ตอนที่ 45 ความหวังดีที่หวังผล

ณ บ้านสวนรัฐนากรณ์

เป็นบ้านเพียงแค่ชั้นเดียวสร้างโดยไม้ที่มีราคาสูง เครื่องของภายในบ้านทุกชิ้นนั้นเป็นของที่มีมูลค่าและสวยงามตกแต่งประณีตด้วยศิลปินหลายคน บริเวณโดยรอบบ้านนั้นเต็มไปด้วยต้นไม้และดอกไม้นานาพันธุ์ที่ส่งกลิ่นหอมตลบอบอวลไปทั่วบริเวณบ้าน 

ทำให้หญิงสาววัยชราที่นั่งเก้าอี้โยกอยู่หน้าบ้านนั้น ทำให้เธอรู้สึกผ่อนคลายเป็นอย่างมากกับบรรยากาศที่เต็มไปด้วยธรรมชาติ เสียงนกร้องเป็นเสียงที่ผ่อนคลายสำหรับเธอและทำให้เธอนั้นคิดถึงหลานชายเพียงคนเดียวที่กำลังดิ้นรนทำงานหาเงินเพื่อให้ชีวิตนั้นดีขึ้นมากกว่าเดิม 

"คุณยายสุขคะ น้ำชาสมุนไพรและขนมที่ดีต่อสุขภาพ ดิฉันเอามาเสิร์ฟให้ค่ะ"

หญิงสาวหน้าตาเรียบง่ายนั้นแต่แต่งแต้มไปด้วยรอยยิ้มที่สดใสและเอ่ยน้ำเสียงห่วงใย เธอนั้นชื่อ วิมล เป็นคนใช้ที่มีหน้าที่ดูแลภายในบ้านและอาหารการกินทุกอย่างของยายสุข 

"ขอบใจหนูมากนะวิมล วันหลังไม่ต้องเอามาให้ยายก็ได้นะ"

"อย่าพูดแบบนี้สิคะคุณยาย ดิฉันมีหน้าที่ดูแลคุณยายนะคะ และดิฉันเต็มใจอยากจะทำทุกอย่างให้คุณยายสบายใจนะคะ"

"ขอบคุณหนูมากนะจ๊ะ หนูวิมลดูแลยายเป็นอย่างดี ตลอดหลายวันที่ผ่านมายายรู้สึกเกรงใจมากเลยนะจ๊ะ เจ้านายของใบแก้วดูแลคนในครอบครัวของพนักงานทุกคนแบบนี้เลยเหรอจ๊ะหนู"

ยายสุขเอ่ยปากถามด้วยความใคร่สงสัยและเกรงใจเป็นอย่างมาก เพราะหลังจากที่เธอมาอยู่ที่แห่งนี้นั้น ตัวเธอก็ไม่ได้ออกไปทำงานขายขนมหรือออกแรงทำอะไรหนัก ๆ เลยสักอย่าง มีแต่เพียงทานอาหารที่มีประโยชน์และนอนพักผ่อน และวิมลกับคุณพยาบาลก็จะพาเธอนั้นเล่นเกมและหาอะไรผ่อนคลายเสมอ แต่ในใจของเธอนั้นก็ยังคงคิดถึงใบแก้วหลานชายเพียงคนเดียวของเธอในทุกๆ วัน 

"ใช่ค่ะคุณยาย คุณท่านนั้นเป็นคนที่ใส่ใจคนในครอบครัวของพนักงานทุกคนค่ะ แล้วก็คุณท่านเอ็นดูใบแก้วเป็นอย่างมาก เพราะใบแก้วทำอาหารอร่อยและถูกใจคุณท่าน และรู้ว่าคุณยายอยู่บ้านคนเดียว ก็เลยอดเป็นห่วงไม่ได้ค่ะ"

สิ่งที่วิมลเอ่ยออกมานั้นล้วนไม่เป็นความจริงที่คุณท่านนั้นจะใส่ใจกับคนในครอบครัวของพนักงานทุกคน แต่เป็นแค่ใบแก้วคนเดียวก็เท่านั้น และเธอรู้ว่าคุณท่านสนใจในตัวใบแก้ว ไม่งั้นคงไม่ทำถึงขนาดนี้ เเล้วชญานนท์ก็เป็นคนบอกเธอเช่นกัน เผื่อคุณยายถามอะไรก็จะได้ตอบถูก

