ตอนที่ 24 รังแกคนป่วย Nc (1/2)

"อ้ะ! ม..ไม่นะครับ"

ใบแก้วถึงกับร้องเสียงหลงและเอ่ยห้ามร่างสูง เมื่อร่างสูงจับให้ใบแก้วหันหน้าเข้ากับกำแพงห้องน้ำ สองมือเล็กที่พยายามจะผลักดันร่างสูงก็ถูกมือใหญ่รวบเข้าไว้ทั้งสองข้างเอาไว้เหนือหัว มือใหญ่อีกข้างก็จับสะโพกของใบแก้วก่อนจะบีบเล่นอย่างสนุกมือ

"ไม่อะไรกัน ที่รักจะบอกว่าไม่ห้ามใช่ไหม"

"อ้ะ!  ไม่ทำแก้วนะ ปล่อยแก้วเดี๋ยวนี้ อ้ะ!"

"ก้มนิ่มชะมัดเลย ใหญ่เต็มไม้เต็มมือฉัน แถมก็ขาวอีกด้วย"

ร่างสูงไม่สนใจคำร้องห้ามของใบแก้ว ฝ่ามือใหญ่บีบขย้ำก้นนุ่มอย่างรุนแรงด้วยความสนุก ต่างจากใบแก้วที่รู้สึกเจ็บบริเวณก้น เพราะก่อนหน้านั้นร่างสูงก็ตีเข้ามาอย่างแรง จนมันแดงและเป็นรอยนิ้วมือ ก่อนที่ร่างสูงบดเบียดเข้าหาร่างบางจนแผ่นอกหนาสัมผัสกับหลังเรียวบางจนไม่มีช่องว่างให้อากาศลอดผ่าน 

"อึก คุณท่าน หยุดเลยนะครับ ไหนบอกว่าจะไม่ทำแก้วแล้วไง"

"ก็ตอนแรกฉันกะว่าจะไม่ทำ แต่พอเห็นนายถอดเสื้อผ้า โป๊เปลือยแบบนี้ มันมีอารมณ์มาก ๆ เลยที่รัก"

ใบหน้าคมขยับเข้าใกล้ใบหูพร้อมกระซิบเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงที่ทุ้มพร่า ทำเอาใบแก้วรู้สึกจั๊กจี้และเสียวที่ท้องน้อย อยากจะผลักดันร่างสูงให้ออกห่าง แต่กลับถูกพันธนาการด้วยมือใหญ่แค่ข้างเดียวที่โอบรัดมือเล็กทั้งสองข้าง 

"ไม่นะ! แก้วไม่ให้คุณท่านทำ แก้วเจ็บไปหมดแล้วนะครับ"

"อย่าดื้อสิใบแก้ว นายไม่มีสิทธิ์เลือก มีแต่จะต้องยอมฉันก็เท่านั้น"

"ฮึก ไม่ได้ ปล่อยแขนแก้วเดี๋ยวนี้นะ อึก อ้ะ!"

ใบแก้วเอ่ยน้ำเสียงสั่นด้วยความหวาดหวั่นใจและกลัวเมื่อจะต้องถูกคุณท่านย่ำยีอีกครั้ง ทั้งที่ไม่กี่นาทีก่อนคุณท่านก็ย่ำยีใบแก้วไปแล้ว แต่คุณท่านก็ยังไม่พอใจและไม่เลิกที่จะรังแกตน ส่วนหัวของความเป็นชายแตะเข้าที่สัมผัสปากทางหลังจนใบแก้วถึงกับสะดุ้งและพยายามจะส่ายก้นหนี แต่มันกลับทำให้ร่างสูงรู้สึกว่าใบแก้วกำลังยั่วยวนเขา 

"ส่ายก้นน่ารักชะมัด นายหนีไม่พ้นฉันหรอกนะ"

"อึก อ้ะ! ม..ไม่นะ อย่าใส่เข้ามา"

ปัก! 

