บทที่ 16

“อยู่นี่เอง นังตัวแสบ” เสียงนักเลงคนหนึ่งที่ยืนหอบดังขึ้นไม่ไกล มันตามไล่กวาดเธอมาติด ๆ ด้วยความชำนาญในพื้นที่มากกว่าจึงรู้ทิศทางเป็นอย่างดี

มุกรดาอ้าปากค้าง ดวงตาเบิกกว้างสั่นระริก ค่อย ๆ หันไปตามเสียงนั่น พวกมันทั้งสามคนยืนแสยะยิ้มดวงตาวาวโรจน์ ในมือถือตะบองคนละท่อน ไม่คิดว่าพวกมันจะหาตัวเธอได้เร็วขนาดนี้

ดวงตาเรียวสวยหรี่มองเพื่อประเมินสถานการณ์กวาดสายตาด้วยความรวดเร็ว สังเกตเห็นว่าไอ้ยักษ์ตัวใหญ่ที่ยืนปักหลั่น หน้าตาดุร้ายชวนขนหัวลุก รอยสักรูปมังกรบริเวณหน้าอกที่โผล่พ้นมาแสดงถึงพลังอำนาจบางอย่างที่มี

หัวใจเธอเต้นระรัวแรงกว่าเดิม เหงื่อผุดพรายมากขึ้น มือสองข้างเย็นเฉียบ สีหน้าและแววตาตื่นตระหนกอย่างเห็นได้ชัด ความกลัวเริ่มคืบคลานเข้ามาอย่างเชื่องช้าค่อย ๆ กัดกินเข้ามาในหัวใจดวงน้อย เป็นผู้หญิงกลางคืนผ่านเรื่องราวมาตั้งมากมาย ไม่คิดว่าวันหนึ่งจะเอาชีวิตมาทิ้งที่ต่างแดนเช่นนี้

สอดส่ายสายตาไปมาอย่างระแวดระวังภัย พยายามมองหาทางหนีทีไล่ แต่ดูแล้วช่างริบหรี่เหลือเกิน พวกมันเดินย่างสามขุมเข้ามาหา ส่งเสียงพูดคุยสนทนากันด้วยภาษาที่ไม่เข้าใจ หน้าตาน่ากลัวดูไม่เป็นมิตรเอาเสียเลย มันแสยะยิ้มได้อย่างน่าขยะแขยงคงคิดว่าเธอคงไม่รอดเงื้อมมือไปได้

“หนีไม่รอดแน่ ๆ” เสียงคำรามของผู้ชายหนึ่งในสามดังขึ้นในยามวิกาลซึ่งไร้ผู้คน พวกมันเดินเข้ามาหมายกระโจนรวบตัวเธอแต่เดินเพียงไม่กี่ก้าว ร่างสูงใหญ่ของมันก็ทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นทันทีด้วยกระสุนยางที่ยิงมาจากที่ไหนสักแห่ง เป้ายิงคือข้อพับเข่าทั้งสองข้างหมายยิงแค่ข่มขู่ นักเลงที่เหลืออีกสองคนต่างหันไปมองพร้อมกัน

มุกรดาเห็นท่าไม่ดีดูแล้วเหตุการณ์น่าจะบานปลาย แถมยังมีนักเลงแต่งสูทสีดำมาจากทางไหนก็ไม่รู้อีกประมาณหกเจ็ดคน พวกนั้นจะมาช่วยหรือจะมาลากเอาตัวเธอไปก็ไม่อาจคาดเดาได้ เธอกวาดสายตาอย่างเร็วเพื่อหาทางหนีทีไล่ ช่วงจังหวะที่ต่างฝ่ายต่างกระโจนเข้าใส่กันอย่างดุเดือด ดูทรงแล้วพวกนักเลงที่สวมสูทสีดำน่าจะเป็นต่อสังเกตจากลักษณะการต่อสู้ที่มีชั้นเชิงกว่าแต่ใครเล่าจะสนใจ

“เอาตัวรอดก่อนดีกว่า” มุกรดาสบถออกมา

จากนั้นจึงอาศัยช่วงจังหวะชุลมุน วิ่งหลบหนีหายไปในทันทีโดยไม่รั้งรออะไรทั้งสิ้น

ขณะวิ่งหนีก็คอยมองหลังอยู่เกือบตลอดเวลากลัวพวกมันจะตามมาเพราะไม่รู้ว่าฝ่ายไหนเป็นฝ่ายไหน มัวแต่ระวังหลังไม่ทันได้มองตรงไปข้างหน้า จู่ ๆ ก็เหมือนวิ่งชนกำแพงอะไรสักอย่างดังปึก!

และแล้วเหมือนมีผ้าอะไรสักอย่างมาโปะตรงบริเวณจมูก พร้อมกับสติเริ่มลดน้อยถอยลง ดวงตาเรียวหรี่เล็กลงช้า ๆ จนปิดสนิทดับวูบในอ้อมแขนของบอดีการ์ดหนุ่ม

ชุนไห่รวบร่างอรชรที่สลบไสลไร้สติ เมียงมองเพียงแวบเดียวก่อนจะอุ้มช้อนร่างเธอขึ้นพามายังรถตู้ที่จอดรอรับโดยทันทีด้วยปฏิบัติการอย่างรวดเร็วรอบคอบ ก่อนจะวกกลับมารับแดนนี่กับลูกน้องในทีม พวกนักเลงแก๊งดาวกระจายนอนเกลือกกลิ้งร้องครวญครางอยู่บนพื้น