เข้าสู่ระบบ10 บทลงโทษของคนที่กล้าทำร้ายฉัน!
แกร๊ก! เสียงลูกบิดดังขึ้นในยามวิกาลทำให้คนที่แกล้งนอนหลับ ลืมตาขึ้นท่ามกลางความมืดมิด มือเล็กทั้งสองข้างกำเข้าหากันแน่นด้วยความอาฆาตแค้น มีดแหลมที่ซ่อนอยู่ใต้หมอนพร้อมจะกระซวกตลอดเวลาหากเขาเข้าทำเรื่องอย่างว่ากับเธออีก สักพักเหมือนมีบางอย่างกำลังก้าวขึ้นมาบนที่นอน ตามด้วยร่างหนาที่ขึ้นคร่อมทับร่างอย่างช้าๆ กลิ่นกายบวกกับกลิ่นน้ำหอมทำให้เธอรับรู้ได้ทันทีว่าเขาคือผู้ชายคนนั้น คนที่ย่ำยีศักดิ์ศรีของเธอจนย่อยยับ “ฉันรู้ว่าเธอยังไม่นอน” ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไรที่ทำให้เขาเข้ามาหาเธอในยามวิกาล อาจเป็นเพราะรสรักที่ตราตรึงจนห้ามใจไว้ไม่อยู่ ทั้งๆที่เวลานี้ควรนอนเพราะพรุ่งนี้เช้ามีนัดประชุมกับจางเหลียงผู้เป็นหุ้นส่วนธุรกิจค้าอาวุธสงครามให้กับกองทัพ บัวบูชานอนแน่นิ่ง เพื่อให้อีกฝ่ายตายใจว่าเธอหลับแล้ว เขาดึงผ้าห่มออกตามด้วยมือใหญ่ที่กำลังลากไล้ทั่วเรือนร่างและกำลังจะเข้ากอบกุมเนินเนื้อสาว ทันใดนั้นที่แกล้งนอนหลับก็ลืมตาขึ้นแล้วดึงมีดออกจากใต้หมอน กระซวกแทงไปร่างหนาที่กำลังจะข่มขืนเธอ ด้วยความที่ห้องนี้มืดมากกับเป็นเวลากลางคืน ทำให้เธอไม่รู้ว่าแทงถูกส่วนไหน ฉึก! “โอ้ยย!!” ร่างสูงเซถอยหลัง ตกจากเตียงแล้วนอนแน่นิ่งไป บัวบูชาได้โอกาสรีบตามลงไปหากุญแจเพื่อปลดโซ่เส้นใหญ่ออกจากข้อเท้า แล้วเธอก็เจอกุญแจอยู่ในถุงกางเกง รีบไขโซ่ตรวนออกจากข้อเท้าทันที พรึ้บ!! แต่ในจังหวะที่เธอกำลังจะวิ่งหนีออกจากห้อง จู่ๆคนที่แกล้งสลบก็คว้าข้อเท้าเอาไว้แล้วกระชากทีเดียวจนร่างล้มลงบนพื้น “โอ้ยย!” “คิดว่ามีดเล่มเดียวจะทำอะไรฉันได้หรอ” ด้วยความที่เขาเรียนศิลปะป้องกันตัวมาตั้งแต่เด็กๆจึงสามารถเบี่ยงตัวหลบได้ทัน มีดเล่มจึงนั้นเฉือนเข้าที่ต้นแขนแค่นิดเดียว และแผลแค่นี้ไม่ได้ทำให้เขาถึงกับตายแน่นอน แต่คนที่จะตายก็คือเธอต่างหาก! “อะ…ออกไปนะ ไอ้ชั่ว! ไอ้สารเลว!!” บัวบูชาถอยหลังกรู่ด้วยความหวาดกลัวจนกระทั่งหลังชนฝา “เธอกล้ามากที่คิดจะทำร้ายฉัน แต่ฉันจะบอกอะไรให้…” ร่างสูงเดินเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้า “ต่อให้เธอหนีไปได้ ยังไงก็หนีฉันไม่พ้น เพราะที่นี่ไม่ใช่เมืองไทย” “วะ…ว่าไงนะ!” “ที่นี่คือถิ่นของฉัน ถ้าฉันไม่ได้เป็นคนพาเธอออกไป เธอก็ไปไหนไม่ได้อยู่ดี” “ไม่จริง ฮึก! คุณโกหก” “ฉันจะโกหกไปทำไม เธอไม่ได้มีประโยชน์อะไรกับฉันขนาดนั้น” มือใหญ่คว้าร่างบางขึ้นมาแล้วกระแทกอัดกับผนัง “ที่ผ่านฉันใจดีกับเธอเกินไปใช่ไหม” เสียงนั้นเย็นเยือกบาดลึกถึงขั้วหัวใจ แต่บัวบูชาไม่ได้รู้สึกกลัวเลยสักนิด กลับรู้สึกอยากให้เขาฆ่าเธอให้ตายไปซะตอนนี้ ดีกว่าทนอยู่อย่างตายทั้งเป็น “ชีวิตของคุณจะไม่มีวันมีความสุข รวมไปถึงคนรอบตัวของคุณ เพราะกรรมที่คุณทำไว้กับฉัน…มันอาจจะตกไปที่ครอบครัวของคุณ…โอ้ยย!” เหมือนไปกระตุกต่อมเดือดของเขาเข้า ร่างเล็กถูกเหวี่ยงอัดผนังอีกรอบ และครั้งนี้ส่งผลให้เธอเจ็บจนเผลอส่งเสียงร้องออกมา เจ็บราวกับกระดูกหักไปทั่วร่าง ชายหนุ่มที่มีปมหลังเพราะคนในครอบครัวถูกฆาตรกรรมถึงกับเดือดดาลขึ้นมาทันที ใครก็ตามที่แตะต้องครอบครัวของเขา มันต้องเจอดี และเธอคนนี้กำลังท้าทายอำนาจมืด “กล้าดียังไงถึงกล้ามาแตะกับครอบครัวของฉัน!” “คุณรักครอบครัวของคุณ ฉันก็รักพี่ชายฉันเหมือนกัน แล้วทำไมฉันถึงจะพูดถึงครอบครัวคุณไม่ได้ ในเมื่อคุณก็ไม่ได้วิเศษวิโสมาจากไหน” “เพราะพวกเขาตายไปแล้ว!!” เขาตะคอกเสียงดังลั่นห้อง ร่างเล็กสะดุ้งเฮือกด้วยความตกใจ ดูเหมือนว่ารอบนี้เขาจะเดือดกว่าที่ผ่านมา “และพ่อฉันก็ตายด้วยฝีมือพี่ชายเธอ!” “วะ…ว่าไงนะ” “พี่ชายเธอฆ่าพ่อฉัน ทั้งๆที่ท่านอุตส่าห์ดึงมันขึ้นมาจากขุมนรก ชุบเลี้ยงอย่างดี แต่มันกลับหักหลังท่าน!” “มะ…ไม่จริง พี่ชายฉันไม่ใช่คนแบบนั้น เขาไม่ได้ทำ” “พี่ชายเธอคือมือขวาของพ่อฉัน และมันก็เป็นคนฆ่าท่าน รู้หรือยังว่าทำไมฉันถึงต้องตามล่าตัวมัน!!” เขาออกแรงกระชากผมคนตัวเล็กเข้ามาใกล้เพื่อให้เธอได้ยินชัดๆเต็มสองหู “ถ้าเขาฆ่าพ่อของคุณจริงๆแล้วฉันผิดอะไร ในเมื่อฉันไม่รับเคยรู้เรื่องพวกนี้เลย ฮื้อๆๆ” บัวบูชาปล่อยโฮออกมาทันทีหลังรู้ว่าที่ผ่านมาพี่ชายของเธอทำงานอะไร ถึงว่า...