85

มู่หนานหนานตกใจ ทั้งเจ็บทั้งเสียว ปากงามอ้าออกเเต่ไม่สามารถเปล่งเสียงได้

ชายแก่คราบิดา นางกำลังกินนางอย่างอร่อย ป่านนี้หลี่อ๋องจะรู้รึไม่คนที่อยู่ด้วยไม่ใช่นาง ฮูหยินที่เเท้จริงของเขา

ตงเหอสอดดุ้นเข้าไปในรูสวาทครั้งเเล้ว ครั้งเล่า เขาหลงรักร่างงามของมู่หนานหนาน

จับร่างงามพลิกคว่ำแล้ว สายตามองกลีบงามสีแดงฉ่ำด้วยน้ำเมือก ปากหนาจุบพิษอย่างเร่าร้อน

มือหนาแหย่เข้าไปสามนิ้ว คนงามทำใบหน้าอย่างเจ็บปวด จะร้องออกมาก็ร้องไม่ได้ ได้แต่ปล่อยหยาดน้ำตาออกมา

จวบ จวบ จวบ

ดุ้นอัดเข้าไปด้านใน ชายแก่ทำหน้าอย่างผ่อนคลาย หญิงสาวได้แต่ถ่างขาให้เขาออกอย่างกว้าง ๆ เพียงไม่นานตงเหอก็พลันอัดฉีดน้ำรักเข้าในรูสวาทจนหมด

จับนางนั่งมับดุ้นใหญ่ แล้วยกเอวคนงามขึ้นอย่างเเรง

มู่หนานหนานมองปบายเท้าเขา นางจะตายอยู่แล้ว จู่ ๆ ใบหน้าปลอมก็พลันหลุดออกมา ตงเหอคิดว่าช่างมันเถอะ ถึงอย่างไร ก็ไม่มีใครเข้ามาที่เรือนของเขา

บุตรชายแอบมองบิดามารดา แต่ทว่าตงอี้ ต้องตกใจ สตรีคนนั้น คือมู่หนานหนาน ที่นอนกับบิดา แล้วมารดาเขาไปไหนเล่า 

ตงอี้ได้แต่เดินออกมาเงียบ ๆ ไปที่ห้องของเขา 

หนึ่งชั่วยามก่อนหน้านี้ 

เรือนของหลี่อ๋อง ไม่เล็กไม่ใหญ่มาก ในหมู่บ้านแห่งนี้  เหลียงเซียวกลับมาจากหาปลา มองฮูหยินที่ยิ้มหวานให้เขา

"ท่านพี่กลับมาเเล้ว" นางไม่เรียกเขาว่าท่านพี่ นางเรียกเขาว่าท่านอ๋อง 

นางแปลก ๆ

"ข้าจะอาบน้ำ"

"ข้าอาบให้ท่านพี่"

หลี่อ๋องไม่ปฏิเสธ 

ภายในห้องอาบน้ำ คนงามร่างเปลือยเปล่า นั่งล้างเท้าให้หลี่อ๋อง เขามองมู่หนานหนานอย่างอึ่งงัน ครั้งแรกที่นางทำให้เขา 

หญิงสาวมองดุ้นใหญ่ ใช้มือชักไปมาจนน้ำแตกใส่ดวงหน้างาม คนงามเลียกินจนหมด หลี่อ๋องพลันมีความสุขมาก

ปากงามเลียปลายดุ้นจนไปถึงไข่มังกร หลี่อ๋องครางชื่อคนงาม ครั้งเเล้วครั้งเล่า

น้ำรักไหลออกมาจากปลายดุ้นอีกครั้ง มู่หนานหนาตัวปลอมเลียกินจนหมด บทสวาทจึงได้เริ่มต้นในห้องอาบน้ำ ตงฮูหยินพอใจยิ่งนัก

ยามเช้าที่เรือนหัวหน้าหมู่บ้าน มู่หนานหนานคิดหาทางออกไปจากเรือนนี้ แต่นางโดนโซ่ล่ามขาไว้ 

"ข้าไม่ให้เจ้าหนีไปไหนหรอกนะ"

ตงเหอพูดเเล้วหัวเราะ ตงอี้เข้ามาในห้อง พอดี

"ท่านพ่อ ท่านาของดี จะไม่แบ่งข้ารึ" ตงอี้มองมู่หนานหนานด้วยแววตาที่หยาบโลน 

"นี่เจ้า"

"ท่านแม่คงจะปลอมตัวเป็นนางไปนอนกับหลี่อ๋องสินะ" ทันทีที่ได้ยินว่าตงฮูหยินปลอมตัวเป็นนาง หัวใจมู่หนานหนานพลันเจ็บปวดยิ่งนัก

