Mag-log inหลังพิธีแต่งตั้งกุ้ยเฟยเสร็จมู่หนานหนานก็กลายเป็นมู่กุ้ยเฟยเรียบร้อยเเล้ว
นางยังอาศัยตำหนักหรงเช่นเดิมมีเสี่ยวไหนคอยปรนนิบัติ มีนางกำนัลข้าหลวงมาเพิ่มอีกสามคนและขันทีน้อยอย่างอากัวมาด้วย
ยามนี้ก็พลบค่ำแล้วอวี้ฉีบอกว่าคืนนี้เขาจะมาค้างกับนาง
กระนั้นมู่หนานหนานคิดว่ามีเรื่องจะขอร้องให้เขาช่วยเสียหน่อย ในนะหว่างที่นางจิบน้ำชาปี้หลัว อวี้ฉีในฉลองพระองค์สีทองย่างกรายเข้ามา มองใบหน้างามที่นั่งเหม่อลอย
"มู่หนานหนาน"
หญิงสาวพลันตื่นจากภวังค์มองชายหนุ่มนั่งลงฝั่งตรงข้ามนาง
"ฝ่าบาทมาเเล้ว"
หญิงสาวรินน้ำชาให้ชายหนุ่ม
"เจ้าไม่ดีใจรึได้ตำแหน่งกุ้ยเฟย"
"เรื่องที่หม่อมฉันเป็นกังวลคือตอนนั้นท่านจับข้ามาอย่างไม่บอกคนในเผ่ารู้ ข้าขอให้ท่านส่งข่าวไปในเผ่าหูเกอบอกว่าข้าสบายดีได้รึไม่"
เรื่องแค่นี้ถึงกับทำให้ใบหน้างามผู้เป็นปมเยี่ยงนี้เชียวรึ
"ได้สิ ข้ารับปากเจ้าคนงาม แต่คืนนี้ เจ้าต้องทำให้ข้ากับหงเฟยพอใจ"
ราคะเสียจริง มู่หนานหนานรับปากเเล้วยิ้มให้เขาอย่างอ่อนโยน
กระนั้นมู่หนานหนาจึงดับเทียนเเล้วมุ่งหน้าไปที่เตียงหลังใหญ่ ภายในตำหนักมีแสงจากเเสงจันทร์สาดส่องเข้ามาด้านในพอให้เห็นอะไรราง ๆ
หัวใจอวี้ฉีตื่นเต้นเล็กน้อย สตรีงดงามคนนี้ถอดอาภรณ์ออกทีละชิ้น จนเหลือเพียงเอี๊ยมสีแดงที่รัดทรวงอกขนาดใหญ่ไว้
หญิงสาวโปรยรอยยิ้มหวานที่มีเสน่ห์ตรึงใจให้เขา อวี้ฉีจับที่ทรวงอกขนาดใหญ่ หญิงสาวถอดเอี๊ยมสีแดงออก เผยให้เห็นทรวงอกขาวงามตรงกลางมีเมล็ดทับทิมขนาดใหญ่ติดอยู่ มือหนาใหญ่ค่อย ๆ หมุนเมล็ดทับทิมเล่นอย่างสนุก หญิงสาวส่งเสียงครวญครางด้วยความเสียว
อวี้ฉีชอบยิ่งนักเต้านมที่ขาวใหญ่ราวกับลูกหมั่นโถวของนาง ทำให้เขาแทบจะสำลักความสุขจะตายอยู่เเล้ว
มือหนาใหญ่ใช้นิ้วบี้หัวนมเล่น หญิงสาวทำหน้าอย่างเสียวสุด ๆ ในยามนี้นางหลงไปกับตัณหาราคะที่อวี้ฉีมอบให้เเล้ว
หญิงสาวรอไม่ไหวเเล้ว มืองามประดุจหยกพันปีล้วงเข้าไปในกางเกงดึงลำดุ้นมังกรที่โค้งงอนขึ้นมาเเล้วเขี่ยหัวมันเล่น จนมีน้ำเมือกขาวใสไหลออกมาอย่างเล็กน้อย
อวี้ฉีใบหน้าร้อนระอุขึ้นมา คนงามกำลังทำเขาเเล้ว ชายหนุ่มถึงกับขนลุกขึ้นมา นางงามนักตอนนี้นางเย้ายวน ดวงตากระจ่างใสของนางทำให้เขาหลงใหลในตัวนางอย่างมาก