ทำไมเขาชอบทำตัวลับๆล่อๆ บางทีก็หายไปหลายอาทิตย์ ที่แท้ก็แอบมาทำงานให้พวกมาเฟีย “เพราะเธอมีส่วนใช้เงินที่พ่อฉันเป็นคนจ้างมัน และเธอต้องชดใช้ที่บังอาจทำร้ายฉัน!” มือใหญ่กระชากผมของเธอให้เดินตามไปจนกระทั่งถึงห้องน้ำ จัดการเปิดน้ำที่อ่างล้างหน้าจนกระทั่งน้ำเต็ม เขาจับศีรษะของหญิงสาวกดลงไปในน้ำ ร่างเล็กจึงดิ้นรนด้วยความทรมาน พยายามปัดป่าย แต่ก็สู้แรงอีกฝ่ายไม่ได้ ทำให้เธอเผลอกลืนกินน้ำเข้าไปหลายอึก “กลัวตายหรือยัง ฉันถามว่ากลัวตายหรือยัง!” “อึก!! แค่ก!แค่ก! คุณมันไม่ใช่ลูกผู้ชาย ทำร้ายได้แม้กระทั่งผู้หญิง” “ฉันทำได้มากกว่านี้ ถ้าเธอยังกล้าพูดถึงครอบครัวฉันอีก” เขาจับศีรษะของเธอกดลงน้ำอีกรอบแล้วตรึงเอาไว้ ความโกรธแค้นอัดแน่นอยู่เต็มอกทำให้เขาเผลอกดศีรษะเล็กแช่อยู่ในน้ำนานเกินไป จนร่างเล็กที่ดิ้นเอาเป็นเอาตายค่อยๆอ่อนแรงลง และในวินาทีนั้นเขาก็รีบดึงศีรษะของเธอขึ้นมา พบว่าหญิงสาวหายใจรวยริน แต่แทนที่เขาจะช่วย กลับปล่อยร่างเล็กทรุดฮวบลงไปนอนกองอยู่บนพื้น “แค่ก!แค่ก! คนเลว….” บัวบูชาสำลักน้ำออกมา ไม่มีแม้กระทั่งเรียวแรงจะขยับร่าง อีกทั้งพื้นห้องน้ำก็เย็นเฉียบจนปวดไปถึงกระดูก ร่างสูงยืนเท้าเอวมองด้วยสายตานิ่งเรียบ แต่ไม่ก้มลงไปช่วย เพราะนี่คือบทลงโทษที่เธอกล้าทำร้ายเขา “ฉันยังไม่ให้เธอตายตอนนี้หรอก ตราบใดที่ยังไม่เจอมัน” เขาพูดทิ้งท้ายก่อนจะเดินออกจากห้องน้ำไป ทิ้งให้หญิงสาวนอนนิ่งเดียวดายอยู่บนพื้นห้องน้ำอันแสนเย็นเฉียบ หยาดน้ำตาไหลทะลักออกมาด้วยความอดสู ไร้เรี่ยวแรงจะลุกพาตัวเองออกไปจากตรงนี้ ปล่อยให้ร่างกายอันแสนเย็นเฉียบนอนนิ่งอยู่บนพื้นที่มีน้ำเจิ่งนอง แต่ห้วงความรู้สึกสุดท้ายก่อนจะหมดสติไป เธอกลับนึกถึงแต่พี่ชาย “พะ…พี่ต้องหนีไปให้ได้นะ ฮึก! อย่าให้เขาหาเจอ….” ----------75 ความสุข@หลายวันผ่านไปอิคารัสกับบัวบูชาย้ายมาอยู่บ้านหลังใหม่ที่เพิ่งซื้อ ตอนแรกกะว่าจะย้ายไปอยู่อมริกาเพราะเขามีบ้านอยู่ที่นั่น แต่พอคิดไปคิด…อยู่เมืองไทยก็ดีเหมือน เพราะที่นี่อากาศค่อนข้างดี อีกอย่างดูเหมือนว่าบัวบูชาจะชอบเมืองไทยมากกว่าส่วนทัชกรบอกว่าจะกลับไปทำงานที่กรุงเทพเพราะจะกลับไปปลูกต้นรักกับพนักงานสาวในบริษัท