เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 53
วันที่เผยแพร่:
2026-06-12 10:07:17หยางเซียวหานหยิบมีดขึ้นมาดู ก่อนสีหน้าจะเย็นลงทันที “พิษจากแคว้นซีหลิง”
เวินซู
บทล่าสุด
เวิ่นซูฉี หญิงร้ายแห่งราชสำนัก บทที่ 62
ยังพูดไม่ทันจบ ฟึ่บ! ลูกธนูสีดำพุ่งทะลุกระดาษหน้าต่างเข้ามาอีกครั้งปัก! มันเสียบลงบนโต๊ะไม้ตรงหน้าทั้งสองเพียงคืบเดียว ชิงเอ๋อกรีดร้องทันทีเวินซูฉีหรี่ตาลง“ยังมีอีกคน…”และในวินาทีนั้นเองนางก็สัมผัสได้ถึงจิตสังหารจากด้านหลังเรือน เวินซูฉีรีบหันกลับ แต่ช้าเกินไปปัง! หน้าต่างด้านหลังแตกกระจาย ชายชุดดำคนหนึ่งพุ่งเข้ามาพร้อมคันธนูในมือ สายตาเย็นชาราวคนตาย ปลายลูกธนูสีเงินสะท้อนแสงไฟวาบเย็น มันเล็งตรงมาที่หัวใจของนาง ชิงเอ๋อหน้าซีดจนเสียงหาย“คุณหนู!!”ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วเกินไป เวินซูฉีพยายามหลบแต่พื้นด้านหลังกลับมีเศษไม้แตกจากการต่อสู้ก่อนหน้า ข้อเท้านางสะดุดเพียงเสี้ยววินาที และเสี้ยววินาทีนั้นก็เพียงพอให้ลูกธนูพุ่งออกมาแล้วฟึ่บ! เสียงแหวกอากาศดังเฉียบคม เวินซูฉีเบิกตา นางรู้ทันทีว่าหลบไม่ทัน แต่ก่อนที่ลูกธนูจะถึงตัวพรึ่บ! เงาร่างหนึ่งพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว แขนแข็งแรงโอบเอวนางไว้แน่น ก่อนดึงนางเข้าหาเต็มแรงฟุบ! เวินซูฉีถูกกอดแนบอกทันที และในจังหวะเดียวกันฉึก! เสียงของมีค
เวิ่นซูฉี หญิงร้ายแห่งราชสำนัก บทที่ 61
เวินซูฉีชะงักไปเสี้ยววินาที เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่นางเห็นเขาฆ่าคนต่อหน้าตัวเองและน่ากลัวอย่างยิ่ง ชายชุดดำกัดฟันจะพุ่งเข้าใส่อีกครั้ง แต่หยางเซียวหานกลับแทงดาบทะลุอกอีกฝ่ายโดยไม่ลังเลฉึก! เลือดสาดลงบนพื้นไม้ ชิงเอ๋อร์ตัวสั่นจนร้องไม่ออก ส่วนเวินซูฉีกลับจ้องบุรุษตรงหน้าเงียบ ๆ หยางเซียวหานสะบัดเลือดออกจากดาบ ก่อนหันมามองนางทันที“เจ้าเป็นอะไรหรือไม่”น้ำเสียงของเขาตึงเครียดกว่าทุกครั้ง เวินซูฉีเพิ่งรู้ตัวว่าหัวใจตัวเองเต้นแรงมาก แต่ไม่ใช่เพราะกลัวนักฆ่าเป็นเพราะสายตาของเขาตอนนี้ต่างหาก สายตาของคนที่กลัวจะสูญเสียใครบางคนจริง ๆ เวินซูฉีเม้มปากเล็กน้อย“ข้าไม่เป็นไร”หยางเซียวหานเดินเข้ามาใกล้ทันที“ให้ข้าดู”“ข้า...”“เวินซูฉี” น้ำเสียงของเขาหนักขึ้น “อย่าดื้อ”เวินซูฉีชะงัก ก่อนยอมให้เขาจับแขนดูเงียบ ๆ ทันทีที่เห็นรอยถลอกเล็ก ๆ จากเศษไม้ สีหน้าของหยางเซียวหานก็เย็นลงอีกครั้ง“พวกมันแตะตัวเจ้า”เวินซูฉีแทบหลุดหัวเราะ “แ
