บทที่ 1 เรื่องเมื่อคืน nc

ณ โรงแรมแห่งหนึ่งในย่านการค้าหรู

ได้มีร่างของชายหนุ่ม 2 คนนอนกอดกันอยู่บนเตียงอย่างมีความสุข (แน่ใจหรอ ?)

อื้ม~~~

เสียงของชายร่างเล็กครางขึ้นในลำคอพร้อมพยายามลุกขึ้นออกจากวงแขนอันใหญ่โตของบุรุษข้างกาย

แล้วเมื่อเขาลุกขึ้นมานั่งเรียบเรียงสติได้อีกครั้งเขาก็ต้องเบิกตาโตด้วยความตกใจ แล้วรีบหันไปมองรอบห้องแห่งนี้ทันที นั่นก็ยิ่งทำให้เขาตกใจมากขึ้นกว่าเดิมเพราะไม่ว่าสิ่งใดในห้องนี้ต่างก็เป็นสิ่งที่เขาไม่คุ้นเคย

แล้วเมื่อเขาพยายามจะลงจากเตียงเขาก็ต้องทรุดเข่าลงพื้นด้วยความเจ็บที่ด้านหลังพร้อมทั้งมีน้ำสีขาวขุ่นไหลลงระหว่างขา นั่นก็ทำให้ภาพเหตุการณ์เมื่อคืนย้อนกลับคืนมา

'น้ำชาเดี๋ยวหนูไปเปลี่ยนผ้าปูที่นอนห้อง 911 ให้พี่หน่อยได้ไหม 'เสียงของผู้จัดการโรงแรมได้เอ่ยบอกกับเด็กหนุ่มร่างเล็กที่กำลังนั่งพับผ้าอยู่

"ได้ครับพี่ "เมื่อเขาได้ยินดังนั้นเขาก็เตรียมชุดผ้าปูที่นอนชุดใหม่ใส่รถเข็นแล้วเข็นขึ้นลิฟท์เพื่อที่จะไปเปลี่ยนผ้าปูที่นอนตามคำสั่งทันที

"เอ๊ะ!! เมื่อกี้พี่บอกห้องอะไรไปนะ" เมื่อเด็กชายออกไปได้สักพักผู้จัดการเขาก็เอ่ยขึ้น

"พี่ปายบอกหมายเลขห้อง 911 ไปมีอะไรหรือเปล่าครับพี่ "

"ชิบหายแล้ว!! พี่บอกห้องผิดมันห้อง 119 รีบโทรหาน้ำชาเดี๋ยวนี้เลยเพราะห้องนั้นห้ามไป!!" เมื่อเขาคิดได้ดังนั้นเขาก็รีบบอกให้อีกฝ่ายโทรหาคนที่เพิ่งขึ้นไปทันที

'บำ บำ บาซ่า ลี ~~~~ '

เมื่ออีกฝ่ายโทรไปหาเบอร์ของคนที่เพิ่งขึ้นไปก็ปรากฏว่าโทรศัพท์ของอีกฝ่ายชาร์จแบตอยู่ที่นี่

"กรเธอรีบขึ้นไปตามน้ำชาเดี๋ยวนี้ "

"มีอะไรหรือเปล่าครับพี่ปายทำไมพี่ถึงดูกระวนกระวายแบบนี้" เมื่อเขาได้เห็นอาการของผู้จัดการเขาก็จะเอ่ยถามด้วยความสงสัย

"เธอไม่รู้อะไรโรงแรมนี้ตั้งแต่ชั้นที่ 900 ขึ้นไปเป็นของ ท่านเอกภพ บรมภักดี แล้วเขาชอบเรียกบริการเด็กๆหนุ่มๆขึ้นไปบำเรอตัวเองข้างบน"

"พี่ว่าอะไรนะ!!! ถ้าอย่างนั้นน้ำชามันก็.... "

"ก็ใช่น่ะสิพี่ถึงบอกให้แกรีบไปตามถ้าไม่อย่างนั้นล่ะก็น้ำชามันคงไม่รอด" เมื่อเขาได้ยินดังนั้นเขาก็ไม่รอช้ารีบวิ่งไปกดลิฟท์ขึ้นด้านบนทันที

