ตอนที่ 68 การกระทำที่ไม่เหมือนแต่ก่อน

"....."

หลังจากที่คุณท่านขึ้นมาบนรถ ก็ไม่ได้พูดอะไรกับแก้ว แล้วก็รีบขับรถออกจากสำนักงานเขตทันที ทำเอาแก้วรู้สึกงุนงงกับท่าทีของคุณท่าน ที่ดูเหมือนจะไม่พอใจมากๆ แต่ตอนที่ยังคุยกับผู้ชายคนนั้น คุณท่านก็ดูอารมณ์ดีอยู่นี่ ทำไมถึงขึ้นมาบนรถถึงอารมณ์ไม่ดีล่ะ หรือว่าโกรธอะไรแก้วหรือเปล่า แต่แก้วก็ไม่ได้ทำอะไรผิดนะ

"ใบแก้วนายมองไอ้เสี่ยควายนั่นใช่ไหม"

"ครับ? แก้วก็ต้องมองสิครับ ก็พ..พี่ภูคุยกับเขา แล้วทำไมถึงเรียกเขาแบบนั้นล่ะครับ"

"ทำไมพี่จะเรียกไม่ได้ ก็มันเป็นเพื่อนพี่ นายเห็นมันหล่อกว่าพี่ใช่ไหม แก้วชอบมันใช่ไหม"

"ห้ะ! ทำไมพี่ถึงถามแบบนี้ อย่ามาหึงหวงไม่เข้าเรื่องนะครับ"

อะไรของคุณท่านเนี่ย ที่อารมณ์ไม่ดีก็เพราะหวงแก้วกับเพื่อนของตัวเองเหรอครับ ทำไมคุณท่านถึงนิสัยไม่ดีเลย ไม่มีเหตุผลเอาสักเลย ทำไมจะต้องหึงแก้วกับเพื่อนของคุณท่านด้วย แก้วยังไม่รู้จักเขาเลยด้วยซ้ำ 

"ก็พี่หวงแก้วไง พี่ไม่ชอบให้แก้วมองมัน"

"อะไรของคุณท่านเนี่ย! แก้วก็ต้องมองไหมครับ ก็แก้วเห็นคุยกับคุณท่าน แก้วก็อยู่บนรถ ไม่ได้ออกจากรถไปหาเขาเลย คุณท่านจะให้แก้วนั่งปิดตาเหรอครับ"

"ทำไมแก้วไมเรียกพี่ ทำไมกลับมาพูดแบบเดิม เพราะไอ้เสี่ยใช่ไหม นี่แก้วชอบมันจริง ๆ ใช่ไหม"

"อะไรของคุณท่านเนี่ย! แก้วไม่ได้ชอบ และแก้วไม่อยากจะคุยกับคุณท่านแล้ว คุณท่านพูดไม่รู้เรื่อง แก้วจะกลับมาพูดแบบนี้เหมือนเดิม"

ก็แก้วไม่ชินปาก จะให้แก้วเรียกคุณท่านว่าพี่ภู มันก็ทำให้แก้วรู้สึกแปลก แก้วไม่อยากจะรู้สึกดีกับคุณท่านไปมากกว่านี้ เพราะคุณท่านทำร้ายแก้วและอยากจะเอาชนะแก้ว แล้วทำไมจะต้องมาหึงหวงแก้วไม่เข้าเรื่อง แก้วยังไม่รู้จักเขาเลยด้วยซ้ำ แก้วแค่มองหน้าเขาตอนอยู่บนรถก็เท่านั้น  ทำไมคุณท่านต้องมาอารมณ์เสียใส่แก้วด้วย

"ไม่ได้! พี่ไม่ให้แก้วเรียกพี่เหมือนเดิม แก้วเห็นหน้ามัน แก้วก็ชอบมันเลยใช่ไหม"

"เฮ้อ พอสักทีเถอะครับ แก้วก็บอกแล้วไง ว่าแก้วไม่ได้ชอบเพื่อนของคุณท่าน"

