ตอนที่ 67 อิจฉาคนมีเมีย

"ไม่เชื่อ แล้วอย่าให้กูรู้ว่าเสี่ยอย่างมึง สืบหาประวัติเมียกู ไม่งั้นมึงเจอดีกับกูแน่"

"ดักทางผมเลยนะครับท่านชาย ไม่สืบก็ได้ แต่คนนี้จริงจังเหรอ"

คามินทร์พูดกับภูบดีด้วยน้ำเสียงเป็นมิตร แต่แฝงไปด้วยความไม่พอใจเพราะตัวของเขายังไม่ได้รู้จักภรรยาของภูบดี ไม่รู้ว่าเป็นคนที่มีนิสัยยังไง ถึงทำให้เพื่อนรักของเขาถึงขั้นพามาจดทะเบียนสมรส ไหนจะท่าทางที่หึงหวงและนิสัยที่เปลี่ยนไป ดูอ่อนโยนและรักใคร่ ทั้งๆ ที่ภูบดีที่เขารู้จักไม่ใช่คนที่จะจริงจังกับใคร 

"อืม มึงคิดว่าเขาหลอกกูหรือไง"

"ก็ผมห่วงเพื่อนนี่ครับ กลัวว่าจะโดนหลอก ส่วนมากมีแต่คนหวังผลกับท่านชายไม่ใช่เหรอ ขนาดลูกพีชก็ยังคาดหวังเลยนี่ครับ"

"เขาไม่ได้หลอกกู แต่กูหลอกเขามากกว่า กูอยากได้เขาก็เลยต้องบังคับและใช้วิธีแบบนี้"

"โอ้ ๆ เรื่องจริงเหรอเนี่ย เพื่อนรักของผมเปลี่ยนไปเยอะเลยนะครับ โดยเฉพาะอยู่กับภรรยาคนสวย"

ได้ยินแบบนี้ก็สบายใจหน่อย คิดว่าจะมาหลอกเพื่อนกู แต่คนอยากภูบดีไม่โดนให้คนอื่นหลอกง่ายๆหรอก ดูคนเก่งจะตาย ไม่คิดว่าตัวเพื่อนกูจะไปหลอกเขาเลยด้วยซ้ำ แสดงว่าเป็นคนที่ดีสินะ ถึงทำให้เพื่อนกูอยากจดทะเบียนสมรส 

"อย่าคิดว่ากูไม่รู้นะ ว่ามึงคิดอะไรอยู่"

"ท่านชายเนี่ย รู้ใจผมจริงๆ เลย รู้ด้วยเหรอครับว่าผมคิดอะไรอยู่"

"กูเป็นเพื่อนมึงมานาน ทำไมจะไม่รู้ ว่ามึงคิดอะไรมึงอย่าคิดแตะต้องเมียกูนะไอ้เสี่ย หน้ามึงไม่น่าไว้ใจเลย"

"ฮ่า ๆ ก็ถ้าเขาไม่ดี เพื่อนคนนี้ก็จะเก็บให้ไงครับ แต่ถ้าดีไป ก็รอดครับ น้อยนะที่จะเห็นคนดีๆ ที่ไม่ได้สนใจเงินและอำนาจของท่านชาย"

เก็บที่ว่าของคามินทร์คือฆ่าให้ตาย เพื่อที่จะไม่ได้มาสร้างปัญหาและทำลายความรู้สึกของเพื่อนของเขา ถึงจะเป็นคนที่มีจิตใจอำมหิต แต่ภูบดีและองศาเป็นเพื่อนรักเพื่อนตาย แต่ขอแค่อย่าล้ำเส้นพื้นที่และการเลือกใช้ชีวิตของกันและกันก็พอ มันคือการให้เกียรติในฐานะเพื่อนของเขา มันเลยทำให้คามินทร์ไม่หวาดระแวงเพื่อนทั้งสองคน 

"ก็เพราะเป็นคนอย่างนั้น กูเลยทำพินัยกรรมยกสมบัติให้หมด ใบแก้วเป็นคนที่ดีมากกว่าที่มึงคิดไอ้เสี่ย เพราะงั้นห้ามฆ่าเด็ดขาด"

"ว้าว ๆ ใบแก้วงั้นเหรอ เป็นชื่อที่น่าแตกหักง่ายน่าดู ผมไม่คิดเลยว่าท่านชายจะยกสมบัติให้หมด ถ้าท่านชายทำถึงขนาดนี้ ก็คงจะเป็นคนดีจริงๆ"

"ถ้ามึงรู้จัก มึงก็จะรู้ได้ทันที ว่าใบแก้วเป็นคนยังไง แต่กูยังไม่ให้มึงเจอหน้าเมียกูหรอก กูหวง"

"แหม ๆ ก็เพราะอย่างนี้ไงครับ ผมยังไม่รู้จักใบแก้วดีพอ แต่ท่านชายพูดว่าเป็นคนดี ผมก็จะสบายใจ แต่เขารักท่านชายเหรอครับ"

"....."