พอพี่ชายมีความรัก คนเป็นน้องก็อดดีใจไม่ได้ ในเมื่อเธอเองก็เป็นฝั่งเป็นฝาแล้ว ก็อยากให้พี่ชายเป็นฝั่งเป็นฝาด้วยเหมือนกัน“คุณคุยอะไรกับพี่ทัช” บัวบูชาเอ่ยถามหลังอิคารัสวางสายจากทัชกร พักหลังสองคนนี้โทรคุยกันแทบทุกวันเหมือนมีพิรุธ“เปล่า ไอ้ทัชมันแค่โทรมาปรึกษาวิธีจีบสาว”“ปรึกษาคุณเนี่ยนะ?” เหลือเชื่อหลาย พี่ชายของเธอโทรปรึกษาผู้ชายที่เพิ่งค้นพบคำว่าความรักเนี่ยนะ ทำไมไม่ไปปรึกษาคนอื่นที่เขาช่ำชองด้านความรักดีกว่านี้“จะให้มันปรึกษาใครล่ะ ไอ้อีริคกับไอ้โจนาธานหรอ สองคนนั้นยิ่งแล้วใหญ่เลย”“ใครก็ได้ที่ไม่ใช่พวกคุณสามคน” บัวบูชาเบ้ปากใส่ด้วยท่าทางหมั่นไส้ พ่อคุณคงคิดว่าตัวเองเป็นผู้ชำนาญการด้านความรักสินะรู้งี้ไม่น่าคืนดีด้วยเลย“ฉันเนี่ยเข้าใจคำว่ารักดีท
74 ตกลงจะแต่งงานกับฉันหรือเปล่า “นั่นไง บัวบูชามาแล้ว”บัวบูชาที่แอบฟังทั้งคู่สนทนา สักพักเธอก็เดินออกมาจากหลังผ้าม่านพร้อมกับอุปกรณ์ทำแผล ทัชกรรู้งาน ปล่อยให้ทั้งสองคนได้ปรับความเข้าใจกัน เขาจึงเดินออกไปนอนรับลมที่หน้าบ้าน ทำให้ตอนนี้ภายในบ้านมีแค่อิคารัสกับบัวบูชาหญิงสาววางอุปกรณ์ทำแผลลงบนโต๊ะ แล้วกำลังจะเดินออกไปหาทัชกร แต่ก็ถูกอิคารัสคว้าข้อมือเอาไว้“ทำแผลให้ฉันก่อน” เธอหันหน้ากลับมามองด้วยสายตานิ่งเรียบ ไม่ได้ตอบอะไร เขาขยับให้คนตัวเล็กนั่งลงข้างๆ เธอยอมนั่งลงอย่างว่าง่ายไม่ได้พยศเหมือนทุกครั้งปรากฏรอยยิ้มจางๆบนริมฝีปากของอิคารัส ในที่สุดบัวบูชาก็ยอมทำแผลให้เขา“หันหน้ามาสิคะ” เธอบอกเสียงห้วนๆ ซึ่งมันดูน่ารักมากในสายตาของอิคารัสอิคารัสค่อยๆหันหน้าที่เต็มไปด้วยบาดแผล ให้บัวบูชาเป็นคนทำแผลให้ แต่….“โอ้ยยย!!!” เธอราดแอลกอฮอล์ลงบนสำลำสีป้ายไปที่แผลของเขา คนแสบจี๊ดถึงกับดีดตัวออกมา “ฉันเจ็บนะ”“เจ็บเป็นด้วยหรอคะ” เขาเพิ่งเห็นรอยยิ้มเจ้าเลห์ของเธอ แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้รู้สึกโกรธเลยด้วยซ้ำ “หันหน้ามาสิคะ จะทำแผลให้”“ไม่เอาแอลกอฮอล์ได้ไหม มันแสบ~” อิคารัสมุ้ยหน้าด้ว