"เฮือก! อ๊าา! คุณท่าน"

ลำร้อนขนาดใหญ่กระแทกเข้ารูสวาทที่ผ่านการร่วมรักมาอย่างยาวนานกลับถูกของใหญ่แหวกเข้าไปอีกครั้งอย่างรุนแรง จนร่างบางถึงกับต้องร้องเสียงหวานออกมาด้วยความจุกเสียวปนเจ็บ สองขาเรียวเล็กที่ยืนอยู่นั้นสั่นออกมาอย่างน่าสงสาร 

"แน่นชะมัด ขนาดทำไปตั้งเยอะแล้วนะ ทำไมถึงยังแน่นอยู่แบบนี้"

"ฮึก เอาออกไปเลยนะครับ แก้วไม่ให้คุณท่านทำ"

"หึ ๆ baby นายยังจะขอร้องอ้อนวันฉันอยู่อีกเหรอ นายก็รู้อยู่แก่ใจ ว่าฉันคนนี้จะไม่หยุด จนกว่าจะได้ดั่งใจ"

ใบแก้วรู้ดีว่าคุณท่านจะไม่ยอมหยุดถ้ายังไม่ได้ในสิ่งที่ต้องการ แต่ใบแก้วก็ยังคาดหวังว่าคุณท่านจะยอมปล่อยตน แต่ความเป็นจริงมันกลับไม่ใช่อย่างที่ใบแก้วหวัง 

"อ้ะ! แก้วเจ็บ อื้อ อย่าขยับนะครับ"

ใบแก้วร้องสะดุ้งเมื่อสะโพกหนาขยับเข้าออกอย่างช้าๆ มือใหญ่อีกข้างที่เป็นอิสระสัมผัสหน้าท้องน้อยและโอบเข้าหาตนอย่างแนบแน่น เพื่อที่จะได้กระแทกได้หนำใจ 

"ถ้าไม่ขยับ ฉันก็ไม่เสร็จสิที่รัก"

"อ้ะ! อ๊า! ฮึก หยุดนะครับ อ้ะอ๊า!"

ตับ! ตับ! ตับ! 

"ซีี๊ดดด ยังตอดรัดแน่นอยู่เลย"

"อ้ะอ๊า! อ่้ะๆ อิอ๊า!"

เสียงหวานครางสั่นอย่างเสียวซ่านและจุกเมื่อถูกความเป็นชายของร่างสูงอัดกระแทกเสือกไสเข้ามาอย่างรุนแรง บดขยี้รูสวาทที่บอบช้ำอย่างไร้ความปรานี โดยไม่สนใจว่าร่างบางจะเจ็บหรือไม่ 

"อื้อ! อ้ะๆ ก..แก้วเจ็บ อ๊า!"

"เจ็บอะไรถึงร้องเสียงหวาน นายรู้สึกดีก็ยอมรับมาเถอะที่รัก"

ตับๆ ตับๆ ตับๆ

"อ้ะอ๊าา! อิอ๊าา! ม..ไม่ อ้ะๆ"

เสียงเนื้อกระทบกันอย่างแรงจนเกิดเสียงที่น่าอาย ร่างบางยังคงร้องครางหวาน แม้ว่าจะไม่เต็มใจที่จะมีอะไรกับคุณท่าน แต่ร่างกายกับสวนทางกับจิตใจ รู้สึกเกลียดขยะแขยงแต่รูสวาทก็ตอดรัดความใหญ่โตของคุณท่านเป็นอย่างดี จนร่างสูงถึงกับร้องครางข้างลำหูของร่างบางด้วยความเสียวซ่านและถูกใจ 

"ซี๊ดด ดีมากใบแก้ว มันชอบรูของนายมากเหลือเกิน มันยังคงตอดรัดฉันแน่นถี่รัว"

"ฮึก อ้ะๆ อิอ๊า! อ่ะอ้ะ! คุณท่าน อื้ออ! ช..ช้า ๆ อ้ะอ๊า!" 