ทำเอาภูบดีถึงกับพูดไม่ออก เพราะว่าใบแก้วไม่ได้มีความรู้สึกดีต่อเขาเลยสักนิด มีแต่ความเกลียดชังและรังเกียจเขาเสียมากกว่า จู่ๆ สีหน้าของภูบดีก็เศร้า จนคามินทร์จากที่ยิ้มแย้มก็เรียบนิ่งบึ้งตึง จนโพดำบอดี้การ์ดที่อยู่ข้างหลังถึงกับหวาดระแวงเจ้านายตัวเอง

"ทำไมทำหน้าเศร้าล่ะเพื่อนรัก ใบแก้วไม่ได้รักท่านชาย แล้วจดทะเบียนสมรส ทั้งยกสมบัติให้ทั้งหมดอีก ไม่กลัวเขาทิ้งหรือไง"

"ใครทำหน้าเศร้าวะ กูไม่ได้เศร้า แล้วอีกอย่างกูบังคับขืนใจเขาขนาดนั้น ใบแก้วจะมาชอบกูรักกูได้ยังไง แล้วอีกอย่างใบแก้วไม่ทิ้งกูหรอก เพราะกูเอายายของเขามาเป็นหลักประกัน"

"ฮ่า ๆ หมาโบ้ ตายจริง ฮ่า ๆ ท่านชายเพื่อนรักของผม น่าสงสารจังเลยครับ ก็ไม่แปลกใจหรอกถ้าหากท่านชายทำร้ายเขาขนาดนั้น หมาแล้ว"

คามินทร์หัวเราะออกมาด้วยความตลกและสะใจกับเพื่อนของเขาอย่างภูบดี ที่ตอนนี้รักใบแก้วฝ่ายเดียว โดยที่ใบแก้วไม่ได้มีใจรัก มีแต่ความเกลียดชังต่อภูบดีมากกว่า 

"ฮ่า ๆ หมาแล้วครับเพื่อนรัก สมน้ำหน้า"

แล้วเพื่อนของเขาก็รักมากจนถึงขั้นจดทะเบียนสมรสและยกสมบัติให้เกือบทั้งหมด มันเลยทำให้คามินทร์รู้สึกตลกและสงสารเพื่อนตัวเอง แต่ก็สมน้ำหน้าที่ไปทำร้ายใบแก้วก่อน เขาเลยไม่รัก

"ไอ้เสี่ยควาย! มึงตลกหรือไง กูไม่ตลกกับมึง เดี๋ยวมึงก็จะหมาเหมือนกูนั่นแหละ ใครจะมารักมึงลง กูว่ากูเลวอยู่นะ แต่มึงก็เกินเยียวยาไอ้เสี่ย"

"หึ ๆ ก็ตอนนี้ผมไม่มีใครนี่ครับ แล้วอีกอย่างนะถ้าผมเจอคนที่ใช่ ผมจะไม่ทำเหมือนท่านชายหรอก หึ เพราะผมไม่อยากเป็นหมา"

"กูไม่เชื่อมึงหรอก ถ้ามึงเจอคนที่ใช่ มึงจะอ่อนโยนกับเขาหรือไง กูมองภาพที่มึงอ่อนโยนไม่ออกเลย ใช่ไหมโพดำ เสี่ยมึงโหดเหี้ยมจะตาย"

"เอ่อ ผมก็ไม่รู้ครับ ว่าเสี่ยจะอ่อนโยนไหม เพราะตอนนี้เสี่ยก็ยังไม่ได้สนใจใคร"

โพดำก็คิดไม่ออกเหมือนกัน แล้วไม่คิดว่าจะได้เห็นภาพที่อ่อนโยนของเสี่ยมหิงค์ศรเจ้าพ่อที่แสนโหดเหี้ยมและอำมหิต พวกเขาไม่คิดเลยว่าเสี่ยมหิงค์ศรจะมีความรักได้เหมือนกับคนอื่นๆ 

"ขนาดลูกน้องมึง ก็ยังไม่เชื่อเลย ว่ามึงจะอ่อนโยนใจดีกับคนที่มึงรักได้"

"งั้นมาดูกันครับท่านชาย ว่าถ้าหากผมเจอคนที่ใช่ ผมจะโหดเหี้ยมและอำมหิตใส่เขาไหม หึ ๆ แต่ที่แน่ๆ ผมจะไม่เป็นหมาเหมือนท่านชายหรอก"

"มึงไม่เป็นหมา แต่มึงเป็นควายไง กูจะพาเมียไปกินข้าวแล้ว มีอะไรค่อยคุยกันวันหลังแล้วกัน"