ส่วนคนที่ถูกเอ่ยถึงอยู่นั้นเขาก็ไม่รู้ตัวเลยว่าในอนาคตชีวิตของเขาก็จะเปลี่ยนแปลงไปตลอดกาล

"หยุดก่อนเธอเป็นใครถ้าเธอขึ้นมาทำอะไรที่นี่ "

เมื่อน้ำชามาถึงหน้าห้องที่ผู้จัดการโรงแรมบอกเขาก็ได้ถูกบอดี้การ์ด 2 คนที่ยืนอยู่หน้าห้องกันเอาไว้

"เออ...ผมมาเปลี่ยนผ้าปูที่นอนครับ ตามคำสั่งของผู้จัดการไม่ทราบว่ามีเรื่องอะไรหรือเปล่าครับ "

เมื่อน้ำชาได้เห็นคนตรงหน้าเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่เข้มเขาก็ได้เอ่ยขึ้นอย่างช้าๆด้วยความกลัว

และเมื่อบอดี้การ์ดทั้งสองได้ฟังดังนั้นพวกเขาก็หันไปมองหน้ากันเล็กน้อยก่อนจะยิ้มอย่างมีเลศนัยแล้วเปิดประตูให้น้ำชาเข้าไปด้านใน

"พี่เข้มนี่อย่าบอกนะว่าเป็นมุขใหม่ ที่เด็กๆของนายท่านเขาใช้กัน" เมื่อน้ำชาเข้าไปในห้องบอดี้การ์ดทั้ง 2 เขาก็เอ่ยพูดคุยกันทันที

"ก็คงจะเป็นอย่างนั้นแหละเพราะนายท่านก็เป็นคนขี้เบื่อคงอยากจะเปลี่ยนบรรยากาศ" คนที่ถูกถามเขาก็ได้เอ่ยตอบโดยไม่สงสัยใดๆทั้งสิ้น

เมื่อน้ำชาเข้ามายังภายในห้องเขาก็ได้ลงมือเปลี่ยนผ้าปูที่นอนปลอกหมอนทันที แต่ก่อนที่เขาจะออกจากห้องประตูห้องน้ำที่ถูกปิดสนิทก็ถูกเปิดออก แล้วมีร่างของบุรุษที่มีกล้ามเนื้อสมฐานะบุรุษเพศเดินพันผ้าขนหนูปิดบังส่วนล่างเอาไว้เดินมา

"คนที่อยู่ตรงนั้น เธอคงเป็นเป็นเด็กที่แม่เล้าส่งมาใช่ไหม "เมื่อคนที่เพิ่งออกจากห้องน้ำมาได้เห็นเด็กหนุ่มร่างเล็กยืนอยู่เขาก็ได้เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่เข้มขรึม

"มะ..ไม่ใช่ครับ...ผมเป็นพนักงานโรงแรมถูกเรียกให้ขึ้นมาเปลี่ยนที่ผ้าปูที่นอนครับ ตอนนี้ผมเปลี่ยนเสร็จแล้วขอตัวก่อนนะครับ "น้ำชาเขารับรู้ได้ทันทีว่าสถานการณ์ตอนนี้มันไม่ปกติถ้าหากเขายังอยู่ต่อมันก็อาจจะเกิดเรื่องที่เลวร้ายขึ้นได้

แต่ก่อนที่เขาจะเดินไปถึงประตูแขนของเขาก็ถูกมือของอีกฝ่ายที่เย็นเฉียบจับเอาไว้แล้วเดินมาโยนไว้ที่เตียง

ตุ๊บ!!

"คุณจะทำอะไรครับ!!!" เมื่อน้ำชาได้เห็นเช่นนี้เขาก็เอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่ตระหนัก

"มึงอย่ามาทำเป็นไขสือ กูไม่ได้เรียกใครมาเปลี่ยนผ้าปูที่นอนทั้งนั้นกูเรียกแต่เด็กมาบำเรอ"

"คุณคงเข้าใจผิดแล้วครับ ผมถูกผู้จัดการใช้มาเปลี่ยนผ้าปูที่นอนห้องนี้จริงๆครับ มะ...ไม่เชื่อผมมีหลักฐาน" เมื่อกล่าวจบน้ำชาเขาก็ได้หยิบบิลที่ผู้จัดการส่งมาให้เขาให้อีกฝ่ายโดนที

