ตอนที่ 5 ไม่ยอมบอก 2

เผลอมองอยู่นานจนเขาสวมถุงยางอนามัยเสร็จ เหลือบสายตาขึ้นมองคนด้านบนอีกครั้งเธอก็แทบอยากจะซุกใบหน้าลงที่หมอนใบใหญ่เมื่อเห็นสายตาคมเข้มที่กำลังมองตัวเอง และก็ไม่รู้ว่าเขามองอยู่นานเท่าไรแล้ว

"อยากใส่เองหรือ"

คีรินทร์ก้มหน้าลงมาถาม เสียงแหบพร่าที่กระซิบอยู่ข้างหูพร้อมกับลมหายใจอุ่นๆ ที่รดรินทำเธอรีบหันหน้าหนี

"ปะ...เปล่าค่ะ"

"เห็นมองแบบนั้นนึกว่าอยากเป็นคนใส่เอง เดี๋ยวรอบหน้าจะให้ใส่นะ"

เพราะคำว่ารอบหน้าทำเธอหันมามองหน้าเขา และก็ทันได้เห็นรอยยิ้มร้ายที่เธอแทบจะไม่เคยเห็นตอนเขาอยู่มหาวิทยาลัยสักครั้ง นอกจากไอ้หน้านิ่งๆ ดุๆ จนเธอแทบไม่กล้าเข้าใกล้

"สรุปจะไม่บอกจริงๆ หรือว่าเรียนอยู่คณะไหน"

เธอส่ายหน้าเร็วๆ เป็นคำตอบ

"แค่วันไนต์นี่คะ ไม่ต้องรู้ก็ได้"

เพราะถ้ารู้เขาอาจจะอยากบีบคอเธอขึ้นมาก็ได้ และเธอก็คงไม่กล้าเจอหน้าเขาเวลาปกติแน่

"โอเค ได้"

เขารับปากง่าย พลางก้มหน้าต่ำลงงับยอดถันที่ยังแข็งชันเป็นไต ตวัดลิ้นดูดเม้มเพียงนิดก่อนจะเงยหน้าขึ้นขยับตัวให้ตั้งตรงอีกครั้ง จับเรียวขาคู่สวยยกขึ้นถ่างอ้าในท่าน่าเกลียด

มือใหญ่กอบกำแท่งเนื้อแข็งลำยาวชักสาวอยู่สองสามครั้งก่อนที่จะจับมันจดจ่อเสียดสีร่องสวาทสีสด

เขาเห็นเธอขยุ้มที่ผ้าปูเตียงอีกครั้ง สบตากันในตอนที่เขากำลังกดแท่งเอ็นลำใหญ่เข้าร่องลึกเธอก็ต้องรีบหลับตาลงด้วยความอาย

ริมฝีปากคู่สวยค่อยๆ ผ่อนลมหายใจยาวๆ ออกมาช้าๆ ตามด้วยเสียงอื้ออึงในลำคอเบาๆ ปล่อยให้เขาจับอาวุธลำใหญ่แหย่เข้าเพียงนิดดึงออกช้าๆ แต่แค่นั้นเธอก็เสียวเกร็งไปทั้งท้องน้อย และในตอนที่เขากดแรงลึกหวังให้มันสุดทาง

"โอ๊ย!...เจ็บ"

เสียงครางเบาๆ ในลำคอ อยู่ๆ ก็กลายเป็นเสียงร้องขึ้นด้วยความเจ็บปวด คีรินทร์เองก็ตกใจไม่แพ้กันจนต้องหยุดกิจกรรมหฤหรรษ์ที่กำลังทวีความเสียวสุดใจขึ้นทีละน้อยลงแค่ระยะทางไม่ถึงครึ่งลำ

คนตัวสูงกัดกรามตัวเองแน่นอย่างพยายามข่มความปวดร้าวไปทั้งลำและไหนยายตัวดีที่กำลังทำหน้าเหยเกก็รัดน้องชายเขาไว้แน่น แถมยังไม่บอกด้วยว่ายังไม่เคย

"อายุถึงยี่สิบแล้วแน่นะ"

คีรินทร์โน้มตัวลงจ้องหน้าคนน้ำตาซึมถามซ้ำเพื่อความแน่ใจ ทั้งที่แท่งลำรักยังเสียบคาไว้อย่างนั้น

"ถะ...ถึงแล้วจริงๆ ค่ะ"

"ต่อนะ"

เธอไม่ทันได้ตอบรับหรือปฏิเสธ ริมฝีปากอิ่มก็ถูกเขาประกบลงมาอย่างหนักหน่วงไม่ต่างจากสะโพกสอบที่เริ่มขยับบดเน้นแท่งเอ็นเข้าหา แม้มันจะยังไม่สามารถเข้าไปได้มากกว่านี้ ทุกครั้งที่เขาขยับนอกจากความเจ็บตึงราวกับตรงนั้นของเธอมันจะฉีกขาดแต่ทุกจังหวะขยับเข้าออกช้าๆ มันก็เสียดเสียว ยิ่งเสียวริมฝีปากอิ่มที่ถูกเขาดูดเม้มก็กลายเป็นเธอที่ดูดดุนเข้าหา

"อ๊ะ...อื้อ..."

