บทที่ 30 เพราะปาปารัสซี่เป็นเหตุ

  ในมุมมองของลูกศร  ปัจจุบัน

  “วิ่ง!”

  ฉันตะโกนแล้วดึงมือน่านฟ้าให้วิ่งตามมา  เวลาที่ฉันบาดเจ็บผ่านมานานกว่าครึ่งปีแล้ว  แล้วเรื่องของเราสองคนก็อยู่ในความสนใจของสื่อ

  เพราะแม่ของฉันปล่อยข่าวเรื่องของฉันกับเฮียธนู  จนเกิดกระแสคู่จิ้นระหว่างฉันกับน่านฟ้า  และนับวันปาปารัสซี่จะตามเรามากขึ้นเรื่อยๆ

  เราวิ่งเลี้ยวเข้าไปในมุมตึก  ก่อนเบี่ยงตัวเข้าช่องแคบเล็กๆ  แล้วออกไปสู่ถนนอีกเส้นหนึ่ง

  ฉันหันซ้ายหันขวา  ในหัวกำลังคิดว่า  จะหนีไปทางไหนดี  บนชั้นสองของอพาร์ตเมนต์แห่งหนึ่ง  มีเด็กสาวตะโกนลงมา

  “ทางนี้ค่ะ  วิ่งไปทางนี้  แล้วเข้าตึกสีชมพูไปเลย”

  โชคดีที่เธอช่วยเราเอาไว้  และตะโกนไม่ดังจนปาปารัสซี่ได้ยิน  ฉันและน่านฟ้าวิ่งเข้าตึกสีชมพูนั้นไป  ในเบื้องต้นมันดูเหมือนอพาร์ตเมนต์  แต่พอสังเกตดูดีๆ ก็พบว่า

  “นี่มัน...โรงแรมม่านรูด!”

  ฉันอ้าปากค้าง

  ระหว่างฉันกับน่านฟ้า  เราค่อยเป็นค่อยไป  แม้นักร้องสาวคนนี้จะเคยบอกกับฉันว่า  เดตแรกถ้าเป็นฉัน  เธอเลือกจูบ  แต่เราก็ไม่เคยไปไกลมากกว่านั้น

  “สามชั่วโมงห้าร้อย”

  พนักงานต้อนรับประกาศพร้อมทำหน้าบึ้ง  เราสองคนเงียบไปถนัดใจ  ไปต่อไม่เป็น

  “ถึงดังก็ไม่ลดให้  จ่ายมา  หรือจะไปที่อื่น”

  ฉันสแกนจ่ายแล้วลากน่านฟ้าเข้าห้อง  กลิ่นน้ำหอมปรับอากาศแรงจนฉันเวียนหัว  แต่ก็นั่งลงบนเตียง  แล้วเอามือพัดตัวเอง

  “ก็โรงแรมม่านรูดอะเนอะ”

  น่านฟ้าเป็นคนเอ่ย  เธอบิดตัวอยู่ข้างๆ ฉัน  ฉันนึกสนุกและอยากดูว่าเธอจะว่าอย่างไร

  ฉันค่อยๆ คลานไปหาแฟนสาว  ในขณะที่เธอถอยหลังหนีไปทางหัวเตียง

  “พี่ลูกศร  ฟ้าไม่เล่นนะ”

  ฉันคลี่ยิ้ม  มองเธอด้วยแววตาประกายลึก

  “พี่ก็ไม่เล่นเหมือนกัน  พี่อยากทำอย่างนี้มานานแล้ว  แล้วพี่ก็ไม่ใช่พระอิฐพระปูน  เวลาฟ้าแต่งตัวโป๊ๆ  พี่ถึงจะไม่รู้สึกอะไรเลย”

  “แต่ว่า  ที่นี่นี่นะคะ  ฟ้าว่ามันไม่โรแมนติก”

  เธอหน้าแดง  แบบที่ดูก็รู้ว่าเพราะอะไร  ฉันยังคงเขยิบเข้าไปใกล้  เข้าไปทีละนิดๆ

  “เราคบกันตั้งแต่เฮียธนูเข้าคุก  นี่ก็หกเดือนแล้ว  ฟ้าจะให้พี่รอไปถึงเมื่อไหร่?”

  “ฟ้ารู้นะว่าพี่คบแต่ฝรั่ง  พวกฝรั่งอะไวไฟจะตาย  กว่าเราจะได้...เราจะได้”

  “จะได้อะไรคะ?”

  “จ...จูบกัน”

  เธอเอ่ยเสียงเบาจนไม่ได้ยิน

  “เราทำไมเหรอ?”

