تسجيل الدخولمشاركة
คุ้น...2/2
تاريخ النشر:
2026-04-20 21:23:55ถวายสังฆทานเรียบร้อยแล้วรัลภัทรก็พาลูกสาวออกมานั่งคุยที่โต๊ะหินอ่อนใต้ร่มไม้กับหญิงใจดี ปานใจหยิบถุงแดงเล็ก ๆ ออกมาจากกระเป๋าส่วนตัวรูดเชือกเปิดปากถุงแล้วนำสิ่งที่อยู่ในนั้นออกมา เป็นตลับสีแดงดูเป็นสิ่งของมีค่า รัลภัทรเหลือบตามองเธอคิดว่าหากสิ่งที่ผู้หญิงคนนี้มอบให้มีค่ามากเธอก็จะไม่รับไว้ให้ลูก
ปานใจเปิดตลับออกให้ดูจึงเห็นว่าข้างในนั้นเป็นพระองค์เล็กที่แขวนไว้กับสร้อยคอ
“ป้านำติดตัวมาด้วยทุกครั้งที่มาวัดนี้ หวังว่าจะได้เจอหนูกับลูกแล้วจะให้ยัยหนูตัวเล็กใส่ ให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์คุ้มครองแต่ก็ไม่เจอหนู ครั้งนี้ถือว่าบุญหนุนนำให้ได้เจอสักทีนะ นี่ ป้ามอบให้หนูตัวเล็กนะลูกสวมติดตัวไว้”
รัลภัทรให้หญิงใจดีสวมสร้อยพระให้ลูกสาวกับมือ ตัวเธอก็พนมมือไหว้ขอบคุณด้วย
“ขอบคุณนะคะคุณป้าที่เมตตาเอ็นดูยัยหนู”
“ก็หน้าตาจิ้มลิ้มน่ารักขนาดนี้จะไม่ให้เอ็นดูได้ยังไงล่ะจ๊ะ ดูซิตัวกลมเชียวลูก จ้ำม่ำ น่ารัก”
รัลภัทรยิ้ม เอ่ยว่า “กินเก่งมากค่ะ เอาอะไรให้ก็กินหมด”
“เด็กกำลังโตก็แบบนี้แหละจ้ะ ก็ต้องดูเรื่องสารอาหาร”
รัลภัทรนั่งคุยเรื่องทั่วไปกับปานใจพลางมองดูลูกสาวที่วิ่งเล่นอยู่ใกล้ ๆ ก่อนจะแยกย้ายกันกลับบ้าน
ปรินวัชร์ขับรถจากคอนโดส่วนตัวมาหามารดาที่บ้านแถวชานเมือง รถยุโรปสมรรถนะเยี่ยมขับผ่านประตูรั้วทึบเข้ามาในบ้านปูนสองชั้นสีงาช้าง ภายในบริเวณบ้านที่ใครก็ไม่สามารถมองจากภายนอกเข้ามาเห็นกว้างขวาง ด้านหน้าเป็นสนามหญ้าสีเขียวโล่ง ต้นไม้ใหญ่ถูกปลูกไว้ด้านหลังหรือจัดโซนไว้ด้านข้างไม่ให้บดบังตัวบ้าน
ร่างสูงก้าวลงมาจากรถด้วยชุดลำลองสบาย ๆ เสื้อคอจีนสีเข้มกับกางเกงขายาวตัวโคร่ง ผมไม่ถูกเซตแต่ก็ยังเป็นทรงรับกับใบหน้าที่มีเครื่องหน้าชัดเจน ใบหน้าคมคลายความเคร่งขรึมลงเมื่อพบกับคนที่อยู่ในบ้านของมารดา
นายพล ที่ไม่ได้เป็นตำแหน่งทางราชการ แต่เป็นพ่อบ้านที่อายุน้อยกว่าเขาไม่กี่ปีมายืนกุมมือต้อนรับ
“สวัสดีครับนาย วันนี้ดูหน้านายสว่างสดใสดีนะครับ”
ชายหนุ่มกระตุกยิ้มกับคำพูดแปร่ง ๆ ของมัน เอ่ยถาม
“อืม แล้วคุณแม่อยู่ไหน”
“คุณผู้หญิงออกไปทำบุญให้คุณซินไงครับ”
“ฮึ? ออกไปทำบุญให้ฉัน”
