5ความลับแตก

ตอนนี้ผมก็ยังอยู่คฤหาสน์อรุโณทัยของไอ้แดนอยู่ ช่วงนี้แยมโรลขออาสาดูแลคุณหนูเอง ตอนนี้คุณหนูฟื้นแล้วแต่ยังเดินไม่ค่อยได้เพราะแผลที่หน้าท้องจะปริเอา

คุณหนู:กว่าจะโผล่หน้ามาได้นะ

คุณหนูบ่นเมื่อผมเดินเข้ามาในห้องที่คุณหนูกึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่บนเตียง

ผม:ขอโทษครับ ผมคิดว่าคุณหนูคงอยากมีเวลาอยู่กับเพื่อน

คุณหนู:แยมโรลอ่อนกว่าฉันปีหนึ่ง แต่ฉันไม่ถือเราเลยเป็นเพื่อนกันได้

ผม:ครับ ว่าแต่คุณหนูเรียกผมมามีอะไรครับ

คุณหนู:ฉันอยากคุยกับป๊า

ผม:อ๋อ..ได้เลยครับ ผมต่อสายให้เลย

ผมหยิบโทรศัพท์บ้านขึ้นมา ก่อนจะกดเบอร์โทรของนายใหญ่ ถามว่าทำไมคุณหนูไม่โทรเองทั้งที่เอื้อมหยิบได้ เพราะคุณหนูจำเบอร์ใครในมือถือไม่ได้ นั่นแหละนะโทรแต่ละที แค่กดหารายชื่อก็กดโทรออกได้เลยไม่ต้องจำเบอร์ให้ยุ่งยาก

รอสายสักพักปลายสายก็กดรับ

นายใหญ่⏭️มีไรวะ ไอ้คิล แล้วนี่อาฟางอยู่ไหน

ผม⏮️เอ่อคุณหนูจำเบอร์นายไม่ได้ครับ ผมเลยต่อสายให้ นี่ครับคุณหนู

Partฟางเซียน

ฉันรับกระบอกโทรศัพท์มาจากคิลก่อนจะแนบหูและกรอกเสียงลงไป

ฉัน⏭️ฮัลโหลป๊า!!

ป๊า⏮️อาฟางเป็นไงบ้าง

ฉัน⏭️ฉันไม่เป็นไร ป๊าสบายดีมั้ย? แล้วเฮียล่ะ เป็นไงบ้าง

ป๊า⏮️นี่เรายังไม่เจออาเฟยอีกเหรอ อาเฟยขึ้นเครื่องส่วนตัวไปหาเราที่ไทยกับเพื่อนอีกคนนึง ชื่ออะไรนะมี่มี่น่ะ

ฉัน⏭️ลี่มี่ค่ะป๊า😊

ป๊า⏮️เออนั่นแหละ ยังไม่เจอกันอีกเหรอ

ฉัน⏭️ยังค่ะ หนูไม่เห็นรู้เรื่องเลย

ป๊า⏮️คงยังไม่ถึงน่ะ เดี๋ยวถ้าเจอกันแล้วโทรมาบอกป๊าด้วยล่ะ

ฉัน⏭️ค่ะป๊า!!

วางสาย

ฉันวางสายก่อนจะหันมองหน้าคิลและเอ่ยบอกสิ่งที่ต้องการ

ฉัน:คิลนายช่วยไปสืบหาหน่อยว่าเฮียเฟยกับลี่มี่อยู่ที่ไหน และพามาหาฉันที่นี่

คิลเลอร์:ได้ครับคุณหนู

คิลเลอร์รับคำก่อนจะโค้งรับคำสั่งและเดินออกไป

แดนรัก:อ้าว!!ไอ้คิลมันรีบไปไหนครับคุณฟางเซียน

ฉัน:ไปตามหาเฮียของฉันกับเพื่อนของฉันที่มาจากจีนน่ะค่ะ ขอบคุณคุณนะคะที่ช่วยเราไว้

แดนรัก:ไม่เป็นไรครับ ไอ้คิลก็เพื่อนผม

ฉัน:แปลกจัง คิลเลอร์เป็นแค่บอดี้การ์ดแต่ทำไมมีเพื่อนรวยแบบคุณ

แดนรัก:เอ่อนี่คุณยังไม่รู้เหรอครับ

ฉัน:รู้? รู้อะไรคะ🤨

แดนรัก:อ๋อ..เอ่อเปล่าครับ

อะไรมาพูดให้อยากรู้แล้ว เดินออกไปเลยเนี่ยนะ

#อีกด้าน

Partเฟยเทียน

ผมกับลี่มี่กำลังนั่งรถเพื่อไปบ้านของเซนตามที่รู้มาเพื่อไปเจอฟางเซียน แต่...

