Mag-log inShare
76
Petsa ng paglalathala:
2026-08-29 16:37:16เรื่องราวของเมืองเปี้ยนเป็นอันจบลงที่ชิงสุ่ยต้องไปอยู่กับสืออวี้เหนียงในเเม่น้หวงโห ส่วนสืออวี้หลันเกิดอาการเป็นบ้า ใช้ชีวิตอยู่คนเดียว ช่างน่าสงสารนัก
"คิดอันใดรึ" อวี้ฉีมองคนงามนั่งเงียบมาตลอดทาง ดูท่านางจะเหนื่อยกระมังเพิ่งออกมาจากเมืองเปี้ยนจะมุ่งหน้าเข้าสู่เมืองหลวง
มู่หนานหนานมองอวี้ฉี ในตอนนั้นที่นางมองดูสามคนผัวเมียตกลงกันท่ามกลางสายฝน นางคิดว่าคนที่น่าสงสารที่สุดคือสืออวี้เหนียง โดนแย่งสามี และทำร้ายจนตาย สุดท้ายเเล้วศพก็ไม่ได้ฝัง ดันโยนลงไปในเเม่น้ำหวงโหจนกลายเป็นบริวารของเจ้าเเม่หานนี่ ห้าปีที่ผ่านเมืองเปี้ยนขาดน้ำ คงจะเป็นเพราะสืออวี้เหนียงสินะ แต่ตอนนี้ปัญหาทุกอย่างได้คลี่คลายเเล้ว
"ข้าคิดว่าเมืองเปี้ยนสงบสุขเเล้ว ท่านจะส่งผู้ใดมาปกครองต่อเจ้าคะ"
"เรื่องนี้ ข้าต้องหารือกับขุนนางฝ่ายใน เจ้ามิต้องกังวลหรอก ตอนนี้ข้าอยากจะกินเจ้าเเล้วล่ะ คนงาม"
"ท่านในรถม้าท่านว่ามันสนุกรึไง"
นางถามเขาจากใจจริง ทำไมชอบถึงชอบมีอะไรกับนางในรถม้านัก
"หรือเจ้าไม่ชอบ" อวี้ฉีไม่พูดเปล่า มือหนาล้วงเข้าไปใต้กระโปรงงาม จากนั้นดึงกางเกงขาวบางของนางออก
มู่หนานหนานปรายตามองเจ้าคนเถื่อนที่ล้วงเข้าไปด้านในร่องงามอย่างช้า ๆ นางชอบสิ จะไม่ชอบได้อย่างไร เรียวปากงามส่งเสียงร้องครวญครางออกมาไม่เป็นภาษา มือหนาแหย่เข้าไป
ในรถม้าเช่นนี้ เขายังทำให้นางเร่าร้อนได้ ช่างน่าตื่นเต้นเสียจริง
แจะ แจะ แจะ
แจะ แจะ แจะ
เปียกหมดเเล้ว น้ำสีขาวขุ่นไหลออกมาอย่างมากล้น
อวี้ฉีทำให้นางมีความสุขมาก แค่นี้เขาก็พอใจเเล้ว หญิงสาวยังคงส่งเสียงครวญครางออกมาอย่างมีความสุข
แจะ แจะ แจะ
แจะ แจะ แจะ
"อ้า อ้า อื้อ แหย่เข้าไปในร่องลึก ๆ สิ อ้า ๆ" นางไม่ไหวเเล้ว อวี้ฉีหยักยิ้มอย่างพอใจ เมื่อคนงามร้องขอนิ้วจากเขามู่หนานหนานนอนที่ฟูกที่นอนที่เขาเตรียมไว้แต่แรกเเล้ว หญิงสาวปลดเปลื้องอาภรณ์ออก พร้อมให้เขาเชยชมอย่างเต็มที่
หญิงสาวถ่างขาออกจนกว้างเผยให้เห็นร่องงามที่อาบไปด้วยน้ำเมือกที่ขาวขุ่น อวี้ฉีเลยไปที่กลีบนอกและกลีบใน ทำให้นางขนลุกซู่
รสสวาทราคะที่เขามอบให้เสียวเหลือเกิน
เสียงดูดกลืนน้ำรักสีเมือก ยิ่งกระตุ้นให้นางอยากจะให้เขาเอาลำดุ้นใหญ่ แทงนางมากเลยในตอนนี้
"อวี้ฉีถอดอาภรณ์ เจ้าด้วย ข้าก็จะทำให้เจ้ามีความสุขเช่นกัน"
อวี้ฉีได้ยินกระนั้นไม่รอช้า รีบถอดอาภรณ์ออกทันที