“ครับ คุณผู้หญิงบอกว่า เห็นคุณซินเครียด ๆ คงทำงานหนักเลยอยากทำบุญให้คุณซิน ปัดเป่าสิ่งไม่ดีที่กำลังครอบงำอยู่ให้ออกไปครับ ดูสิ หน้าอิ่มบุญมาเลยเจ้านายเรา”
คนที่ได้บุญกุศลที่มีคนกรวดน้ำอุทิศมาให้สองต่อโคลงศีรษะยิ้ม ๆ แล้วว่า
“แล้วทำไมแกไม่ขับรถให้คุณแม่”
“ผมจะขับให้แล้วครับ แต่คุณผู้หญิงบอกจะขับไปเอง ไม่ยอมให้ผมตามไปครับ คุณแม่ของผมก็ไม่ให้ไปด้วย”
“เหรอ แล้วไปนานรึยัง”
“ก็ราวสามชั่วโมงได้แล้วครับ”
“แกรู้มั้ยว่าคุณแม่ไปวัดไหน”
“รู้ครับ น่าจะวัดที่ไปบ่อย ๆ”
“อ้อ”
จากนั้นปรินวัชร์ก็เดินเข้าไปรอมารดาในบ้าน เขาหยุดยืนมองรูปถ่ายครอบครัวสามคนที่ถ่ายไว้เมื่อหลายปีที่แล้ว ในรูปมีมารดาแต่งตัวสวยสวมชุดสีชมพูนั่งอยู่บนเก้าอี้ ด้านหลังเป็นชายหนุ่มและน้องสาวที่ส่งยิ้มหวานให้กล้อง
เขาจำได้ว่ากลับมาถ่ายภาพครอบครัวกับมารดาและน้องสาวก่อนที่จะได้รับข่าวร้ายภายในอีกหนึ่งสัปดาห์ต่อมา เมื่อปานชีวาที่เดินทางกลับไปเป็นหมอที่จังหวัดหนึ่งซึ่งมีพื้นที่ติดชายแดนทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือถูกรถชนขณะเดินข้ามทางม้าลายซึ่งอยู่ตรงข้ามกับโรงพยาบาลแล้วเสียชีวิตในเวลาต่อมา
น้องสาวที่กำลังออกมาใช้ทุนรักษาผู้ป่วยที่โรงพยาบาลต่างจังหวัดแล้วจะกลับไปเรียนต่อเฉพาะทางด้านจักษุต้องมาจบชีวิตด้วยน้ำมือของคนที่ไร้ความรับผิดชอบต่อสังคม มันชนแล้วไม่หยุดให้ความช่วยเหลือ ยังดีที่มีพลเมืองดีมีหลักฐานแล้วส่งให้กับทางตำรวจจึงถูกจับกุมได้ในเวลาต่อมา
มันถูกตัดสินจำคุกและชดใช้ค่าเสียหายเป็นเงินที่ชาตินี้คนอย่างมันคงไม่มีปัญญาหามาชดใช้ได้ แม้มันจะถูกตัดสินโทษจำคุกห้าปีแต่เขาเชื่อว่าไม่นานมันก็คงได้ออกมา
และก็เป็นจริงตามนั้น มันถูกลดหย่อนโทษทุกปีเพราะทำตัวเป็นประโยชน์ต่อเรือนจำ คนที่ทำให้คนอื่นต้องตายเพราะความประมาทของตัวเองได้รับโทษเพียงเท่านี้หรือ ชีวิตของน้องสาวเขาทั้งคนที่จะทำคุณประโยชน์ต่อผู้คนอีกนับพันนับหมื่นต้องดับสลายภายในเสี้ยววินาที แต่ไอ้คนทำมันยังสามารถออกมาดำเนินชีวิตได้อย่างคนปกติ
มันไม่ยุติธรรม
ปรินวัชร์ให้คนไปสืบประวัติของคนที่ขับรถชนน้องสาวคนเดียวของเขา จึงได้รู้ว่ามันก็มีน้องสาวอยู่เหมือนกัน ชื่อ...รัลภัทร
ชีวิตของน้องสาวเขาดับลง ชีวิตของน้องสาวมันก็ต้องดับสลายลงเหมือนกัน!