  ฉันยิ้ม  พอใจที่เธอขัดเขิน  แต่มือน่านฟ้าก็ดันไหล่ฉัน  ไม่ให้เข้าถึงเธอได้ง่ายดายนัก

  “พี่ลูกศรอะ”

  “พี่พูดเองก็ได้ค่ะ  กว่าเราจะได้จูบกันก็เดือนหนึ่ง  แล้วฟ้าจะให้พี่รอครบปีหรือเปล่าคะ?  ถึงจะยอมเป็นของพี่”

  “ไม่รู้แหละ  ฟ้าจะกลับบ้านแล้ว”

  น่านฟ้ากลิ้งไปอีกทางของเตียง  ฉันโน้มตัวไปจูบอากาศ  ก่อนถอนหายใจ  แล้วระบายยิ้มให้ลมแล้ง

  “ถ้าฟ้าไม่พร้อม  พี่ก็จะไม่เร่ง  แต่รู้ไว้เลยนะ  ว่าฟ้าน่ะ...”

  “ทำไมคะ?”

  “เซ็กซี่  จนพี่แทบจะบ้าอยู่แล้ว”

  น่านฟ้ายิ้ม  หันไปอีกทาง  เพื่อปกปิดความพึงพอใจ  ก่อนยอมนั่งลงบนเตียงเดียวกับฉัน

  “ออกไปก็ถูกปาปารัสซี่ตามอยู่ดี  อยู่ในนี้ไปก่อนแล้วกัน”

  ฉันทิ้งตัว  แล้วไปนอนบนตักแฟนสาว  เธอก้มลงมองฉันอย่างงงงวย  ไม่รู้ว่าฉันคิดอะไร

  เราเงียบกันอยู่นาน  ก่อนน่านฟ้าจะทำลายความเงียบลง

  “พี่ลูกศรได้ดูคลิปของวงเกิร์ลกรุ๊ปค่ายเราบ้างไหมคะ?”

  “คุณมีดอีโต้”

  “คุณไนฟ์”

  เธอแก้ให้  หัวเราะเบาๆ ที่ฉันยังอุตส่าห์เล่นมุก

  “คุณไนฟ์รายงานพี่ทุกสัปดาห์  ว่ายอดวิวสูงขึ้นเรื่อยๆ”

  “แสดงว่าไม่ได้อ่านเมนต์”

  “อืม  เขาว่าไงเหรอ?”

  “เขาไม่ได้ตำหนิค่ายเราหรอกค่ะ  แต่จู่ๆ ก็มีคนไปปล่อยข่าวว่าค่ายเราทำกำไรได้ขนาดนี้  ทั้งๆ ที่เกือบเจ๊ง  เพราะผู้บริหารเก่ง  มันทำให้ฟ้าอดคิดไม่ได้  ว่าข่าววงในแบบนี้  จะหลุดออกไปได้ไง?”

  น่านฟ้ายิ้มรู้ทันฉัน  เสร็จกัน  หรือว่าเธออ่านใจฉันได้

  “สาววายคนนั้นหรือเปล่า  เธออาจจะได้ยินตอนพี่คุยกับป๊า”

  น่านฟ้าตีฉันเบาๆ ตรงไหล่  ที่ฉันยังไม่รับสารภาพ

  “ยังจะคิดปิดบังฟ้าอีกเหรอคะ?  พี่ลูกศรทำอะไร  ฟ้าก็รู้ทันไปหมดแหละ”

  “ฮะๆ”

  ฉันหัวเราะกลบเกลื่อน  เมื่อเห็นดวงตาดำวาวโรจน์ของน่านฟ้า

  “แล้วที่ปล่อยข่าวนี้  เพราะยังหวังตำแหน่งซีอีโอของบริษัทแม่อีกเหรอคะ?”

  “เปล่าหรอก  พี่แค่อยากให้โปรไฟล์ดูดี  คู่ควรที่จะเป็นแฟนของฟ้า  เจ้าของฉายาเจ้าหญิงน้ำแข็ง”

  “แค่นี้พี่ลูกศรก็ดีเกินจะคู่ควรกับฟ้าเยอะแล้วค่ะ  ตระกูลพี่เป็นใคร  ฟ้าเป็นใคร  ฟ้าก็แค่เด็กถูกทิ้งเท่านั้นเอง”

  “ส่วนพี่ก็ลูกเมียน้อย”

  น่านฟ้ามองฉันอย่างเอาเรื่อง

  “เราเหมาะกัน  เพราะเรารักกัน  ช่างคำพูดคนอื่นสิคะ”

  “พี่จะคืนบริษัทให้เฮียธนู  แล้วจะคอยช่วยทำงานด้วย  พี่เคลียร์กับแม่แล้ว  ว่าต่อไปนี้พี่จะคิดอะไรด้วยตัวเอง  จะไม่ยอมมองคนอื่นเป็นหมาก  และจะมีแฟนเป็นผู้หญิง  พี่จะแต่งงานกับฟ้า  แล้วเราจะสร้างอาณาจักรค่ายเอ็นแชนทิงมิวสิค  ไปด้วยกัน”

  ฉันพูดโดยไม่หยุดหายใจ  น่านฟ้าก้มลงจูบฉันอย่างลึกซึ้ง  ก่อนที่สองเราจะทำกิจกรรมที่คู่รักควรทำกัน  ได้ตั้งนานแล้ว