"ช้าไปเหรอที่รัก"

"ม..ไม่ใช่ อ้ะๆ อึก ร..แรงเกินไป อ้ะอ๊า!"

ปัก! ปัก! 

"เฮือก!! อิ๊อ๊า! อ้ะอ๊า!"

ดวงตาสวยถึงกับเบิกตากว้างด้วยความจุกเสียวเมื่อความเป็นชายตอกอัดเข้ามาสุดลำ ทำเอาร่างบางกระตุกสั่นด้วยความเสียวและเจ็บ ขาเล็กสั่นไม่หยุดพร้อมที่จะทรุดลงทุกเมื่อ ถ้าหากร่างสูงไม่จับประคับประคอง ร่างบางคนล้มลงกับพื้นห้องน้ำแน่ 

"หึ ๆ น่ารักจริง ๆ เลยใบแก้ว"

ร่างสูงหัวเราะออกมาอย่างชอบใจที่ได้กลั่นแกล้งร่างบางสวยที่สั่นสะท้านไปทั้งตัวด้วยความจุกเสียวเมื่อถูกลำร้อนขนาดใหญ่ตอกอัดเข้ากระแทกจนสุดลำร้อนทำให้ร่างสูงได้เห็นริมฝีปากบางอ้าออกมาด้วยความจุกเสียว ดวงตากลมสวยที่เปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำตาแห่งความขี้แพ้และสู้เขาไม่ได้นั้น มันยิ่งกระตุ้นความดิบเถื่อนในใจของร่างสูงเป็นอย่างดี รู้สึกมีความสุขและจั๊กจี้ไปทั่วหัวใจเมื่อได้เห็นร่างบางเจ็บปวดเพราะเขา 

"ฮึก อ้ะ! อ๊า! อื้ออ ข..ขอร้อง อ้ะอ๊า!"

"หืม ขอร้องอะไรที่รัก"

"อ้ะๆ ป..ปล่อยแก้วที อิ๊อ๊าา!"

ตับ! ตับ! ตับ!

"อ่าห์ ได้สิ ฉันจะปล่อยทุกหยาดหยดเลย"

"ม..ไม่อ้ะ! ใช่อิ๊อ๊าา! อ้ะอ๊าา!"

ใบแก้วร้องครางสะดุ้งตกใจเมื่อร่างสูงจับขาของร่างบางยกขึ้นข้างหนึ่ง ก่อนจะระรัวกระแทกส่วนแข็งขื่นใส่รูสวาทอย่างรุนแรง จนใบหน้าจิ้มลิ้มบิดเบี้ยวไปด้วยความเจ็บปวดและร้องเสียงหวานออกมาอย่างน่าสงสาร ต่างจากร่างสูงที่สนุกเมื่อได้กระทำชำเราและบดขยี้รูสวาทอย่างป่าเถื่อน 

ตับๆ ตับๆ ปัก! ปัก!

"อ๊าาา! พอที! อ๊าา! แก้วเจ็บ อิ๊อ๊าา!" 

แจะๆ แจะๆ

"อ่าห์ ดีมากใบแก้ว รัดฉันให้แน่น ให้เท่ากับที่นายเกลียดฉันสิ baby"

"อ้ะอ๊า! อึกอ๊าาา! ล..เลว อ้ะๆ อ๊า!"

"ใช่ ฉันเลวมาก และสนุกมากที่ได้เห็นนายสู้ฉันไม่ได้ และนายก็ทำได้เพียงแต่ขอร้องอ้อนวอนฉันเท่านั้น หึ ๆ เอ็กซ์สุดๆ เลย"

น้ำเสียงทุ้มพร่าเอ่ยออกมาด้วยความกระสันเสียว ส่วนล่างอัดกระแทกเสือกไสรูสวาทที่ฉ่ำน้ำเชื้อของเขาจนหยดไหลง่ามขาที่ยกขึ้นสูง เสียงครางหวานหูจนมันเร้าอารมณ์เขาสุด ๆ 

"ฮึก อ้ะๆ ก..แก้ว อ้ะอ๊า! ม..ไม่ไหว อ้ะ!"

