ตอนที่ 44 แค่หวงของก็เท่านั้น

"เมียฉัน? ทำไมนายถึงคิดแบบนั้นชญานนท์ เพราะว่าฉันดูแลคนในครอบครัวของใบแก้วหรือไง สิ่งที่ฉันทำเพราะฉันหวังผลประโยชน์มากกว่า"

สิ่งที่ฉันทำในตอนนี้เพราะฉันหวังผลประโยชน์ หวังว่าใบแก้วจะเต็มใจยอมเป็นของๆ ฉัน โดยไม่มีข้อแม้อะไรทั้งนั้น ฉันต้องการความเต็มใจของใบแก้ว ก็เลยทำดีกับสิ่งที่ใบแก้วหวงแหนไงล่ะ ฉันไม่ชอบที่ใบแก้วดื้อด้านกับฉันและปฏิเสธฉัน ฉันอยากให้ใบแก้วเต็มใจเป็นของฉันก็เท่านั้น ฉันคิดกับใบแก้วเป็นเพียงแค่ของเล่น อาจจะมากกว่าของเล่นด้วยซ้ำ แต่ถ้าเป็นเมียฉันก็คงดีไม่น้อยนะ 

"ถ้านายอยากได้อะไร นายก็บังคับเขาได้นี่ครับ โดยที่เขาไม่ต้องเต็มใจเป็นของนายก็ได้"

ชญานนท์ก็งงกับคุณท่าน ถ้าอยากได้ใบแก้วมากขนาดนั้น คุณท่านก็สามารถทำได้ แล้วก็ทำไปแล้วด้วยโดยที่อีกฝ่ายไม่ได้เต็มใจเป็นของคุณท่านเลย แต่ทำไมคุณท่านต้องทำอะไรที่ซับซ้อนไม่เหมือนแต่ก่อน คุณท่านไม่เคยสนใจครอบครัวของคู่นอนคนไหนเลยสักนิด และไม่เคยทำอะไรให้ใครก่อน โดยที่คู่นอนยังไม่เอ่ยปากบอก แต่คุณท่านกับทำในสิ่งที่ใบแก้วต้องสบายใจโดยที่ใบแก้วยังไม่ได้เอ่ยปากขอร้องเลยสักนิด 

"แต่ฉันอยากให้ใบแก้วเต็มใจเป็นของฉันไง ฉันไม่ชอบที่ใบแก้วปฏิเสธฉัน"

"เอ่อ แสดงว่านายอยากให้คุณใบแก้วเต็มใจเป็นของนาย ก็เลยทำดีกับคนในครอบครัวของคุณใบแก้วเหรอครับ"

ถ้านายพูดขนาดนี้เขาก็มั่นใจได้เลยว่านายของเขานั้นคิดยังไงกับใบแก้ว คนที่ไม่ใช่คู่นอน แล้วคนที่ไม่ใช่ของเล่น ตั้งแต่ที่เขาทำงานกับคุณท่านนั้น ชญานนท์ไม่เคยเห็นคุณท่านสนใจคู่นอนคนไหนเป็นพิเศษ และไม่เคยสนใจว่าอีกฝ่ายจะเต็มใจหรือไม่ เพราะส่วนมากมีแต่คนเต็มใจ แสดงว่าคุณท่านอยากให้ใบแก้วเต็มใจเป็นของคุณท่าน 

"ใช่ เพราะใบแก้วหาว่าไอ้เก่งกล้ามันดีกว่าฉัน ฉันก็ทำได้เหมือนกัน และดีกว่าไอ้เก่งกล้ามากด้วยซ้ำ"

"แต่นายก็บอกผมว่า คุณใบแก้วคิดกับคุณเก่งกล้าเป็นเพียงแค่พี่ชายนี่ครับ"

"มันก็ใช่ แต่ฉันก็ไม่เชื่อหรอก แต่ที่ฉันมั่นใจก็คือไอ้เก่งกล้ามันไม่ได้คิดกับใบแก้วเป็นเพียงแค่น้องชาย มันอยากได้ใบแก้ว"

ชญานนท์ที่ฟังในสายนั้นก็เริ่มจะมั่นใจขึ้นเรื่อยๆ ว่าคุณท่านนั้น มีอาการหึงหวงใบแก้วอย่างรุนแรง ทั้งที่ปกติก็ไม่เคยหึงหวงคู่นอนคนไหน แล้วดูจะไม่ชอบคนที่ชื่อเก่งกล้าเป็นอย่างมาก เพราะว่าคนคนนี้คิดกับใบแก้วเป็นอย่างอื่น แต่ว่าคุณท่านจะออกตัวมากเกินไปแล้วครับ

"คุณท่านหึงคุณใบแก้วใช่ไหมครับ?"