เวิ่นซูฉี หญิงร้ายแห่งราชสำนัก บทที่ 60
“คนร้ายน่าจะกลับมาค้นหาของบางอย่างหลังฆ่านาง”เวินซูฉีพยักหน้าเบา ๆ นางเดินสำรวจรอบห้องเงียบ ๆ ก่อนหยุดตรงโต๊ะเครื่องแป้งไม้เก่า“แปลก…”หยางเซียวหานเดินเข้ามา “อะไร”เวินซูฉีใช้นิ้วแตะฝุ่นบาง ๆ บนโต๊ะ “ห้องนี้ถูกรื้อหมด”“อืม”“แต่ตรงนี้สะอาดเกินไป”หยางเซียวหานหรี่ตาทันที เวินซูฉีเคาะไม้เบา ๆกึก…เสียงด้านในกลวงผิดปกติ โม่เฉินรีบง้างแผ่นไม้ขึ้นทันที และใต้ช่องลับนั้นมีถุงผ้าเล็กซ่อนอยู่ ชิงเอ๋อร์อุทานเบา ๆ“นี่มัน…”เวินซูฉีหยิบมันขึ้นมาเปิดดู ด้านในมีเงินจำนวนหนึ่ง และป้ายหยกชิ้นเล็กสีแดงเข้ม ทันทีที่เห็นป้ายนั้น สีหน้าของหยางเซียวหานก็เปลี่ยนไปทันที ดวงตาคมเย็นลงอย่างน่ากลัว เวินซูฉีสังเกตเห็น“ท่านรู้จักหรือ?”หยางเซียวหานรับป้ายไปดูช้า ๆ ลวดลายบนป้ายเป็นรูปเหยี่ยวสีทอง ตราประจำตัวของคนใน “ตำหนักอวี้อิง” หน่วยลับฝ่ายองค์ชายรอง บรรยากาศในห้องเงียบลงทันที โม่เฉินหน้าเครี
เวิ่นซูฉี หญิงร้ายแห่งราชสำนัก บทที่ 59
บรรยากาศในลานเย็นเยียบทันที เวินซูฉียืนมองทุกอย่างเงียบ ๆ ก่อนสายตาจะค่อย ๆ เย็นลงทีละน้อย ตอนแรกนางคิดเพียงแค่ “ป้องกันตัว” แต่ตอนนี้…อีกฝ่ายเริ่มฆ่าคนเพื่อปิดปากแล้วนั่นหมายความว่าเรื่องนี้ลึกกว่าที่คิดและคนที่อยู่เบื้องหลังอาจไม่ได้มีแค่หลิวซื่อคนเดียว ทันใดนั้น ลมแรงก็พัดผ่านลานจนตะเกียงไหววูบ เปลวไฟสั่นระริกท่ามกลางความมืด หยางเซียวหานหันมามองเวินซูฉีเงียบ ๆ ก่อนพูดเสียงต่ำที่มีเพียงนางได้ยิน“เรื่องนี้อันตรายกว่าที่เจ้าเดาไว้แล้ว”เวินซูฉีเงยหน้าสบตาเขา ดวงตาของทั้งสองนิ่งลึกท่ามกลางคืนหนาวก่อนที่นางจะยกมุมปากขึ้นช้า ๆ“ดีสิ”หยางเซียวหานขมวดคิ้ว เวินซูฉียิ้มบางแต่รอยยิ้มนั้นกลับเย็นจนต่างจากทุกครั้ง“ยิ่งอีกฝ่ายรีบร้อนมากเท่าไร…” สายตาของนางเหลือบไปยังรอยเลือดบนปลายนิ้วศพ “ก็ยิ่งทิ้งร่องรอยมากขึ้นเท่านั้น”ตอนที่ 34 ราชครูลงมือเองหลังการตายของชุ่ยหลิง จวนเวินทั้งจวนก็เหมือนถูกเมฆดำปกคลุม ไม่มีใครกล้าพูดเสีย
เวิ่นซูฉี หญิงร้ายแห่งราชสำนัก บทที่ 58
