ตอนที่ 78 คู่นอนvsเมีย

"เอาล่ะๆ ผมไม่กวนแล้วก็ได้ จะเป็นผู้ฟังที่ดีครับ แล้วจะแนะนำวิธีที่ทำให้ท่่านชายอารมณ์ดีด้วย หึ เข้ามาเด็กๆ"

พรึบ!

"!!!"

ร่างสูงตกใจเมื่อจู่ๆ เด็กบริการทั้งหญิงและชายเดินเข้ามาในห้อง VIP ที่มีพวกเขาสามคนนั่งอยู่ แล้วหนึ่งในนั้น ก็มีคู่นอนของเขา

"พ..พีช คุณท่านครับ"

"ไอ้เสี่ยมึงเล่นเหี้ยอะไร!" 

ผมหันไปพูดกับไอ้เสี่ยด้วยน้ำเสียงที่ไม่พอใจและโกรธมันมาก แต่ตอนนี้มันกับมีสีหน้าที่ยิ้มแย้ม แล้วดูจะชอบใจเป็นอย่างมากที่มันเห็นผมอารมณ์เสีย มันคิดได้ยังไงให้ลูกพีชมาที่นี่ มันก็รู้อยู่ว่าผมมีเมียแล้ว อยากจะเล่นอะไรกับผมกันแน่ 

"โว้ๆ ใจเย็นๆ ครับท่านชายภูบดี ก็ผมอยากให้ท่านชายอารมณ์ดีไงครับ กว่าพวกเราสามคนจะมาเจอกันแบบนี้ได้ มันยากมากเลยนะครับ"

"ไหนมึงบอกว่า จะมีแค่พวกเราสามคนไง กับกูไม่เป็นอะไรหรอก แต่กับไอ้ภูบดี มึงก็รู้ว่ามันเป็นอะไร"

"หน่าๆ ขอโทษครับท่านชายภูบดี ก็ผมคิดว่ามันจะทำให้ท่านชายอารมณ์ดีขึ้นไงครับ ถ้าเจอกับลูกพีช" 

เสี่ยมหิงค์ศรเอ่ยปากขอโทษภูบดีที่ตอนนี้มีสีหน้าที่ไม่พอใจเป็นอย่างมาก ที่ได้เจอกับลูกพีช ทำเอาเด็กคนอื่นๆ ที่ยืนรอนั่งไปปรนนิบัตินั้นถึงกลับไม่กล้าเดินเข้าไป เพราะสถานการณ์ตอนนี้ ภูบดีไม่โอเค

"คุณท่านพีชขอโทษครับ"

"หุบปาก! ฉันบอกแล้วใช่ไหม ว่าอย่ามาให้ฉันเห็นหน้า ถ้าฉันไม่เรียกหา"

"อึก พีชขอโทษครับ พีชอยากเจอคุณท่านนี่ครับ" ทำไมคุณท่านจะต้องโกรธขนาดนี้ เพราะมันคนเดียว ที่ทำให้คุณท่านเปลี่ยนไป คุณท่านไม่อยากเจอหน้าพีชอีกแล้ว พีชจะไม่ยอมเด็ดขาด 

"หึ ๆ อย่าโกรธไปเลยท่านชายภูบดี เดี๋ยวลูกพีชก็ร้องไห้หรอก" 

"กูไม่เล่นแบบนี้นะไอ้เสี่ย มึงก็รู้ว่ากูมีเมียแล้ว ยังจะเรียกเด็กและคู่นอนกูมานี่อีก กูจริงจังกับใบแก้วนะ กูไม่ได้คิดเล่นกับเขา" 

มึงอยากจะเล่นอะไรวะ ทำไมต้องทำให้กูอารมณ์เสียมากขนาดนี้ มึงมีแผนอะไรของมึง สนุกหรือไงวะที่เห็นกูอารมณ์ไม่ดี กูก็บอกมึงไปว่ากูมีเมียแล้ว แล้วกูก็รักเขามากแค่ไหน ยังจะเล่นตลกเอาคู่นอนกูมานี่อีก 

"อึก เมียหมายความว่ายังไงครับ" 

