บทที่ 70

ลูคัสมองตามแผ่นหลังคนเป็นนายพลางคิดใคร่ครวญเรื่องที่ไซรัสสอนสั่ง

เขาพอจะเข้าใจความหมายแสนกระจ่างชัด แต่ค่อนข้างแปลกใจที่อีกฝ่ายไม่พอใจถึงเพียงนี้

จากที่เขาเห็น ผู้ที่เป็นทั้งนายและอาจารย์กับคุณหนูเจ้ากรมการเมืองผู้นี้ก็ดูรักใคร่ชอบพอกันดี ยิ่งท่าทีตอน ‘นายท่าน’ อุ้มร่างคุณหนูอัยน์นาวางลงบนเตียงตามที่โทมัสและราจีฟเล่าให้ฟังเมื่อตอนรี่ไปถ่ายทอดคำสั่งสองข้อนั่นที่สถานที่จอดรถม้าของบรรดาแขกเหรื่อในงานเลี้ยง เขาก็ยิ่งแน่ใจ ว่าไซรัสคงมีใกล้มีข่าวดีแน่แล้ว เพราะแบบนี้ เขาถึงได้ช่วยให้เรื่องง่ายขึ้น ด้วยการพูดให้ท่านเจ้ากรมคิด สะกิดให้ท่านเจ้ากรมร้อนรนจนต้องบุกขึ้นมาตามหาลูกสาวคนเล็กถึงบนนี้

เพราะอะไรถึงไม่ยินดี... ยิ่งคิดลูคัสก็ยิ่งไม่สบายใจ

จากที่เขาติดตามชายคนนี้มา แม้จะใช้เวลาร่วมกันได้ไม่นาน แต่เขาก็แน่ใจ ว่าไซรัสไม่ใช่ชายรักสนุก มากรัก หลายใจ อันที่จริงเจ้านายเขาคนนี้ไม่เคยแสดงความสนอกสนใจท่านหญิงตระกูลไหนอย่างแท้จริงเหมือนที่ใส่ใจคุณหนูอัยน์นาเลยด้วยซ้ำ ทำไมเขาจะดูไม่ออก

ไหนจะเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นอีกล่ะ...

เขาไม่รู้ ไม่มีใครรู้ว่านายท่านพาคุณหนูอัยน์นากลับมาถึงที่นี่ตอนไหน และอย่างไร แต่เรื่องที่ปฏิเสธไม่ได้ คือเรื่องที่คนทั้งคู่ดูจะมีความสัมพันธ์เกินเลยไปกว่ามิตรที่ดีต่อกัน

จังหวะที่เขากำลังครุ่นคิดอยู่นั้น คุณหนูอัยน์นาก็เปิดประตูเดินออกมา

มองแววตาเธอแล้ว ถึงแม้ตอนนี้จะไม่มีน้ำตา แต่เขาก็แน่ใจว่าเธอเพิ่งผ่านการร้องไห้มาอย่างหนัก

...หรือนี่จะเป็นเรื่องที่ทำให้ไซรัสไม่พอใจ

เพราะเขารีบร้อนเปิดเผยเรื่องนี้ให้ครอบครัวเธอรู้กะทันหันโดยมิถามความเห็นจากชายผู้เป็นเจ้าของอาคารหลังนี้ จนเป็นสาเหตุให้สุภาพสตรีที่จิตใจบอบบางอ่อนไหวยิ่งกว่ากลีบดอกไม้อับอายและโดนตำหนิ นายเขาที่ทั้งรักทั้งลุ่มหลงจนยากจะหักห้ามใจไม่ให้ล่วงเกินเธอ จึงไม่พอใจ

หรือจะมองอะไรผิดไป...? ถึงจะเอนเอียงไปทางความคิดแรก แต่ลูคัสก็ยังอดถามตัวเองไม่ได้

แม้จะยังไม่แน่ใจนัก แต่ในเมื่อเขาเริ่มเรื่องนี้ไปแล้ว ก็มีแต่จะต้องสานต่อให้จบ เพราะขืนปล่อยทิ้งไว้ครึ่งๆ กลางๆ อย่างนี้ ท่านหญิงกุหลาบทะเลทรายก็จะกลายเป็นคนที่น่าสงสารที่สุด

“คุณหนู” ลูคัสค้อมศีรษะทำความเคารพสุภาพสตรีอ่อนเยาว์ที่ปรากฏกายในชุดราตรีสีทองส่องประกายดุจราชินี ดังเช่นที่ทำความเคารพไซรัส

หากเป็นผู้หญิงคนอื่น เขาคงไม่ยอมก้มหัวให้โดยง่าย แต่สำหรับท่านหญิงกุหลาบทะเลทรายผู้มีกิริยามารยาทและอุปนิสัยน่ายกย่อง ทั้งยังเปล่งรัศมีสูงส่งน่าเลื่อมใสอย่างน่าประหลาด แม้จะยังเป็นเพียง ‘ว่าที่นายหญิง’ ของอาณาจักรสี่ชั้นแห่งนี้ เขาก็ยินดีจะก้มหัวให้ และจะทำให้แน่ใจ ว่าจะได้เรียกผู้หญิงสมบูรณ์แบบเช่นนี้เป็น ‘นายหญิง’

“ทุกคนอยู่ที่ห้องรับรองห้องใหญ่ใช่ไหม”

ลูคัสพอเดาออกว่าเธอคงได้ยินเรื่องที่เขาคุยกับคนเป็นนาย...

“ขอรับ”

“พาฉันไปที่นั่น” บุตรสาวนอกสมรสเจ้ากรมการเมืองบอกน้ำเสียงราบเรียบ สีหน้าดูนิ่งสนิทน่ายำเกรงราวกับรูปปั้นวีรสตรี แตกต่างออกไปจากคราวก่อนๆ ที่เขาเคยเห็น

ผู้จัดการร้านหนุ่มค่อนข้างเอะใจ แต่พอคิดว่าเธอเพิ่งพบเรื่องหนักหนาสาหัสในชีวิตสุภาพสตรี ผู้ดูแลร้านหนุ่มก็อดเลื่อมใสไม่ได้

เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น...หากเป็นสตรีคนอื่นอาจเอาแต่นั่งฟูมฟายรอให้ใครต่อใครจัดการแก้ไขปัญหาให้ แต่คุณหนูอัยน์นาคนนี้กลับแตกต่างออกไป แทนที่จะเอาแต่นั่งฟูมฟาย เธอกลับลุกขึ้นยืนหยัดสู้ความจริงอย่างกล้าหาญ

มีสตรีเข้มแข็งแบบนี้อยู่เคียงข้าง ‘ไซรัส พ่อค้าผู้ปราดเปรื่องและกว้างขวาง’ คงเป็นยิ่งกว่าเสือติดปีก

ท่ามกลางจังหวะสนทนาเพียงสั้นๆ ลูคัสมองเห็นอนาคตรุ่งเรืองของอาณาจักรสี่ชั้นที่คนเป็นนายก่อร่างสร้างขึ้นอย่างชาญฉลาด

วันนี้ท่านอาจโกรธข้า แต่วันหน้าท่านจะขอบใจ

ผู้ติดตามหนุ่มคลี่ยิ้มให้ว่าที่นายหญิงวัยกำดัด ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงสุภาพอย่างที่สุด

“เชิญคุณหนูทางนี้”