"ฉันก็ต้องหึงสิ ใบแก้วเป็นของเล่นของฉันนะ ฉันไม่ชอบให้ผู้ชายคนไหนมาแตะต้องของเล่นของฉัน"

"ไม่ชอบถึงขนาดไหนเหรอครับนาย"

"เหอะ ฉันไม่อยากให้ผู้ชายคนไหนเห็นหน้าใบแก้วหรือได้ยินเสียงของใบแก้วเลยด้วยซ้ำ แต่ใบแก้วก็ดื้อด้านขัดคำสั่งฉัน ไปให้ไอ้เก่งกล้าโอบกอดอยู่ได้ ทั้งที่ฉันก็อยู่ด้วย มันน่าโมโห จนฉันอยากจะกลั่นแกล้งไอ้เก่งกล้าให้มันหนักมากกว่านี้"

ทำเอาชญานนท์ถึงกับอึ้งกับคำพูดที่รัวเร็วของคุณท่านไหนจะน้ำเสียงที่เรียบนิ่งเต็มไปด้วยความหึงหวงและไม่พอใจกับเก่งกล้า ที่มาแตะต้องใบแก้วต่อหน้าของเขา นี่เป็นครั้งแรกที่ชญานนท์สัมผัสถึงความหึงหวงจากคุณท่าน ทั้ง ๆ ที่ผ่านมาไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อนเลยด้วยซ้ำ แม้กระทั่งลูกพีชคู่นอนที่เป็นเบอร์ 1 ก็ยังไม่ได้ใส่ใจมากขนาดนี้

"นายก็กลั่นแกล้งคุณเก่งกล้าเยอะแล้วนะครับ จนผมหาเวลาว่างของคุณเก่งกล้าไม่เจอเลย"

"เวลาว่างงั้นเหรอ? ไอ้เก่งกล้ามันยังมีเวลากิน เวลานอน ขนาดฉันสั่งงานมันเยอะขนาดนั้น มันยังไปหาใบแก้วที่ห้องนอน ฉันควรจะสั่งงานให้มันเยอะกว่านี้ จนมันไม่มีเวลาจะไปหาใบแก้ว"

"ผมว่าถ้านายสั่งอีก คุณเก่งกล้าคงได้นอนเข้าโรงพยาบาลแน่ครับ"

"ก็เรื่องของมันสิ มันมายุ่งกับของของฉันเอง ฉันไม่ชอบให้ใครมาแตะต้องหรือยุ่งกับใบแก้วทั้งนั้น"

ใบแก้วเป็นของของฉัน และเป็นของฉันคนเดียวเท่านั้น ฉันจะไม่ปล่อยให้ใบแก้วออกไปจากชีวิตฉันอย่างแน่นอน เพราะฉันไม่สามารถทนเห็นใบแก้วอยู่กับผู้ชายคนอื่นที่ไม่ใช่ฉันไม่ได้ เพียงแค่คิดก็รู้สึกเจ็บปวดใจและโมโหแล้ว 

"นายรู้ตัวไหมครับ ว่านายชอบคุณใบแก้วมาก"

"อะไรนะ! ฉันก็ต้องชอบอยู่แล้วสิ ถ้าฉันไม่ชอบฉันไม่ทำขนาดนี้หรอกนะ ฉันคงจะปล่อยใบแก้วไปตั้งนานแล้ว ใบแก้วเป็นของเล่นที่โคตรสนุกที่สุดเลย"

ใบแก้วไม่เหมือนใครทั้งนั้น ครั้งแรกที่เห็นก็สะกดสายตาของฉันจนฉันสนใจ ฉันชอบใบหน้าที่จิ้มลิ้มน่ารักแต่ก็สวยที่สุด ไม่ว่าใบแก้วจะทำสีหน้าแบบไหนมันก็เร้าอารมณ์ฉันสุดๆ ไหนจะร่างกายที่เนียนนุ่มเหมือนกับผู้หญิง ถึงจะไม่มีหน้าอกแต่ตรงนั้นของใบแก้วโคตรหวานอร่อย ไหนจะรูที่อุ่นแน่นนั้นฉันยิ่งชอบ และสิ่งที่ฉันชอบที่สุดก็คือใบแก้วไม่เหมือนใคร ใบแก้วไม่ต้องการอะไรจากฉัน เงินและอำนาจเอาชนะใจใบแก้วไม่ได้ มันยิ่งทำให้ฉันรู้สึกกระหายอยากเอาชนะใบแก้ว แม้จะถูกฉันปลุกปล้ำมากแค่ไหน  

