แม่สาวพริตตี้

" มึง การบ้านวิชานี้มึงเสร็จยัง " อาเจพยักตอบ " อือ " พลางดูดกาแฟในมือไปด้วย

" กูก็เสร็จแล้ว พอดีมีคนสอน อิอิ " แหวะ! หมั่นไส้พวกมีผัว แต่กูก็ทำเสร็จแล้ว ถึงแม้ว่าจะทำแบบนั่งเหี่ยวแบบเดียวดาย

" คืนนี้ไปดื่มมะ พรุ่งนี้เรียนบ่าย "

" ขออนุญาตผัวมึงให้ได้ก่อน แล้วค่อยมาชวนพวกกู " ประเด็นคือกูก็มีงานต่อไง

เราสามหน่อลากันก่อนจะขับรถออกไปกันคนละทาง ฉันต้องไปอาบน้ำแต่งตัวเพื่อไปทำงานที่ฉันรัก

ความจริงก็ไม่ได้รักขนาดนั้น แต่มันได้เงินดีเฉยๆ ลำพังตัวคนเดียวแบบฉันที่ต้องดิ้นรนทุกอย่าง ดีหน่อยมีรูปร่างหน้าตาเป็นทรัพย์ อย่างน้อยมันก็ทำให้ฉันลืมตาอ้าปากได้ งานสมัยนี้หาง่ายซะที่ไหน ทำอะไรได้ก็ทำไปก่อน เหมือนอย่างเช่นตอนนี้

" น้องครับ ถ่ายรูปหน่อยครับ " ค่ะ! ตอนนี้ฉันกับเพื่อนๆยืนถ่ายรูปกับลูกค้าบางส่วนที่เข้ามาดูรถรุ่นใหม่ แต่ผู้ชายส่วนใหญ่ก็ไม่ได้ตั้งใจมาดูรถตั้งแต่แรก

ผู้ชายร่างสูงเอื้อมมือหนาๆโอบเอวบางเบาๆ ประเด็นคือชุดมันเป็นเอวลอยไง!!! ฉันกัดฟันยิ้มหวานถ่ายรูปกับเจ้าของโชว์รูม แม้ว่าในหัวตอนนี้อยากจะหลังแหวนกับไอ่ผู้ชายข้างๆนี่ก็ตาม! แต่งตัวดูดีมีภูมิฐาน แต่การกระทำต่ำสุด!

" เสร็จงานแล้วไปต่อกันนะครับ พี่จ่ายเพิ่มอีกเท่า " ปากหนาสกปรกกระซิบที่ข้างหู ฟังแล้วจะอ้วก! ทำตัวสูงส่ง แต่ดูถูกคนอื่น ในสมองกลวงๆคงคิดว่าทุกคนทุกอาชีพจะมีสันดานเหมือนกับมันมั้ง!!

ฉันรีบเบี่ยงตัวหลบหลังถ่ายรูปเสร็จ จบงานกูรีบเก็บของ ใครอยากไปต่อก็แล้วแต่เถอะ กูขอไปสงบสติอารมณ์ก่อน ฉันรีบเดินไปขึ้นรถและ...

" มะลิ มึงอยู่ไหน มาดื่มเป็นเพื่อนกูหน่อย " มือบางหมุนพวงมาลัยออกจากโชว์รูมรถหรู มุ่งหน้าสู่ถนนหลัก ปลายทางคือผับบ้านหลังที่สามรองจากมหาวิทยาลัย

ร่างบางในชุดเกาะอกสีขาวเผยเนินอกเอิ่มอิ่ม กางเกงยีนส์สีซีดรับกับเรียวขาสวย นั่งไขว้ห้างกระดกเหล้าอยู่ในมุมมืดจนหมดแก้วแล้ววางลงบนโต๊ะ ปึง! หน้าบอกบุญไม่รับขั้นสุด

" อาเจอ่ะ " มะลิมาถึงโต๊ะ นางสั่งเครื่องดื่มก่อนจะถามถึงเพื่อนชายอีก " ไม่ว่างมั้ง "

เราสองคนนั่งปรับทุกข์กัน อย่าเรียกว่าเราสองคนดีกว่า กูคนเดียวนี่แหละ! ที่เป็นทุกข์ตอนนี้! ฉันเล่าเรื่องงานให้เพื่อนสนิทฟัง มันก็นั่งเป็นผู้ฟังดี เรานั่งดื่มกันพักใหญ่จนรู้สึกว่า มันจะเกินลิมิตตัวเองแล้ว

