ตอนที่ 46 ไม่มีอารมณ์จะมีเซ็กส์แล้ว

ณ โรงแรมสัจจาพิพัฒน์ ห้อง 302

"ค..คุณท่าน"

ลูกพีชที่นั่งอยู่กับพื้นห้องนั้นเอ่ยน้ำเสียงหวานเรียกร่างสูงที่มีสีหน้าเรียบนิ่งดูไม่มีอารมณ์สุด ๆ เสื้อเชิ้ตปลดกระดุมทุกเม็ดจนเผยให้เห็นแผ่นอก ส่วนล่างนั้นเปิดเผยความเป็นชายออกมาโดยมีสองมือเล็กของลูกพีชจับเอาไว้ แม้ว่าจะขยับหรือดูดความเป็นชายของร่างสูงอีกสักกี่ครั้ง มันก็ไม่แข็งขึ้นมาเหมือนอย่างที่เป็น จนลูกพีชถึงกับตกใจมาก เพราะลูกพีชนั้นทั้งดูดทั้งขยับจนเมื่อยปากเมื่อยมือไปหมดแล้ว 

"ทำไมไม่ทำให้มันแข็ง ฝีมือนายตกหรือเปล่า"

ร่างสูงเอ่ยกับลูกพีชด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ เมื่อลูกพีชนั้นไม่สามารถทำให้แกนกายของเขาแข็งและมีอารมณ์ได้ ในหัวนั้นร่างสูงพยายามไม่นึกถึงใบแก้ว เพราะอยากจะรู้ว่าถ้าหากไม่นึกถึงใบแก้ว ตัวเขานั้นจะแข็งและเสร็จไหม 

(ทำไมมันไม่แข็งวะ และไม่มีอารมณ์เลย)

ร่างสูงก็งุนงงด้วยความไม่เข้าใจ เพราะไม่ได้นึกถึงใบแก้วเหรอ มันเลยถึงไม่มีอารมณ์ แต่ในยามที่ทำกับวิเวียนนั้นร่างสูงนึกถึงแต่ใบแก้ว มันเลยทำให้เขามีอารมณ์ จนเสร็จสมได้ตั้งหลายรอบ แต่พอมาทำกับลูกพีช โดยไม่นึกถึงใบแก้วมันกลับไม่แข็งเลยสักนิด

"ม..ไม่นะครับ ผมนั่งทำให้กับคุณท่านตั้งนานแล้ว แต่ทำไมถึงยังไม่แข็งสักที"

"เพราะนายไม่ได้เรื่องไง ถึงทำให้ฉันมีอารมณ์ไม่ได้"

"ผ..ผมขอโทษครับ แต่ผมก็ทำแบบนี้กับคุณท่านตลอด ปกติก็แข็งตลอดนี่ครับ แล้วทำไมถึงไม่แข็งสักที"

"อาจเป็นเพราะ...ช่างเถอะ ฉันเพิ่งทำกับวิเวียนมาล่ะมั้ง แต่มันก็ยังแข็งปกติ แม้ว่าจะไม่ได้เสร็จเพราะวิเวียนก็ตาม"

เป็นเพราะนายหรือไงใบแก้ว ฉันรู้ว่าตัวฉันติดใจในตัวนาย แต่ก็ไม่คิดว่าฉันจะไม่มีอารมณ์กับคนอื่นมากขนาดนี้ ขนาดให้ลูกพีชสัมผัส ฉันก็ไม่มีอารมณ์ มันดูน่าเบื่อและรู้สึกไม่พอใจเล็กน้อยที่ไม่ใช่นาย ถ้าเป็นนายทำให้ฉันเหมือนกับลูกพีช ฉันคงมีอารมณ์ไปตั้งนานแล้ว 

"คุณท่านครับ ผมงงแล้วนะครับ"

"งงอะไรของนาย"

"หมายความว่ายังไงครับ? คุณท่านทำกับวิเวียนมา ก็ต้องเสร็จกับวิเวียนสิครับ"

"...."