"หึ ครับ ๆ คืนนี้ต้องมาที่ผับผมนะครับ เดี๋ยวจะเรียกท่านชายองศามาด้วย เกี่ยวกับเรื่องเมียของท่านชาย ผมอยากรู้มากกว่านี้"

"ไม่ว่าง เอาเป็นวันอื่น เพราะคืนนี้กูจะเอาเมีย"

สิ้นน้ำเสียงของภูบดี ก็เดินขึ้นรถทันทีโดยที่ในรถมีใบแก้วนั่งมองทั้งสองคนคุยกันอยู่ตั้งนาน เมื่อคามินทร์ได้ยินภูบดีพูดออกมาแบบนั้น ก็หัวเราะกับความหื่นกามและคลั่งรักเมียของภูบดี ที่แตกต่างไปจากเดิม จนคามินทร์ยังคงรู้สึกตกใจไม่หาย เพราะเขาไม่คิดว่าภูบดีจะรักใครได้ เหมือนกับเขาที่ตอนนี้ไม่มีใจอยากจะรักใครเลย

"จะไม่ให้สืบจริงๆ เหรอครับเสี่ย"

"ไม่ต้องสืบ เดี๋ยวท่านชายมาฆ่ากูหรอก"

แค่นี้กูก็รู้แล้วว่าใบแก้วเป็นคนยังไง ถึงทำให้ท่านชายเพื่อนรักของกูถึงกับมีใจให้ แต่กว่าจะรู้ใจตัวเองท่านชายก็ทำร้ายใบแก้วมาเยอะ ไม่งั้นท่านชายก็คงไม่หาวิธีที่จะทำให้ใบแก้วเป็นของตัวเองให้ได้ โดยใช้วิธีในการจดทะเบียนสมรส เพื่อที่จะได้ครอบครองใบแก้วคนเดียว แต่ท่านชายก็ร้ายกาจใช่เล่น ใช้ยายของใบแก้วเป็นตัวประกัน เพื่อที่ใบแก้วจะยินยอม 

"ร้ายใช่เล่นเลยท่านชายเพื่อนรักของผม"

(แต่ก็คงไม่ร้ายเท่าเสี่ยหรอกครับ)

โพดำคิดในใจกับความอำมหิตและความน่ากลัวของเสี่ยมหิงค์ศร เพราะทุกๆวัน เห็นแต่ความโหดร้ายของเสี่ย จะไม่มีสักวันไหนที่จะไม่ได้ยินเสียงกรีดร้องของเหยื่อและของศัตรู ตัวของเขาเริ่มจะเฉยชาขึ้นทุกวันกับความโหดร้ายนี้ 

"ผมไม่คิดว่าคุณภูบดีจะมีภรรยา ที่ผ่านมาผมไม่เคยเห็นคุณภูบดีจริงจังกับใครมาก่อน คนๆ นี้กลับทำให้คุณภูบดีรัก แต่คุณภูบดีก็ทำร้ายเขามามาก จะสมหวังไหมครับ"

"กูได้ยินกูก็ไม่อยากจะเชื่อ ก็เลยมาถามมันตรง ๆ ยังไงเพื่อนกูก็ต้องสมหวังกับรักในครั้งนี้ แต่ก็ต้องพยายามพิสูจน์ให้ใบแก้วเห็นให้ได้ ว่าต่อจากนี้จะไม่ทำร้ายแต่จะให้ความรัก กูไม่คิดว่าจะได้มาเห็นเพื่อนมีความรัก"

"คุณภูบดีดูอ่อนโยนขึ้นมากเลยนะครับ คงจะมีความสุขมาก ไม่แปลกใจเลยครับ ผมได้ยินว่าถ้าหากใครมีเมีย ก็จะเปลี่ยนไปเป็นคนละคน"

"งั้นเหรอ อิจฉาเพื่อนชะมัด กูอยากมีเมียบ้าง"

"....."

ทำเอาโพดำนึกภาพไม่ออกเลย ว่าถ้าหากเสี่ยมีเมียเป็นตัวเป็นตน จะเปลี่ยนไปเหมือนกับภูบดีไหม เพราะเสี่ยเป็นคนที่เลวและอำมหิตมากเกินไป และสนุกกับการที่เหยียบย่ำคนอื่นๆ เพราะมันทำให้เสี่ยมีความสุข แต่ถ้าการมีเมียมันทำให้เสี่ยมีความสุขมากกว่าการเหยียบย่ำและทรมานเหยื่อ คนคนนั้นคงต้องเก่งมากแน่ ที่ทำให้เสี่ยสนใจได้มากขนาดนี้ 

"เอาล่ะ กูจะไปเย็ดสักคน พอดีตอนนี้กูอยากมาก แถมเสียงเมียเพื่อนก็หวานชะมัด เมื่อไหร่กูจะมีเมียสักที"

---