นางสั่งให้เขานอนลงขนานกับนาง เพียงแต่ให้เขาหันปลายเท้ามาทางนาง
ค่อยง่ายต่อการเลียลำดุ้นหน่อย
ทั้งคู่พลันนอนตะแคงเข้าหากัน ใบหน้างามสอดเข้ากับหว่างขาของชายหนุ่มปลายลิ้นหนาเลียที่ไข่อย่างช้า ๆ ทำให้เขาถึงกับร้องเสียงหลงออกมาด้วยความเสียว นางสนมยังไม่เคยเลียได้ถึงใจมาก่อน
ชายหนุ่มก็ไม่น้อยหน้าเช่นกัน เลียที่ร่องงามที่แดงก่ำอย่างช้า ๆ น้ำเมือกไหลออกมากจากรูสวาทเป็นจำนวนมาก แต่เขาก็กลืนมันลงไปหมด
บ๊วบ บ๊วบ บ๊วบ
บ๊วบ บ๊วบ บ๊วบ
เสียงคนทั้งคู่ดูดเเละอมให้กัน
ความสุขนี้ทั้งสองคนคิดว่ามันช่างยอดเยี่ยมยิ่งนัก น้ำเมือกสีใสแตกที่ปากงาม นางไม่คิดว่า จะอมให้เขาจนแตก ทั้งสองจึงเปลี่ยนท่วงท่ากันอีก
ชายหนุ่มนอนลง มู่หนานหนานยิ้มหวานเเล้วค่อย ๆ จับดุ้นแหย่เข้าไปในร่องงาม อย่างช้า ๆ ใบหน้างามีความสุขมาก เมื่อดุ้นใหญ่เข้าไปในร่องงามจนมิดด้าม
ทั้งสองร้องออกมาอย่างสบายใจ
มันคับรูตลอด นางยังไม่ได้โยก น้ำเมือกของนางก็ไหลออกมาเป็นจำนวนมากเเล้ว
ชายหนุ่มรับรู้ถึงความตอดรัดได้ดีเชียวล่ะ
พับ พับ พับ พับ
พับ พับ พับ พับ
หญิงสาวโยกเรือนกายอย่างเเรง ทั้งสองคนร้องแรงยิ่งกว่าเดิม ทำให้เหล่าทหารต่างหน้าเเดงก่ำ
พับ พับ พับ พับ
พับ พับ พับ พับ
นางรูดขึ้นจนสุดด้าม รูดลงไปมาด้วยความชุ่มของน้ำเมือกทำให้นาง ง่ายต่อการโยกเรือนกาย
ไม่นานนักหญิงสาวก็ทำให้อวี้ฉีได้ขึ้นสวรรค์ไปพร้อมกันกับนาง
ชายหนุ่มเป็นคนแทงนางบ้าง จึงให้นางโก่งสะโพกมาทางเขา มือหนาฟาดก้นงามจนเป็นรอยแดง หญิงสาวร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด
พับ พับ พับ พับ
พับ พับ พับ พับ
ท่อนเอ็นอัดกระแทกเข้าที่ร่องงามไม่ยั้ง ท่านนี้นางเจ็บจนจุก
พับ พับ พับ พับ
พับ พับ พับ พับ
"พวกท่านลืมข้าไปแล้วรึ" หงเฟยนอนอีกมุมหนึ่งตื่นขึ้นมาเพราะท่าควบอาชาของฝ่าบาท กระแทกเเรงจนเกิดเสียงดังลั่นภายในรถม้า
Pinakabagong kabanata
เรือนราคะ 103
ยามนี้เยียนหรานอยู่ในโรงครัวกับกวนอี้ นางมองหม้อเห็ดของกวนอี้ ใบหน้างามระบายไปด้วยรอยยิ้ม คนของหนานอ๋องนำสำรับไปให้เจ้านายแล้ว กวนอี้มองเยียนหรานเหตุใดนางจึงยิ้มผิดปกตินัก สตรีนางนี้เป็นบ้าไปแล้วกระมัง ทหารกล้าต่างมาตักข้าวในโรงครัว ไม่นานนักพวกเขาก็พลันเดินจากไป เยียนหรานล้างชามในครัว สองถ้วยชาผ่านไป เหล่าทหารล้มลงพื้นนอนตายกันอย่างมาก เยียนหรานถูกนำตัวไปที่กระโจมหนานอ๋อง สิ่งแรกที่เห็นคือเย่หวานมุมปากอาบไปด้วยเลือก"หญิงชั่วเยี่ยงเจ้า