Mag-log inก็คือหัวโจกของเทคนิคมีนบูรพาพวกเขาขึ้นชื่อเรื่องอะไร เชื่อเสียงเรียงนามถูกพูดต่อไปทางไหนทุกคนรู้ดีแต่ทว่าทุกอย่างที่เขาแสดงออกต่อเธอ ปฏิบัติต่อเธอมันเต็มไปด้วยความรัก ความอบอุ่น“ต้องขอบคุณหนูมากกว่าที่ยอมเปิดใจรักพี่สองคน”“ไม่รักได้ยังไงในเมื่อพี่แฝดแสนดีกับหนูขนาดนี้”ที่ผ่านมาสองแฝดทำให้เห็น ทำ
“หนูชอบไหมเชอรีน” เพราะเกรทไม่มั่นใจเลย ถึงพวกเขาจะตั้งใจมากแค่ไหนแต่ในใจกลับมีความกังวลกลัวว่าเชอรีนจะไม่ชอบ“หนูชอบมาก” แต่ทว่าคำตอบที่ได้รับกลับมาทำสองแฝดยกยิ้มด้วยความพอใจเพียงแค่เชอรีนชอบ มันก็มากพอแล้ว !“พี่ดีใจที่หนูชอบ” เกรฟเอ่ยออกมาด้วยความดีใจ ใบหน้าหล่อยกยิ้มอย่างปกปิดไม่มิด จะไม่ให้ดีใ
“บ้านของเรา” สองแฝดตอบกลับมาพร้อมกันและไม่ทันที่จะให้เชอรีนได้พูดอะไรต่อ แฝดพี่รับหน้าที่เปิดประตูบ้าน ส่วนแฝดน้องจับมือเชอรีนเดินตรงเข้ามาด้านในภายในบ้านหลังนี้ถูกตกแต่งไปด้วยเฟอร์นิเจอร์ครบครัน สายตาสวยสอดส่องไปทั่วก่อนจะพบกับรูปภาพใหญ่ที่เป็นภาพของพวกเขาสามคน“พี่แฝดที่บอกว่าบ้านของเราคืออะไรคะ”
“เชอรีนไลน์มาบอกให้ไปรับหกโมงเย็น มึงจัดลูกโป่งเสร็จยังเกรท” เกรฟเอ่ยถามขึ้นด้วยความร้อนรนเพราะอีกไม่กี่ชั่วโมงก็จะถึงเวลาหกโมงเย็นแต่ทว่าในตอนนี้สิ่งที่พวกเขาทำตรงหน้าดูไม่เป็นชิ้นเป็นอัน“ใกล้แล้ว จัดลูกโป่งเสร็จติดรูปแค่นี้ก็เสร็จแล้ว” เกรทตอบกลับมาตรง เขาติดลูกโป่งใบสุดท้ายไว้กับเพดานห้องก่อนจะต
ทุกอย่างดำเนินไปในทางที่ดีไม่เว้นแม้แต่เรื่องต่อยตีที่สองแฝดเคยมีเป็นประจำกับพี่ชายของเชอรีน ตอนนี้มันถูกคลี่คลายกลายเป็นความสัมพันธ์ดี ๆ ระหว่างน้องเขยกับพี่ชาย“หนูอยากไปเที่ยวไหนไหมเชอรีน” เกรฟเอ่ยถามออกมาพร้อมมือหนาที่ลูบหัวคนรักของตัวเองด้วยความเอ็นดูจะมองกี่ครั้งกี่ที เขาก็เอ็นดูเชอรีนเสมอเธ
“เชอรีนหนูได้ยินทุกอย่างไหม” เกรทเอ่ยถามขึ้นเพราะตั้งแต่พวกเขาเปิดสปีกเกอร์โฟน คนที่หลับตาลงและเหมือนจะหลับไปก็ลืมตาขึ้นมานอนฟังด้วย“ได้ยินทุกอย่างเลย” เชอรีนตอบกลับมาตามตรงเพราะเมื่อกี้ที่สองแฝดคุยกับพี่ชายของเธอมันไม่ได้มีเพียงแค่เรื่องของเธอแต่ยังมีเรื่องราวของพวกเขาทั้งสามคนเรียกว่าพวกเขาเคลีย
“พวกมึงหายไปไหนกันมา เมื่อคืนกูกลับไปที่โต๊ะไม่เห็นใครสักคน” มะเหมี่ยวถามขึ้นทันทีเพราะเมื่อคืนเธอหงุดหงิดมากจากที่ลงไปเพราะเจอเหยื่อแต่เมื่อกลับขึ้นมากลับไร้วี่แววเพื่อนที่อยู่ในห้องทำให้เธอต้องนั่งดื่มคนเดียวนานแสนนานแต่ก็ไม่มีท่าทีว่าเพื่อนๆจะกลับมา“กูก็ไปหาสาวไง” หลุยส์ตอบกลับไปตามตรงเพราะเขาไ
“ผมชอบทุกแบบที่เฟรชทำและชอบมากที่สุดตอนเฟรชเอาของผมเข้าไปในตัวของเฟรชด้วยตัวเอง” อัคคีพูดขึ้นพร้อมกับมือหนาที่ยกขึ้นลูบหัวเฟรชด้วยความเอ็นดูในตอนนี้เฟรชกำลังใช้มือกอบกุมแก่นกายขยับขึ้นลงทำเอาอัคคีแทบจะทนต่อความเสียวซ่านไม่ไหว“ขอเฟรชอมก่อนแล้วเฟรชจะนั่งลงให้ตรงนี้กลืนกินของอัคคีเข้าไปทั้งลำ”ใบหน้า
อยากให้เธอนั่งตักเธอก็นั่งอยากให้เธอเต้นบนตัวเธอก็จะเต้นคลับหรูย่านชานเมือง“ใจคอมึงจะนั่งตักอัคคีอย่างเดียวเลยหรอ” มะเหมี่ยวถามขึ้นอย่างหมั่นไส้เพราะเพื่อนสนิทของเธอกำลังนั่งออเซาะแฟนหนุ่มจนเธออิจฉา“ทำไมมึงอิจฉาหรอ” เฟรชถามออกมาตามตรงเพราะท่าทางของมะเหมี่ยวในตอนนี้ทำเธอคิดเป็นอย่างอื่นไม่ได้แต่
“เฟรชไม่อยากให้อัคคีละเลยคุณพ่อ ผู้ใหญ่วัยนี้ควรยิ้มเยอะๆและมีความสุขที่สุดเพื่อมีกำลังใจในการใช้ชีวิต”“เข้าใจแล้วครับ ถ้าอย่างนั้นผมจะให้คนย้ายของจากคอนโดมาที่บ้านเลยนะ”คนย้ายของคงแปลกใจเพราะพึ่งจะสั่งย้ายของของเฟรชไปที่คอนโดแต่ทว่าตอนนี้กลับต้องย้ายทุกอย่างมาที่บ้านหลังนี้แทน“ได้เลยแต่ตอนนี้เฟร







![I hope you know : หัวใจของกาย [กาย + เอิงเอย]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)