73 เคลียร์ใจ“แล้วกูจะเชื่อได้ยังไงว่ามึงรักบัวบูชาจริงๆ” ทัชกรเอ่ยถามเพื่อความแน่ใจเขารู้ว่าทั้งสองคนยังรักกันอยู่ เพียงแค่ยังไม่เข้าใจกัน ถึงเขาจะไม่ได้สนิทกับอิคารัส แต่ก็พอได้ยินมาเชลโล่มาบ่นให้ฟังเป็นประจำว่าอิคารัสไม่ค่อยสนใจผู้หญิง วันๆทำแต่งาน และไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนทำให้อิคารัสมอมหัวใจให้เลยสักคน ดังนั้นการที่อิคารัสเป็นคนไม่แคร์ ไม่สนใจใคร ส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะเขาไม่เคยมีความรัก ไม่รู้ว่าความรักหน้าตาเป็นยังไง แต่วันนี้อิคารัสกำลังทำให้เขาเห็น ว่ามันรักน้องสาวของเขาแค่ไหนถึงได้ตามมาถึงที่นี่ยิ่งได้ยินเรื่องที่บัวบูชาเล่าให้ฟังตอนนี้อยู่กับอิคารัสก็ยิ่งตกใจ ถึงขั้นทิ้งเส้นทางมาเฟียเพื่อออกไปใช้ชีวิตกับน้องสาวของเขา ไม่คิดไม่ฝันมันจะเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้ความจริงแล้วเขาก็ไม่ใช่พี่ชายที่ใจร้ายอะไร เพียงแค่อยากรู้ว่าอิคารัสจะมีความพยายามหรือเปล่า เขาเองก็รอแล้วรอเล่า ว่าเมื่อไหร่มันจะตามหาน้องสาวของเขาเจอสักที “มึงก็รู้ว่ากูเป็นคนยังไง ถ้าไม่รักกูคงไม่พยายามถึงขนาดนี้หรอก กูคงปล่อยบัวบูชาไปนานแล้ว”“กูก็รอดูอยู่ว่ามึงจะมีน้ำยาแค่ไหน” ทัชกรเชิดหน้าขึ้น แต่ยังไม่ยอมอ่อนข้
72 พี่ชาย...น้องเขยบัวบูชาไม่อยากต่อล้อต่อเถียงให้มากความเพราะกลัวอิคารัสจะไม่พากลับบ้าน เขาจะคิดยังไงก็ปล่อยให้เขาคิดไป สุดท้ายก็ได้แค่คิดไปเอง “ขอบคุณที่มาส่งนะคะ แต่วันหลังไม่ต้อง” พอถึงบ้าน บัวบูชาก็รีบก้าวลงจากรถก่อนจะหันไปขอบคุณ…แต่เป็นการขอบคุณเพื่อปัดความรำคาญมากกว่า“ไม่เป็นไร ฉันเต็มใจ” อิคารัสยิ้มให้อีกฝ่าย แต่เธอกลับทำหน้าบูดบึ้งใส่ก่อนจะเดินสะบัดหน้าหนีขึ้นบ้านไป อิคารัสทำได้แค่มองตามแล้วก็อดยิ้มไม่ได้เขากลับมองว่าการกระทำแบบนี้มันน่ารัก บัวบูชาทำอะไรก็น่ารักไปหมด ต่อให้โดนไล่เหมือนหมูเหมือนหมาก็ยังมองว่าน่ารักตอนนี้เขาเริ่มชินแล้ว หลังจากบัวบูชากลับเข้ามา อิคารัสก็โทรปรึกษาอีริคว่าจะทำยังไงต่อดี นี้ก็ผ่านมาหลายอาทิตย์แล้ว แต่บัวบูชาก็ยังไม่มีท่าทีใจอ่อนเลย แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังไม่หยุดยั้งความพยายาม เพราะเชื่อว่าสักวันบัวบูชาจะเห็นถึงความรู้สึกที่แท้จริงของเขาอยากมีเธอกับลูกอยู่ในชีวิต หนักหนาแค่ไหนก็ต้องทน กระทั่งกลางดึกของคืนนั้น…จู่ๆพายุฤดูร้อนก็พัดมาอีกรอบ และดูเหมือนว่ารอบนี้จะรุนแรงกว่ารอบก่อนเสียด้วยซ้ำ ทำให้เสาไฟฟ้าและต้นไม้หักโค่นล้มเป็นบริเวณก
71 พามาดูบ้านในจังหวะที่อิคารัสกำลังยืนคิดอะไรเพลินๆ บัวบูชาที่เพิ่งตรวจครรภ์เสร็จก็เดินออกมาพอดี แล้วก็มาเจออิคารัสกำลังยืนน้ำตาไหลอยู่หน้าห้องตรวจ“คุณ!” เธอเม้มริมฝีปากเข้าหากัน เก็บอารมณ์โกรธเอาไว้ คิดไว้แล้วว่าต้องตามมา “ตามฉันมาทำไม”“ฉันเป็นห่วง เห็นเธอออกบ้านตั้งแต่เช้า” “งแสดงว่าคุณก็รู้มาตลอดสินะ ว่าฉันมีนัดตรวจครรภ์วันนี้” ดวงตากลมโตตวัดตามองเหมือนกำลังไม่พอใจ แต่ก็ไม่กล้าว่าอีกฝ่ายมากเพราะมีพยาบาลยืนอยู่ใกล้ๆ เธอเชื่อแล้วว่าอำนาจเงินของอิคารัสทำได้ทุกอย่างจริงๆ “บอกแล้วว่าฉันรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับเธอ” ชายหนุ่มเดินเข้ามาประชิดตัวจนได้กลิ่นหอมอ่อนๆจากเส้นผมดำขลับ “ตรวจเสร็จแล้วใช่ไหม’“เหลือรับยา” เธอตอบห้วนๆ“ฉันไปรับยามาให้เรียบร้อยแล้ว” บัวบูชาตวัดตามอง แต่ก็ไม่กล้าว่าอะไร ไม่อยากขายหน้าอิคารัสต่อหน้าพยาบาล “เรากลับกันเลยไหม”“เดี๋ยวฉันกลับเอง คุณกลับไปเถอะ”“ได้ไง ฉันไม่ยอมให้เมียตัวเองนั่งรถสองแถวหรอก” ไม่รู้ว่าเพราะอะไรทำให้อิคารัสอารมณ์ดีกว่าทุกวันหรืออาจเป็นเพราะว่าเขาได้เห็นเจ้าลูกชายตัวน้อย“บอกกี่ครั้งแล้วว่าฉันไม่ใช่เมียคุณ แล้วก็เลิกตามฉันสักที น่ารำ
70 ลูกพ่ออิคารัสยืนนิ่งราวกับวิญญาณได้หลุดออกจากร่างไปแล้ว คำพูดของบัวบูชาบาดลึกเข้าไปถึงขั้นหัวใจจนมือทั้งสองข้างอ่อนแรง ตกลงข้างลำตัว ไม่ได้เตรียมตัวเตรียมใจมาว่าจะเจออะไรแบบนี้แววตาแข็งกระด้างของเธอ กับถ้อยคำที่เอาแต่ผลักไสเหมือนว่าเขาไม่ได้มีความสำคัญกับชีวิตของเธออีกต่อไปแล้วเขาคงไม่อยากกวนใจเธออีก“ก็ได้…วันนี้เธออาจจะยังอารมณ์ไม่ดี เดี๋ยววันหน้าฉันมาใหม่”“ไม่ต้องมาเลยจะดีกว่า เพราะฉันไม่อยากเห็นหน้าคุณ” บัวบูชาเชิดหน้าขึ้น