"ผมเข้าใจนายแล้วครับ ว่านายชอบคุณใบแก้วมาก แล้วชอบของนายเนี่ย นายชอบอะไรในตัวคุณใบแก้วบ้างเหรอครับ"

"ฉันชอบทุกอย่างของใบแก้ว ใบแก้วเป็นของเล่นที่ฉันชอบที่สุด"

"ยังจะของเล่นอยู่อีกเหรอครับนาย? ถ้านายหายใจเข้าหายใจออกนึกถึงแต่คุณใบแก้ว ผมว่านายไม่ได้ชอบแล้วแหละครับ"

อาการของคุณท่านมันไม่ได้มองคุณใบแก้วเหมือนกับของเล่น แต่ถ้าพูดถึงเรื่องเซ็กส์คุณท่านก็สุดจริง คุณท่านมีอาการหึงหวงและใส่ใจคนในครอบครัวของคุณใบแก้ว แล้วยังอยากจะให้คุณใบแก้วเต็มใจเป็นของตัวเอง ความเป็นจริงนั้นคุณท่านไม่จำเป็นจะต้องใช้วิธีที่ประนีประนอมแบบนี้ คุณท่านสามารถบังคับให้คุณใบแก้วยินยอมเลยก็ได้ 

"ถ้าไม่ใช่ชอบแล้วจะเป็นอะไร นายสงสัยอะไรนักหนาชญานนท์"

"ก็นายดูหวงแหนและใส่ใจคุณใบแก้วนี่ครับ วันนั้นนายโทรหาให้ผมติดต่อหมอมา แล้วเป็นหมอที่ยอดเยี่ยมที่สุด แถมนายก็กำชับหมออีก"

"ก็ฉันไม่อยากให้ใบแก้วต้องป่วยหลายวันไง แต่สุดท้ายแล้วก็ป่วยหลายวันอยู่ดี ไหนไอ้หมอที่นายบอกมันยอดเยี่ยมไงวะ"

"หมอน่ะยอดเยี่ยมแล้วครับ แต่ดูนายมีเซ็กส์กับคุณใบแก้วสิครับ นายไม่ปล่อยให้คุณใบแก้วให้พักหายใจบ้างเลย ตรงนั้นของคุณใบแก้วก็เลยสาหัส จำเป็นต้องใช้เวลารักษาตัวหลายวัน"

ถึงผมจะหาหมอที่ยอดเยี่ยมที่สุดมาให้ แต่ถ้าคุณท่านยังมีเซ็กส์กับคุณใบแก้วเกือบทุกวันจนไม่ได้พักให้หายใจ คุณใบแก้วก็ไม่มีทางหายเร็วหรอกครับ แถมขนาดของคุณท่านก็ใหญ่ใช่เล่น ใส่เข้าไปในตัวของคุณใบแก้วคงฉีกขาดน่าดู คุณใบแก้วคงจะเจ็บไม่น้อย ไหนจะร่างกายของคุณท่านที่ใหญ่โตกว่าคุณใบแก้วตั้งหลายเท่า ผมนึกภาพออกเลยเวลาที่คุณท่านโมโหใส่คุณใบแก้ว ดีนะที่ผมไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์ เพียงแค่ได้ฟังผลจากหมอ ผมก็รู้เลยว่าคุณท่านรุนแรงกับคุณใบแก้วมากแค่ไหน อยากจะให้คุณใบแก้วหายเร็วๆ คุณท่านก็อย่ารังแกคุณใบแก้วมากสิครับ

"ฉันเริ่มจะอดทนไม่ไหวแล้วนะ เมื่อไหร่ใบแก้วจะหายสักที ฉันอยากจะมีเซ็กส์กับใบแก้ว"

"นายก็มีคู่นอนหลายคนนี่ครับ นายไม่จำเป็นจะต้องอดทนตลอดหลายวันก็ได้นี่ครับ อีกอย่างก็มีคู่นอนหลายคนรอนายอยู่นะครับ อย่างเช่นคุณวิเวียนเลขาของนาย ถ้านายทนไม่ไหว ก็เรียกเธอมาใช้ได้ครับ"