แต่เหมือนอีกฝ่ายจะไม่สนใจเพราะเขาไม่ขยำบิลนั้นทิ้งพร้อมตรึงร่างของน้ำชาเอาไว้แน่น

"คุณปล่อยผมเถอะครับ...ผมไม่ได้เป็นเด็กที่แม่เล้าส่งมาจริงๆนะครับ "น้ำชาเขาพยายามเอ่ยอย่างใจเย็นแล้วบิดแขนออกจากมือที่แข็งยิ่งกว่าเหล็กของอีกฝ่าย

แต่ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะไม่ฟังเสียงของน้ำชาเลยเพราะเขาได้ก้มลงสูดดมที่ซอกคอของน้ำชา

"คะ..คุณครับจะทำแบบนี้ไม่ได้นะครับ!!! ผมไม่ใช่เด็กขายครับ...ผะ...ผมเป็นแค่พนักงานธรรมดาจริงๆครับ" น้ำชาเขาได้เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ตกใจเมื่ออีกฝ่ายทำเช่นนั้น

"หอมน่ากินมาก... ตอนนี้กูไม่สนอะไรทั้งนั้นต่อให้มึงไม่ใช่เด็กขายกูก็จะเอา" คนตรงหน้าเขาได้เอ่ยบอกพร้อมทั้งรวบมือทั้งสองข้างของน้ำชาเอาไว้ภายในมือเดียวแล้วตรึงเอาไว้ที่เหนือหัว พร้อมก้มหน้าซุกไซร้ที่ซอกคอของคนตรงหน้า แล้วเมื่อเขาได้ชิมรสชาติของอีกฝ่ายเขายิ่งติดใจมากขึ้นกว่าเดิม จนถึงขนาดว่าเขาได้ล็อคคางอีกฝ่ายแล้วจูบยังดูดดื่ม ซึ่งเขาก็ประหลาดใจตัวเองไม่น้อย เพราะปกติแล้วเขาไม่เคยทำเช่นนี้มาก่อน ไม่ว่าจะเป็นการซุกไซร้ที่ซอกคอชิมรสชาติของฝ่ายตรงข้ามหรือจูบ แต่กับคนตรงหน้านี้เขาได้ทำในสิ่งที่ไม่เคยทำทุกอย่างมาก่อน

"ฮือ...ฮึก...คุณครับปล่อยผมเถอะครับผมไม่ใช่เด็กขายจริงๆนะครับ" น้ำชาในยามนี้เขาได้ร้องไห้ออกมาแล้วพยายามเอ่ยบอกคนตรงหน้า

และเมื่อเอกภพได้เงยหน้าขึ้นมาเห็นว่าเด็กน้อยใต้ร่างของเขานั้นกำลังร้องไห้อยู่ เขาก็ยิ่งมีอารมณ์ทางเพศที่เพิ่มสูงขึ้นอยากประหลาด เขาจึงได้ฉีกกระชากเสื้อผ้าของคนตรงหน้าออกทั้งหมดอยากรวดเร็ว จึงเผยให้เห็นทรวดทรงของคนตรงหน้าว่าเป็นบุรุษที่มีร่างกายอรชรอ้อนแอ้นเหมือนกับผู้หญิงไม่มีผิด ไม่ว่าเขาจับสัมผัสไปที่ส่วนใดมันก็นุ่มมือไปซะทุกส่วน เขาจึงได้ไล่กัดไล่ดูดอีกฝ่ายตั้งแต่ซอกคอลงมาเรื่อยๆจนในยามนี้เขาได้มาหยุดอยู่ที่ตรงแอ่งกระทะน้อยเหนือสะดือ โดยไม่สนใจเลยว่าคนตรงหน้าของเขาจะส่งเสียงร้องไห้หรือส่งเสียงอ้อนวอนขนาดไหน

"ไม่ร้องสิเด็กดี เธอไม่ต้องห่วงถ้าหากเธอทำให้ฉันพอใจค่าตอบแทนสูงแน่นอน" เอกภพเขาได้เอ่ยขึ้นพร้อมมองอีกฝ่ายด้วยสายตาที่หลงใหล