เอี๊ยดดดด!!โครมมมม💢

ลี่มี่:โอ้ยยย!!ทำไมต้องมาชนตอนนี้ด้วยเนี่ย!!

ลี่มี่โวยวายเมื่อมองไปทางถนนด้านหน้าและเห็นว่ารถที่เรานั่งอยู่ถูกรถอีกคันชนเข้าด้านหน้า

ผม:เดี๋ยวเฮียไปเคลียร์เอง

ผมกำลังจะลงจากรถแต่ลี่มี่คว้าแขนผมไว้

ลี่มี่:ขืนให้เฮียลงไปคงยาว มี่ลงไปเอง

Partลี่มี่

ฉันเดินลงจากรถก่อนจะเดินเข้าไปหาเจ้าของรถที่ยืนอยู่ข้างรถฝั่งประตูคนขับ

ฉัน:นี่!!ขับรถยังไงของนายห้ะ!!

____:เธอนั่นแหละ!!ขับรถยังไงของเธอ

ฉัน:ผู้ชายอะไรทำผิดแล้วมาโยนความผิดให้ผู้หญิงเนี่ยนะ

____:เธอนั่นแหละผิด!!

ฉัน:นายแหละผิด!!

เฮียเฟย:ลี่มี่พอเถอะอย่ามัวเถียงกันเลย เรียกประกันมาเคลียร์ดีกว่า

ฉัน:แต่ว่า...!!

เฮียเฟย:ขอโทษด้วยนะครับคุณ ที่น้องสาวผมใจร้อนต่อว่าคุณ

_____:ครับ ผมชื่ออาคม

เฮียเฟย:ผมเฟยเทียนครับ ส่วนนี่ลี่มี่!!

ฉัน:เฮียจะไปคุยด้วยดีดีทำไม?

เฮียเฟย:ลี่มี่..ไปรอบนรถก่อนไป

ฉัน:แต่...

เฮียเฟย:ไปเถอะ

ฉัน:ก็ได้ค่ะ!!

ฉันเดินกลับมานั่งรอบนรถก่อนจะมองเฮียเฟยเทียนที่ยืนพูดคุยกับประกัน จนเฮียเฟยเดินกลับมาขึ้นรถ

ฉัน:ว่าไงคะเฮีย หมอนั่นว่าไงบ้าง

เฮียเฟย:โทรเรียกประกันมาแล้ว ของลุงด้วยนะครับ

เฮียเฟยหันไปบอกลุงคนขับรถ สุดท้ายประกันก็มาจัดการให้และแยกย้ายกันไป

Partอาคม

ผู้หญิงอะไร หน้าตาก็ดีแต่ปากร้ายชะมัด

ผมเดินขึ้นรถก่อนจะสตาร์ทรถ

มนตรา:หงุดหงิดอะไรคะพี่คม

ผม:ก็ผู้หญิงคนนั้นน่ะสิลงจากรถมาได้ก็ใส่อารมณ์ใส่พี่เต็มที่เลย

มนตรา:หน้าตาสวยดีออกนะคะ☺️

ผม:สวยแต่นิสัยเสียก็ไม่เอา

มนตรา:ระวังนะคะ เกลียดอะไรมักได้อย่างนั้น😊

ผม:เหอะ!!ฝันไปเถอะ พี่ชอบชมดาวต่างหาก

มนตรา:นี่!!มนรู้นะว่าพี่น่ะ แค่ยั่วโมโหนายสุดเขตอะไรนั่นแค่นั้นเอง เพราะชมดาวเป็นลูกพี่ลูกน้องกับนายเขตอะไรนั่นอ่ะ

ผม:พี่ชอบจริงๆ

มนตรา:มนไม่เชื่อ แต่ถ้าเป็นผู้หญิงสาวสวยคนเมื่อกี้ก็ไม่แน่😏

ผม:นี่หยุดเลยนะ มน คนอย่างยัยนั่นเจอครั้งเดียวก็เกินพอแล้ว

ผมบอกก่อนที่มนจะพูดเพ้อเจ้อไปมากกว่านี้

ผม:ว่าแต่เราเถอะ

มนตรา:อะไรคะ?