ลิ้นหนาตวัดไปที่เมล็ดทับทิมสีแดงขนาดใหญ่ตรงกลางเต้านมที่งดงาม ต่างคนต่างมองความเสียวให้แก่กัน ดูเหมือนว่าทั้งสองกำลังจะลืมใครบางคนไปหรือไม่
ชั่วพริบตาเดียวเงาร่างหนาก็พลันปรากฏตัวขึ้นในตำหนักเฟย
ทั้งสองคนมองคนมาเยือนในยามนี้
"พวกท่านไม่รอข้าเลยหนา"หงเฟยเอ่ยอย่างน้อยใจไม่คิดว่าทั้งสองจะใจร้อนขนาดนี้ มู่หนานหนานมิได้สนใจหงเฟย นางสนใจเจ้าลำดุ้นใหญ่นี่ต่างหากเล่า
ลิ้นงามม้วนวนปลายลำดุ้นขนาดใหญ่ ฝ่าบาทแทบจะตายอยู่เเล้ว สตรีนางนี้ช่างสุดยอดกว่าหยวนฮองเฮาจริง ๆ
ในระหว่างที่นางมอบความเสียวให้ฝ่าบาท หงเฟยก็ได้มอบความเสียวให้นางเหมือนกัน
หงเฟยถ่างขางามออกใช้ลิ้นหนาเลียเข้าไปที่กลีบร่องงามอย่างช้า ๆ น้ำเมือกสีขาวขุ่นของนางยิ่งหวานนัก
พวกเขาทั้งสามคนต่างนอนวนกันในเตียงหลังใหญ่ ยิ่งกลิ่นหอมของกำยานยิ่งกระตุ้นตัณหาราคะได้ดีเชียวล่ะ
ลิ้นของมู่หนานหนานเลียตรงไข่สีแดงขนาดใหญ่ใต้ลำดุ้น ตรงนั้นคือจุดสุดยอดจริง ๆ
อวี้ฉีส่งเสียงครวญครางออกมา นางเลื่อนปากงามมาที่ลำดุ้นอีกครั้ง เลียไปที่ปลายหัวดุ้นจากนั้นก็อมเเรง ๆ
นี่คือสุดยอดของความเสียวเเล้ว
หญิงสาวเสียวไม่แพ้กันหงเฟยเลียทั้งกลีบนอกและกลีบในจนน้ำรักสีขุ่นไหลออกมา หอมหวานมาก ภายในตำหนักเฟยเต็มไปด้วยกลิ่นของความรัก
ไม่นานนักน้ำรักของนางก็แตกเข้าปากหงเฟยจนหมด มีทั้งน้ำสีเหลืองไหลออกมาด้วย นางเผลอฉี่ออกมาด้วย
น้ำเมือกของฮ่องเต้ไหลออกมาเช่นกันหญิงสาวกลืนมันลงไปจากนั้นนางนอนอย่างเหนื่อย ชายหนุ่มทั้งสองคนโอบนางทั้งซ้ายเเละขวา
หงเฟยอยู่ด้านซ้ายเลียเต้านมขนาดใหญ่ อวี้ฉีอยู่ด้านขวา ขยำเต้านมจนแดง
ยามนี้เยียนหรานอยู่ในโรงครัวกับกวนอี้ นางมองหม้อเห็ดของกวนอี้ ใบหน้างามระบายไปด้วยรอยยิ้ม คนของหนานอ๋องนำสำรับไปให้เจ้านายแล้ว กวนอี้มองเยียนหรานเหตุใดนางจึงยิ้มผิดปกตินัก สตรีนางนี้เป็นบ้าไปแล้วกระมัง ทหารกล้าต่างมาตักข้าวในโรงครัว ไม่นานนักพวกเขาก็พลันเดินจากไป เยียนหรานล้างชามในครัว สองถ้วยชาผ่านไป เหล่าทหารล้มลงพื้นนอนตายกันอย่างมาก เยียนหรานถูกนำตัวไปที่กระโจมหนานอ๋อง สิ่งแรกที่เห็นคือเย่หวานมุมปากอาบไปด้วยเลือก"หญิงชั่วเยี่ยงเจ้า กล้าวางยาพิษ" หนานอ๋องยังไม่ทันได้กิน