เมื่อผมได้ยินคุณท่านเอ่ยประโยคแบบนั้นออกมาก็ทำเอาผมคิ้วขมวดด้วยความใคร่สงสัย ในเมื่อคุณท่านมีอะไรกับวิเวียนเลขาคนสวย แล้วทำไมถึงบอกว่าไม่ได้เสร็จเพราะวิเวียน 

แล้วไหนจะของคุณท่านที่ไม่แข็งอีก จะบอกว่าผมไร้ความสามารถเหรอครับ ทั้งที่เมื่อก่อนผมแตะนิดเดียวคุณท่านก็มีอารมณ์แล้ว 

แล้วทำไมตอนนี้คุณท่านถึงไม่มีอารมณ์และดูแตกต่างไปจากเดิม จนผมคิดว่าไม่ใช่คุณท่าน คุณท่านดูน่ากลัวและดูหงุดหงิดเป็นอย่างมาก จนผมเริ่มรู้สึกกลัวเล็กน้อยกับท่าทีของคุณท่านที่เหมือนจะไม่พอใจอะไรสักอย่าง

(ถ้านายนอนกับคุณลูกพีชแล้วไม่ได้รู้สึกดีเหมือนกับคุณใบแก้ว นายคงรักคุณใบแก้วจริง ๆ แล้วนะครับ)

"อึก"

คำพูดของชญานนท์ดังเข้ามาในหัวของร่างสูง จนร่างสูงขมวดคิ้วด้วยความหงุดหงิด ก่อนจะสะบัดหน้าหนีไปมา เพื่อให้คำพูดของชญานนท์นั้นออกไปจากหัวของเขา แล้วคำว่า รัก มันไม่มีทางเป็นไปได้แน่

"บ้าชะมัด! นี่ฉันจะมีอารมณ์ได้และเสร็จได้ก็เพราะนายคนเดียวหรือไง"

ใบแก้วนายจะมีอิทธิพลกับฉันมากเกินไปแล้วนะ และฉันจะไม่มีวันเชื่อเด็ดขาด การที่ฉันไม่มีอารมณ์กับคู่นอนคนอื่นนั้น มันไม่ได้เป็นเพราะว่าฉันรักนาย 

(นายไม่ได้คิดกับคุณใบแก้วแค่ของเล่นแล้วแหละครับ อาการแบบนี้ มันไม่ได้แค่หึงหวงแล้วนะครับนาย ผมว่านายรักคุณใบแก้วแล้ว)

เป็นคำตอบที่ไร้สาระที่สุด ฉันไม่ได้รักนายและไม่ได้เป็นเหมือนกับไอ้ชญานนท์พูด ฉันแค่ติดใจนายก็เท่านั้น เพราะนายเป็นของเล่นที่แสนสนุกของฉัน ฉันเลยไม่มีอารมณ์กับคู่นอนคนอื่น

"ไม่มีทางเป็นไปได้ นายเป็นของเล่นของฉัน"

"คุณท่านพูดถึงใครครับ? หรือว่าคุณท่านมีเด็กใหม่เหรอครับ"

"ใช่ ฉันมีของเล่นชิ้นใหม่ มันเลยทำให้ฉันไม่มีอารมณ์กับคู่นอนคนอื่น"

"อึก ของเล่นชิ้นใหม่ เป็นใครเหรอครับ ผมรู้จักไหม แล้วมันเกี่ยวอะไรกับที่คุณท่านไม่มีอารมณ์กับผมครับ"

ผมถึงกับสะอึก แล้วตกใจกับคำพูดของคุณท่าน คุณท่านจะบอกว่าคุณท่านไม่มีอารมณ์กับผมเพราะคู่นอนคนใหม่เหรอ นี่มันเรื่องอะไรกัน ผ่านไปหลายวันคุณท่านก็มีคู่นอนคนใหม่ 

ผมก็แปลกใจว่าทำไมคุณท่านถึงไม่มาหาผมสักที เพราะมีของเล่นอันใหม่สินะ มันเป็นใครถึงกล้าดีมายุ่งกับคุณท่านของผม แล้วที่น่าเจ็บใจไปมากกว่านั้นก็คือคุณท่านไม่มีอารมณ์กับผมเลยสักนิด

"นายไม่ต้องรู้หรอกลูกพีช ฉันจะมีคู่นอนคนไหนมันก็เป็นเรื่องของฉัน นายทำหน้าที่ของนายให้ดีก็พอแล้ว"

