공유

บทที่ 130

จ้าวเหมยฮวาไม่ได้ดื้อดึง นางกลืนยาลงไปแล้วนอนนิ่งรอเวลา อวี้เหลียนผละก้าวออกจากประตู อี้หลิงในคราบจิ
이 작품을 무료로 읽으실 수 있습니다
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요
잠긴 챕터

최신 챕터

  • เหมยฮวาฤดูหนาว   บทที่ 337

    เฉินซานเจ้าพ่อวงการธุรกิจของจีนประสบอุบัติเหตุ ข่าวนี้ช็อกวงการเป็นอย่างมาก หลายคนหวังใช้โอกาสนี้ให้เป็นประโยชน์แก่ตัวเอง บรรดานักข่าวต่างเกาะติดเหตุการณ์ทำข่าวอย่างใกล้ชิดแต่เจ้าพ่อก็คือเจ้าพ่อ ไม่กี่วันต่อมาเขาก็กลับมาปรากฏตัวหน้าสื่ออีกครั้ง ด้วยรูปลักษณ์องอาจดุดันเหมือนไม่ใช่คนที่เคยประสบอุบัติ

  • เหมยฮวาฤดูหนาว   บทที่ 336

    ดีใจงั้นหรือ เขาจะดีใจจริงๆ หรือเสียใจกันแน่แวบแรกนางก็คิดไม่ต่างกับหมอหลวง ทว่าพอคิดถึงท่าทางอึดอัดของอีกฝ่าย ความยินดีพลันจืดจางลง เหลือเพียงอาการเศร้าสร้อยหมอจางรู้ดีว่าคนท้องอารมณ์แปรปรวน เขาเห็นนางมีสีหน้าขรึมลงท่าทางเป็นกังวลจึงเอ่ยปลอบ“ฮูหยินไม่ต้องกังวล ท่านพักผ่อนก่อน เดี๋ยวข้าจะไปแจ้งสา

  • เหมยฮวาฤดูหนาว   บทที่ 335

    สุดเขตแคว้นต้าเหลียวขึ้นมาทางเหนือเป็นพื้นที่ของความหนาวเย็น อากาศของที่นี่จะเย็นตลอดปี หิมะที่โปรยปรายวันแล้ววันเล่าทับถมกันจนเกิดทัศนียภาพอันงดงามเพราะเหตุการณ์เปลี่ยนรัชสมัยของต้าเหลียวในครั้งก่อน ทำให้ผู้คนเริ่มลืมตาอ้าปากได้ อีกทั้งฝนฟ้าที่ควรตกก็ตกต้องตามฤดูกาล ราษฎรจึงเชื่อว่าฮ่องเต้หลี่เฟิ่

  • เหมยฮวาฤดูหนาว   บทที่ 334

    “โอ้โห ต้าสือ เจ้าไปเอาสินค้าดีๆ แบบนี้มาจากไหนกัน” ชายรูปร่างผอมสูงอีกคนร้องทักบุรุษนามต้าสือเพียงแสยะยิ้มตอบ “เอาละ เด็กน้อยเจ้าจงรอเงียบๆ ที่นี่เถอะ ประเดี๋ยวท่านอาจะพาเจ้าไปหาครอบครัวใหม่เอง”กล่าวคำยังไม่ทันจบ ร่างป้อมก็วิ่งเข้าไปใกล้ตะเกียงไฟ ยื่นบางสิ่งในมือไปจ่อเปลวไฟ ก่อนร่างป้อมจะโยนมันออ

  • เหมยฮวาฤดูหนาว   บทที่ 333

    อวี้เหลียนมีสีหน้าบอกไม่ถูก เขาพลันนึกถึงเหตุการณ์ตอนเช้าขึ้นมา“นะเจ้าคะท่านพ่อ ช่วยขอร้องท่านแม่ให้โยวโยวกับหยาหยาหน่อยนะเจ้าคะ”ซาลาเปาน้อยหน้ากลมตัวป้อมของอวี้เหลียนกำลังยึดแขนเขาคนละข้าง มือก็เขย่าแขนผู้เป็นพ่อไม่หยุด ปากก็เอ่ยขอด้วยถ้อยคำออดอ้อน ดวงตาสุกสกาวมองพุ่งมาที่บิดาอย่างมีความหวังเห็น