ลูกพีชเมื่อได้ยินคุณท่านพูดออกมาแบบนั้น ก็ทำเอาลูกพีชตกใจเป็นอย่างมาก เมื่อได้ยินคำว่าเมียและใบแก้ว สองมือกำแน่นด้วยความโกรธและเกลียดใบแก้วมากกว่าเดิม แต่ก็พยายามจะข่มเอาไว้ เพราะสายตาขององศาเหลือบมองด้วยความไม่พอใจ จนลูกพีชรู้สึกขนลุก เพราะองศาไม่ได้ชอบลูกพีชเลย

"มันไม่ใช่เรื่องของนาย แล้วกลับไปซะ"

"อึก พีชไม่กลับ คุณท่านพูดอย่างนี้ได้ยังไง ทำไมคุณท่านมีเมีย แล้วพีชล่ะครับ"

"หยุดถามอะไรฉันได้แล้ว ฉันจะมีเมียหรือไม่มีเมีย มันก็ไม่ใช่เรื่องของนาย และอีกอย่างอย่ามาล้ำเส้นชีวิตของฉัน" 

ทำไมฉันจะต้องตอบคนอย่างนายด้วย เป็นแค่คู่นอนฉันก็ยังจะสะเออะล้ำเส้นฉันอยู่ได้ ไม่ใช่เมียฉันซะหน่อย นี่มันเป็นเรื่องของฉัน

"หึ ใจเย็นๆ สิท่านชายภูบดี ลูกพีชจะตกใจก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรหรอกครับ" 

เสี่ยมหิงค์ศรที่นั่งมองเหตุการณ์อยู่ตรงหน้าเผยรอยยิ้มที่สนุกเมื่อได้เห็นสีหน้าของลูกพีชหึงหวง และภูบดีเพื่อนของเขาที่ดูแตกต่างไปจากเดิมจริงๆ 

"....."

ส่วนองศานั้นก็มีสีหน้าที่เรียบนิ่งและก็ไม่ค่อยพอใจเสี่ยมหิงค์ศรที่พูดไม่เป็นคำพูด บอกว่าจะมีแค่พวกเขาสามคน แต่เพราะคึกบ้าอะไรไม่รู้ ถึงได้เล่นตลก

"มึงหุบปากไปเลยไอ้เสี่ย กูคิดว่าการที่กูมาที่นี่มันจะทำให้กูผ่อนคลายมากขึ้น แต่กลายเป็นว่ามึงทำให้กูอารมณ์เสีย"

 "ท่านชายผมไม่ได้มีเจตนาแบบนี้เลยนะครับ ผมก็แค่อยากให้ท่านชายอารมณ์ดี"

"อารมณ์ดีบ้านป๋ามึงเหรอ! มึงเห็นกูอารมณ์ดีไหมเนี่ย โธ่เว้ย! กูจะกลับแล้ว"

"เดี๋ยวๆ ท่านชายจะรีบไปไหน ผมยังไม่รู้เรื่องของเมียท่านชายเลยนะ"

เสี่ยมหิงค์ศรถึงกับมีสีหน้าที่ตกใจเมื่อได้เห็นท่าทีของร่างสูง ที่ดูจะโกรธและไม่พอใจเป็นอย่างมาก ที่ได้เจอกับลูกพีชและเด็กบริการคนอื่นๆ ตัวของร่างสูงแค่อยากจะมาดื่มเพื่อให้รู้สึกผ่อนคลาย แต่กลายเป็นว่ามันทำให้เขารู้สึกอารมณ์เสียมากกว่าเดิม 

"นั่นสิ มึงอย่ารีบกลับเลย กูเองก็อยากรู้เรื่องของมึงกับเมียมึงเหมือนกัน และถ้ามึงรู้สึกไม่โอเค ก็ให้คู่นอนออกไป" 

องศาเอ่ยน้ำเสียงใจเย็น แล้วรู้สึกเป็นห่วงร่างสูง ที่ดูจะไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่ ที่ได้เจอกับคู่นอนและเด็กคนอื่นๆ และไม่อยากจะปล่อยผ่านไป อยากจะรู้เรื่องราวของร่างสูงและใบแก้ว

"อย่าไปเลยนะครับท่านชายภูบดี เดี๋ยวผมจะสั่งให้ออกไปเลย"

"ม..ไม่นะครับ พีชไม่ออก พีชยังไม่รู้เลย ว่าคุณท่านมีเมียเป็นใคร คุณท่านต้องบอกพีช"