" มึงเมาแล้ว เดี๋ยวกูขับรถให้ " ฉันพยักหน้าตอบ ก่อนจะเรียกน้องพนักงานเช็คบิล

เช็คเชิกอะไรกันล่ะ! ผัวมันเคลียร์ให้! แถมลากกันออกไปแล้ว ยังดีทิ้งผู้ชายไว้ให้กูคนนึง

" สวัสดีค่ะ ตัวเล็กชื่ออะไรคะ " หื้อ ผู้ชายปากหวานซะด้วย กลิ่นน้ำหอมราคาแพงบวกกับกลิ่นบุหรี่ของเขา มันเหมือนเป็นกลิ่นประจำตัวของผู้ชายคนนี้เลย แถมการแต่งตัวนี่มันแบดบอยตัวพ่อชัดๆ

แต่เอ๊ะ! หน้าคุ้นๆ เหมือนเคยเจอที่ไหน!? ช่างแม่งเหอะ! ตอนนี้เซลล์สมองโดนแอลกอฮอล์น็อคไปแล้ว!

" ปุยฝ้ายค่ะ " ขนาดไฟสลัวยังยิ้มหล่อขนาดนี้ ถ้าได้เห็นหน้าชัดๆมันจะขนาดไหนวะ สาวๆโต๊ะข้างๆนี่แทบจะกระโจนใส่แล้ว

" พี่ชื่อลมค่ะ ไปกันค่ะ เดี๋ยวพี่ไปส่ง " แนะนำตัวเสร็จก็จูงมือฉันเดินแทรกฝูงชนออกไป มือเร็วซะด้วย ชีวิตกูต้องเจอแต่คนแบบนี้หรือไง!

ร่างสูงกุมมือบางมาหยุดที่รถสปอร์ตหรูสีแดง มือหนาเปิดประตูฝั่งข้างคนขับ พร้อมรอยยิ้มหล่อกระชากวิญญาณ

แต่ไม่ใช่กับกู

" รถฝ้ายจอดอยู่ตรงนู้นค่ะ " ใครจะกล้านั่งรถไปกับผู้ชายแปลกหน้าก่อนถามจริง ถึงแม้ว่าผัวเพื่อนจะบอกว่าไว้ใจได้ก็เหอะ แถมในแววตาวิบวับนั่น มองยังไงก็ไม่น่าเชื่อถือ จะลากกูลงข้างทางรึเปล่าก็ไม่รู้!?

" เดี๋ยวพรุ่งนี้พี่เอาไปให้ที่คอนโดค่ะ ดูแล้วคงขับกลับไม่ไหว คืนนี้พี่ไปส่งนะคะ " จะไปส่งกูให้ได้เลยใช่ไหม!?

ระหว่างทางในรถมีแต่ความเงียบ คนขับใช้หางตามองเธอที่นั่งกอดอกเป็นระยะๆ ดูท่าแล้วคนนี้คงไม่ง่าย ก็ดี! ท่าจะสนุก!

จนรถหรูเลี้ยวเข้ามาจอดเทียบประตูทางเข้าคอนโดบานใหญ่ ก่อนมือหนาจะปลดเบลล์ให้คนข้างๆ แอบเผลอสูดดมกลิ่มกายแม่สาวตัวบางนี่ชัดๆ ' อืมม กลิ่นดี '

" พรุ่งนี้มีเรียนกี่โมงคะ พี่มารับ "

" ว่างเหรอคะ " งานการไม่ทำ?

" พี่ว่างเฉพาะกับบางคนเท่านั้นค่ะ " ฉันเบือนหน้าออกนอกหน้าต่างแล้วเบะปากเบาๆ

หารู้ไม่ เขาเห็นเธอผ่านกระจกดำมืดที่สะท้อนใบหน้าหวานยามที่เบะปากลับหลังเขา

" ไม่เป็นไรค่ะ แค่เอารถมาส่งก่อนแปดโมงเช้าแล้วกัน ฝ้ายมีเรียนเก้าโมง " เธอตอบกลับคนข้างๆแบบใบหน้าเบื่อหน่าย อยากขึ้นไปพักเต็มทน

อยากมารับดีนักก็แหกขี้ตามานั่งรอตามสบายเลย อยากรู้เหมือนกันว่าจะว่างให้ฉันอย่างที่ปากว่าจริงหรือเปล่า