำไหลเยิ้มออกมา กลิ่นบุปผาหอมหวานลอยเข้าจมูกเขา ทำให้เขาอดใจไม่ไหวเสียจริง มือหนาใหญ่ผลิกลีบงามออกแล้ว ใช้ลิ้นเลียตรงนั้น จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบจ๊วบ จ๊วบ จ๊วบรสชาติหวานยิ่งนัก รูสวาทของนางช่างงดงามเหลือเกิน"อ้า อ้า อ้า ข้า อ้า" เยียนหรานเสียวไปกับการที่ตาเฒ่