"ผมไม่ได้ต้องการอะไรทั้งนั้น!!! คุณปล่อยผมไปได้ไหมครับ" น้ำชาเขาได้พยายามเอ่ยวินวอนอีกฝ่ายด้วยสีหน้าที่น่าสงสาร แต่เขานั้นได้หารู้ไม่ว่ายิ่งเขาทำหน้าตาเช่นนั้นเขายิ่งจะถูกอีกฝ่ายจับกินเร็วมากเท่านั้น

"คุณเข้มค่ะ เด็กที่ขึ้นมาเปลี่ยนผ้าปูที่นอนกับออกมาหรือยังคะ" เมื่อปายเขาได้ขึ้นมาถึงชั้นห้องที่ 900 เขาก็ได้เอ่ยถามกับบอดี้การ์ด 2 คนที่อยู่ในห้องประตูทันที

"อ๋อ เด็กคนนั้นน่ะหรอ อยู่ข้างในห้องกับนายท่านสักพักแล้วป่านนี้ก็คงจะขึ้นสวรรค์กันไปหลายชั้นแล้วเธอมีอะไรหรือเปล่า "

เมื่อพวกเขาทั้งสองได้ฟังเช่นนั้นเข่าของพวกเขาก็อ่อนทันที 

"คุณปายมีอะไรหรือเปล่าครับ "

"คุณเข้มคะเด็กคนนั้นไม่ใช่เด็กขายค่ะ เขาเป็นพนักงานของโรงแรมนี้ค่ะ "เมื่อบอดี้การ์ดทั้งสองได้ฟังดังนั้นพวกเขาก็หันหน้ามามองกันแล้วตะโกนในใจว่าชิบหายแล้ว

"เห็นที่คงจะไม่ทันแล้วครับ เพราะว่านายท่านได้ส่งสัญญาณมาว่าเขาได้เริ่มทำภารกิจแล้ว" บอดี้การ์ดทั้งสองได้เอ่ยขึ้นด้วยใบหน้าที่เคร่งเครียด

"อ๊ะ!.." น้ำชาเขาส่งเสียงครางออกมาเมื่อคนที่อยู่ด้านบนนั้นได้ยัดนิ้วเข้ามาภายในช่องทางสีกลีบกุหลาบที่ปิดสนิทของเขา

"ทำไมมันแน่นขนาดนี้วะ!!!" เอกภพเขาได้เอ่ยขึ้นมายังหงุดหงิดเพราะในตอนนี้ท่อนเอ็นของเขามันปวดหนึบไปหมดแล้ว แต่เขาก็จะกระทำตอนนี้ไม่ได้เพราะอีกฝ่ายยังไม่พร้อม โดยเขาได้สำรวจช่องทางของอีกฝ่ายโดยการสอบนิ้วเข้าไปจากนิ้วเดียวเป็น 2 นิ้วแล้วเขาก็ยัดเข้าไปแล้วตอนนี้ 3 นิ้ว เพื่อที่จะขยายรูรักให้พร้อมรับท่อนเอ็นอุ่นของเขา

และเมื่อเขาได้หันไปมองคนที่เขากำลังขยายช่องทางรักอยู่เขาก็ได้พบว่าอีกฝ่ายนอนเอามือปิดปากกั้นเสียงของตัวเองเอาไว้ นั่นจึงทำให้เขารู้สึกหมั่นไส้อยากจะแกล้งเป็นอย่างมากเขาเลยเอาปลายเล็บไปขูดที่ผนังด้านในเพื่อที่จะให้อีกฝ่ายส่งเสียงครางออกมา แต่มันก็ผิดคาดเพราะอีกฝ่ายกัดมือเอาไว้แน่นจนเขาได้เห็นเลือดที่ไหลซิปอยู่ที่มือ เขาจึงถอดนิ้วทั้ง 3 ออกแล้วเลื่อนตัวขึ้นไปหาอีกฝ่ายที่อยู่ด้านบน

"ร้องไห้ทำไมเด็กดีเสียวถึงขนาดนั้นเลยหรอ" เมื่อเอกภพขึ้นมาประชันหน้าอีกฝ่ายเขาก็ได้ดึงมือทั้งสองของอีกฝ่ายไปรวบไว้อยู่ที่เหนือหัว แล้วใช้มืออีกข้างหนึ่งเข้าไปสำรวจช่องทางรักอีกครั้ง