"เจ้านายของใบแก้วเป็นคนดีมากเลยนะจ๊ะ ยายดีใจนะที่ใบแก้วได้มีเจ้านายที่ดีแบบนี้"

"ใช่แล้วครับคุณยาย คุณท่านเป็นคนที่ใจดี

น้ำเสียงของชายที่คุ้นเคยเป็นอย่างดีนั้นเดินเข้ามาหายายสุขพร้อมรอยยิ้มที่เป็นมิตรให้กับยายสุขเหมือนอย่างเช่นเคย เมื่อวิมลเห็นชญานนท์เดินเข้ามานั้นเธอก็ถอยห่างออกมาทันที เเล้วคอยดูสังเกตการณ์ห่างๆ 

"คุณยายสบายดีไหมครับ"

ชญานนท์เอ่ยปากถามด้วยน้ำเสียงที่เป็นห่วง ก่อนที่ฝ่ามือใหญ่นั้นจะจับที่มือของยายสุขด้วยความอ่อนโยน และพึงพอใจที่ได้เห็นสีหน้าของเธอที่ดูจะดีขึ้นกว่าแต่ก่อน แต่ก็ยังไม่สบายใจเพราะเธอต้องได้รับการผ่าตัด

"สบายดีมากเลยจ้ะ จนยายเริ่มจะเบื่อแล้ว ให้ยายไปขายขนมได้ไหมจ๊ะคุณ"

"ไม่ได้หรอกครับคุณยาย คุณยายไม่สบายนะครับ อายุก็มากขึ้นแล้ว ถ้าหากคุณใบแก้วรู้จะไม่สบายใจนะครับ"

โดยเฉพาะกับคุณท่านถ้าหากรู้ว่าดูแลยายของใบแก้วไม่ดี ก็อาจจะโมโหและไล่เขาออกเลยก็ได้ ขนาดจะวางสายก็กำชับเขามาอีกครั้ง ตอนนี้ก็คงไปหาคู่นอนอย่างลูกพีชแล้ว 

"ก็ได้จ้ะ แล้วเมื่อไหร่ใบแก้วจะมาหายายเหรอจ๊ะ ยายอยากเจอหลาน หรือว่างานเยอะมากจนไม่มีเวลาเหรอจ๊ะ"

"ใช่ครับคุณยาย งานเยอะมากจนคุณใบแก้วไม่มีเวลามาหา แต่อีกไม่นานหรอกครับ คุณใบแก้วจะมาหาคุณยายอย่างแน่นอน เพราะงั้นคุณยายต้องรักษาสุขภาพให้ดีนะครับ"

"ยายรอได้จ้ะ แต่ยายก็อยากเห็นหน้าหลาน หลายวันแล้วตั้งแต่ออกไปทำงานจนเกือบเดือนแล้ว ใบแก้วก็ไม่ได้มาหายายสักที"

"ถ้าหากคุณยายคิดถึงคุณใบแก้วมาก เดี๋ยวผมจะไปบอกคุณใบแก้วให้นะครับ"

เรื่องนี้คุณใบแก้วก็ยังไม่รู้ว่าในตอนนี้ยายของคุณใบแก้วอยู่ในกำมือของคุณท่าน แล้วผมจะบอกยังไงดีล่ะ เพราะว่าคุณท่านจะเป็นคนบอกคุณใบแก้วเอง แต่ยังไงผมก็ต้องไปรายงานให้คุณท่านฟังอีกทีนึง ว่าคุณยายอยากเจอใบแก้วและคิดถึงคุณใบแก้วมาก

"ขอบคุณ คุณมากเลยนะจ๊ะ"

"ไม่เป็นอะไรเลยครับคุณยาย อะไรที่ทำให้คุณยายรู้สึกสบายใจผมก็จะทำให้ครับ"