สามปีที่ผ่านมา เขาทำมันสำเร็จแล้ว
“ซิน มานานรึยังลูก”
เสียงของมารดาดังมาจากข้างหลัง เขาคงจมอยู่ในภวังค์ลึกเกินไปจึงไม่ได้ยินเสียงรถของมารดา
“ไม่นานครับ เพิ่งมาถึง”
ร่างสูงหันมายิ้มรับพลางเดินไปประคองมารดามานั่งคุยกันที่โซฟา ปรินวัชร์อาศัยอยู่ที่ประเทศจีนดูแลธุรกิจร่วมกับบิดาเป็นหลัก เขาเพิ่งกลับมาดูงานที่ประเทศไทยได้สองสัปดาห์และยังไม่มีกำหนดกลับจีน อีกทั้งอยากอยู่กับมารดานาน ๆ
“แม่ครับ ผมมีเรื่องจะบอก”
“เรื่องอะไรลูก”
“ผมคงจะต้องแต่งงานแล้ว”
มารดามองหน้าลูกชาย ไม่มีรอยยิ้ม แต่พยักหน้ารับรู้
“เมื่อไหร่ กับใครเหรอ”
“วันแต่งยังไม่แน่ครับ แต่จะหมั้นในอีกสองเดือน”
ทุกอย่างคงถูกกำหนดไว้โดยอดีตสามี บิดาของลูกชาย ปานใจเข้าใจดี
“จัดที่ไหนล่ะ”
“ที่ไทยนี่แหละครับ ผมอยากให้คุณแม่ไปร่วมด้วย”
ถ้าไปก็ต้องเจอหน้าอดีตสามีที่ปานใจบอกตัวเองว่าชาตินี้ไม่อยากพบเจอผู้ชายคนนี้อีก นางขออยู่อย่างสงบ ๆ คนเดียวตลอดไป
“จ้ะ แม่จะไป”
ปรินวัชร์มีสีหน้าเรียบเฉย ไม่ยิ้มไม่บึ้ง แล้วชวนมารดาพูดคุยเรื่องทั่วไปก่อนจะออกไปเดินชมสวนดอกไม้ที่มารดาปลูกไว้ เขาอยู่เป็นเพื่อนคุยกับท่านจนถึงทานข้าวด้วยกันก่อนจะกลับ
^
^
^
***ฝากเอ็นดูไลลาด้วยค่า
أحدث فصل
แค้นรักเต็มหัวใจ ทำร้ายกันอย่างแสนสาหัส...16
คนที่ให้คอยติดตามดูความเคลื่อนไหวของรัลภัทรกับลูก โทรรายงานว่าหญิงสาวพาลูกขับรถออกไปจากบ้าน ปลายทางคือโรงพยาบาลที่พี่ชายของเธอรักษาตัวอยู่ ชายหนุ่มบอกให้เฝ้าติดตามต่อและโทรบอกเขาอยู่เรื่อย ๆภายในห้องพักฟื้น รัลภัทรอุ้มลูกสาวเดินเข้ามาพอเห็นพี่ชายเริ่มนั่งพิงหัวเตียงได้แล้ว สีหน้ามีเลือดฝาดมากขึ้นกว่าเมื่อครั้งก่อนหญิงสาวก็โล่งอกทันที ดวงตาที่เคยหม่นเศร้าเปลี่ยนเป็นประกายสดใส“พี่ภู… ดีขึ้นเยอะเลยค่ะ” เสียงของเธอสั่นเครือด้วยความดีใจเด็กหญิงไลลาส่งยิ้มออกมาพร้อมยื่นแขนจะมาจับ แต่คนเป็นแม่ยังไม่ให้ถูกตัวลุงมากนักเกรงจะกระทบกระเทือนถึงแผล จึงให้นั่งบนขอบเตียง รอยยิ้มอบอุ่นผุดขึ้นบนใบหน้าของชายหนุ่มผู้ป่วย เขาค่อย ๆ ยกมืออีกข้างขึ้นลูบศีรษะเด็กน้อยอย่างแผ่วเบา “เป็นยังไงบ้างไลลาหลานรักของลุงภู”รัลภัทรมองภาพนั้น น้ำตาซึมด้วยความตื้นตันใจที่เห็นพี่ชายอาการดีขึ้นตามลำดับ มือเรียวกุมมือพี่ชายไว้แน่นพลางเอ่ยเสียงสั่นแผ่ว“อีกไม่นานก็กลับบ้านเราได้แล้วนะคะ… รัลจะดูแลพี่ภูต่อที่บ้านเอง ไม่ต้องห่วงอะไรแล้ว”พี่ชายมองหน้าน้องสาว ดวงตาสะท้อนถึงความซาบซึ้งและความเจ็บปวดที่ยังฝังอยู่ในใจ เขารู้ดีว