"แล้วทำไมแก้วต้องมองมันด้วยล่ะ พี่เห็นนะตอนที่พี่ขับรถออกไป"

"แก้วมองเขาไม่ได้หรือไงครับ เเก้วไม่ได้คิดอะไรกับเขาซะหน่อย เพราะงั้นหยุดอารมณ์เสียได้แล้วครับ เฮ้อ"

แก้วหันไปพูดกับคุณท่านที่ตอนนี้ยังมีสีหน้าที่บึ้งตึงและไม่พอใจ แม้ว่าแก้วจะบอกว่าไม่ได้คิดอะไรกับเพื่อนของคุณท่านก็ตาม แต่คุณท่านก็ดูเหมือนจะไม่เชื่อ ทั้งๆที่แก้วก็เพิ่งจดทะเบียนสมรสกับคุณท่านไป ทำไมคุณท่านต้องยังมาหึงหวงแก้วอีก แก้วเหนื่อยนะครับ ที่จะต้องมารองรับอารมณ์ของคุณท่าน 

"แก้วถอนหายใจ แก้วรำคาญพี่ใช่ไหม เพราะพี่สู้ไอ้เสี่ยไม่ได้ใช่ไหม"

"เอาอีกแล้วนะครับคุณท่าน แก้วไม่ได้คิดอะไรกับเพื่อนของคุณท่านเลย"

"แก้วคิด แก้วมองหน้ามันทำไม พี่ไม่ชอบ พี่หวงแก้ว"

คุณท่านก็ยังคงพูดออกมาด้วยความหึงหวงและไม่พอใจที่ใบแก้วมองคามินทร์อยู่บนรถ ทำเอาใบแก้วที่พูดจนเหนื่อยแล้วนั้น ถึงกลับมองหน้าคุณท่านด้วยสีหน้าที่ไม่เข้าใจคุณท่าน ว่าทำไมคุณท่านถึงต้องหึงหวงแก้วมากขนาดนี้ ยังไม่พอใจอีกเหรอที่ตอนนี้ใบแก้วเป็นของคุณท่านแล้ว 

"คุณท่านจะมาหวงแก้วอะไรนักหนา แก้วก็เป็นของคุณท่านแล้วนะครับ แก้วตามใจคุณท่านมาเยอะแล้วนะครับ เพราะงั้นอย่าบังคับแก้วกับเรื่องเล็กน้อยเลย"

"เรื่องเล็กน้อย! มันไม่ใช่เรื่องเล็กน้อย มันเป็นเรื่องใหญ่สำหรับพี่ แก้วเป็นของพี่คนเดียว แก้วต้องสนใจพี่ แล้วมองมาที่พี่คนเดียวสิ ทำไมจะต้องไปมองไอ้คามินทร์ด้วย"

"แล้วคุณท่านจะให้แก้วทำยังไง ที่จริงเรื่องนี้คุณท่านไม่จำเป็นจะต้องโมโหขนาดนี้เลยด้วยซ้ำ เพราะแก้วไม่ได้คิดอะไรกับเพื่อนของคุณท่าน"

"แก้วจะบอกว่าพี่ใช้อารมณ์ใช่ไหม พี่ไม่มีเหตุผลใช่ไหม แล้วทำไมแก้วจะต้องไปสนใจคนอื่นด้วยวะ"

"!!!"

คุณท่านเอ่ยน้ำเสียงโกรธและพูดเสียงดังจนใบแก้วถึงกับสะดุ้ง เพราะตอนนี้คุณท่านเหยียบคันเร่งด้วยความเร็ว ซ้ำยังไม่หันมามองหน้าใบแก้วเลยสักนิด มันทำให้ใบแก้วรู้สึกกลัวเป็นอย่างมาก เพราะกลัวว่าจะเกิดอุบัติเหตุ 

"คุณท่าน! ทำไมถึงขับเร็วแบบนี้ ขับช้าๆ เลยนะครับ มันอันตราย"

"พี่ไม่พาแก้วตายหรอก ปกติพี่ก็ขับแบบนี้อยู่แล้ว"