"ชญานนท์ นายไม่เข้าใจฉันหรือไง ฉันอยากมีเซ็กส์กับใบแก้วแค่คนเดียวเท่านั้น และฉันก็แก้ขัดกับวิเวียนไปแล้ว"

"แล้วพอใจแล้วหรือยังครับ คุณวิเวียนเองก็ทำให้นายพอใจอยู่หลายครั้งนี่ครับ"

ชญานนท์ไม่คิดว่าคุณท่านจะเป็นเอาหนักมากขนาดนี้ ตั้งแต่วันนั้นคุณท่านก็อดทนมาตลอด ไม่ไปนอนกับคู่นอนคนไหน มีแต่อยากนอนกับใบแก้วคนเดียวเท่านั้น แต่วันนี้คุณท่านก็ทนไม่ไหวซะแล้ว นอนกับเลขาอยากวิเวียน แต่ก็ดีที่คุณท่านจะไม่ต้องอดทนรอ เพราะกว่าใบแก้วจะหายก็ใช้เวลาหลายวัน หวังว่าทำกับวิเวียนแล้วคุณท่านจะอารมณ์ดีขึ้น

"ไม่เลยสักนิด ของวิเวียนสู้ใบแก้วไม่ได้สักอย่าง ฉันติดใจของใบแก้วไปแล้ว ถึงแม้ฉันจะเสร็จ นั่นก็เป็นเพราะฉันนึกถึงใบแก้ว"

"คุณวิเวียนก็สู้คุณใบแก้วไม่ได้ นี่นายเป็นเอาหนักมากเลยนะครับ แต่คุณใบแก้วยังไม่หายดี นายไปเอากับคุณลูกพีชก่อนดีไหมครับ"

"ลูกพีชก็ไม่ได้เหมือนกับใบแก้ว"

"แต่คุณลูกพีชก็ทำให้นายพอใจมากเลยไม่ใช่เหรอครับ ในระหว่างที่คุณใบแก้วไม่หาย นายไปนอนกับคู่นอนคนอื่นดีไหมครับ เพราะผมเห็นนายอารมณ์เสียหลายวันแล้ว"

นายอารมณ์เสียและดูหงุดหงิดเป็นพิเศษในตลอดหลายวันที่ผ่านมา เป็นเพราะคุณใบแก้วเพียงคนเดียวเท่านั้น ที่ทำให้นายเป็นหนักมากขนาดนี้ สรุปแล้วนายคิดยังไงกับคุณใบแก้วกันแน่ ขนาดมีอะไรกับคุณวิเวียนแล้ว ก็ยังบอกว่าเสร็จเพราะนึกถึงคุณใบแก้ว คู่นอนก็ไม่ใช่ เป็นของเล่นก็ดูจะเกินกว่าคำว่าของเล่น 

"ชญานนท์ ฉันก็บอกนายแล้วไง ว่าต่อให้ฉันทำกับคนอื่นฉันก็นึกถึงแต่ใบแก้วแค่คนเดียว ถึงแม้ลูกพีชจะทำให้ฉันพอใจทุกรอบ แต่นั่นก็แค่เมื่อก่อนเท่านั้น"

"ผมเริ่มจะมั่นใจแล้วนะครับนาย"

"มั่นใจอะไรของนายชญานนท์ ตอนนี้ฉันเครียดมากแค่ไหนนายรู้บ้างไหม ฉันอยากทำกับใบแก้ว อยากเห็นหน้าใบแก้ว อยากจะได้ยินเสียงหวานของใบแก้ว และฉันไม่อยากให้ไอ้เก่งกล้าไปหาใบแก้ว"

"ใจเย็น ๆ นะครับนาย นายไม่ได้คิดกับคุณใบแก้วแค่ของเล่นแล้วแหละครับ อาการแบบนี้ มันไม่ได้แค่หึงหวงแล้วนะครับนาย ผมว่านายรักคุณใบแก้วแล้ว"

"พูดอะไรไร้สาระ ฉันไม่ได้รักใบแก้ว"