แค้นรักเต็มหัวใจ กำลังใจ...15
วันต่อมาปรินวัชร์ก็มาคุยกับรัลภัทรเรื่องลูก เขาขออนุญาตเธอเข้ามาคุยในบ้านซึ่งตอนนี้ก็มีเพียงเธอกับลูกสาวชายหนุ่มยืนเงียบอยู่ครู่หนึ่ง สายตามองเด็กหญิงที่ตอนนี้เล่นอยู่กับเพื่อนตุ๊กตาหลายตัว ริมฝีปากอมยิ้มให้กับความน่าเอ็นดูนั้น ก่อนจะหันมามองเธอ“รัล…” เสียงเขาเรียกแผ่วเบา แต่หนักแน่นในความรู้สึก “พี่อยากจะขอร้องอะไรรัลสักอย่าง”หญิงสาวขมวดคิ้ว มองเขาอย่างระแวง “เรื่องอะไรอีกคะ?”เขากลืนน้ำลาย ฝืนยิ้มจาง ๆ แต่ดวงตากลับสั่นไหวเต็มไปด้วยความกังวล“พี่อยากพาลูก… อยากพาลูกไปพบคุณแม่ของพี่สักครั้ง”รัลภัทรชะงักไป ดวงตาเบิกกว้าง เขาจึงรีบเสริม“ตอนนี้คุณแม่พี่… ป่วยหนักมาก” เสียงเขาแผ่วลง มือที่กำแน่นสั่นน้อย ๆ “ท่านไม่มีกำลังใจในการรักษา เพราะคิดถึงลูกสาวคนเล็ก แต่ถ้าท่านได้รู้ว่ายังมีหลานสาวที่น่ารักอยู่ท่านคงมีกำลังใจขึ้น”เขาสบตาเธอด้วยแวววิงวอน เหมือนเธอเป็นที่พึ่งสุดท้าย“พี่ไม่ได้ขออะไรเพื่อตัวเอง…แต่เพื่อแม่ พี่ขอร้องนะรัล ให้ลูกไปเจอท่านสักครั้งเถอะ”รัลภัทรกัดริมฝีปากแน่น เธอมองเขาด้วยดวงตาสั่นระริก แต่ยังคงส่ายหัวหนักแน่น“ไม่ค่ะ… ฉันไม่ให้ลูกไป” น้ำเสียงเธอสั่น แต่เต็มไปด้วยควา
แค้นรักเต็มหัวใจ เรื่องแทรก...14
ค่ำคืนนี้รัลภัทรไม่ได้ออกไปขับรถเพราะไม่มีใครคอยอยู่กับลูกสาว และมันคงเป็นแบบนี้ไปอีกหลายวัน เสียงลมหายใจสม่ำเสมอของร่างเล็กที่นอนขดกอดตุ๊กตาตัวโปรด คนเป็นแม่นั่งมองอย่างเพลิดเพลิน เรื่องการรักษาของลูกเธอหมดกังวลเปลาะหนึ่ง เมื่อเขาคนนั้นยื่นมือเข้ามาช่วยรับผิดชอบในฐานะ ‘พ่อ’ ในเช้าของวันต่อมา ขณะที่รัลภัทรกำลังนั่งรับประทานอาหารกับลูกสาว ก็มีโทรศัพท์โทรเข้ามาในเครื่องของพี่ชายที่เธอสแตนด์บายไว้ตลอด เพราะบางทีอาจมีเรื่องงานของพี่ เธอกดรับสายแทน คนในสายก็เอ่ยถาม“ใช่น้องสาวภูมินทร์หรือเปล่า”“ใช่ค่ะ”“พี่แอนดริวเองนะ ที่เคยไปเยี่ยมเจ้าภูแล้ว จำได้ไหม”“ค่ะ หนูจำได้”“แล้วตอนนี้เจ้าภูมันฟื้นหรือยัง”“ฟื้นแล้วค่ะพี่”“เหรอ ๆ งั้นพี่ขอไปเยี่ยมมันได้ไหม อยากไปดูอาการมันหน่อย”“...