"อึก ไม่จริง หยุดเลยนะครับ และจอดรถ แก้วจะไม่ไปกับคุณท่านแล้ว แก้วจะไปหายายวันอื่น ถ้าคุณท่านยังเป็นแบบนี้อยู่"

แก้วไม่เข้าใจอารมณ์ของคุณท่านเลย ตอนแรกก็ยังดีๆ อยู่แล้วทำไมตอนเพื่อนคุณท่านมา ถึงอารมณ์เสียมากขนาดนี้ แก้วมองไม่ได้เลยเหรอ คุณท่านไม่ควรจะมาหึงหวงแก้วกับเพื่อนของตัวเองเลยนะ 

"ไม่! แก้วจะไปหามันใช่ไหม แก้วรำคาญพี่มากใช่ไหม พี่ผิดหรือไงที่พี่หวงแก้ว"

"คุณท่านอย่าเป็นบ้าได้ไหมครับ คุณท่านพูดไม่รู้เรื่องเลยนะครับ แก้วจะไปหาเพื่อนของคุณท่านทำไม คุณท่านไม่มีเหตุผลเอาซะเลย"

"พี่มีเหตุผล เพราะพี่หวงเมียพี่"

"เฮ้อ ใจเย็นๆ นะครับคุณท่าน แก้วเป็นเมียคุณท่านแล้ว คุณท่านจะไปกลัวอะไรครับ และอีกอย่างแก้วไม่สนใจคนอื่นหรอกครับ แก้วมีคุณท่านเป็นสามีแล้ว แก้วจะไปสนใจผู้ชายคนอื่นทำไม"

"....."

ทำเอาคุณท่านที่เหยียบคันเร่งนั้นถึงกับเบาลง และหันมามองหน้าใบแก้วที่มองมาที่ตัวเองด้วยสีหน้าที่พูดจริงและมีสีหน้าของความเหนื่อยล้า ทำเอาคุณท่านรู้สึกผิดขึ้นมาทันที เพราะโมโหและหึงหวงมากเกินไป จนใบแก้วต้องมาเหนื่อยใจ

"โอเคไหมครับคุณท่าน แก้วต้องทำยังไง คุณท่านถึงจะเชื่อว่าแก้วไม่ได้สนใจเพื่อนของคุณท่านเลย"

"จูบพี่หน่อยสิ"

"อ..อะไรนะ ไม่เอาครับ คุณท่านขับรถอยู่นะ แล้วแก้วก็ไม่อยากจูบด้วย"

"ทำไมล่ะ....เพราะว่าเกลียดพี่ใช่ไหม งั้นก็ไม่ต้องจูบพี่หรอก ฝืนใจแก้วเปล่า ๆ"

"....."

ทำเอาใบแก้วถึงกับงุนงงกับท่าทีของคุณท่านที่จะชอบบังคับตัวเขาเสมอ แต่ตอนนี้กลับไม่ได้บังคับใบแก้วเลย ทั้งที่อยากจูบ พอใบแก้วปฏิเสธ คุณท่านก็มีสีหน้าที่ซึมเศร้า มองจากแววตาคู่นั้น ก็ทำเอาใบแก้วถึงกับตกใจ 

(อะไรกัน ท่าทางแบบนี้ คุณท่านกำลังงอนแก้วเหรอ)

แก้วไม่ได้เข้าใจผิดใช่ไหม ตอนนี้คุณท่านน้อยใจแก้วที่แก้วไม่จูบเหรอ ก็แก้วไม่อยากจูบคุณท่าน เหตุผลก็เพราะแก้วไม่อยากสัมผัสคุณท่าน แล้วที่สำคัญไปกว่านั้น คุณท่านขับรถอยู่ เดี๋ยวเกิดอุบัติเหตุ แต่ดีจังที่คุณท่านไม่บังคับแก้ว เพราะแก้วก็ไม่ได้อยากจูบคุณท่าน แก้วเกลียดคุณท่าน คุณท่านยังทราบเลย

"จะไม่จูบพี่จริง ๆ หรอ"

