Masuk“จะบอกว่าไม่เหนื่อยก็อาจจะดูเป็นซูเปอร์เกิลไปหน่อย เหนื่อยค่ะแต่มีความสุขแค่เห็นพัฒนาการของมู่หยางแล้วมีความสุขค่ะ”“ป้าซูเจียวมารับมู่หยางไปอาบน้ำหน่อยค่ะ ดูสิน้ำลายยืดเต็มผ้ากันเปื้อนหมดแล้ว” เสียงของสามีหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางอุ้มเจ้าตัวเล็กส่งให้ คุณแม่บ้านแต่มืออวบอูมกลับกำสาบเสื้อปาป๊าจนแน่น“อาบน
คราวนี้สามีหนุ่มไม่ต่อความยาวขึ้นทับทาบร่างบางก้มลงเอาปากครอบครองยอดถันที่แข็งชูชัน มืออีกข้างกอบกุมสองเต้าบีบเคล้นคลึงรุกหนักเสียจนเธอแทบหายใจไม่ทัน คอยแต่จะโกยอากาศเข้าปอดเพื่อต่อลมหายใจ เมื่อเขาเปลี่ยนมาจูบบดขยี้ริมฝีปากอิ่มที่เปล่งประกายอย่างหิวกระหายยิ่งสุดแสนทรมานแต่เปี่ยมสุข ปลายนิ้วเขี่ยยอดส
“ทำไมล่ะ ไม่ชอบเหรอ ไม่ต้องทำงานก็สบายไปทั้งชาติ เฉียงฮุยลองได้รักและชื่นชอบใครเขาทุ่มให้สุดตัวเลยนะ เขาเป็นหนุ่มหล่อสายเปย์อะไรประมาณนั้น”“กลัวคุณปู่ของพี่จะมาทวงคืนไม่ว่า” มุกรดาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา“ไม่ต้องกลัวหรอก เพราะทั้งหมดเป็นความพอใจและตั้งใจจริงของคนที่ดำรงตำแหน่งผู้สืบทอดทายาทตระก
มุกรดาสอดมือรั้งศีรษะได้รูปของสามีเข้ามาแนบชิดมากขึ้นพร้อมกับตอบรับจูบดูดดื่มนุ่มนวลอ่อนโยน ซึ่งมันสร้างความปั่นป่วนให้ทั้งคู่จนยากจะถอดถอน ริมฝีปากหนาทั้งดูดทั้งดึงขบเม้มอย่างมันเขี้ยวก่อนจะถอนจูบอย่างนึกเสียดายสายตาร้อนแรงหยุดอ้อยอิ่งบริเวณริมฝีปากอิ่มพร้อมกับบดเบียดอีกครั้งอย่างไม่รู้จักอิ่ม ควา
มุกรดาอาบน้ำแต่งตัวแต่เช้าปล่อยให้สามีหนุ่มนอนหลับใหลบนเตียงโดยไม่ปลุกเพราะเมื่อคืนเขากวนเธอแทบไม่พัก และวันนี้เป็นวันที่คุณหมอนัดตรวจสุขภาพของเธอกับลูกน้อยในครรภ์“วันนี้นายหญิงหน้าตาสดใสจังนะคะ” แม่บ้านซูเจียวเอ่ยแซวพลางยิ้มน้อย ๆ“ก็ปกตินี่คะ แต่ที่ไม่ปรกติคือคุณแม่บ้านนะคะ ยิ้มกว้างอีกนิดสิคะ โล
สั่นเทิ้มเสียวซ่าน หลี่จวิ้นหยางขบเม้มขอบแพนตี้พลันค่อยรูดมันลงมาเรื่อย ๆ โดยใช้แค่ปากจนท้ายที่สุดก็ลงมากองที่ข้อเท้าก่อนจะรูดมันออกให้พ้นตัวสายตาคมเข้มภายใต้คิ้วหนาทอดมอง ร่างเปลือยเปล่าขาวโพลนเนียนลออ ทรวงอกอวบอิ่มสล้างยอดถันสีชมพูระเรื่อเด่นตระหง่านท้าทายต่อสายตาคนจ้องมองสุดจะยับยั้งใจก่อเกิดควา
“คุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง เราอยู่ที่ไหน หวังว่าคงไม่ใช่โรงแรมเดี๋ยวนะขอคิดก่อน เมื่อวานฉันอยู่สนามม้า แล้วก็...” มุกรดาหยุดพูดเพราะหัวสมองของเธอดันทะลึ่งคิดถึงรสสัมผัสจูบอันดูดดื่มเร่าร้อนจากเขาจนเผลอมอบกายให้เขาปรนเปรอ“ไอ้คนบ้าฉันเกลียดคุณ” มุกรดากำหมัดแน่นขยุ้มผ้าปูจนยับนึกเสียดายที่ตบหน้าคนใจร้าย
“น่าเสียดายที่เจ้าลูซี่แรงน้อยไปหน่อย ฉันควรให้รางวัลคนเลี้ยงม้าของเธอนะ บอกตามตรงฉันไม่ชอบผู้หญิงที่ชื่อมุก-ระ-ดา” กู้หนิงอันเบ้ปากมองเหยียดพลางสะกดชื่อมุกรดาในตอนท้ายประโยคอาจจะฟังดูไม่ค่อยชัดแต่น้ำเสียงบ่งบอกถึงอารมณ์โกรธกรุ่นยิ่งเมื่อเห็นหนุ่ม ๆ ต่างให้ความสนใจในตัวหญิงสาวชาวไทยผู้นี้“ตกลงเธอจะ
แต่เสียงนั่นก็ไม่ได้ทำให้สองร่างที่กำลังนัวเนียจูบกันอย่างดูดดื่มหิวกระหายผละออกจากกัน ความหอมละมุนของกายสาวกลับเพรียกหาความปรารถนาในกายแกร่งให้โหมกระพือมือหนาสอดเข้าไปใต้เสื้อยืดสีขาวความโหยหาบางอย่างในกายแกร่งทำให้มือหนาบีบขย้ำทรวงอกอิ่มอย่างถือสิทธิ์ ก่อนจะปลดตะขอบราเพื่อจัดการได้ถนัดถนี่บีบฟอนเ
“ปล่อย รองประธานจวิ้นหยาง”“ไม่”“ปล่อยนะ เอ๊ะ ไม่สนุกนะคะ ฉันแค่...โอเคยอมรับก็ได้ว่าสอดรู้สอดเห็น มันก็แค่แวบเดียว”“เฮอะ แวบเดียว อยากเข้ามาอ่อยใครหรือเปล่า เฉียงฮุย ยู่หลง หรือฉัน”“อ่อยอะไร”“อยากเป็นหงส์ถึงขนาดคิดจะจับทั้งสองคนเลยเหรอ เฉียงฮุยบอกฉันแล้วว่าเขาต้องการอุ้มบุญ ฉันยอมรับความสามารถข







