Masukดลลวิญ์โอบเอวภรรยาแน่น ประกาศเสียงดังฟังชัดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยพลัง“ใช่ครับ... ผมขอประกาศวางมืออย่างเป็นทางการ! ต่อไปนี้หน้าที่หาเงินบริหารอาณาจักรหมื่นล้าน เป็นของเจ้าคิรินและน้อง ๆ ... ส่วนหน้าที่ใช้เงินพาเมียเที่ยวรอบโลก... เป็นของผมแต่เพียงผู้เดียว!”สิ้นเสียงประกาศ พลุกระดาษสีทองถูกยิงขึ้
กวินทร์กวาดสายตามองไปรอบงาน รอยยิ้มอบอุ่นปรากฏบนใบหน้า เขาไม่ได้มาในฐานะคู่แข่งทางธุรกิจ หรือศัตรูหัวใจอีกต่อไป แต่มาในฐานะ ‘พี่ชาย’ และ ‘ครอบครัว’ ที่สำคัญที่สุดคนหนึ่ง ดลลวิญ์ที่เห็นเขาเดินเข้ามา รีบเดินฝ่าฝูงชนเข้าไปต้อนรับทันที พร้อมกับระรินธรที่ยังคงความงดงามราวกับนางพญาในชุดราตรีสีทองอร่าม“ไง
ค่ำคืนนี้ท้องฟ้าเหนือแม่น้ำเจ้าพระยาถูกแต่งแต้มไปด้วยแสงสีจากพลุดอกไม้ไฟนับพันนัดที่ถูกจุดขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองวาระสำคัญ แสงไฟจากโรงแรมหรูระดับห้าดาวส่องสว่างไสว สะท้อนผิวน้ำระยิบระยับราวกับเพชรนับล้านเม็ดที่ร่วงหล่นลงมาจากสรวงสวรรค์ภายในห้องรอยัล บอลรูม ซึ่งเป็นห้องจัดเลี้ยงที่หรูหราและเก่าแก่ที่สุด
“เอ่อ... ครับ ๆ ไม่เป็นไร” รุ่นพี่หน้าเจื่อน ยอมถอยทัพไปอย่างงง ๆ ดีแลนแอบแสยะยิ้มมุมปากใส่รุ่นพี่ลับหลังน้ำหวาน ‘เสร็จโจร...’เมื่อมาถึงคอนโด... น้ำหวานก็ยังคงช่วยพยุงคนร่างสูงที่แกล้งเดินกะเผลกทิ้งน้ำหนักตัวใส่เธอเต็ม ๆ เข้ามาในห้องนอนกว้างขวางที่ตกแต่งสไตล์โมเดิร์น “ค่อย ๆ นั่งนะ...” เธอประคองเข
เจ็ดปีต่อมา... เสียงเชียร์ดังกระหึ่มกึกก้องไปทั่วสเตเดียมขนาดใหญ่ที่จุคนได้นับพัน การแข่งขันบาสเกตบอลประเพณีรอบชิงชนะเลิศกำลังดำเนินไปอย่างดุเดือดในช่วงควอเตอร์สุดท้าย สกอร์บอร์ดแสดงคะแนนที่สูสีกันชนิดหายใจรดต้นคอ แต่ดูเหมือนว่าสายตาของผู้ชมสาว ๆ กว่าครึ่งสนามจะไม่ได้โฟกัสที่ลูกบาสหากแต่โฟกัสไปที่ร่
คำตอบเรียบง่ายนั้นกระแทกใจกลางความรู้สึกของกวินทร์อย่างจัง โลกของเขาเต็มไปด้วยผลประโยชน์และหน้ากาก... แต่กับผู้หญิงคนนี้ เขากลับเป็นแค่ผู้ชายธรรมดา ๆ คนหนึ่ง... เป็นแค่ ‘คุณกวินทร์’ ของเธอ เขาลุกขึ้นเดินไปหาเธอที่เพิ่งปีนลงจากบันไดด้วยความเหนื่อยอ่อน“ขอบคุณนะครับ... ที่มองผมเป็นแค่ผม” กวินทร์ถือวิส
คำบอกรักนั้นแผ่วเบาแต่ดังก้องในความรู้สึกของระรินธร น้ำตาเม็ดโตไหลรินออกมาจากหางตา... ไม่ใช่เพราะความเจ็บ แต่เพราะความตื้นตันและความสับสน ‘รักเหรอ? ถ้าคุณรักฉันจริง... ทำไมคุณถึงทำร้ายฉันในวันนั้น? ทำไมคุณถึงปล่อยให้ฉันกับลูกต้องเผชิญชะตากรรมลำพัง?’แต่ตอนนี้... เธอไม่มีเรี่ยวแรงจะเอ่ยถามหรือต่อต้าน
หลังจากเหตุการณ์ป่วนลานจอดรถในวันเสาร์ ดลลวิญ์ก็ไม่รอช้าที่จะเดินเกมรุกในแผนการขั้นต่อไป เขาเดินเข้ามาในห้องทำงานของระรินธรพร้อมแฟ้มเอกสารและตั๋วเครื่องบินในมือ“เก็บของซะ... พรุ่งนี้เราจะไปภูเก็ต”ระรินธรเงยหน้าขึ้นจากกองเอกสาร ขมวดคิ้วสงสัย “ไปภูเก็ต? ไปทำไมคะ?”“ไปดูหินอ่อนที่เหมือง... แล้วก็ดูงา
หลายวันต่อมา... กระแสข่าวฉาวเรื่องพิมดาวเริ่มซาลงตามกาลเวลา หุ้นของอัครเดชากรุ๊ปเริ่มดีดตัวกลับขึ้นมาสู่แดนบวกอีกครั้ง สร้างความโล่งใจให้กับบอร์ดบริหาร แต่ทว่า... พายุลูกใหม่ในใจของดลลวิญ์กลับกำลังก่อตัวขึ้นเมื่อพีระเดินเข้ามาในห้องทำงานด้วยสีหน้าเคร่งเครียด พร้อมแฟ้มเอกสารปกดำในมือ “บอสครับ... ทีม
“วางใจได้เลยครับ... ต่อให้เป็น CIA ก็เจาะเข้ามาไม่ได้ ถ้าผมไม่อนุญาต” ชายหนุ่มวางสายลง มองดูหน้าจอที่แสดงสถานะ ‘Secure’ (ปลอดภัย) ระรินธรอาจจะไม่รู้ตัวว่าเธอได้รับการปกป้องจากฟีนิกซ์ องค์กรที่ทรงอิทธิพลที่สุดองค์กรหนึ่งของโลก ที่พร้อมจะแผดเผาใครก็ตามที่กล้ามายุ่งกับดวงใจขององค์กรในขณะที่ดลลวิญ์กำลั