"ไม่ครับ แก้วไม่ได้ทำอะไรผิด แล้วทำไมแก้วต้องจูบด้วย" 

เมื่อคืนและเมื่อเช้าก็รังแกแก้วไปตั้งหลายรอบ กว่าจะพอใจก็ทำเอาแก้วเหนื่อยมาก บอกให้หยุด ก็ยังไม่หยุด ยังจะดื้อด้านทำกับแก้วอีก แล้วพอมาจดทะเบียนสมรสเสร็จ ได้มาเจอเพื่อน ก็ยังจะอารมณ์ไม่ดีกับแก้วอีก แก้วตามอารมณ์ของคุณท่านไม่ทันแล้วนะ ทั้งๆ ที่แก้วก็อยู่เฉยๆ ยังไม่ได้ทำอะไรผิดเลยสักครั้ง แต่เป็นคุณท่านที่คิดเองเออเอง หึงหวงแก้วไม่เข้าเรื่อง คุณท่านคิดได้ยังไงว่าแก้วชอบเพื่อนของคุณท่าน แก้วยังไม่ได้พูดคุยกับเขาเลยสักครั้ง 

"ไม่สงสารพี่เหรอ"

"ทำไมแก้วต้องสงสารคุณท่านด้วย คุณท่านยังไม่สงสารแก้วบ้างเลย รู้ไหมครับว่าแก้วเหนื่อยมากแค่ไหนกับเรื่องในวันนี้ แก้วตามใจคุณท่านเยอะแล้วนะครับ แก้วขอแค่อย่างเดียว มีเหตุผลหน่อย"

"ขอโทษ ก็พี่หวงเมียพี่"

"!!!"

เดี๋ยวนะ คุณท่านขอโทษแก้วเหรอ นี่แก้วได้ยินไม่ผิดใช่ไหม นี่ใช่คุณท่านหรือเปล่า คุณท่านไม่ใช่คนแบบนี้นี่ ทำไมช่วงนี้คุณท่านถึงดูแปลกไป แปลกไปตั้งแต่วันที่พูดให้แก้วเป็นเมีย และจริงจังเรื่องการจดทะเบียนสมรส ทั้งยกสมบัติให้ ทั้งจริงจังกับสถานะนี้มาก คุณท่านดูแตกต่างไปจากเดิม ดูอ่อนโยนและไม่ทำร้ายแก้วเหมือนแต่ก่อน แล้วยังจะหึงหวงแก้วมากกว่าเดิมอีก คุณท่านไปกินอะไรผิดมาหรือเปล่า ตลอดหลายวันที่ผ่านมาคุณท่านทำให้แก้วตกใจมาก คุณท่านไม่ได้คิดอะไรกับแก้วมากกว่านี้ใช่ไหม

"พี่ขอโทษ แก้วยังโกรธพี่อยู่เหรอ"

"ค..คุณท่าน...."

"ขอโทษที่โมโห พี่แค่หวงแก้ว"

"อึก คุณท่านรู้สึกยังไงกับแก้วเหรอครับ คุณท่านคงไม่ได้รักแก้วใช่ไหม"

"....."

ทำเอาคุณท่านถึงกับอึ้งและตกใจ ไม่คิดว่าใบแก้วจะถามเขา และไม่กล้าที่จะบอกความรู้สึกนี้ให้กลับใบแก้ว เพราะคุณท่านรู้คำตอบดี ว่าใบแก้วจะไม่มีวันรู้สึกดีกับเขา เพราะที่ผ่านมาตัวของคุณท่านรู้ดีว่าทำอะไรกลับใบแก้วบ้าง แต่ก็ยังจะคาดหวังว่าใบแก้วจะรู้สึกดีและให้อภัยกับเขา เพราะเขาจะพิสูจน์ให้ใบแก้วได้เห็น

"ทำไมถึงเงียบครับ แก้วถาม คุณท่านไม่ได้ยินเหรอ คุณท่านไม่ได้รักแก้วใช่ไหม แก้วไม่เข้าใจกับการกระทำของคุณท่านที่แตกต่างไปจากเดิม"

---