น้ำคำเรียบเฉยไม่แคร์ความรู้สึก “ส่วนที่นอนนี่ ฉันจะโทรเรียกเทศบาลมาเก็บไปทิ้ง”“ไม่ต้อง เดี๋ยวฉันจะให้ลูกน้องมาขนกลับ” อิคารัสกล้ำกลืนความเจ็บปวดไว้ในใจ เพิ่งรู้ว่าการถูกเมียด่ามันจะเจ็บปวดขนาดนี้ เขาเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันจนได้มาพบเจอด้วยตัวเองวันนี้บัวบูชาอาจจะอารมณ์ไม่ดี เดี๋ยววันหน้าค่อยมาใหม่ก็แล้วกัน เครียดมากๆเดี๋ยวจะส่งผลกระทบต่อลูกในท้อง ขอถอยทัพกลับก่อนก็แล้วกัน“งั้นฉันกลับก่อนละกัน ดูท่าวันนี้เธอจะอารมณ์ไม่ดี” อิคารัสฝืนยิ้มให้หญิงสาวอันเป็นที่รักทั้งๆที่ในใจกำลังเจ็บปวดแทบตาย “ดูแลตัวเองด้วยนะ เดี๋ยวฉันจะกลับมา”อิคารัสเดินคอตกกลั
65 ที่นี่ไม่ต้อนรับคนอย่างคุณ!”บัวบูชากลับมาถึงบ้านในสภาพเหงื่อชุ่มทั้งตัว เธอยื่นแบงค์สีส้มให้ลุงขับสามล้อจำนวนสองใบ แต่คุณลุงใจดีคนนั้นก็ยังอาสายกข้าวของลงจากรถช่วย เพราะเห็นว่าเธอร้อนและมีอาการเหนื่อยหอบ ความจริงเธอก็ไม่ใช่คนเหนื่อยง่ายอะไร แต่เพราะมีเจ้าตัวน้อยในท้องก็เลยทำให้เหนื่อยเร็วกว่า
17 หนี!@เช้าวันถัดมาป้าลูซี่นำอาหารเช้าเข้ามาให้บัวบูชาแต่ปรากฏว่าหญิงสาวหายไปจากห้อง ที่หน้าต่างมีร่องรอยถูกปีนลงไป ทำให้นางรีบมาบอกอิคารัสที่ห้องทำงาน“แย่แล้วครับคุณอิคารัส บัวบูชาหนีไปแล้ว!”“ว่าไงนะ!!”“บัวบูชาหนีไปค่ะ คุณอิคารัสรีบไปตามนะคะ ป้าเป็นห่วงเธอ กลัวเธอหนีออกไปทางทะเล”“ไม่ต
16 หงุดหงิด“ใครใช้ให้พาคนนอกเข้ามา!” อิคารัสกระแทกเสียงถามป้าลูซี่กับโจนาธานที่ยืนอยู่ตรงหน้า“ป้าเป็นคนโทรเรียกคุณหมอมาเองค่ะ หนูบัวอาการหนักมาก ไข้ขึ้นจนเกือบช็อค ป้าคงไม่สบายใจถ้าปล่อยให้เธอตายไปต่อหน้าต่อตา” “ถ้าจะตายก็ปล่อยให้ตายไปสิครับ ป้าก็รู้ว่าที่นี้คือแหล่งเก็บอาวุธสงคราม ถ้ามีคนนอกเ
11 ช่วยหนูด้วย@เช้าวันถัดมาแม่บ้านที่เข้ามาทำความสะอาดห้องได้แต่ส่ายหน้าเมื่อเห็นคราบเลือดบนผ้าปูที่นอน ต้องมีอะไรกันรุนแรงขนาดไหนถึงเลือดออกเยอะแบบนี้ แล้วดูนั่นสิ คราบน้ำสีขาวเลอะเต็มที่นอน แสดงว่าเมื่อคืนคงไม่ได้จบแค่รอบเดียวเพิ่งรู้ว่าเจ้านายเป็นคนซาดิสต์ขนาดนี้“สงสัยวัยรุ่นสมัยนี้ชอบใช