"อาส์..." เมื่อนิ้วได้เข้าไปภายในช่องรักน้ำชาเขาก็ได้คางออกมาทันทีด้วยความเสียวซ่าน และเมื่อเอกภพเขาได้ฟังดังนั้นอารมณ์ของเขาก็พลุ่งพล่านมากกว่าเดิม และในที่สุดเขาก็ทนไม่ไหวเขาได้เขาได้ถอดนิ้วออกมาแล้วเอื้อมมือไปหยิบถุงยางที่อยู่หัวเตียงมาฉีกแล้วใส่ยังท่อนเอ็นอุ่นของตน

และเมื่อน้ำชาได้เห็นท่อนเอ็นอุ่นของอีกฝ่ายเขาก็เบิกตากว้างด้วยความตกใจเพราะมันมีขนาดใหญ่เกือบเท่าแขนของเขา นั่นจึงทำให้เขาได้สติแล้วพยายามที่จะเขยิบหนี แต่เขาก็ไม่สามารถทำได้เพราะถูกมือของอีกฝ่ายจับแขนทั้งสองข้างเอาไว้

"อ๊ะ!!! "

เมื่อส่วนหัวของท่อนเอ็นของอีกฝ่ายสอดแทรกเข้ามาน้ำชาก็ได้ร้องขึ้นมาด้วยความเจ็บ เพราะนี่คือครั้งแรกของเขา

"อื้มมม "

ส่วนเอกภพนั้นเขาก็ได้ครางในลำคอด้วยความรู้สึกที่เขาที่เขาบรรยายไม่ถูก

ในเมื่อเขาได้นำส่วนหัวเข้าไปแล้วเขาก็ได้ค่อยๆสอดแทรกท่อนเป็นของเขาเข้าไปช้าๆทีละนิดทีละนิดจนในที่สุดมันก็เข้าไปจนสุดทั้งลำ

"อาส์..... "

เมื่อท่อนเอ็นของเขาเข้าไปจนสุดเขาก็ได้ครางออกมาด้วยความรู้สึกที่บรรยายไม่ถูก แต่ในตอนนี้เขารู้สึกอย่างเดียวว่าอยากจะทำอีกฝ่ายให้แหลกคามือเขา

ในส่วนของน้ำชานั้นหลังจากที่อีกฝ่ายเริ่มสอดแทรกท่อนเอ็นเข้ามาเขาก็ทำได้แต่กัดปากแน่นเพื่อไม่ให้ร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด แล้วในตอนนี้เขาก็รู้สึกอ่อนล้าอ่อนแรงพ่ายแพ้เต็มที่แล้ว เขาจึงได้ยอมนอนเฉยๆให้อีกฝ่ายกระทำได้เต็มที่

"ชูว์~~ เด็กดีไม่ร้องนะ "เมื่อเอกภพได้เห็นน้ำตาของอีกฝ่ายไหนอาบเต็มใบหน้าเขาก็ได้เอ่ยปลอบใจพร้อมก้มลงไปจูบที่หน้าผากแล้วจูบซับน้ำตาที่ไหลทั้งสองข้างออกอย่างเบา ก่อนที่เขาจะเริ่มขยับท่อนเอ็นอย่างช้าๆ

"อ๊ะ~...อ่าส์~...อื้ม...." เมื่อเอกภพเริ่มขยับน้ำชาเขาก็ได้ส่งเสียงคางออกมาด้วยความเสียว 

ในเมื่อเอกภพได้ฟังเสียงครางนั้นเขาก็รู้สึกมีแรงมากขึ้นเขาจึงเริ่มขยับแรงขึ้นเรื่อยๆ

"อ๊ะ!!...ร...แรงเกินไปแล้ว!!.." เมื่ออีกฝ่ายเริ่มขยับเร็วและแรงขึ้นเรื่อยๆน้ำชาเขาก็ได้เอ่ยออกมาด้วยความรู้สึกเจ็บจุกที่หน้าอก

"อึก!!...ม...มันลึกเกินไปแล้ว" เมื่ออีกฝ่ายผ่อนความเร็วและแรงลงแต่กับตอกเน้นๆแทนน้ำชาเขาก็ได้ครางออกมาด้วยความรู้สึกที่บอกไม่ถูก

