บทที่ 76

ฝ่ายว่าที่เจ้าสาวว่าทำงานหนักแล้ว ว่าที่เจ้าบ่าว กลับทำงานหนักยิ่งกว่า

เวลานี้ นอกจากจะต้องชิงไหวชิงพริบกับบรรดาพ่อค้าพ่อขายทั้งระดับบนและล่างในอาณาจักรนี้เผื่อแผ่ไปถึงอาณาจักรข้างเคียง เขายังต้องคอยรับแขกมากหน้าหลายตาติดต่อกัน ชนิดที่ พอคนโน้นออกจากห้องรับรองไปคนใหม่ก็ตบเท้าเดินเข้ามา จำกัดความสั้นๆ ได้ว่า ตอนนี้ ผู้น้อยต่างมาเยี่ยมคาราวะ ในขณะที่ผู้ใหญ่ต่างมาร่วมแสดงความยินดีที่เขาจะได้แต่งงานกับหญิงสาวงดงามระดับตำนานที่เจ้าชายอาณาจักรนี้ทรงให้ความสำคัญ ทั้งยังเป็นบุตรสาวเจ้ากรมการเมือง...ที่แม้จะเป็นเพียงบุตรสาวนอกสมรส แต่ก็เป็นบุตรนอกสมรสที่บิดารักและให้เกียรติถึงขั้นพาออกงานสังคมออกหน้าออกตา มอบเครื่องแต่งกายหรูหราเสียยิ่งกว่าบุตรสาวที่เกิดจากภรรยาเอกให้สวมใส่ ดูอย่างไรก็เห็นชัดว่าเป็นบุตรสาวหัวแก้วหัวแหวนที่ท่านเจ้ากรมการเมืองรักปานแก้วตาดวงใจ

ผู้คนล้วนมองว่าอนาคตเขาช่างมั่นคง และอาจถึงขั้นได้รับราชการใหญ่โต เพราะมีข่าวเล่าลือกันว่า ท่านเจ้ากรมการเมืองอาจรับ ‘ไซรัส ลูกเขยผู้มากความสามารถ’ เข้าตระกูล แล้วฝากฝังให้สืบทอดทุกสิ่ง ด้วยเหตุที่ท่านเจ้ากรมสูงวัยรายนี้ไม่มีลูกชาย ญาติพี่น้องสืบค้นไปแล้วก็เห็นว่ามีเพียงบุตรสาว อีกทั้งท่านหญิงคนโตกับคนรองอย่างท่านหญิงพริสซิลล่าและท่านหญิงแอนนาเบลเองก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะได้ออกเรือนกับผู้ใด

ทุกอย่างเป็นอย่างที่เขาคิด...การแต่งงานกับสตรีตาคมรายนี้ ไม่ใช่เรื่องเล็กๆ เลย และหากเขาไม่ระวังให้ดี ไม่แน่ว่าเรื่องนี้ อาจทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเจ้ากรมการคลังเปลี่ยนแปลงไปจนแก้ไขลำบาก

ไซรัสนั่งจ้องบัญชีรายชื่อตรงหน้าด้วยแววตาหนักใจ

หลังจากเข้าร่วมงานเลี้ยงในพระราชวัง เขาก็สามารถแบ่งกลุ่มผู้สนับสนุนสงคราม ผู้ต่อต้านสงคราม พวกนกสองหัว ตลอดจนพวกมีใจเป็นกลางอย่างแท้จริง ออกจากกันได้ชัดเจน

หลังตรวจสอบมาอย่างดี เขาก็แน่ใจ ว่าจนถึงตอนนี้ แม้ฝ่ายสนับสนุนสงครามจะมีมากกว่าฝ่ายต่อต้านถึงครึ่งต่อครึ่ง แต่หากเอาจำนวนผู้มีใจเป็นกลางกับพวกนกสองหัวมารวมกับกลุ่มผู้ต่อต้านสงครามแล้ว พลังเสียงข้างหลังกลับมากกว่าเป็นเท่าตัว

ถ้าต้องการยุติสงครามที่ไม่ก่อประโยชน์หนนี้ ก็มีแต่จะต้องดึงเสียงส่วนใหญ่ให้เอนเอียงมาทาง ‘ต่อต้านการก่อสงคราม’ แต่การจะทำเช่นนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะพวกนกสองหัวล้วนเชื่อไม่ได้ ในขณะที่พวกวางตัวเป็นกลางก็จะไม่มีวันลุกขึ้นมาต่อต้านสงครามหากผู้คนยังเห็นว่าสิ่งมีชีวิตในดินแดนเร้นลับทางตอนเหนือของอาณาจักรเป็นภัยคุกคาม

เขายังต้องการเวลามากกว่านี้...ถึงจะมั่นใจได้ว่าจะทำตามแผนการที่วางไว้สำเร็จ

...เห็นทีคงต้องออกแรงสู้รบปรบมือกับ ‘ภรรยา’ เสียหน่อย

 “ไซรัส” เสียงเรียกจากอารี ดึงให้พ่อค้าหนุ่มต้องละสายตาจากบัญชีรายชื่อลับ ที่มีเพียงเขาเท่านั้น ที่รู้ว่าสิ่งนี้เป็นบัญชีรายชื่อสำหรับอะไร

ไม่ต้องรอให้ถาม เพียงเขาเงยหน้าขึ้นมองเท่านั้น ผู้ติดตามผิวสีก็รีบรายงานอย่างรู้หน้าที่

“ราจีฟส่งข่าวมาว่าเจอตัวบริกรที่ว่าแล้ว”

“ใช้เวลาตั้งหกวันกว่าจะหาตัวเจอ...ซ่อนตัวเก่งเสียจริง”

“ตอนนี้เจ้านั่นหลบออกไปอยู่ที่เมืองเล็กๆ แถบชายแดนตอนเหนือ” อารียังคงให้ข้อมูลต่อไป “ท่านอยากให้พาตัวมาที่นี่เลยหรือเปล่า”

ไซรัสนิ่งคิด ก่อนตอบ

“ไม่ต้อง...หลังพิธีแต่งงาน ออกไปสูดอากาศที่ชานเมืองเสียบ้างก็ดี สั่งราจีฟให้เฝ้าไว้ ไม่ต้องลงมืออะไรทั้งนั้น”

“ท่านจะออกไปที่ชายแดนตอนบนรึ? แล้วกิจการทางนี้...ไม่สิ เรื่องนั้นถ้าเป็นเรื่องไม่สำคัญพวกข้าอาจพอช่วยดูแลจัดการให้ได้ เรื่องที่ท่านควรคิดคือเรื่องคุณหนูอัยน์นาต่างหาก ทิ้งเจ้าสาวหมาดๆ เอาไว้แล้วออกนอกเมืองหลวง ข้าว่านั่นออกจะ...”

“ข้าบอกหรือ ว่าจะทิ้งลูกสาวท่านเจ้ากรมไว้ที่นี่”

อารีขมวดคิ้วแน่นเหมือนทุกครั้งที่เห็นว่าเขาพูดเรื่องไม่สมเหตุสมผลทันที