"ไม่ได้ครับ! คุณท่านต้องบอกผมมา ว่าคู่นอนคนใหม่ของคุณท่านเป็นใคร"

"ทำไมถึงอยากรู้ ฉันไม่จำเป็นจะต้องบอกนายลูกพีช"

"จำเป็นสิครับ ก็ผมอยากรู้ว่าคุณท่าน มีคู่นอนคนไหนบ้าง แล้วทำไมคุณท่านถึงไม่มีอารมณ์กับผม เป็นเพราะคู่นอนคนใหม่เหรอครับ"

ลูกพีชเอ่ยน้ำเสียงด้วยความไม่พอใจที่ร่างสูงไม่ยอมบอกว่าคู่นอนคนใหม่นั้นเป็นใคร ในใจของลูกพีชนั้นเกิดความหึงหวงร่างสูงเป็นอย่างมาก ไม่คิดว่าร่างสูงจะมีคู่นอนคนใหม่ 

เพราะว่าลูกพีชเป็นคู่นอนที่เด็ดที่สุดและเป็นเบอร์ 1 ที่สุดของร่างสูง และคิดว่าจะหยุดแค่ลูกพีชแค่คนเดียวเท่านั้น ไม่คิดว่าจะมีคู่นอนคนอื่นอีก นั่นมันหมายถึงว่าร่างสูงกำลังเบื่อลูกพีช

และคุณท่านสนใจคู่นอนคนใหม่มากกว่าลูกพีช จนไม่มีอารมณ์กับลูกพีชเลยสักนิด นั่นมันทำให้ลูกพีชยิ่งโมโหและเต็มไปด้วยความหึงหวงคุณท่าน 

"อย่ามาทำท่าทางไม่พอใจฉัน นายเป็นแค่คู่นอนอย่ามาล้ำเส้นฉัน"

"อึก คุณท่านเบื่อผมแล้วใช่ไหมครับ ถึงได้ไปมีคู่นอนคนอื่น แล้วคุณท่านก็ไม่มีอารมณ์ เพราะมัน!"

"ฉันจะเบื่อนายตอนนี้นี่แหละ นายอย่าลืมว่านายอยู่ในฐานะอะไร ฉันจะมีคู่นอนอีกกี่คน มันก็เป็นเรื่องของฉัน มันไม่ใช่เรื่องของนายเลยด้วยซ้ำ"

นายควรจะรู้สถานะของตัวเองสิ ไม่ใช่มาโมโหไม่พอใจใส่ฉันเพราะฉันมีคู่นอนคนใหม่อย่างใบแก้วที่เป็นมากกว่าคู่นอนของฉัน แต่มันก็ไม่น่าแปลกใจเพราะในตอนนี้นายมันน่าเบื่อ และสู้อะไรใบแก้วไม่ได้สักนิด ทำให้ฉันแข็งและมีอารมณ์ไม่ได้มันก็ไร้ความสามารถ ฉันควรจะเก็บนายอยู่อีกไหม

"ค..คุณท่านอย่าเบื่อผมเลยครับ ผมขอโทษที่ผมล้ำเส้นคุณท่าน ผมแค่อยากรู้ว่าใครเป็นคู่นอนของคุณท่านก็เท่านั้น"

ลูกพีชเอ่ยน้ำเสียงสั่นเมื่อได้ยินประโยคคำว่าเบื่อของคุณท่าน ก็ทำเอาลูกพีชตื่นตระหนกไปด้วยความกลัว เพราะลูกพีชไม่อยากถูกคุณท่านทิ้ง แล้วจะไม่ยอมง่าย ๆ แน่ เพราะลูกพีชนั้นมีใจรักคุณท่านไปแล้ว และจะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนมาแย่งคุณท่านไปจากตนแน่

"ด..เดี๋ยวผมจะทำให้คุณท่านมีอารมณ์เองครับ เพราะงั้นอย่าได้ทิ้งผมเลยนะครับ"

"ไม่ต้องแล้ว"

"ท..ทำไมล่ะครับ ให้โอกาสผมนะครับ ครั้งนี้คุณท่านต้องมีอารมณ์อย่างแน่นอน"