รักงั้นเหรอ? มันไม่มีอยู่ในหัวฉันหรอกนะ ฉันไม่ได้รักใบแก้ว ฉันเพียงแค่หวงของของฉันก็เท่านั้น และฉันก็แค่ต้องการให้ใบแก้วเต็มใจเป็นของฉัน เพราะฉันอยากจะเอาชนะใบแก้วก็แค่นั้น คำว่ารักมันจะไม่เกิดขึ้นอย่างแน่นอน เพราะที่ฉันทำอยู่ในตอนนี้ก็เพื่อที่ฉันจะได้มี sex กับใบแก้วอย่างสบายใจ และฉันอยากเห็นใบแก้วดีใจที่มีเซ็กส์กับฉันก็เท่านั้น แต่ใบแก้วเป็นคนที่ดื้อรั้นไม่ยอมอะไรฉันง่ายๆ ฉันถึงต้องใช้ยายของใบแก้วมันเป็นข้อต่อรองยังไงล่ะ ไม่มีทางที่จะเป็นความรักได้หรอก

"ทำไมจะไม่ใช่เหรอครับ ก็นายเป็นห่วงคุณใบแก้วจนต้องเรียกหมอเก่งๆ มาให้รักษา"

"ฉันก็บอกนายไปแล้วไง ว่าฉันไม่อยากให้ใบแก้วป่วยหลายวัน ก็เลยให้หมอเก่ง ๆ มารักษา"

มันแปลกตรงไหน ฉันก็แค่อยากให้ตรงนั้นของใบแก้วหายเร็ว ๆ ก็เท่านั้น เพราะฉันอยากจะมีเซ็กส์กับใบแก้ว ไม่ได้เป็นเพราะความรักเลยสักนิด 

"แต่นายดูเป็นห่วงคุณใบแก้วมากเลยนี่ครับ วันนั้นผมเห็นสีหน้านายดูหวาดกลัวมากเลยนะครับ แถมนายก็พูดขู่ผม ว่าถ้าผมหาหมอดี ๆ ไม่ได้ นายจะไล่ผมออก จนผมรู้สึกกดดันเพราะต้องรีบหาหมอเก่งๆ มาให้กับคุณใบแก้ว"

"เหอะ นายตาฝาดแล้ว ฉันไม่ได้มีสีหน้าแบบนั้นสักหน่อย คนอย่างฉันไม่เป็นห่วงใครหรอกนะ"

ทำเอาชญานนท์ที่ฟังคำพูดของร่างสูงนั้นถึงกับงุนงงกับคำพูดที่ดูแย้งกับการกระทำและคำสั่งที่ได้รับ ดูยังไงร่างสูงก็ดูเป็นห่วงใบแก้วมาก แล้วทำไมถึงยังบอกว่าไม่ได้เป็นห่วงล่ะ ทั้งที่การกระทำก็ออกอย่างชัดเจน

"แล้วเรื่องที่ให้ดูแลคุณยายของคุณใบแก้วล่ะครับ นายแค่อยากต่อรองคุณใบแก้วอย่างเดียวเหรอครับ"

"ก็ใช่น่ะสิ เพราะฉันรู้ไงว่าใบแก้วรักเธอ ฉันเลยถึงต้องเอาเธอมาอยู่ในกำมือของฉัน เพื่อที่ใบแก้วจะได้เชื่อฟังฉันอย่างเต็มใจ"

"เอ่อ แล้วเรื่องที่นายเสร็จได้เพราะคุณใบแก้ว ไหนจะตลอดหลายวันที่นึกถึงแต่คุณใบแก้ว แล้วอยากจะมีเซ็กส์กับคุณใบแก้ว คือนายคิดกับคุณใบแก้วเป็นแค่ของเล่นจริง ๆ เหรอครับ"

"อยากโดนไล่ออกหรือไงชญานนท์ ฉันก็บอกนายไปแล้วไง ว่าฉันติดใจใบแก้ว จนฉันไม่อยากไปนอนกับผู้นอนคนอื่น และฉันมองใบแก้วเป็นเพียงแค่ของเล่นเท่านั้น ฉันไม่ได้รักใบแก้ว ฉันเพียงแค่หวงของเล่นของฉันก็เท่านั้น"

"ผมเชื่อก็ได้ครับนาย ว่านายคิดกับคุณใบแก้วเป็นแค่ของเล่นไม่ได้มีความรู้สึกรักอะไรทั้งนั้น มันก็ทำให้ผมสบายใจขึ้นมาหน่อยครับ"