ผม:ก็กับนายเขตอะไรนั่นไง เจอกันทีไรกัดกันตลอด

มนตรา:นี่!!พี่คม มนไม่ใช่หมานะ อีกอย่างมนไม่มีทางได้กับหมอนั่นหรอก

ผม:งั้นหรอ? เกลียดอะไรได้อย่างนั้น เมื่อกี้เราพึ่งบอกพี่เอง

มนตรา:แต่กับมนใช้คำนั้นไม่ได้หรอก😳

ผม:แล้วทำไมต้องหน้าแดงอ่ะ

มนตรา:กะ...ก็อากาศมันร้อน

ผม:แอร์เย็นขนาดนี้เนี่ยนะ!!

มนตรา:อืม ไม่คุยด้วยละฟังเพลงดีกว่า

มนตราบอกก่อนจะเอาหูฟังอุดหูแล้วหลับตาลง ทำให้ผมยิ้มออกมาอย่างขำๆ มนตราน่ะเป็นคู่กัดกับสุดเขตมาตั้งแต่เรียนม.ปลายแล้ว ทั่งคู่มักแข่งกันทุกเรื่องทั้งเรื่องการเรียน กิจกรรมต่างๆ และกีฬา

#Partคิลเลอร์

สุดท้ายผมก็เจอกับนายน้อยเฟยเทียนและเพื่อนอีกคนของคุณหนูที่โรงแรมห้าดาวแห่งหนึ่ง ผมจึงเชิญทั้งสองให้ไปคฤหาสน์อรุโณทัย เพื่อไปเจอคุณหนู และทั้งสองเองก็ตอบตกลงและรีบเช็กเอาท์ออกมาจากโรงแรมเลย

นายน้อย:แล้วสืบรู้หรือยังว่าเป็นฝีมือใคร

ผม:ยังเลยครับ

ผมตอบแต่จริงๆ แล้ว ผมสืบรู้แล้วว่าเป็นฝีมือใคร

นายน้อย:แล้วยัยฟางว่าไงบ้าง

ผม:คุณหนูอยากเจอนายน้อยกับเพื่อนก่อนครับ เลยให้ผมมาตามหา

______:นี่!!ฉันชื่อลี่มี่เป็นเพื่อนของฟางเซียน แล้วฟางเซียนรู้มั้ยว่าฉันมาด้วย

ผม:ทราบแล้วครับ

ลี่มี่:โอ้ยยย..อดเซอร์ไพรส์เลย

ผม:คุณหนูรอเจอคุณกับนายน้อยอยู่ครับ ถ้าได้เจอคงมีกำลังใจมากขึ้น

นายน้อย:แล้วป๊ารู้เรื่องนี้ยัง

ผม:ยังครับ คุณหนูไม่ยอมบอก

นายน้อย:อืม เพราะถ้าป๊ารู้ต้องทิ้งงานมาแน่

คฤหาสน์อรุโณทัย

ผมเดินนำนายน้อยกับคุณลี่มี่มาข้างในก่อนจะแนะนำให้ไอ้แดนกับเมียมันรู้จักทั้งสองคน ก่อนจะพาขึ้นไปบนห้องพักคุณหนู

คุณหนู:เฮีย!!ลี่มี่!!😃

ลี่มี่:ฟางเซียน!!😃

คุณลี่มี่วิ่งเข้าไปกอดคุณหนูด้วยสีหน้าดีใจ

นายน้อย:คิลเลอร์

นายน้อยเรียกชื่อผมทำให้ผมหันไปมอง

พลั่ก👊💢

คุณหนู:เฮีย!!