กล้าวางยาพิษ" หนานอ๋องยังไม่ทันได้กิน เย่หวานนำไปกินเสียก่อนนางจึงตายแทนเขา เยียนหรานพลันหัวเราะอย่างมีความสุข"ข้าเล่า ข้าแค่เป็นสายลับให้เจาอ๋อง แต่ท่านให้ทหารทั้งค่ายมาย่ำยีข้าเกือบปี จนข้าตั้งครรภ์ ท่านคิดว่า ท่านทำถูกแล้วรึ" สมควรแล้วพวกมันต้องตาย ส่วนนังเย่หวานให้ชายทั้งสี่คนไปรังแกเยียนหราน ในตอนนั้น เยียนหรานคิดว่าเย่หวานสมควรตาย"เจ้ามันหญิงชั่ว ข้าจะสังหารเจ้า" "เอาเลย ข้ายอมตาย" เยียนหรานได้แก้แค้นแล้ว นางคิดว่านางควรตายตาหลับ จู่ ๆ หนานอ๋องกระอักเลือดขึ้นมา "นี่เจ้าใส่อะไร""น้ำชาข้าก็ใส่ยาพิษ" เยียนหรานเทยาพิษใส่บ่อน้ำดื่มที่นำมาต้ม
เรือนราคะ 102
เยียนหรานพาร่างกายอันบอบช้ำกลับมาที่กระโจมท่ามกลางฝนห่าใหญ่ตกลงมา หญิงสาวมองเห็นหัวเจาอ๋องเสียบประจานหน้าลานประลองยุทธไม่จริง !!!เจาอ๋องตายแล้ว เยียนหรานรับไม่ได้จริง ๆ นางแทบจะเป็นลม นางถามทหารแถวนั้น พบว่าหนานอ๋องเป็นคนสังหารเจาอ๋อง เพราะเจาอ๋องคิดต้องการบัลลังก์ หลายวันต่อมาเยียนหรานใช้ชีวิตในค่ายทหารอย่างไม่มีความสุข นางยิ้มขมให้ตัวเอง ตั้งแต่เจาอ๋องชีวิตนางก็ไร้ทิศทาง หวังรอให้เขามารับนาง แต่สุดท้ายเขาก็ตายไปแล้วพวกต้าข่านยังคงอยู่ในค่ายทรมานนางเหมือนเดิม เยียนหรานแม้จะตั้งครรภ์พวกเขาก็ไม่ละเว้นนางเลยแม้แต่น้อยวันนี้เยียนหรานออกไปหาของป่ากับกวนอี้ กวนอี้นึกสาแก่ใจไม่น้อยที่เจาอ๋องตายด้วยน้ำมือของหนานอ๋อง เยียนหรานสะพายตะกร้าที่ไม่ใหญ่มาก เดินตามกวนอี้เพราะวันพรุ่งนี้ ต้องทำอาหารเช้าให้นายทหารทุกคน เนื่องจากเสบียงหมดแล้ว รอหนานอ๋องเบิกจากคลังหลวง"เยียนหราน ข้าว่าบรรยากาศบ่อน้ำพุร้อน ก็ไม่เลวเลย" ตาแก่กวนอี้จะพานางไปไหนกัน หรือจะให้นางมีอันใดกับเขาในบ่อน้ำพุร้อนเป็นดังคาดเดาเอาไว้ กวนอี้พาเยียนหรานมาที่บ่อน้ำพุร้อน กวนอี้ให้เยียนหรานถอดผ้าแช่ในน้ำพุร้อน เยียนหรานนั่งลงแช่น้
เรือนราคะ 101
เยียนหรานคุกเข่าหันสะโพกไปทางต้าข่าน ต้าข่านเลียผ่านร่องสวาททั้งหน้าและหลัง จุมพิตอย่างเร่าร้อน แจะ แจะ แจะแจะ แจะ แจะลิ้นหนาทั้งดูดและเลีย ยิ่งเขาเล่นลิ้น นางยิ่งเสียวจนฉี่จะราดอยู่แล้วอ๊อก อ๊อก อ๊อกอ๊อก อ๊อก อ๊อกดุ้นใหญ่พลันกระแทกปากคนงาม เยียนหรานรับรู้ได้ถึงน้ำรักซึมทีละเล็กน้อย ช่างหวานยิ่งนัก"อ้า อ้า แม่นางเยียน" ปี๊ด !!!