ได้ค่ะ พี่จะมากี่โมงคะ”“ก็บ่ายนี้ เจอกันที่โรงพยาบาลนะ”“...ค่ะ” รัลภัทรตอบรับด้วยสีหน้าหนักใจเล็กน้อย หันไปมองลูกสาว คราวนี้เธอต้องพาลูกไปโรงพยาบาลด้วยเพราะไม่มีคนช่วยดู“ไลลา เดี๋ยวเราไปเยี่ยมลุงภูกันนะคะ เผื่อว่าลุงภูลืมตาขึ้นมาแล้วเจอหนูต้องดีใจมากแน่ ๆ เลย”ดวงตากลมแป๋วเงยมองผู้เป็นแม่ หัวฟู ๆ พยักหน้าหงึก ๆ
แค้นรักเต็มหัวใจ เข้มแข็งเพื่อลูก...13
กลับมาทำงานได้ไม่นานเขาก็ยิ่งคิดถึงเธอกับลูกมากขึ้นจนไม่เป็นอันทำอะไร ทั้งที่เพิ่งจะจากกันมาไม่นาน ชายหนุ่มมองไปที่สมาร์ตโฟนก่อนจะหยิบมันขึ้นมาใช้งาน โทรศัพท์ดังขึ้น รัลภัทรหยิบขึ้นมาดู ก่อนจะนิ่วหน้า พอเธอกดรับเสียงทุ้มก็ดังขึ้นมา“รัล…ทำกับข้าวมาส่งให้พี่หน่อยได้ไหม?”“ทำไมต้องให้ฉันทำให้คุณด้วยล่ะคะ?”“พี่สั่งอาหารนะไม่ได้ขอกินฟรี รัลอยากทำงานไม่ใช่เหรอ จะพาลูกมาด้วยก็ได้นะ… ขึ้นมาส่งถึงห้องเลย เคยมาแล้วไม่ใช่เหรอ?”รัลภัทรลอบเบะปาก ปฏิเสธทันที“ไม่ค่ะ ฉันไม่เอาเงินคุณ! และฉันก็จะไม่ทำ! ทำไมคุณถึงคิดว่าฉันจะยอมง่าย ๆ แบบนั้น?”“ครั้งละหมื่นเลยนะ… เอาไหม? หรืออยากได้มากกว่านั้น”รัลภัทรมือสั่นเล็ก ๆ แต่เธอยังคงกัดฟันแน่น“ฉันไม่เอาค่ะ เชิญไปสั่งกับคนอื่นเถอะ”“จะให้สั่งกับใครล่ะ ถ้าไม่สั่งกับ...เมีย”“หยุดพูดพล่อย ๆ ฉันไม่สนุกด้วยนะและไม่ยอมรับมัน”“จะปฏิเสธยังไงหลักฐานออกเป็นตัวขนาดนั้น”รัลภัทรกลอกตาขึ้นมองบนอย่างไม่ชอบใจ เธอได้ยินเสียงหัวเราะเบา ๆ ลอดมาตามสัญญาณ เขาคงกำลังสนุกที่ได้ยั่วยุเธอสินะ“คุณปรินวัชร์ ถ้าคุณจะยัดเยียดอะไรก็ตามในสิ่งที่ฉันไม่ต้องการให้ ต่อไปนี้ก็อย่ามาคุยก
แค้นรักเต็มหัวใจ ช่วยดูแล...12