แรงหมัดนั้นทำให้ผมเซถอยหลังน้อยๆ แต่ไม่ล้ม

#Partเฟยเทียน

ผมต่อยคิลเลอร์เข้าไปเต็มๆ หลังจากเห็นสภาพน้องสาวตัวเองที่นอนอยู่บนเตียงและมีสายน้ำเกลือและเลือดเจาะอยู่

ฟางเซียน:เฮีย!!

ผม:แกเป็นบอดี้การ์ดอะไร ถึงทำให้น้องสาวฉันมีสภาพแบบนี้!!

คิลเลอร์:ผมขอโทษครับ...

ฟางเซียน:เฮีย!!คิลเลอร์เขาเองก็ปกป้องฉันจนบาดเจ็บ

ผม:เฮียยังเห็นมันปรกติดี

ฟางเซียน:คิลเลอร์ถูกยิงที่แขนขวา

ผมเข้าไปถลกแขนเสื้อคิลเลอร์ขึ้นทำให้เห็นผ้าพันแผลที่ต้นแขนขวา

ผม:เอ่อ...ขอโทษละกัน

คิลเลอร์:ไม่เป็นไรครับ ผมเองก็ผิดที่ดูแลคุณหนูได้ไม่ดีพอ

ฟางเซียน:นายออกไปข้างนอกเถอะ ฉันจะคุยกับเฮียและลี่มี่

คิลเลอร์:ครับ

แล้วคิลเลอร์ก็เดินออกไป ก่อนที่ผมจะเดินเข้าไปนั่งเก้าอี้ข้างเตียงเพื่อฟังสิ่งที่ฟางเซียนจะพูด

#Partฟางเซียน

ฉันลุกขึ้นออกจากเตียงอย่างเบาๆ เพราะกลัวแผลจะปริ ก่อนจะเดินออกไปจากห้อง

แดนรัก:นี่แกแน่ใจเหรอวะ ว่าจะไม่บอกคุณฟางเซียนเรื่องไอ้โก้

คิลเลอร์:เออ!!บอกไม่ได้ไม่งั้นคุณหนูต้องสงสัยแน่

แดนรัก:สงสัยอะไรวะ?

คิลเลอร์:คุณหนูไม่เคยรู้จักไอ้โก้ แต่ไอ้โก้กลับเอาคนมาทำร้ายคุณหนูน่ะสิ

แดนรัก:แกกลัวว่าคุณฟางเซียนจะรู้ว่าแกไม่ใช่บอดี้การ์ดธรรมดาเหรอ

คิลเลอร์:ใช่!!คุณหนูไม่ใช่คนโง่ ถ้ารู้เรื่องไอ้โก้ต้องตามสืบทุกอย่างแน่

แดนรัก:ถึงตอนนั้นคุณฟางเซียนก็จะรู้ว่าแกคือท่านคิลเลอร์ อนันต์ธวัช

คิลเลอร์:ใช่!!และฉันไม่ต้องการให้เป็นแบบนั้น

ฉัน:คงไม่ทันแล้วล่ะ ท่านคิลเลอร์ อนันต์ธวัช!!

ทั้งสอง หันมองหน้ากันก่อนจะหันมามองฉันอย่างตกใจ

คิลเลอร์:คุณหนู!!😲

กำลังจะเดินเข้ามาหาฉันแต่ฉันถอยหนี

ฉัน:หยุดอยู่ตรงนั้นแหละ!!

ฉันตะโกนบอกก่อนจะมองหน้าคิลเลอร์อย่างผิดหวัง

แยมโรล:มีเรื่องอะไรกันเหรอ เสียงดังไปถึงข้างล่าง

แยมโรลวิ่งขึ้นมาด้านบนและมองมายังพวกเราด้วยสายตางุนงง🤨

ฉันทรุดตัวลงนั่งเพราะรู้สึกเหมือนตัวเองหมดแรง แยมโรลวิ่งเข้ามาประคอง

แยมโรล:ฟางเซียน!!

คิลเลอร์:คุณหนู!!

ฉัน:ไม่ต้องมายุ่ง!!แยมพาฉันกลับห้อง

ฉันพูดใส่คิลเลอร์ก่อนจะบอกแยมให้พาฉันกลับห้อง