เพียงไม่นานอาจิงก็ปล่อยน้ำรักเข้าปากเยียนหรานจนหมด ชายหนุ่มทำหน้าอย่างผ่อนคลายอย่างมากน้ำรักไหลเยิ้มออกจากปากเยียนหรานอย่างมาก กระบวนท่าต่อไป เยียนหรานขอพักเหนื่อยต้าข่านชอบเยียนหรานยิ่งนัก นางตั้งครรภ์ นางอาจจะตั้งครรภ์ลูกของเขาหรืออาจิง หากเขาต้องกลับไปชนเผ่า เขาจะขอท่านอ๋อง นำตัวนางกลับไปด้วยเยียนหรานนอนหายใจยังไม่ถึงหนึ่งถ้วยชา ชายทั้งสองคนก็เริ่มบทสวาทกับนางเสียแล้ว...ยามอรุณรุ่ง เยียนหรานต้องหอบผ้าไปซัก ได้ยินเหล่าทหารสนทนา กันว่าหนานอ๋องแต่งชายาเอกบุตรสาวขุนนาง เขาช่างมีความสุขนักอีกทั้งเจาอ๋องหลบหนีการจับกุมอย่างหัวซุกหัวซุน เยียนหรานซักผ้าเสร็จกลับไปที่กระโจม"เจ้าสินะ นังแพศยาที่หนานอ๋องส่งให้มาบำเรอพวกทหาร" เยียนหรานนั่งพักในกระโจม จู่ ๆ
เรือนราคะ 100
กวนอี้ลากนางมาที่ห้องเก็บฟืน ที่เต็มไปด้วยกองฟาง เยียนหรานท้องได้สี่เดือนแล้ว เหตุใดในค่ายทหารถึงได้มีแต่คนระยำเช่นนั้น แม้แต่หญิงตั้งครรภ์พวกมันยังทำได้ลงคอกวนอี้จุมพิตที่เรียวปากงามของเยียนหราน สองมือหนาใหญ่ค่อย ๆ ปลดอาภรณ์ของนางออกมาเยียนหรานนอนถ่างขาบนกองฟางที่รองด้วยเศษผ้า นางจะให้พวกมันกระทำนางไปก่อน แต่ก่อนที่จะไป นางจะให้พวกมันตายไปกับนางด้วยกวนอี้มองร่างอวบที่ท้องนูนขึ้น เด็กในท้องอาจจะเป็นลูกของต้าข่านก็ได้ กลีบงามของนางอวบอิ่มขึ้นจริง ๆ เท่าฝ่ามือหนาใหญ่ของเขากวนอี้เลียริมฝีปากอย่างหื่นกาม สามนิ้วขยี้ตรงกลีบงาม เยียนหรานพลันร้องออกมาเสียงหลงน้ำลายหยดลงกลีบงามสีแดง เยียนหรานหายใจอย่างเหนื่อยหอบแจะ แจะ แจะแจะ แจะ แจะแม้นางจะตั้งครรภ์อยู่ นางก็ยังคงเป็นหญิงร่านสำหรับเขา มือหนาใหญ่แหย่ร่องสวาทอย่างสนุก เยียนหรานร้องออกมาไม่หยุด เพียงไม่นานนัก กวนอี้พลันดึงนิ้วมือออกมา เลียน้ำหวานที่นิ้วมือของเขาเขารีบให้เยียนหรานเลียที่ดุ้นอับอวบใหญ่นางมองเจ้าแท่งหยก อวบใหญ่ มืองามชักดุ้นขึ้นลงไปมา มีหยดน้ำซึมออกมาไม่น้อยเมื่อนางเลียที่หัวดุ้นกวนอี้ถึงกับร้องครางออกมาอย่างเสียวสุด
เรือนราคะ 99
เยียนหรานเหนื่อยล้ายิ่งนักหลายเดือนผ่านไปร่างกายเยียนหรานพลันอวบอิ่มขึ้นมาก นางก็ไม่รู้ว่านางเป็นอันใด ข่าวของเจาอ๋องก็พลันเงียบหายไปเยียนหรานต้องล้างเท้าให้กับทหารของชนเผ่าทุ่งหญ้าอย่าง ต้าข่านมาเจริญสัมพันธไมตรี จึงนอนอยู่ค่ายทหารนอกเมือง หนานอ๋องจึงให้เยียนอ๋องมาปรนนิบัติต้าข่านเยียนหรานรินสุราให้ต้าข่าน ทันทีที่เขากินเข้าไป พบว่าสุรานี้มียาพิษ"นี่เจ้า คิดสังหารข้ารึ" เยียนหรานมองเขา แน่นอนว่านางอยากจะให้เขาตาย แล้วโยนความผิดให้หนานอ๋อง"หนานอ๋องเป็นคนสั่งให้ข้าทำ" เยียนหรานแกล้งบีบน้ำตา "เจ้ามันหญิงชั่วอย่างหนานอ๋องบอกเสียจริง โชคดีที่ข้ากินยาถอนพิษไว้แล้ว" ต้าข่านใช้มีดสั้นภายในชั่วพริบตาเดียว อาภรณ์ของเยียนหรานขาดกระจุยกระจายเลยทีเดียว"นี่ท่าน" ร่างงามกระจ่างตรงหน้า ต้าข่านทันที นับว่าเขารอบคอบที่เชื่อหนานอ๋อง"เยียนหราน เจ้าโดนพิษหนอนวสันต์เข้าไป เจ้ายังไม่เข็ดหลาบสินะ ข้าจะทำให้เจ้ารู้เองว่า ความตายมันเป็นเช่นไร"ทันใดนั้นเยียนหราน ต้องตกตะลึงแท่งหยกขนาดใหญ่ยาวของต้าข่าน ต้าข่านถึงกับยิ้มเยาะ แน่นอนว่า ของลับของชนเผ่าทุ่งหญ้า ของบุรุษชาวทุ่งหญ้า ย่อมใหญ่ยาวทุกคน ถึงชนิดท
เรือนราคะ 98
กวนอี้เป็นพ่อครัวในกองทัพทหาร สังกัดหนานอ๋อง เขามองเยียนหรานด้วยสายตาที่หื่นราคะ "เจ้ามองอะไร ในตอนนั้นเยียนหรานกำลังล้างชามอยู่ ยามนี้ พวกทหารต่างฝึกวิทยายุทธ์ที่ลานประลองยุทธ์"เยียนหราน เจ้าคงมิรู้ว่า ท่านอ๋องอนุญาตให้ข้านอนกับเจ้าได้" สารเลว !!!อย่าให้นางออกไปได้แล้วกันกวนอี้โอบกอดนางอย่างเร่าร้อนในโรงครัว ลิ้นหนาขบติ่งหูของนาง เยียนหรานจำใจต้องอดทนเพราะนางไม่มีทางเลือก ขางเกงขาวบางถูกปลดออก จึงเหลือเพียงสะโพกที่งอนงามมือหนาใหญ่จับสะโพกที่งอนงามไว้ ค่อย ๆ แหย่เข้าไปในรู้สวาทของคนงาม เยียนหรานยืนถ่างขาออกกว้าง ๆรับรู้ได้ถึงมือหนาใหญ่ที่แหย่เข้าไป อย่างช้า ๆ กลีบงามที่ชุ่มไปด้วยน้ำสีชมพู ผลิออกมา แจะ แจะ แจะแจะ แจะ แจะน้ำสีขาวขุ่นพลันไหลออกมาจากร่องสวาทอย่างมาก เยียนหรานทำปากอย่างซี๊ดซ๊าดด้วยความเสียว กวนอี้มองร่องสวาทมีน้ำไหลเยิ้มออกมา กลิ่นบุปผาหอมหวานลอยเข้าจมูกเขา ทำให้เขาอดใจไม่ไหวเสียจริง มือหนาใหญ่ผลิกลีบงามออกแล้ว ใช้ลิ้นเลียตรงนั้น จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบจ๊วบ จ๊วบ จ๊วบรสชาติหวานยิ่งนัก รูสวาทของนางช่างงดงามเหลือเกิน"อ้า อ้า อ้า ข้า อ้า" เยียนหรานเสียวไปกับการที่ตาเฒ่
Maaari mong magustuhan
บุตรสาวขาโหดกลับมาหลังตายอนาถ
เหยียนซี155.4K viewsเกิดใหม่เป็นนางร้าย ขอหย่าให้ตายท่านอ๋องก็ไม่ยอม
แคลร์ออสติน33.1K viewsทาสสาวพราวพิลาส
พิณเคล้าสายฝน127.8K viewsชะตารักนางรอ
เทียนเหอ74.5K viewsตงกงบูรพาคืนบัลลังก์
บัวหลวง238 viewsท่านอ๋องตัวร้ายได้โปรดอย่ากินนางร้ายเช่นข้า
มายุมายูมายา292 viewsหยางจื้อซีเกิดใหม่ ในหมู่บ้านป่าหมอก
จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ1.6K viewsโบยบินสู่คิมหันต์
เสี่ยวจีจี52 views