"ฉันไม่มีอารมณ์แล้ว เพราะงั้นลุกออกไปซะ"

ร่างสูงเอ่ยน้ำเสียงเยือกเย็น แววตาคมดุนั้นเต็มไปด้วยความโมโหและไม่พอใจกับลูกพีช เขาไม่มีอารมณ์จะมีเซ็กส์กับลูกพีชแล้ว ตั้งแต่มาถึงห้องลูกพีชมันก็ดูน่าเบื่อ ไม่เร้าใจเท่ากับใบแก้วเลย

"ม..ไม่ ผมไม่ลุก คุณท่านให้ผมทำอีกนะครับ"

ลูกพีชที่นั่งตักคุณท่านนั้นรีบเอ่ยปฏิเสธและรีบกอดคุณท่านเอาไว้อย่างแนบแน่น โดยที่ส่วนล่างของคุณท่านยังคงสงบแม้ว่าจะสัมผัสก้นนิ่มของลูกพีชก็ตาม แต่มันก็ไม่ได้ทำให้คุณท่านมีอารมณ์เลยสักนิด

"ให้ผมได้ทำ..."

สิ้นน้ำเสียงหวานของลูกพีช ก็เริ่มขยับถูไถความเป็นชายของคุณท่านไปมา โดยที่คุณท่านไม่ได้สั่งให้ทำ แต่ลูกพีชนั้นก็ยังดื้อด้านที่จะทำให้คุณท่านมีอารมณ์ให้ได้ 

"อ้ะ! ผมจะทำให้คุณท่านมีอารมณ์"

"หยุดขยับนะ! ฉันไม่มีอารมณ์จะทำ"

"อึก ม..ไม่ครับ ให้ผมได้ทำนะครับ ให้โอกาสผม ผมขอร้องล่ะครับคุณท่าน"

ลูกพีชก็ยังคงขยับไปมาโดยที่ไม่ฟังเสียงเรียบนิ่งที่เต็มไปด้วยความไม่พอใจของคุณท่านเลย จนคุณท่านนั้นกัดฟันกรอดด้วยความโกรธและโมโหที่คู่นอนของเขานั้นไม่เชื่อฟังคำสั่งของเขา 

"อ้ะ! คุณท่าน อ..อย่าดันผมออก"

"ไม่ได้ยินที่ฉันสั่งหรือไง ลุกออกไปซะ"

ร่างสูงเอ่ยน้ำเสียงเยือกเย็น จนลูกพีชนั้นถึงกับสะอึกออกมา แต่ก็ไม่คิดที่จะหยุด โดยที่ลูกพีชนั้นไม่ได้สังเกตสีหน้าของร่างสูงเลย ว่าความอดทนของเขานั้นกำลังจะหมดลงในไม่ช้า ต่อให้ทำยังไง ร่างสูงก็ไม่มีอารมณ์

"ฮึก ไม่นะครับ"

(ฮึก ได้ยินไหม แก้วบอกว่าให้เอาออกไป แก้วรังเกียจคุณท่าน")

"แม่งเอ๊ย! ออกไปจากตัวฉัน!"

พรึ่บ

"โอ๊ย! ผมเจ็บนะครับ"

ลูกพีชที่นั่งอยู่บนตักของร่างสูงนั้นก็กระเด็นตกพื้นอย่างแรงจนสีหน้าบิดเบี้ยวไปด้วยความเจ็บ เพราะถูกร่างสูงผลักให้ออกจากตัวอย่างแรง มันทำให้ลูกพีชรู้สึกแย่มากกว่าเดิมที่ร่างสูงปฏิเสธและไม่มีอารมณ์กับเขาเลยสักนิด 

"ต่อจากนี้ อย่าหวังว่าฉันจะมาหานายอีก"

"ไม่นะครับ! คุณท่านจะทิ้งผมเหรอครับ"

"ถ้านายเข้ามาแตะต้องตัวฉัน ฉันจะไม่เลี้ยงดูนายอีกต่อไป"

"อึก"