"ขานายสั่นขนาดนี้ นายยืนไม่ไหวแล้ว เปลี่ยนท่าดีกว่า"

พรึ่บ

"เฮือก! อ๊าาา!"

ใบแก้วรู้สึกตกใจเมื่อจู่ ๆ ฝ่ามือใหญ่ที่จับมือเล็กทั้งสองข้างในคราแรกนั้นก็ปล่อยให้เป็นอิสระ ส่วนอีกมือนึงที่จับขาบางให้ยกสูงขึ้นนั้น จู่ ๆ ร่างสูงก็ยกขาทั้งสองข้างให้พับงอก่อนจะยกตัวร่างบางด้วยท่าที่แสนน่าอายและตรงส่วนที่เชื่อมต่ออยู่นั้นยิ่งลึกมากกว่าเดิม ก่อนที่ร่างสูงจะหันไปทางกระจกยาวที่อยู่ข้างหน้าพวกเขาสองคน นั่นทำให้ใบแก้วอับอายเป็นอย่างมาก 

"ม..ไม่นะ แก้วไม่เอาท่านี้ เอาแก้วลงเดี๋ยวนี้"

"ท่านี้ทำไม? ไม่ชอบเหรอ? แต่ท่านี้นายไม่ต้องทนยืนนะใบแก้ว เวลามองกระจกนายจะได้เห็นชัด ๆ ว่าของของฉันมันเข้าไปในตัวนายลึกมากแค่ไหน"

"อึก ไม่เอานะ เอาแก้วลง อ้ะ! มันลึก"

ใบหน้าเล็กจิ้มลิ้มแดงแจ๋ด้วยความอาย เมื่อมองตัวเองในกระจก ด้วยสภาพที่ต้องถูกคุณท่านอุ้มเอาไว้ และมีความเป็นชายที่สอดคาในรูสวาทที่ตอดรัดไม่หยุด มันทำให้ใบแก้วไม่อยากจะมองภาพอุบาทว์ ไหนจะสายตาคมนั่นอีกที่จ้องมองมาอย่างหื่นกระหาย ใบแก้วไม่อยากจะเห็นหน้าของคุณท่าน หรือแม้กระทั่งรอยยิ้มที่ดูชนะเเละเหนือกว่า 

"อย่าหลับตาสิ ออกจะสวยนะใบแก้ว"

ปัก! ปัก!

"อ๊า! อ๊า! ม..ไม่นะ อ้ะๆ"

ตับ! ตับ! ตับบ!

"อื้อ! อ้ะๆ อ๊าา! อิ๊อ๊า! ฮือ ไม่เอานะ อ้ะอ๊า!"

"ท่านี้โคตรดีเลย"

ท่อนลำร้อนตอกอัดกระแทกใส่รูสวาทจนเนื้อแดงปลิ้นยามที่ลำร้อนถอดออกมา ก่อนจะสวนกระแทกเข้าไปใหม่ จนร่างบางถึงกับอ้าปากร้องครางด้วยความจุกเสียว 

"อ้ะ! อ๊า! ม..ไม่ อิ๊อ๊า! ท..ท่านี้ อ้ะๆ"

"ดูสิ นายกินอย่างเอร็ดอร่อยเลย จะรัดฉันแน่นเกินไปแล้ว น่ารักชะมัด"

ตั๊บ! ตั๊บ! ตั๊บ!

"อ้ะอ๊า! อ้ะๆ อื้อ อิ๊อ๊าาา!"