ลูกพีชเองเมื่อได้ยินคำพูดของเสี่ยมหิงค์ศรก็เริ่มจะรู้สึกไม่สบายใจ เพราะว่าตัวของลูกพีชไม่อยากจะออกไปจากที่นี่ เพราะอยากจะพูดคุยกับภูบดีที่ตอนนี้มีเมียแล้ว  มันทำให้ลูกพีชรู้สึกเสียใจและโกรธเป็นอย่างมาก ที่มีคนแย่งคุณท่านไปจากเขา

"หุบปากเดี๋ยวนี้ อย่าทำให้ฉันต้องหมดความอดทน มันไม่ใช่เรื่องของนายเลยลูกพีช"

"อึก แต่พีชอยากรู้ ทำไมคุณท่านถึงไม่เลือกพีช แต่ไปเลือกใครที่ไหนไม่รู้"

"ฉันจะเลือกใครที่ไหนมาเป็นเมีย มันก็เป็นเรื่องของฉัน ทำไมนายจะต้องมายุ่งเรื่องของฉันด้วย"

"ก็เพราะว่า พีชรักคุณท่าน ถึงได้อยากรู้ไงครับ"

"!!!" 

ทำเอาร่างสูงรู้สึกตกใจเมื่อได้ยินคำสารภาพของลูกพีช ก่อนจะหันหน้ามามองลูกพีชที่มองมาที่ร่างสูงด้วยสายตาเสียใจและโกรธ แต่ก็แฝงไปด้วยความรู้สึกชอบ 

"พ..พีชรักคุณท่านนะครับ รักมาตลอดเลยด้วย เพราะงั้นพีชถึงได้รู้สึกเจ็บ ที่คุณท่านไปรักคนอื่น"

"รัก? นายไม่ได้รักฉันลูกพีช นายรักเงินและอำนาจของฉัน" 

นายไม่ได้รักฉันจริง นายกลัวและเสียใจก็เป็นเพราะกลัวฉันจะทิ้งนาย นายแค่รักเงินและอำนาจของฉันก็เท่านั้น นายไม่เหมือนกับใบแก้ว คนที่ฉันจะมอบให้ทุกอย่าง แต่เขากลับไม่เอาสักอย่าง อยากจะหนีไปจากฉันเสียด้วยซ้ำ

"ไม่จริง! พีชรักคุณท่าน"

"ฉันไม่เชื่อ ถึงนายจะรักฉันจริง ฉันก็คงรักนายไม่ได้แล้ว เพราะฉันมีคนในใจแล้ว" 

หัวใจของฉันมันเป็นของใบแก้วคนเดียว และฉันก็จะไม่รักใครอีกนอกจากใบแก้ว คนที่ฉันอยากจะใช้ชีวิตไปตลอดชีวิตและแก่เฒ่าไปด้วยกัน ฉันขาดใบแก้วไม่ได้แล้ว 

"อึก อีใบแก้วเหรอครับ! คนที่คุณท่านรัก! มันเป็นแค่เด็กที่ไม่มีหัวนอนปลายเท้า เป็นคนใช้ธรรมดา คุณท่านกำลังถูกมันหลอก" 

ลูกพีชพูดออกมาด้วยน้ำเสียงดังและโกรธรวมถึงเกลียดใบแก้วจนชักสีหน้าออกมาอย่างชัดเจน ทำเอาภูบดีเมื่อได้ยินอย่างนั้นถึงกับโมโห ส่วนเสียมหิงค์ศรและองศานั้นก็มองเหตุการณ์อยู่นิ่งๆ ให้ภูบดีจัดการเอง เพราะถ้าหากพวกเขาไปยุ่งก็กลัวว่าจะโดนโกรธไปด้วย 

"หุบปาก! อย่ามาเรียกเมียฉันอย่างนั้น" 

"ทำไมพีชถึงจะเรียกไม่ได้ มันเป็นความจริง มันไม่มีดีอะไรสักอย่าง เป็นแค่เด็กกำพร้าพ่อแม่ ไม่มีการศึกษา แถมก็จน ไม่มีฐานะอะไรดีเลยสักนิด มันหลอกคุณท่าน คุณท่านอย่าไปเชื่อมัน" 