"เจ้าต้องการอันใด"

"ข้าจะนอนกับนาง" ตงอี้เอ่ยอย่างชัดเจน 

"ไม่"

"ท่านพ่อ ข้าขอนางสามวัน ท่านสี่วัน ถ้าไม่ยอม ข้าจะบอกกับหลี่อ๋อง"

ตงเหอคิดอย่างหนัก

บุตรสารเลวนี่จะหาเรื่องให้เขา

"เจ้าก็มานอนกับข้าทุกวันเเล้วกัน"

"เป็นความคิดที่ดี" 

ตงอี้มองคนงามแล้วผิวปากออกไป

ตงเหอมองคนงามร่ำไห้จนตาบวม จะเสียใจไปใงไยเล่า

"กินข้าวเสีย" ตงเหอนำข้าวต้มปลามาให้มู่หนานหนาน แต่นางคว้าชามข้ามต้มปลาราดใส่หน้าตงเหอ เขาตกใจไม่น้อย

"นี่เจ้า สารเลวนัก!!!" ตงเหอบันดานโทสะตบหน้าคนงามจนเป็นรอยแดง 

"อย่าทำเยี่ยงนี้อีก"

ตงฮูหยินย่างกรายเข้ามา เห็นมู่หนานหนานโดนล่ามโซ่ไว้ ในใจก็พลันสาแก่ใจยิ่ง 

"ท่านพี่ นางทำร้ายท่านรึ"

"ใช่สิ นังแพศยาราดข้าวต้มใส่ข้า"

"มู่หนานหนาน ยามนี้เจ้าก็เป็นใบ้ อีกทั้งยังเป็นเมียหัวหน้าหมู่บ้าน ยอมรับชะตากรรมเสียเถอะ หลี่อ๋อดูแลข้าอย่างดี" ตงฮูหยินเอ่ยขึ้นสีหน้ามีความสุข คนที่ปวดใจคือมู่หนานหนาน

มู่หนานหนานดวงตาแดงก่ำ นางได้แต่รับฟังคนชั่วพูดมา

"ท่านพี่ ข้าไปก่อนเเล้วกันเจ้าค่ะ"

ตงฮูหยินแต่งกายคล้ายมู่หนานหนานไม่มีผิด อีกทั้งหน้ากากนั้นเหมือนมู่หนานหนานอย่างกับแกะ

"ข้าจะพาเจ้าไปหลังเรือน ที่มีบ่อน้ำพุร้อน ถอดผ้าเจ้าออกหมดดีกว่า ในบริเวณเรือนข้าล้อมรั้วไว้สูง ไม่มีใครเข้ามาได้ 

หัวหน้าหมู่บ้านถอดผ้าหยาบออกจากตัวคนงาม ทำให้ร่างบาง ที่มีแต่รอยเขียวช้ำ เพราะรอยฟันหัวหน้าหมู่บ้าน สายตาเขามองไปเห็นขนช่วงล่างของนาง

มีดขนาดเล็กชูขึ้น มู่หนานหนานพลันส่ายหน้า ตงเหอถ่างขานางออกเพียงไม่นานขนส่วนนั้นก็ออกหมด เห็นโหนกสีชมพูเกลี้ยงเกลา ลิ้นหนาดูดอย่างหอมหวาน 

"ออกไปข้างนอกดีกว่า"

บ่อน้ำพุร้อนอยู่หลังเรือน มีไอระเหยขึ้นมา สายตามร่างเปลือยของนาง

เขาถอดผ้าออกหมด พาร่างบางนั่งลงในบ่อ มีโขดหินใหญ่บังอยู่ มู่หนานหนานรู้สึกเสียใจมาก

นางทำอะไรไม่ได้ พูดก็ไม่ได้ ได้แต่ทำตาม เขา สายตามอเต้านมขนาดใหญ่ หัวนมชมพูโดนเขาขบเคี่ยวกรำ มือหนาในน้ำพุร้อนผลิกลีบงามแหย่เข้าไปอย่างลึก ๆ มู่หนานหนานทำได้เพียงหายใจอย่างเหนื่อยหอบ

ฟันหนาเฉาะหัวนมครั้งเเล้วครั้งเล่า คนงามหายเสียว นางอ้าปาก แต่ไม่มีเสียง นางเป็นคนใบ้ไปเสียเเล้ว ไม่รู้ว่าต้องรับชะตากรรมอันเลวร้ายไปนานเท่าไร