เย่หวานนำไปกินเสียก่อนนางจึงตายแทนเขา เยียนหรานพลันหัวเราะอย่างมีความสุข"ข้าเล่า ข้าแค่เป็นสายลับให้เจาอ๋อง แต่ท่านให้ทหารทั้งค่ายมาย่ำยีข้าเกือบปี จนข้าตั้งครรภ์ ท่านคิดว่า ท่านทำถูกแล้วรึ" สมควรแล้วพวกมันต้องตาย ส่วนนังเย่หวานให้ชายทั้งสี่คนไปรังแกเยียนหราน ในตอนนั้น เยียนหรานคิดว่าเย่หวานสมควรตาย"เจ้ามันหญิงชั่ว ข้าจะสังหารเจ้า" "เอาเลย ข้ายอมตาย" เยียนหรานได้แก้แค้นแล้ว นางคิดว่านางควรตายตาหลับ จู่ ๆ หนานอ๋องกระอักเลือดขึ้นมา "นี่เจ้าใส่อะไร""น้ำชาข้าก็ใส่ยาพิษ" เยียนหรานเทยาพิษใส่บ่อน้ำดื่มที่นำมาต้ม
เยียนหรานพาร่างกายอันบอบช้ำกลับมาที่กระโจมท่ามกลางฝนห่าใหญ่ตกลงมา หญิงสาวมองเห็นหัวเจาอ๋องเสียบประจานหน้าลานประลองยุทธไม่จริง !!!เจาอ๋องตายแล้ว เยียนหรานรับไม่ได้จริง ๆ นางแทบจะเป็นลม นางถามทหารแถวนั้น พบว่าหนานอ๋องเป็นคนสังหารเจาอ๋อง เพราะเจาอ๋องคิดต้องการบัลลังก์ หลายวันต่อมาเยียนหรานใช้ชีวิตในค่ายทหารอย่างไม่มีความสุข นางยิ้มขมให้ตัวเอง ตั้งแต่เจาอ๋องชีวิตนางก็ไร้ทิศทาง หวังรอให้เขามารับนาง แต่สุดท้ายเขาก็ตายไปแล้วพวกต้าข่านยังคงอยู่ในค่ายทรมานนางเหมือนเดิม เยียนหรานแม้จะตั้งครรภ์พวกเขาก็ไม่ละเว้นนางเลยแม้แต่น้อยวันนี้เยียนหรานออกไปหาของป่ากับกวนอี้ กวนอี้นึกสาแก่ใจไม่น้อยที่เจาอ๋องตายด้วยน้ำมือของหนานอ๋อง เยียนหรานสะพายตะกร้าที่ไม่ใหญ่มาก เดินตามกวนอี้เพราะวันพรุ่งนี้ ต้องทำอาหารเช้าให้นายทหารทุกคน เนื่องจากเสบียงหมดแล้ว รอหนานอ๋องเบิกจากคลังหลวง"เยียนหราน ข้าว่าบรรยากาศบ่อน้ำพุร้อน ก็ไม่เลวเลย" ตาแก่กวนอี้จะพานางไปไหนกัน หรือจะให้นางมีอันใดกับเขาในบ่อน้ำพุร้อนเป็นดังคาดเดาเอาไว้ กวนอี้พาเยียนหรานมาที่บ่อน้ำพุร้อน กวนอี้ให้เยียนหรานถอดผ้าแช่ในน้ำพุร้อน เยียนหรานนั่งลงแช่น้
เยียนหรานคุกเข่าหันสะโพกไปทางต้าข่าน ต้าข่านเลียผ่านร่องสวาททั้งหน้าและหลัง จุมพิตอย่างเร่าร้อน แจะ แจะ แจะแจะ แจะ แจะลิ้นหนาทั้งดูดและเลีย ยิ่งเขาเล่นลิ้น นางยิ่งเสียวจนฉี่จะราดอยู่แล้วอ๊อก อ๊อก อ๊อกอ๊อก อ๊อก อ๊อกดุ้นใหญ่พลันกระแทกปากคนงาม เยียนหรานรับรู้ได้ถึงน้ำรักซึมทีละเล็กน้อย ช่างหวานยิ่งนัก"อ้า อ้า แม่นางเยียน" ปี๊ด !!!