ทำไม ทำไมคุณท่านถึงต้องไปสนใจคนต่ำๆ อย่างมัน มันไม่มีอะไรดีสักอย่าง ทั้งชาติกำเนิด ฐานะทางบ้าน เรื่องการศึกษาก็ไม่มี มีดีแต่หน้าตา เป็นแค่เด็กที่ไม่มีหัวนอนปลายเท้า เด็กที่ไม่คู่ควรที่จะเป็นเมียของคุณท่าน ไม่คู่ควรเป็นคุณหญิงของตระกูลรัฐนากรณ์ 

"ใบแก้วเป็นคนที่ฉันรัก และนายก็ไม่มีสิทธิ์มาดูถูกเมียฉัน ใบแก้วเป็นคนที่ดีมากกว่าที่นายคิด เป็นฉันต่างหากที่หลอกเขา"

"อึก มันอ่อยคุณท่านท่าไหน ถึงทำให้คุณท่านหลงเสน่ห์มันมากขนาดนี้ อีเด็กนี่มันตอแหล"

"ใบแก้วไม่ใช่นาย ใบแก้วไม่ได้มีนิสัยอย่างนั้น แล้วที่สำคัญใบแก้วคู่ควรที่จะเป็นเมียฉัน อย่ามาว่าเมียฉันอย่างนี้ อย่าหาว่าฉันใช้กำลังกับนาย"

กล้าดียังไงมาดูถูกเมียฉัน ใบแก้วดีกว่านายตั้งเยอะ ทั้งหน้าตาและนิสัย เป็นฉันต่างหากที่เลว ใบแก้วเป็นคนที่จิตใจดีและใสซื่อ จนโดนฉันหลอกและเล่นกับจิตใจ ฉันถึงได้ครอบครองใบแก้ว เพราะความเห็นแก่ตัวของฉัน คนอย่างนายกล้าดียังไงมาว่าเมียที่แสนดีของฉัน

"ออกไปซะ แล้วต่อจากนี้อย่ามาให้ฉันเห็นหน้าอีก เเละฉันก็ไม่ต้องการนายอีกแล้ว"

"ไม่! คุณท่านจะทำอย่างนี้กับพีชไม่ได้ พีชอยู่กับคุณท่านมามากกว่ามันซะอีก พีชทำให้คุณท่านพอใจทุกอย่าง คุณท่านจะทิ้งพีชไม่ได้ มันมีดีอะไรกว่าพีช"

"มันก็ต้องแน่นอนอยู่แล้ว ที่ฉันไม่เลือกนาย ก็เพราะนายเทียบกับใบแก้วไม่ได้สักนิด"

"อ..อะไรนะ มันต่างหากที่สู้พีชไม่ได้ คุณท่านอย่าหลงมันสิครับ" 

พีชดีกว่ามันไหนๆ มันต่างหากที่ไม่คู่ควรกับคุณท่าน มันต้องเป็นพีชสิ พีชสมควรได้เป็นเมียคุณท่าน ไม่ใช่อีใบแก้ว

"นายสู้ใบแก้วไม่ได้ ใบแก้วไม่ใช่คนเห็นแก่เงินและอำนาจของฉัน เขาไม่คิดที่จะอยากได้อะไรจากฉัน ต่อให้ฉันยื่นสิ่งที่มีค่ามากมายให้กับเขา เขาก็ปฏิเสธฉันทุกอย่าง และอยากจะหนีไปจากฉัน นายไม่มีสิทธิ์มาดูถูกเมียฉัน"

"อึก นั่นก็เป็นเพราะมันหลอกคุณท่าน บางทีมันอาจจะอยากได้คุณท่านใจจะขาด"

"ใบแก้วไม่ได้หลอกฉัน แต่เป็นฉันที่หลอกเขา ใบแก้วไม่ต้องการจดทะเบียนสมรสกับฉัน แต่เป็นฉันต่างหากที่บังคับเขาให้จด"

"อึก ม..ไม่จริง" เมื่อลูกพีชได้ยินคุณท่านพูดออกมาแบบนั้นก็ทำเอาลูกพีชแทบช็อก เพราะไม่คิดว่าคุณท่านจะจดทะเบียนสมรสกับใบแก้ว 

"นายหยุดได้แล้วลูกพีช เพราะถ้าหากนายพ่นคำดูถูกใส่เมียฉัน ฉันจะทำให้นายไม่กล้าโผล่หัวออกจากคอนโด จนไม่อยากจะใช้ชีวิตอีก"

---