"ตอนนี้ยายสบายใจมากเลยจ้ะคุณ ยายฝากขอบคุณเจ้านายของใบแก้วด้วยนะจ๊ะ ที่ใส่ใจยายมากขนาดนี้ แล้วถ้าหากหลานยายทำอะไรผิดไปยายก็ขอโทษแทนด้วยนะจ๊ะคุณ"

"คุณท่านเป็นคนใจดีครับ อีกอย่างคุณใบแก้วไม่เคยทำอะไรผิดเลยสักนิด ถึงทำผิดคุณท่านก็ไม่ถือสาหรอกครับคุณยาย เพราะงั้นอย่าเป็นห่วงเลยนะครับ"

ผมต้องขอโทษด้วยนะครับคุณยายที่ผมต้องพูดออกมาแบบนี้ เพราะผมไม่อยากทำให้คุณยายต้องไม่สบายใจ คนอย่างคุณท่านนั้นเป็นคนที่ร้ายกาจและไม่คาดคิด ถ้าจะหาว่าเป็นคนดีหรือไม่นั้นก็น้อยนัก เพราะส่วนมากคุณท่านเป็นคนที่ไม่ดี 

ทุกสิ่งทุกอย่างที่ทำก็เพื่อผลประโยชน์ของตัวเองและความต้องการของตัวเองเท่านั้น ตลอดที่ผมเริ่มทำงานกับคุณท่าน ผมเข้าใจเจตนาและความต้องการของคุณท่านเป็นอย่างดี ไม่งั้นผมคงไม่อยู่จนถึงทุกวันนี้ได้ แถมคุณท่านก็เป็นคนที่เคร่งครัดกับงานมาก แล้วไม่ชอบอะไรที่ผิดพลาดเลยสักนิด 

โดยเฉพาะกับคุณใบแก้วที่ขัดใจคุณท่านเสมอมา แต่คุณท่านก็ไม่คิดที่จะทิ้งคุณใบแก้ว ยิ่งอยากได้คุณใบแก้วมากกว่าเดิม ปากบอกว่าไม่รักและมองเป็นแค่ของเล่น มันจะจริงไหมนะมันย้อนแย้งกันไปหมด ใคร ๆ ก็ดูออกว่าคุณท่านคิดยังไงกับคุณใบแก้ว 

"คุณยายมีอาการปวดหัวไหมครับ

"มีปวดอยู่จ้ะ แต่ก็ปวดไม่มากเท่ากับเมื่อก่อน เพราะว่าได้กินยาที่คุณพยาบาลจัดมาให้จ้ะ"

"ดีแล้วครับที่ไม่ปวดมาก แต่คุณยายจะปวดมากกว่าเดิมถ้าหากไม่รับการผ่าตัด"

"ยายไม่อยากผ่าจ้ะ คุณอย่าไปบอกใบแก้วเลยนะจ๊ะ ยายไม่อยากให้ใบแก้วเป็นห่วงยาย แถมค่ารักษาก็แพงมาก ยายไม่อยากเป็นภาระให้กับใบแก้วไปมากกว่านี้"

ยายสุขเอ่ยน้ำเสียงด้วยความกังวลแววตาของเธอนั้นเต็มไปด้วยความวิตกกังวลอย่างชัดเจน จนชญานนท์เริ่มรู้สึกไม่สบายใจ เพราะตัวเขานั้นไม่อยากให้ยายสุขคิดมาก แล้วชญานนท์เขาก็รู้ดีว่ายายสุขไม่อยากบอกอาการป่วยให้กลับใบแก้วฟัง เพราะไม่อยากทำให้ใบแก้วลำบากไปมากกว่านี้ 

"คุณยายอย่าคิดแบบนี้สิครับ คุณยายไม่ได้เป็นภาระของคุณใบแก้วเลยนะครับ คุณยายก็ทราบดีว่าคุณใบแก้วรักคุณยายมากและอยากจะอยู่กับคุณยายไปนานๆ เพราะงั้นรับการผ่าตัดเถอะนะครับคุณยาย"

"แต่ว่ายายไม่มีเงินนะจ๊ะ แล้วอีกอย่างยายก็กลัวว่าถ้าผ่าตัดแล้วยายจะไม่ตื่นขึ้นมาอีก ยายยังอยากจะเจอใบแก้ว"

"คุณยายไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องเงินนะครับ เพราะเจ้านายจะเป็นคนออกค่าใช้จ่ายทั้งหมดเองครับ เจ้านายสั่งกับผมมาว่าให้คุณยายได้รับการรักษา เพราะถ้าปล่อยไว้นาน มันจะมีอาการหนักกว่าเดิม แล้วผมนั้นก็ได้ติดต่อหมอเรียบร้อยแล้วครับ เป็นหมอที่เก่งแล้วเชี่ยวชาญมาก คุณยายต้องปลอดภัยอย่างแน่นอน"

ผมรู้ว่าคุณยายเป็นกังวลเรื่องเงินและก็กลัวกับการผ่าตัดในครั้งนี้ แต่ผมมั่นใจอย่างแน่นอนว่าคุณยายจะต้องผ่านไปได้และต้องได้เจอกับคุณใบแก้วแน่ ผมไม่อยากปล่อยไว้นาน เพราะว่าอาการจะทรุดหนักมากกว่าเดิม ถ้าหากไม่รีบรับการรักษา 

"ก็ได้จ้ะ ยายจะรับการรักษา แต่ยายอยากเจอใบแก้วก่อนผ่าตัด แต่ยายก็ไม่อยากให้ใบแก้วรู้ เพราะยายรู้ว่าใบแก้วต้องเป็นห่วงยายมากแน่"

"ผมว่าเรื่องนี้คุณใบแก้วสมควรได้รับรู้ครับ เพราะคุณใบแก้วรักคุณยายมาก และอยากจะเป็นกำลังใจให้คุณยายแน่นอนครับ เพราะงั้นอย่าปิดบังคุณใบแก้วเลยครับ"

เพียงผมได้ศึกษาและค้นคว้าประวัติของคุณใบแก้วนั้น ผมก็รับรู้และทราบได้ทันทีว่าคุณใบแก้วรักคุณยายมากแค่ไหน ถึงได้ดิ้นรนทำงานหนักและยอมอยู่กับคุณท่านที่ใจร้ายเพราะต้องการเงินมาเลี้ยงดูยายเพียงคนเดียว ทำเอาผมรู้สึกไม่ชอบคุณท่านขึ้นมาแล้วสิ ปากบอกไม่รัก แต่มาสนใจคุณใบแก้วมากขนาดนี้ มันย้อนแย้งกันชัดๆ คิดถึงเรื่องคุณท่านแล้วก็ปวดหัวใช่ย่อย 

"ก็ได้จ้ะ ยายจะไม่ปิดบังใบแก้ว"

"ขอบคุณนะครับคุณยาย คุณใบแก้วรักคุณยายมากนะครับ ต่อให้คุณยายเจ็บป่วย คุณใบแก้วก็จะอยู่เคียงข้างคุณยาย เพราะงั้นสู้ ๆ นะครับคุณยาย เรื่องในวันนี้ผมจะแจ้งเจ้านายให้ทราบและจะทำเรื่องทางโรงพยาบาลนะครับ"

"ขอบคุณ คุณมากเลยนะจ๊ะ และขอบคุณเจ้านายของใบแก้วมากด้วย ที่ทำเพื่อยายกับใบแก้วมากขนาดนี้"

"ครับคุณยาย ขอแค่คุณยายสุขภาพแข็งแรง อยู่เป็นกำลังใจให้กับคุณใบแก้ว เจ้านายก็มีความสุขและดีใจมากแล้วครับ"

คุณยายเป็นกำลังใจและเป็นลมหายใจที่ทำให้คุณใบแก้วสู้ชีวิตต่อไป และจะต้องเจอกับเรื่องที่เลวร้ายของคุณท่านอีกมากมาย ผมอยากจะช่วยแต่ผมไม่สามารถไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องของคุณท่านได้ ไม่งั้นชีวิตของผมก็จะเดือดร้อนไปด้วย ขอโทษด้วยนะครับที่ผมต้องทำแบบนี้ 

(คุณท่านก็ช่างรู้ใจตัวเองยากซะจริง อยากจะรู้จริง ๆ ว่าตอนนี้ทำกับคุณลูกพีชแล้วจะนึกถึงคุณใบแก้วไหมนะ)

---