"อาส์~~ซื้ด~~~อาส์..." เมื่อเอกภพเขาได้เริ่มขยับเอวมากขึ้นเท่าไหร่เขาก็ได้ครางออกมาด้วยความรู้สึกเสียวซ่านมากขึ้นเท่านั้น ความรู้สึกนี้เป็นความรู้สึกที่เขาไม่เคยได้รับมาก่อน และเขาก็ได้รับรู้ว่ามีบางสิ่งบางอย่างขวางกั้นไม่ให้เขารู้สึกได้มากกว่านี้ เขาจึงได้ถอดถุงยางออกแล้วเสียบกลับเข้าไปใหม่อย่างสดๆ

และเมื่อเขาได้ยินเสียงครางอันหวานใสดั่งระฆังแก้วของคนใต้ร่างเขายิ่งมีอารมณ์มากขึ้นกว่าเดิมเขาจึงขยับเอวเร็วมากขึ้นกว่าเดิมหลายเท่า

"อื้อ!!..อะ..อ๊ะ..ซี้ดดด ~..อีก..อ้าาาาส!..มะ ..มันลึก..อร๊าอื้ออ !!..ร...แรงเกินไปแล้ว อ้ะ !!...จ..เจ็บอ้า !!..ม..มัน เจ็บ..อ๊าาส์ส!!~.....เบาๆอ้าาส์ๆๆๆ~..อื้อ อ!..อึก...อ้าส์ๆๆ~..ซี้ดด!..เจ็บ..อร๊างงส์!! ~..อีก..อ้ะ ๆอ๊ะๆ..อ๊า ๆๆๆๆ อ้าวววๆๆๆๆ อื้ออส~ ซี้ดด~ อ้าาส์อื้อ!!..อะ..อ๊ะ..ซี้ดดด อื้อ!!..อะ..อ๊ะ..อื้อ!!..อะ..อ๊ะ..อื้อ!!..อะ..อ๊ะ... ซี้ดดดส์~..อีก..อ๊าาาาส์!..มะ..มันลึก..อร๊า อื้ออส!!..ร...แรงอ้ะ !!...จ..เจ็บ อ๊าส์!!..ม..มันลึก..อ้ะๆๆ~!!...ส..เสีย วอ่าาาห์ "เมื่อเอกภพขยับเอวทั้งเร็วทั้งแรงทั้งตอกเน้นๆน้ำชาเขาก็ได้คางออกมาอย่างไม่เป็นภาษา

"อ๊าาาาส์..ซี้ดดด..อ๊าาาาส์ จะเสร็จแล้ว.....ซี้ดดด จะเสร็จแล้ว... พร้อมกัน..ซี้ดดด...เสร็จพร้อมกัน"

"อ่าาาาาส์/อ่าาาาาส์  "

ทั้งคู่ได้ครางออกมาเสียงดังก่อนจะปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นออกมา โดยตัวของเอกภพนั้นเขาได้ปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นเข้ามาในตัวของน้ำชาอย่างมหาศาล ส่วนตัวของน้ำชานั้นเขาก็ได้ปล่อยน้ำสีขาวคุณออกมาเลอะเปรอะเปื้อนเต็มหน้าท้องตัวเองไปหมด

"คะ...คุณไม่ได้ใส่ถุงยางหรอครับ" เมื่อน้ำชาเขารู้สึกได้ถึงความอุ่นร้อนที่อยู่ภายในตัวเขาก็ได้เอ่ยถามขึ้นด้วยความตกใจ

"ใช่แต่เธอไม่ต้องห่วงเธอเป็นคนแรกที่ฉันทำสดๆด้วย "

เมื่อเอกภพเอ่ยจบเขาก็ได้จับน้ำชาพลิกตัวให้นอนอีกท่า

"คะ...คุณจะทำอะไรผมครับ!!!" เมื่อน้ำชาถูกจับพลิกตัวเขาก็ได้เอ่ยขึ้นด้วยความตกใจ

"หึ เมื่อกี้มันเพิ่งจะเริ่มของจริงคือต่อจากนี้ต่างหาก "

เมื่อเอกภพได้กล่าวจบเขาก็ได้กระทำการร่วมรักกับน้ำชาตลอดทั้งคืนจนเกือบถึงเช้า....