เพียงไม่นานอาจิงก็ปล่อยน้ำรักเข้าปากเยียนหรานจนหมด ชายหนุ่มทำหน้าอย่างผ่อนคลายอย่างมากน้ำรักไหลเยิ้มออกจากปากเยียนหรานอย่างมาก กระบวนท่าต่อไป เยียนหรานขอพักเหนื่อยต้าข่านชอบเยียนหรานยิ่งนัก นางตั้งครรภ์ นางอาจจะตั้งครรภ์ลูกของเขาหรืออาจิง หากเขาต้องกลับไปชนเผ่า เขาจะขอท่านอ๋อง นำตัวนางกลับไปด้วยเยียนหรานนอนหายใจยังไม่ถึงหนึ่งถ้วยชา ชายทั้งสองคนก็เริ่มบทสวาทกับนางเสียแล้ว...ยามอรุณรุ่ง เยียนหรานต้องหอบผ้าไปซัก ได้ยินเหล่าทหารสนทนา กันว่าหนานอ๋องแต่งชายาเอกบุตรสาวขุนนาง เขาช่างมีความสุขนักอีกทั้งเจาอ๋องหลบหนีการจับกุมอย่างหัวซุกหัวซุน เยียนหรานซักผ้าเสร็จกลับไปที่กระโจม"เจ้าสินะ นังแพศยาที่หนานอ๋องส่งให้มาบำเรอพวกทหาร" เยียนหรานนั่งพักในกระโจม จู่ ๆ
กวนอี้ลากนางมาที่ห้องเก็บฟืน ที่เต็มไปด้วยกองฟาง เยียนหรานท้องได้สี่เดือนแล้ว เหตุใดในค่ายทหารถึงได้มีแต่คนระยำเช่นนั้น แม้แต่หญิงตั้งครรภ์พวกมันยังทำได้ลงคอกวนอี้จุมพิตที่เรียวปากงามของเยียนหราน สองมือหนาใหญ่ค่อย ๆ ปลดอาภรณ์ของนางออกมาเยียนหรานนอนถ่างขาบนกองฟางที่รองด้วยเศษผ้า นางจะให้พวกมันกระทำนางไปก่อน แต่ก่อนที่จะไป นางจะให้พวกมันตายไปกับนางด้วยกวนอี้มองร่างอวบที่ท้องนูนขึ้น เด็กในท้องอาจจะเป็นลูกของต้าข่านก็ได้ กลีบงามของนางอวบอิ่มขึ้นจริง ๆ เท่าฝ่ามือหนาใหญ่ของเขากวนอี้เลียริมฝีปากอย่างหื่นกาม สามนิ้วขยี้ตรงกลีบงาม เยียนหรานพลันร้องออกมาเสียงหลงน้ำลายหยดลงกลีบงามสีแดง เยียนหรานหายใจอย่างเหนื่อยหอบแจะ แจะ แจะแจะ แจะ แจะแม้นางจะตั้งครรภ์อยู่ นางก็ยังคงเป็นหญิงร่านสำหรับเขา มือหนาใหญ่แหย่ร่องสวาทอย่างสนุก เยียนหรานร้องออกมาไม่หยุด เพียงไม่นานนัก กวนอี้พลันดึงนิ้วมือออกมา เลียน้ำหวานที่นิ้วมือของเขาเขารีบให้เยียนหรานเลียที่ดุ้นอับอวบใหญ่นางมองเจ้าแท่งหยก อวบใหญ่ มืองามชักดุ้นขึ้นลงไปมา มีหยดน้ำซึมออกมาไม่น้อยเมื่อนางเลียที่หัวดุ้นกวนอี้ถึงกับร้องครางออกมาอย่างเสียวสุด