  • เหมยฮวาฤดูหนาว   บทที่ 332

    “เจ้ายังกล้าเอ่ยอีกหรือ...” อวี้เหลียนเหล่มอง “รีบร้อนมาเพราะคิดถึงข้ากับแม่เจ้า หรือว่าก่อเรื่องไว้เลยรีบหลบมา”สิ้นคำพูดรู้เท่าทัน เด็กชายร่างป้อมผู้ติดตามมาพลันสะดุ้งเฮือก จิ้งอ๋องตรงหน้าเขาเฉียบแหลมดั่งที่บิดาเคยบอกไว้จริงด้วย บิดาเคยย้ำนักย้ำหนาว่าเป็นศัตรูกับใครก็ได้ แต่อย่าคิดเป็นศัตรูกับจิ้ง

  • เหมยฮวาฤดูหนาว   บทที่ 178

    “พูดมากไปทำไมให้เหม็นน้ำลาย พวกเราชาวยุทธ์ไม่ยึดติดอยู่แล้ว ข้าพอใจจะทำร้ายหลานสาวเจ้าแล้วทำไม หากไม่พอใจก็ลงมือได้เลย ข้าพร้อมต่อยตีเสมอ” พูดจบเจ้าตัวพลันถลกชายแขนเสื้อขึ้นสูง ยืนแอ่นหน้าสองมือเท้าสะเอว ดูแล้วไม่ต่างอันใดกับอันธพาลเฒ่าจอมเกเรผู้หนึ่ง เซี่ยวซุนไฉหน้าเขียวหน้าดำพูดไม่ออก หากสู้ได้

  • เหมยฮวาฤดูหนาว   บทที่ 177

    เพียงสะบัดชายแขนเสื้อ กลีบเหมยฮวารอบกายพลันหยุดหมุน พากันพวยพุ่งเข้าใส่ขาทั้งสองข้างขององค์หญิงต้าเหลียวราวกับห่าฝน เดิมทีกลีบดอกไม้โปรยปรายในอากาศเป็นภาพทิวทัศน์อันงดงาม ทว่าผู้เฒ่าฟ่งกลับใช้มันต่างอาวุธ กลีบเล็กสีขาวทะลุผ่านเนื้อไปมา โลหิตสีแดงพวยพุ่งออกมาตามบาดแผลเล็กๆ นั้นราวกับสายน้ำพุ “อ๊า!”

  • เหมยฮวาฤดูหนาว   บทที่ 176

    เสียงหินแตกดังก้องไปทั่วป่าเหมยฮวา เพียงไม่นานบนท้องฟ้าสีครามเข้มก็ปรากฏรอยตัดสีขาวเป็นทางยาว เจ้าของปรากฏการณ์นั้นลอยละลิ่วทิ้งเงาร่างตนไว้บนผืนฟ้า มองดูราวกับแผ่นกระดาษที่ถูกขีดยาว รู้สึกได้ว่าฝีมือช่างร้ายกาจ ทุกคนต่างเงยหน้ามองผู้มาใหม่ เห็นเป็นชายชราใบหน้าอิ่มเอิบผ่องใส ผมบนศีรษะทุกเส้นเป็นสีข

  • เหมยฮวาฤดูหนาว   บทที่ 175

    หญิงสาวให้รู้สึกว่าบนบ่าหนักจนแทบไม่อาจยืนอยู่ได้ ขาเล็กๆ คู่นั้นบิดงอลงช้าๆ ด้วยแรงกดดันอันมหาศาล เสียงกระดูกขาลั่นออกมาให้ได้ยิน ราวกับขาสองข้างของนางกำลังจะหักงอลง จ้าวเหมยฮวาตระหนักได้ว่านี่คือความห่างของฝีมือ ทว่าตนเองไม่ได้ทำสิ่งใดผิด หากยอมสยบให้คนตรงหน้า โขกศีรษะให้ทั้งที่ตัวเองเป็นฝ่ายถูก

더보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status