"Very beautiful darling"

ร่างสูงเอ่ยน้ำเสียงทุ้มพร่าอย่างเสียวซ่านและพอใจกับรูสวาทที่ตอดรัดความเป็นชายของเขาไม่หยุด สีหน้าน่ารักจิ้มลิ้มบิดเบี้ยวด้วยความจุกเสียวและเจ็บปวด สองมือเล็กปัดป่ายตามอากาศ เมื่อไม่สามารถดิ้นหรือหนีลำร้อนที่มัวเมาเสือกไสเข้ามาย้ำยีรูนุ่มอันแสนบอบช้ำอย่างไร้ความปรานี 

"อ่าห์ ดีมากที่รัก ตอดรัดฉันแน่นแบบนี้สิ"

"ฮืออ อ้ะๆ อ๊า! พ..พอที อ้ะอ๊า!"

แจ๊ะ! แจ๊ะ! แจ๊ะ!

"อ้ะอ๊า! คุณท่าน อ๊าา!"

เสียงน้ำกามกระทบตีเข้าหาหาจนเกิดเสียงน่าอาย สัมผัสที่ร่างสูงมอบให้ช่างรุนแรงและหนักหน่วง ย้ำยีบดขยี้ร่องสวาทด้วยความใหญ่โตที่แข็งเหมือนท่อนซุงระรัวเร็วถี่รัวเมื่อใกล้จะเสร็จสม ทำเอาร่างบางสวยถึงกับบิดเกร็งเมื่อร่างสูงขยับเข้าออกไม่เว้นจังหวะให้หายใจ ในหัวเล็กภาวนาให้ร่างสูงรีบเสร็จสม เพราะอยากจะจบกิจกรรมอันป่าเถื่อนนี้เร็ว ๆ

ตับ! ตับ! ตับ!

"อ๊า! อ๊า! อ๊า! อ้ะๆ ม..ไม่แตกนะ อ้ะอ๊า!"

"อ่าห์ ใบแก้วนายยั่วยวนฉันเหรอ"

"ม..ไม่นะ อ้ะ! ส..ใส่แก้ว อื้ออ!"

เพียงสิ้นเสียงหวานร่างสูงก็เสร็จสม น้ำเชื้อฉีดพ่นใส่ร่องรักบวมเเดงอย่างรวดเร็ว ผนังนุ่มตอดรัดความเป็นชายที่ยังสอดใส่อย่างถี่รัวเมื่อสัมผัสถึงน้ำเชื้อที่อุ่นร้อนของร่างสูงที่ครางเสียงต่ำด้วยความพึงพอใจ 

"อื้มม แตกใส่นายแล้วที่รัก น้ำที่เท่าไหร่ฉันก็ไม่รู้ แต่รู้สึกว่ายังไม่เพียงพอเลย"

"อ...เอาออกไปนะ อ๊ะ!"

"ฉันขออยู่ตัวนายสักพัก ฉันรู้สึกชอบที่นายยังตอดรัดฉันไม่หยุด นายอยากจะให้ฉันหยุดจริง ๆ เหรอ"

ใบหน้าหล่อคมแนบเข้าที่แก้มนิ่ม พลางเอ่ยกระซิบด้วยน้ำเสียงทุ้มพร่า ไม่อยากจะถอดถอนตัวตนของจากรูอุ่นนุ่มที่ยังตอดรัดเขาไม่หยุด 

"อ้ะ! เอาออกไปนะครับ แก้วขอร้อง มันสายแล้ว พี่สมพรจะสงสัย"

"ไม่ต้องห่วง ถ้าสมพรมาเรียกนายที่ห้อง ก็บอกไปสิว่านายไม่สบาย"

"ม..ไม่ได้ คุณท่านกลับห้องไปเลยครับ เอาออกไปเดี๋ยวนี้นะ"

"อะไรกัน ยังไม่ครบสามน้ำเลย ให้ฉันกินจนครบก่อนสิใบแก้ว"

---