เมื่อไม่มีคนช่วยดูลูกเธอก็ต้องพาลูกสาวเดินออกไปดูด้วย ไม่กล้าปล่อยให้ลูกอยู่ในบ้านคนเดียวหรือคลาดสายตาแม้แต่เสี้ยววินาที สีหน้าและแววตาของเธอตึงเครียดเมื่อเห็นคนที่ยืนสูงกว่ารั้วบ้านกำลังมองมาที่เธอและลูก“รัล พี่ขอเข้าไปในบ้านเพื่อคุย”พลางดวงตาคมหลุบมองเด็กหญิงร่างอวบที่ยืนกอดขาผู้เป็นแม่ ส่งยิ้มให้เขาอย่างเชื้อเชิญ“ลูกยังอยากให้พี่เข้าไป เห็นไหม”รัลภัทรไม่สนใจมอง เธอเบือนหน้าหนีก่อนจะทำใจแล้วเอ่ยออกมา“ฉันยังไม่อยากคุยกับคุณ เชิญกลับไปก่อน”“อย่ากีดกันพี่เลย รัลก็รู้ว่ามันเป็นไม่ได้ พี่แค่อยากคุยเรื่องลูกของเรา เวลานี้รัลเลี้ยงลูกคนเดียวไม่ไหวหรอก”น้ำเสียงมีความอ่อนโยนและแข็งกร้าวกดดันผสมกันอยู่ในที เธอรู้ว่าประตูรั้วแค่นี้ขวางกั้นเขาไม่ได้หรอก แต่หากเปิดให้เข้ามาก็เหมือนว่าเธอเปิดรับความเจ็บปวดรอบใหม่ให้เข้ามาในชีวิตด้วย ร่างบางเผลอเหม่อลอยอยู่ในภวังค์จนในที่สุดกลับเป็นเด็กหญิงเองที่วิ่งไปดึงสลักกุญแจขึ้น แล้วผลักออกด้วยความไร้เดียงสา...ให้เขาก้าวเข้ามาในบ้านเธอ“หนูเปิดประตูให้...” ชายหนุ่มหยุดคำที่เรียกแทนตัวเองว่า ‘พ่อ’ ไว้ ก่อนจะเปิดใจพูดมันออกมา “พ่อเหรอครับ”“ลำบากใจก็ไม่
แค้นรักเต็มหัวใจ ทำให้หลง...11/2
กว่าสามชั่วโมงที่รัลภัทรหมดสติไป หญิงสาวฟื้นขึ้นมาอีกครั้งในตอนบ่าย เธอถูกพามานอนที่ห้องพักอีกห้องที่ไม่มีใครรบกวนเมื่อรู้สึกตัวแล้วรู้ว่าตัวเองอยู่ที่ไหน เรื่องราวต่าง ๆ ก็ผุดขึ้นมา ในหัวคนแรกที่นึกถึงก็คือลูกสาว เขารู้แล้วว่าเธอท้อง เด็กคนนั้นเขาก็รู้แล้วว่าเป็นลูก แล้วตอนนี้เขาทำอะไรกับลูกสาวเธอหรือไม่ แล้วยังพี่ชายของเธออีกการที่ได้หลับไปทำให้สมองและร่างกายได้รับการพักผ่อนเพียงพอ ครั้นจะลุกลงจากเตียงประตูห้องก็ถูกเปิดออก ตามมาด้วยคนที่เธอไม่อยากพานพบที่สุดในเวลานี้“รัล”รัลภัทรเบือนหน้าหนี ไม่อยากคุยอะไรด้วยทั้งนั้น เหวี่ยงขาลงจากเตียงจะไปหาลูกสาวแต่ก็ถูกอีกฝ่ายจับข้อมือไว้“จะรีบไปไหน พักก่อนเถอะ”“ปล่อย” เธอเสียงแข็งใส่ มีอีกหลายเรื่องที่เธอต้องจัดการจะให้มานอนอยู่เฉย ๆ ได้อย่างไรอีกฝ่ายมองใบหน้าที่ซีดหม่น ที่ผ่านมาเธอแบกรับอะไรหลายอย่างไว้คนเดียวสินะ“พี่ชายคุณฟื้นแล้วก็หลับไปอีกแล้ว หมอบอกว่าอาการเขาดีขึ้น พรุ่งนี้ค่อยไปหา ส่วนลูก...” เขานิ่งไปอึดใจ “ก็อยู่กับพยาบาลไม่ได้งอแง...ผมอยากให้คุณพักผ่อน”“ไม่ต้องมาออกคำสั่งกับฉัน”รัลภัทรพยายามสลัดข้อมือแต่ก็ไม่พ้นมือหนาที่กุมข้อ
แค้นรักเต็มหัวใจ หวน...4/3