เสียงกระเส่าหวานหลุดปากออกมาอีกครั้ง เมื่อคีรินทร์เลื่อนปากลงมาตวัดลิ้นขบเม้มยอดทับทิมสีสวยแทน ฝ่ามือใหญ่ที่อีกข้างก็บีบคลึงยอดไตแข็งจนแผ่นหลังเธอแทบไม่ติดพื้น

เธอผ่อนลมหายใจออกแรงก็ตอนที่เขาเลื่อนมือต่ำลง และก็ต้องเปล่งเสียงน่าอายออกมาอีกก็ตอนที่ฝ่ามือนั้นกอบกุมเนินเนื้ออวบอูมด้านล่างไว้เต็มฝ่ามือทั้งที่แท่งเอ็นดุ้นใหญ่ยังขยับเนิบช้า

"อื้อ...พี่คีน...อ๊า..."

คนด้านล่างแอ่นสะโพกลอย ร้องครางไม่เป็นศัพท์ก็ตอนนี้ เมื่อเขาบดคลึงปลายนิ้วยาวไปตามรอยแยกกดขยี้กลีบเกสรอ่อนนุ่มด้านในอย่างไม่เบามือนัก ยิ่งเขาเขี่ยขยี้ปลายนิ้วเร็วเท่าไรเสียงร้องก็ยิ่งดัง คีรินทร์เร่งกดสะโพกสอบเข้าหาในจังหวะที่เธอแอ่นอ้าเสียวสะท้าน

คีรินทร์เสียงคำรามหนักๆ พร้อมลมหายใจที่ถูกพ่นออกอย่างแรง ก่อนจะตามมาด้วยเสียงซี้ดปากดัง เมื่อทุกอย่างมันสุดทางและกำลังถูกดึงรั้งออกช้าๆ ก่อนที่จะกดแรงเข้าลึกในจังหวะเดียวกัน

เสียงร้องครางเริ่มกระเส่าเสียวขึ้นเรื่อยๆ เมื่อความเจ็บปวดถูกแทนที่ด้วยความเสียวซ่าน หยาดน้ำเยิ้มใสที่เคลือบแท่งเนื้อลำยาวจนชุ่มก็ส่งเสียงน่าเกลียดทุกครั้งที่เนินเนื้ออวบอูมถูกกระแทกแรง

เธอแทบไม่รู้ตัวว่าเผลอจิกปลายเล็บลงที่ต้นแขนเขาไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่ รู้แต่ว่ายิ่งเขากระแทกสะโพกเข้าใส่แรงขึ้นเธอก็ยิ่งจิกต้นแขนเขาไว้แน่น

"อื้อ...อื้อ...อะ...ไม่ไหวแล้วค่ะ"

ใบหน้าหวานสะบัดไปมาจนผมสยายเต็มที่นอน ปลายเล็บก็ยิ่งจิกเกร็งไม่ต่างจากสะโพกมนที่เกร็งสะท้านตอดรัดตัวตนเขาไว้เป็นจังหวะถี่ๆ

คีรินทร์เองก็จวนจะถึงสวรรค์ตรงหน้าอยู่รำไรเช่นกัน ออกแรงหวดสะโพกเข้าใส่รัวเร็วในจังหวะสุดท้ายก่อนที่เขาจะคำตามเสียงดังออกมาประสานแข่งกับเธอในตอนที่ทั้งคู่ถึงจุดปรารถนาพร้อมกัน

คนที่บอกจะให้เธอใส่ถุงยางอนามัยให้สุดท้ายก็กลายเป็นคนที่ใส่ๆ ถอดๆ เองอยู่ทุกครั้ง จนเธอไม่แน่ใจว่าไอ้ที่เขาหยิบมันขึ้นมาวางไว้บนที่นอนหลายอันนั้นใช้ไปกี่อันกันแน่ หรือแม้แต่ว่าเธอหลับไปตอนไหนก็ยังเกือบจำไม่ได้