เยียนหรานเหนื่อยล้ายิ่งนักหลายเดือนผ่านไปร่างกายเยียนหรานพลันอวบอิ่มขึ้นมาก นางก็ไม่รู้ว่านางเป็นอันใด ข่าวของเจาอ๋องก็พลันเงียบหายไปเยียนหรานต้องล้างเท้าให้กับทหารของชนเผ่าทุ่งหญ้าอย่าง ต้าข่านมาเจริญสัมพันธไมตรี จึงนอนอยู่ค่ายทหารนอกเมือง หนานอ๋องจึงให้เยียนอ๋องมาปรนนิบัติต้าข่านเยียนหรานรินสุราให้ต้าข่าน ทันทีที่เขากินเข้าไป พบว่าสุรานี้มียาพิษ"นี่เจ้า คิดสังหารข้ารึ" เยียนหรานมองเขา แน่นอนว่านางอยากจะให้เขาตาย แล้วโยนความผิดให้หนานอ๋อง"หนานอ๋องเป็นคนสั่งให้ข้าทำ" เยียนหรานแกล้งบีบน้ำตา "เจ้ามันหญิงชั่วอย่างหนานอ๋องบอกเสียจริง โชคดีที่ข้ากินยาถอนพิษไว้แล้ว" ต้าข่านใช้มีดสั้นภายในชั่วพริบตาเดียว อาภรณ์ของเยียนหรานขาดกระจุยกระจายเลยทีเดียว"นี่ท่าน" ร่างงามกระจ่างตรงหน้า ต้าข่านทันที นับว่าเขารอบคอบที่เชื่อหนานอ๋อง"เยียนหราน เจ้าโดนพิษหนอนวสันต์เข้าไป เจ้ายังไม่เข็ดหลาบสินะ ข้าจะทำให้เจ้ารู้เองว่า ความตายมันเป็นเช่นไร"ทันใดนั้นเยียนหราน ต้องตกตะลึงแท่งหยกขนาดใหญ่ยาวของต้าข่าน ต้าข่านถึงกับยิ้มเยาะ แน่นอนว่า ของลับของชนเผ่าทุ่งหญ้า ของบุรุษชาวทุ่งหญ้า ย่อมใหญ่ยาวทุกคน ถึงชนิดท
กวนอี้เป็นพ่อครัวในกองทัพทหาร สังกัดหนานอ๋อง เขามองเยียนหรานด้วยสายตาที่หื่นราคะ "เจ้ามองอะไร ในตอนนั้นเยียนหรานกำลังล้างชามอยู่ ยามนี้ พวกทหารต่างฝึกวิทยายุทธ์ที่ลานประลองยุทธ์"เยียนหราน เจ้าคงมิรู้ว่า ท่านอ๋องอนุญาตให้ข้านอนกับเจ้าได้" สารเลว !!!อย่าให้นางออกไปได้แล้วกันกวนอี้โอบกอดนางอย่างเร่าร้อนในโรงครัว ลิ้นหนาขบติ่งหูของนาง เยียนหรานจำใจต้องอดทนเพราะนางไม่มีทางเลือก ขางเกงขาวบางถูกปลดออก จึงเหลือเพียงสะโพกที่งอนงามมือหนาใหญ่จับสะโพกที่งอนงามไว้ ค่อย ๆ แหย่เข้าไปในรู้สวาทของคนงาม เยียนหรานยืนถ่างขาออกกว้าง ๆรับรู้ได้ถึงมือหนาใหญ่ที่แหย่เข้าไป อย่างช้า ๆ กลีบงามที่ชุ่มไปด้วยน้ำสีชมพู ผลิออกมา แจะ แจะ แจะแจะ แจะ แจะน้ำสีขาวขุ่นพลันไหลออกมาจากร่องสวาทอย่างมาก เยียนหรานทำปากอย่างซี๊ดซ๊าดด้วยความเสียว กวนอี้มองร่องสวาทมีน้ำไหลเยิ้มออกมา กลิ่นบุปผาหอมหวานลอยเข้าจมูกเขา ทำให้เขาอดใจไม่ไหวเสียจริง มือหนาใหญ่ผลิกลีบงามออกแล้ว ใช้ลิ้นเลียตรงนั้น จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบจ๊วบ จ๊วบ จ๊วบรสชาติหวานยิ่งนัก รูสวาทของนางช่างงดงามเหลือเกิน"อ้า อ้า อ้า ข้า อ้า" เยียนหรานเสียวไปกับการที่ตาเฒ่







