ตอนที่ 9/2

 “แล้วก็...เอาไว้เป็นของต่างหน้าให้คุณพัชได้คิดถึงผมไงครับ” อยู่ก็ไกล ก็ต้องเอาอะไรมาเป็นของแทนใจเพื่อไม่ให้ใครเข้ามาวอแวหรือได้เธอไปก่อนเขา

 “เอ่อ...” พัชสิกาไม่รู้ว่าการปฏิเสธเขาอย่างเด็ดขาดในตอนนี้จะทำให้เขาเสียใจถึงขนาดไหน แต่ถ้าไม่ลองก็ไม่รู้ “คือว่า...”

“พอดี ผมมีงานด่วนไว้โอกาสหน้าผมแวะมาหาใหม่นะครับ” เขาทิ้งท้ายแบบไม่รอคำพูดใดๆ จากนั้นก็เดินกลับไปที่รถโดยที่ไม่ลืมหันมาโบกมือลาเธอ

เมื่อรถหรูเคลื่อนตัวออกไปคิมหันต์ก็เดินออกมาจากหลังพุ่มไม้มองเธอด้วยความหมั่นไส้

 “ไหนบอกไม่มีแฟนไง” พัชสิกาขมวดคิ้วก่อนจะหมุนกลับไปมองต้นเสียง

“ก็ไม่มีไงคะ”

ชายหนุ่มแสยะยิ้มเย้ยหยันก่อนจะใช้คำพูดเหยียดหยามเธอ “มีหรือไม่มีฉันก็ไม่ได้ว่าหรอก เธอคงเดือดร้อนเรื่องเงินมากขนาดที่แฟนให้เงินใช้ไม่พอ ก็เลยมาหาคนช่วยเลี้ยงไปวันๆ”

“ถ้าไม่รู้จริงก็อย่ามาว่ากันถึงขนาดนี้ได้ไหมคะ” เธอยอมรับว่าโกรธ ไม่พอใจทำไมไม่ถามกันดีๆจะมาดูถูกกันทำไม

“ฉันไม่ได้อยากรู้เรื่องของเธอขนาดนั้น สำหรับเธอ ตัวมาเงินไปเท่านั้นแหละ”

“หึ่ม” พัชสิกาง้างมือเตรียมจะตบเข้าที่หน้าแต่เขาคว้ามันไว้ทัน

“เท่าที่เห็นมันก็ชัดเจนอยู่แล้วว่าเธอโกหกฉันตั้งแต่แรก มีแฟนก็บอกกันตรงๆเหอะ ไม่จำเป็นต้องมาหลอกเพื่อให้ฉันสนองความต้องการ” เขาใช้มืออีกข้างบีบเข้าที่ต้นแขน พัชสิกาจึงรู้ได้ทันทีว่าเขาคงโกรธเธอมาก “เรื่องที่ตกลงกันไม่ต้องกลัวว่าฉันจะยกเลิกหรอก ฉันไม่บอกใครด้วยว่าเธอสำส่อนขนาดแอบแฟนมาหาเสี่ยรวยๆ ไว้ถ้าฉันเบื่อ ฉันจะทิ้งเธอไปเอง ให้ไปพร้อมกับเงินสดเป็นล้านๆเลย”

เขาผลักเธอจนเซไปด้านหลัง พัชสิกาไม่ได้แคร์ความรู้สึกขนาดนั้นแต่อย่างน้อยก็ควรบอกเขาว่าคนคนนั้นไม่ได้เป็นอะไรกับเธอ แต่ทว่าเขากลับเดินหนีขึ้นตึกไปสะก่อน ปล่อยให้หญิงสาวเอาแต่อ้าปากหวออยู่อย่างนั้น

                                      

**************************************************

      

ร่างเปลือยเปล่าของสองคู่รักกำลังนัวเนียกันอยู่บนเตียง ทั้งสองคนเล่นบทรักอันเร่าร้อนมานานร่วมเดือนซึ่งบอกเลยว่าเป็นช่วงเวลาที่แพนนีญาร์ไม่ได้สัมผัสมานานมากแล้ว ชนัฐธรทำให้ความรู้สึกเหล่านั้นกลับมาหาเธออีกครั้ง

“พอค่ะ” เขาจัดเธอหนักถึงขนาดเริ่มไปต่อไม่ไหวแล้วจึงออกปากห้ามไว้จะก่อน ขณะนั้นสะโพกของชนัฐธรก็หยุดขยับตาม