“ฉันนำช่อดอกไม้มาส่งค่ะ”เสียงหวานเอ่ยพร้อมกับหมุนตัวกลับมาช่อดอกไม้ขนาดใหญ่บดบังใบหน้าคนตรงหน้าจนเธอต้องเอียงตัวออกด้านข้างเพื่อมอง พร้อมกันนั้นหัวใจที่ลอยสูงกับทัศนียภาพเบื้องหน้าก็วูบตกลงสู่ความว่างเปล่า มือกำช่อดอกไม้ไว้แน่นจนอยากจะปล่อยมันหลุดร่วงลงพื้นเหมือนหัวใจของเธอตอนนี้เขา!ในขณะที่ใบหน
แค้นรักเต็มหัวใจ หวน...4/2
เช้าวันต่อมารัลภัทรก็ออกจากบ้านก่อนเวลาสองชั่วโมงกลัวรถติดไปส่งไม่ทัน เธอเข้าไปรับดอกไม้ร้านดังที่เหล่าบรรดาคนมีชื่อเสียงสั่งกัน รู้จากชื่อร้านที่สกรีนในลิบบิ้น เป็นช่อดอกกุหลาบสีแดงสดล้วน ๆ ช่อใหญ่จนเธอแทบจะอุ้มไม่ไหว มันบังเธอได้ทั้งตัว พนักงานในร้านช่วยยกมาใส่ในรถก่อนจะให้หญิงสาวขับรถออกไป กลิ่น
แค้นรักเต็มหัวใจ หวน...4/1
ที่ตึกสูงในย่านกลางเมืองเป็นที่ตั้งของสำนักงานหลายบริษัท หนึ่งในนั้นคือบริษัทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ระดับประเทศและเป็นเจ้าของตึก เป็นเวลาพักกลางวันของพนักงานส่วนหนึ่งลงมารับประทานอาหารในส่วนแคนทีนอีกส่วนก็เดินออกไปหาของกินที่ร้านอาหารที่มีอยู่รายลอบ ในระหว่างที่ผู้บริหารหนุ่มกำลังเดินลงบันไดเลื่อนมาสา
แค้นรักเต็มหัวใจ ไม่เลี้ยง...3/2
ดวงตาแดงก่ำแต่ไร้หยดน้ำตาที่ไหลออกมาจ้องมองดวงตาที่บวมแดงจากการร้องไห้ของน้องสาว ความผิดพลาดนี้เขาไม่โทษเธอ รัลภัทรเป็นคนสวยมีผู้ชายเข้ามาหาเยอะ ช่วงที่เขาไม่อยู่เธออาจจะเหงาและคุยกับใครสักคน แต่ไม่คิดว่ามันจะเลยเถิดเกินควบคุม แต่ภูมินทร์ไม่รู้ว่าระหว่างน้องสาวกับผู้ชายที่เธอคบด้วยตอนที่เขาไม่อยู่ม
قد تعجبك أيضًا
ชีวิตหลังความตายของเซินมาน
จี้เสี่ยวนวน98.4K وجهات النظرวิศวะร้ายพลาดรัก(20+)
Re-match I รีแมทช์80.1K وجهات النظرคุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ
หลิวหลีเสวียเสวี่ย719.7K وجهات النظرโทษทัณฑ์พิพาทใจ
ซูซี92.6K وجهات النظرเจ้าหญิงของหมอปรวีร์
Chareen79 وجهات النظرลีลาว้ากวิศวะ
Thita_3.4K وجهات النظرเกิดใหม่คราวนี้ ถึงตานายชดใช้!
ซานเก้อเยา322 وجهات النظرแม่ครัวขั้นเทพกับท่านอ๋องลิ้นทองคำ
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์53 وجهات النظر