เมื่อลูกพีชได้ยินประโยคที่แสนเย็นชานั้นที่เต็มไปด้วยความเด็ดขาดและไม่พอใจเป็นอย่างมาก มันทำให้ลูกพีชรู้สึกใจแตกสลาย เพราะไม่คิดว่าคุณท่านจะพูดแบบนี้ออกมา ตลอดที่ผ่านมาคุณท่านไม่เคยเย็นชาและน่ากลัวขนาดนี้มาก่อน 

"ผ..ผมขอโทษ ผมแค่เสียใจ ที่ไม่สามารถทำให้คุณท่านมีอารมณ์ได้ เพราะงั้นอย่าทิ้งผมเลยนะครับ"

"พอได้แล้ว วันหลังอย่าทำแบบนี้อีก ถ้าฉันสั่งนายว่าให้หยุด ก็ต้องหยุดซะ"

"ได้ครับ! ผมจะไม่ทำอีกแล้ว ผมขอโทษ ที่ผมขัดคำสั่งคุณท่าน แล้วผมก็ทำให้คุณท่านไม่พอใจเรื่องเซ็กส์"

"เรื่องเซ็กส์ มันไม่ใช่ความผิดของนายหรอก แต่มันเป็นที่ตัวฉัน ฉันจะกลับแล้ว เพราะงั้นสำนึกผิดซะ"

มันเป็นที่ตัวฉันมากกว่า ที่ไม่มีอารมณ์ เพราะคนที่ฉันอยากจะมี sex ด้วยมันคือนายคนเดียวใบแก้ว ขนาดฉันไม่ได้เห็นหน้านายตลอดหลายวันหรือสัมผัสตัวนาย มันก็ทำให้ฉันคิดถึงนาย เพราะรักนายงั้นเหรอ 

"ไม่ใช่ ฉันไม่ได้รักนาย"

"!!!"

เมื่อลูกพีชได้ยินแบบนี้ ก็เบิกตากว้างด้วยความตกใจเมื่อได้ยินประโยคของคุณท่านที่เอ่ยออกมาด้วยความสับสนและงุนงง นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นสีหน้าของคุณท่านที่ไม่อยากยอมรับความจริง 

(รักงั้นเหรอ? คุณท่านหมายถึงใคร คงไม่ใช่คู่นอนคนใหม่ใช่ไหม)

หัวใจของลูกพีชเริ่มเต้นกระสับกระส่าย ด้วยความรับไม่ได้ถ้าหากมันเป็นจริง คุณท่านกำลังมีใจให้กับคนอื่นที่ไม่ใช่ตน ทั้งที่ผ่านมาคุณท่านไม่เคยจะมอบหัวใจหรือจริงใจกับใครเลย 

(ฉันไม่ได้รักนาย นายเป็นแค่ของเล่นของฉัน นี่มันคือความจริงที่ฉันรู้สึกกับนาย)

  ฉันแค่ติดใจนายก็เท่านั้น ไม่ได้เป็นเพราะความรัก ฉันไม่ได้รักนาย ฉันแค่สนุกที่ได้เล่นร่างกายของนาย จนนอนกับคนอื่นไม่ได้ นายต้องรับผิดชอบ ที่ทำให้ฉันไม่มีอารมณ์กับคนอื่น

"อ..อย่ากลับได้ไหม คุณท่านจะไปไหนครับ คงจะไม่ได้ไปหาคู่นอนคนใหม่ใช่ไหม"

"อย่ามายุ่งเรื่องของฉัน ฉันจะไปหาใครมันก็เรื่องของฉัน ถ้านายไม่หยุดอีก ฉันตัดขาดนายแน่ลูกพีช"

"อึก"

ทำเอาลูกพีชถึงกับไม่กล้าเอ่ยอะไรออกมา แม้ว่าจะอยากถามร่างสูงมากแค่ไหนก็ตาม เพราะไม่อยากถูกทิ้ง เพราะลูกพีชนั้นรักร่างสูงไปแล้ว แม้จะรู้สึกเจ็บปวดใจ และหวาดกลัวว่าร่างสูงจะมีคนรัก แต่ในตอนนี้ก็ทำอะไรไม่ได้ ทำได้แต่เพียงอยู่อยู่นิ่ง ๆ และมองร่างสูงที่เดินออกไปจากห้องอย่างเฉยเมย โดยไม่หันมามองลูกพีชที่นั่งร้องไห้

---