ปัง! เสียงประตูด้านนอกถูกผลักเปิดอย่างแรง สาวใช้คนหนึ่งวิ่งเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตระหนก“คุณหนูสาม! เกิดเรื่องแล้วเจ้าค่ะ!”ชิงเอ๋อร์สะดุ้ง “เกิดอะไรขึ้น?!”สาวใช้หอบจนแทบพูดไม่ออก “ชุ่ยหลิง… ชุ่ยหลิงตายแล้วเจ้าค่ะ!”บรรยากาศในห้องเย็นวาบทันที เวินซูฉีค่อย ๆ ลุกขึ้นช้า ๆ ดวงตาคู่นั้นสงบนิ่งเกินไปราวกับนางเดาไว้แล้วว่าจะเกิดเรื่องนี้ขึ้น ครึ่งชั่วยามต่อมา ลานหลังจวนเวินเต็มไปด้วยผู้คนตะเกียงหลายดวงส่องแสงสลัวกลางความมืด ชุ่ยหลิงนอนอยู่บนพื้นหิน ร่างกายเย็นเฉียบ ดวงตาเบิกค้างอย่างหวาดกลัว ตรงลำคอมีรอยเชือกรัดสีแดงเข้มชัดเจน ชิงเอ๋อร์รีบเบือนหน้าหนีทันที“นะ… น่ากลัวเหลือเกิน…”เวินซูฉียืนมองศพเงียบ ๆ ปลายแขนเสื้อสีอ่อนปลิวไหวเบา ๆ ตามแรงลม หลิวซื่อเดินเข้ามาพร้อมสีหน้าตกใจ“เกิดเรื่องเช่นนี้ได้อย่างไร!” เวินเยว่หลันเองก็ทำหน้าเหมือนหวาดกลัว“เมื่อคืนยังเห็นนางอยู่เลย…” เวินเฉิงอันขมวดคิ้วแน่น“ใครพบศพคนแรก”
เวิ่นซูฉี หญิงร้ายแห่งราชสำนัก บทที่ 57
แต่ไม่นาน สาวใช้คนหนึ่งก็เดินออกมาจากหลังต้นไม้ด้วยสีหน้าซีดเผือด นางคือ “ชุ่ยหลิง” สาวใช้ของเรือนฮูหยินรอง นางรีบคุกเข่าลงทันที“คุณหนูสาม…”เวินซูฉีนั่งลงช้า ๆ “ตามข้ามาตั้งแต่เรือน มีเรื่องใดหรือ”ชุ่ยหลิงตัวสั่น “บ่าว… บ่าวไม่ได้…”“เจ้าจะพูดเอง” เวินซูฉียิ้มบาง “หรือให้ข้าลากเจ้าไปหาราชครูหยาง”เพียงได้ยินชื่อราชครู ชุ่ยหลิงก็หน้าซีดทันที ใครในเมืองไม่รู้บ้างว่าราชครูหยางโหดเพียงใดสุดท้ายนางจึงรีบก้มหน้าพูดเสียงสั่น“บ่าว… บ่าวแค่มาดูว่าคุณหนูสบายดีหรือไม่เจ้าค่ะ”เวินซูฉีหัวเราะเบา ๆ “ฮูหยินรองห่วงข้าถึงเพียงนี้เลยหรือ”ชุ่ยหลิงเงียบกริบ เวินซูฉีจ้องนางอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนพูดเรียบ ๆ “ชารังนกเมื่อวาน ใครเป็นคนเตรียม”สาวใช้สะดุ้งทันที ปฏิกิริยานั้นเร็วมาก เร็วเกินกว่าจะปิดบังได้ทัน เวินซูฉีเห็นทุกอย่างชัดเจน นางจึงยิ้มมุมปากช้า ๆ“ดูเหมือนข้าถามถูกเรื่อง”ชุ่
บางทีคุณอาจจะชอบ
หญิงอ้วนทำนา กับสามีบนเขาจอมขี้แกล้ง
ฮวาฮวาน่งหยวี่192.3K viewsเพียงนางที่ข้าจะรัก
ชวี่เหว่ย23.1K viewsเสร็จพ่อสุดจะฟลุคเพราะแอบฟังความคิดลูกสาวจอมป่วน
อันอี่หราน113.4K viewsบุรุษมากเล่ห์เช่นท่านหาใช่สามีข้า
ไฉ่เลี่ยงหรง21.5K viewsเมื่อคุณหนูตัวร้ายกลายเป็นฮูหยินยืนหนึ่ง
จ้าวเฉียว / พลอยพันแสง271 viewsทะลุมิติมาเป็นสะใภ้สู้ชีวิต ยุค 80
นิชา อลีนา319 viewsย้อนอดีตกลับมาเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวสุดแกร่งในปี1988
ฝ้ายสีคราม140 viewsสลับรังหงส์: พี่สามีผู้นี้รักข้าสุดหัวใจ
เสื้อฟางใต้ม่านฝน2.2K views