“เหนื่อยแล้วเหรอครับ” ชนัฐธรถามพร้อมส่งรอยยิ้มหวาน เขาไม่ได้เสียดายหรอกเพราะก็เริ่มเหนื่อยมากแล้วเหมือนกัน

“ค่ะ เหนื่อยแล้ว” 

“นึกว่าจะสนุกต่อจนรุ่งสางสะอีก”

 “นานหลายชั่วโมงแล้วไม่เบื่อบ้างเหรอคะ เหลือเวลาให้แพนได้พักบ้างเถอะ” เธอพูดพร้อมนอนหันหลังให้ ขณะนั้นชนัฐธรก็ล้มตัวนอนแล้วกระชับกอดเธอจากทางด้านหลัง

 “ผมก็แค่อยากทำให้คุณติดใจผมไปนานๆแค่นั้นเอง”

 “กลัวแพนจะหายไปขนาดนั้นเลยเหรอคะ”

ถ้าใช่ล่ะครับ” เขาได้เธอมาถึงขนาดนี้คงไม่ปล่อยหลุดมือไปง่ายๆหรอก เพราะเธอยังมีอะไรให้เขาได้ใช้ประโยชน์อีกเยอะ

แพนนีญาร์เปลี่ยนมานอนหงายมองหน้าเขา

“งั้นเรามาสัญญากันก่อนสิคะ" มือเล็กของเธอลูบไล้ไปตามแผงอกหนา จนอีกฝ่ายรู้สึกเร่าร้อนแทบจะห้ามใจไม่ไหวอีกแล้ว

“สัญญาอะไรเหรอครับ” คนที่เกิดอารมณ์เร่าร้อนขมวดคิ้วด้วยความสงสัย

 “ฉันอยากให้คุณช่วยกำจัดผู้หญิงคนหนึ่งให้ออกไปจากชีวิตไอ้คิมหน่อยได้ไหมคะ”

เขาขมวดคิ้วเพราะไม่รู้ว่าเธอคนนั้นเป็นใคร

“คนไหนครับ”

 “ไว้ถ้าถึงเวลาแพนจะบอกแล้วกันนะคะ”

คุณหวงคนนั้นเหรอ” แพนนีญาร์ตบเข้าที่ต้นแขนล่ำๆนั้นเพื่อเป็นการสั่งสอน

 “แพนหวงสมบัติต่างหากล่ะค่ะ พอภารกิจเสร็จแพนก็จะมีแค่คุณคนเดียว”เธอลูบหน้าอกล่ำๆของเขาวนไปวนมาอย่างยั่วยวน

“แล้วผมจะได้อะไรล่ะครับ” ชนัฐธรถามดูเชิง ถ้าผลตอบแทนมันดีคูณสองยังไงก็คุ้มหรือเปล่าวะ

“ก็ได้ทั้งทรัพย์สินและตัวของแพนไงคะ” หญิงสาวแสยะยิ้ม จากนั้นก็หัวเราะไปพร้อมกับเขาแล้วเลือกที่จะเล่นบทรักกันต่อท่ามกลางโคมไฟส่องสว่าง

*******************************************

ซ่อนกลิ่นแม่บ้านสาวสุดร่าเริง รีบวิ่งมารับเจ้านายที่หน้าประตูบ้าน คิมหันต์ถอดเสื้อสูทออกแล้วยื่นให้ซ่อนกลิ่นเอาเข้าไปเก็บจากนั้นก็เดินตรงไปที่โต๊ะอาหาร

“ทำอะไรเยอะแยะครับ” เขาเห็นผู้เป็นแม่กำลังจัดจานอาหารเรียงรายเต็มโต๊ะและดูเหมือนอาหารมื้อนี้แม่ของเขาจะลงมือทำเองด้วยก็เลยเอ่ยถามอย่างสงสัย

“วันนี้มีแขก พ่อกำลังไปรับมาทานอาหารเย็นด้วยกัน” คิมหันต์ได้แค่ยิ้ม แขกที่ว่าก็น่าจะเป็นคนในบริษัทหรือเพื่อนของเขาเองนั่นแหละ ปกติคิมหันต์ไม่ค่อยอยากทานข้าวพร้อมหน้าพ่ออยู่แล้ว ก็เลยเลือกจะเดินขึ้นไปอาบน้ำนอนดีกว่าเพราะวันนี้เหนื่อยมาทั้งวัน

คิมหันต์หมุนตัวกลับเพื่อจะเดินขึ้นห้องไม่นานทางเข้าบ้านก็ปรากฎร่างผู้เป็นพ่อเดินมากับ...‘พัชสิกา’