ถึงผมจะไม่อยากเชื่อก็เถอะว่านายคิดกับคุณใบแก้วเป็นเพียงแค่ของเล่น และไม่ได้รู้สึกรักคุณใบแก้ว แต่ถ้าคุณท่านยืนยันแบบนี้ มันก็ทำให้ผมรู้สึกสบายใจขึ้นมาบ้าง เพราะถ้าหากคุณท่านรักคุณใบแก้วจริงๆ ผมคงได้เห็นคุณท่านในเวอร์ชันเป็นหมาโบ้น่ะครับ แต่อาการของคุณท่านทุกอย่างมันก็ดูเหมือนกับรักคุณใบแก้วนะครับ มีที่ไหนหายใจเข้าหายใจออกคิดถึงแต่คุณใบแก้ว เพราะว่าคุณใบแก้วเป็นเพียงแค่ของเล่น

"ทำไม? ถ้าฉันรักใบแก้ว นายจะหนักใจมากหรือไง"

"ก็ใช่สิครับ ก็ดูนายทำกับคุณใบแก้วสิ คุณใบแก้วคงไม่มีวันรักนายอย่างแน่นอน ดีนะครับที่นายไม่ได้รักคุณใบแก้ว ไม่งั้นนายคงเป็นหมาโบ้แน่ครับ"

"ไอ้ชญานนท์! นี่นายหาฉันว่าเป็นหมาหรอ ฉันไม่มีวันรักใบแก้วอย่างแน่นอน เพราะฉันคิดกับใบแก้วเป็นเพียงแค่ของเล่นที่สนุกก็เท่านั้น"

ใช่ฉันไม่ได้รักใบแก้ว และจะไม่มีวันรักเด็ดขาด สิ่งที่ฉันทำในตอนนี้มันก็เป็นเพราะว่าฉันหึงหวงของของฉันก็เท่านั้น ทำไมไอ้ชญานนท์ถึงเข้าใจแบบนั้นกันนะ มันแปลกหรือไงที่ดูแลคนในครอบครัวของของเล่น เอามาต่อรองกับคนดื้อด้านอย่างใบแก้ว แล้วที่ฉันนึกถึงแต่ใบแก้วในตลอดหลายวันนั้น เพราะฉันรู้สึกหงุดหงิดที่ใบแก้วชอบเก่งกล้ามากกว่าฉัน ใบแก้วเป็นของของฉัน ต้องคิดถึงแต่ฉันคนเดียวสิ 

"ขอโทษครับนาย ก็ผมเป็นห่วงนายจริง ๆ นะครับ ก็ถ้านายไม่ได้รักคุณใบแก้วก็โชคดีไป"

"ฉันไม่อยากคุยกับนายแล้ว ฉันจะไปนอนกับลูกพีช งานที่ฉันสั่งก็ทำให้มันเรียบร้อยด้วยล่ะ ดูแลเธอคนนั้นให้ดี"

"รับทราบครับนาย แต่ถ้านายนอนกับคุณลูกพีชแล้วไม่ได้รู้สึกดีเหมือนกับคุณใบแก้ว นายคงรักคุณใบแก้วจริง ๆ แล้วนะครับ"

อะไรของมันอีกแล้ว ไอ้ชญานนท์มันพูดไม่รู้เรื่องหรือไง ฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องเหรอ ฉันก็บอกไปแล้วไงว่าฉันไม่ได้รักใบแก้ว ถึงฉันจะเอากับลูกพีชแล้วนึกถึงใบแก้วจริงๆ ฉันก็ไม่ได้รักใบแก้ว และมันจะไม่มีทางเป็นแบบนั้นเด็ดขาด ฉันจะไม่มีทางพ่ายแพ้กับความรักที่ไม่มีอยู่จริง 

"หุบปาก! ฉันจะไปนอนกับลูกพีชวันนี้ ตอนนี้ เดี๋ยวนี้ แล้วนายก็จะรู้ว่าฉันไม่ได้รักใบแก้ว"

"ผมไม่พูดแล้วครับนาย งั้นขอให้นายมีความสุขนะครับ"

"แน่นอนสิ ว่าฉันจะต้องมีความสุข ถึงแม้จะไม่ได้เอากับใบแก้วก็ตาม"

ใช่มันควรจะเป็นแบบนี้ ฉันอาจจะติดใจใบแก้วจนเกินไป ทั้ง ๆ ที่คู่นอนคนอื่น ๆ ของฉันก็ให้ความสุขแก่ฉันได้ ฉันจะไม่นึกถึงนายอีกใบแก้ว เพราะฉันไม่ได้รักนาย ถึงฉันจะเอากับลูกพีช หรือคู่นอนคนอื่นอีกสักกี่คน ฉันก็จะไม่นึกถึงนายอย่างแน่นอน 

(ไม่มีทางเป็นไปได้เด็ดขาด)

---