สั่งสอน

ฉันนั่งมองพวกเขาโยกหัวโยกตัวไปตามจังหวะเสียงเพลง พอเหล้าหมดแก้วฉันก็มีหน้าที่เติมเหล้าให้ ส่วนกีกี้ก็นัวเนียอยู่กับดีเดย์จนจะหลอมรวมกันอยู่แล้ว

“ชีวิตของคนรวยนี้มันดีจริงๆ เลยนะเที่ยวเล่นกินสนุกไปวันๆ ไม่ต้องคิดอะไร” ฉันพูดกับตัวเองเบาๆ

- 1 ชั่วโมงผ่านไป -

“มาแล้วหรอวะไอแอสตันไหนบอกแปบเดียว” โรมเอ่ยทักเพื่อนรักที่พึ่งมาทำให้ฉันหันไปมองทางแอสตันที่กำลังเดินเข้ามานั่งที่โต๊ะ

“มีปัญหาไรป่าววะ” ธามเอ่ยถามเพื่อนเมื่อแอสตันทิ้งตัวลงข้างๆ ฉันแล้วพ่นขวันบุหรี่ราคาแพงออกมา ฉันทำเป็นไม่สนใจเขาแล้วหันไปรินเหล้าให้โรมต่อหมอนี้กินเหล้าไวชะมัดแปบๆ จะหมดขวดอีกแล้ว

“เป็นอย่างที่กูคิดเลยวะ ไอพิศุยักยอกเงินคลับกูจริงๆ ด้วย”

“แล้วมึงจะเอายังไงจะบอกพ่อมึงไหม”

“ยัง หลักฐานกูยังไม่พอ”

“มีอะไรให้ช่วยก็บอกพวกกู”

“ว่าแต่เธอ ไม่คิดจะเทเหล้าให้ฉันรึไง? ” แอสตันพูดพร้อมเอามือหนาเอื้อมมาโอบเอวของฉันแล้วกระชากให้ฉันไปนั่งบนตักของเค้า

“นี้นาย ปล่อยนะ” ฉันโวยวายเสียงดังจนกีกี้ที่กำลังจูบอย่างดูดดื่นกับดีเดย์ชะงักแล้วหันมาดุฉัน

“สายน้ำ ถามไม่อยากโดนไล่ออกก็อย่าขัดใจคุณแอสตันคุณเค้าเป็นลูกเจ้าของที่นี้”

“นายจะเอาเหล้าอะไร แล้วปล่อยฉันด้วย” ฉันพยายามเก็บอารมณ์ไม่พอใจแล้วพยายามพูดด้วยน้ำเสียงเรียบ

“เหล้าเพียว”

แอสตันเอ่ยและไม่ยอมปล่อยมือออกจากเอวฉันสักทีฉันเลยเอื้อมมือไปหยิบขวดเหล้ามาเทให้เขาแทน

“อะ เหล้านาย” ฉันยื่นแก้วเหล้าให้เขาด้วยสีหน้าไม่เต็มใจ

“ป้อนฉันสิ” แอสตันพูดออกมาด้วยสายตาเจ้าเล่ห์แล้วใช้สายตามองสัดส่วนร่างกายของฉันอย่างเปิดเผยโจ่งแจ้ง

ฉันพยายามอดทนแล้วยื่นแก้วเหล้าไปจ่อกับปากของแอสตันแล้วเลิกคิ้วสงสัยเพราะเขาไม่ยอมกินสักที

“ฉันอยากให้เธอป้อนเหล้าฉันด้วยปากของเธอ” แอสตันโน้มหน้าเข้ามาทำหน้าหื่นกระหายกระซิบที่ข้างหูฉันเบาๆ พร้อมกับฉันที่รู้สึกว่าดุ้นอะไรแข็งๆ อยู่ที่บั้นท้ายของฉัน

“ไอทุเ…. โอ๊ย” ฉันยังพูดไม่ทันจบประโยคแอสตันก็ให้มือหนาบีบปากฉันแล้วเทเหล้าเข้ามาในปากพร้อมประกบปากของเขาเข้ามาทันทีแอสตันใช้ลิ้นร้อนสอดเข้ามาล่วงล้ำในปากฉันอย่าถือวิสาสะแล้วใช้ลิ้นควานเหล้ารสขมในปากฉันกลื่นลงคอท่ามกลางสายตาของเพื่อนๆ เขาที่มองมาเหมือนเป็นเรื่องปกติ

เพี๊ยะ!!!

ฉันรีบลุกขึ้นจากตักแอสตันแล้วตวัดมือตบเขาทันทีที่แอสตันถอนริมฝีปากหนาออกจากฉัน

“กล้าตบฉันงั้นหรอ!” แอสตันเอาลิ้นดุนกระพุ้งแก้มข้างที่โดยตบเล็กน้อยแล้วพูดอย่างหัวเสีย

“ว้าย คุณแอสตันคะกีกี้ขอโทษแทนสายน้ำด้วยนะคะเธอเป็นเด็กใหม่เดียวกีกี้ไปบอกให้เจ๊เกดทำโทษให้นะคะ นี้มาขอโทษคุณแอสตันเดียวนี้” กีกี้รีบลุกขึ้นจากตักดีเดย์แล้วมาก้มหัวขอโทษแอสตันเพื่อไม่ให้เขาเอาเรื่องแล้วดึงมือของฉันให้มาขอโทษแอสตัน

“ไม่ใช่เรื่องของเธอถอยไป” แอสตันพลักกีกี้ให้หลบไปแล้วมาเผชิญหน้ากับฉันซึ่งฉันก็ไม่ได้หลบสายตาของเค้าเช่นกัน

“ถ้าเธอเป็นผู้ชายเธอตายคาตีนฉันไปแล้วน้ำหน้าอย่างเธอมีสิทธิ์อะไรมาตบฉัน!” ฝ่ามือหนาของแอสตันจับที่คางของฉันอย่างแรงแล้วกัดฟันพูดกับฉันด้วยสายตาดุดันอย่างโมโห

“แล้วน้ำหน้าอย่างนายมีสิทธิ์อะไรมาทำแบบนี้กับคนอื่นถ้านายไม่รวยหน้าตาดีก็แค่ผู้ชายเหี้ยๆ คนนึงเท่านั้นแหละ” ฉันด่าแอสตันกลับไปอย่าเหลืออด

“นี้เธอกล้ามากนะ” แอสตันเอ่ยขึ้นพร้อมกับง้างมือตรงมาที่คอของฉัน

“เห้ยๆ ไอแอสตันใจเย็นๆ ” โรมรีบเข้ามาคว้าแขนแอสตันที่หมายจะมาบีบคอฉัน

“ใจเย็นเหี้ยอะไรยัยนี้มันทำกูก่อนมึงไม่เห็นหรอ” แอสตันตอบกลับพร้อมสะบัดมือโรมออกจากข้อแขนแกร่งของเค้า

“หรือเธออยากจะเล่นตัวอัพค่าตัวจากฉัน ถ้าแบบนั้นก็บอกดีๆ ก็ได้นิ” แอสตันพูดกับฉันพร้อมกับใช้สายตาดูถูก

“ฉันมาทำงานที่นี้แค่นั่งดริ้งก์กับชงเหล้าเท่านั้นไม่ได้มาขายตัว”

“หึ อย่ามาตอแหลอย่างเธอน่ะคงจะกลวงไม่รู้จะกลวงยังไงแล้วมั้ง” แอสตันพูแล้วเบนสายตาลงต่ำมาที่ใต้สะดือฉัน

เพี้ยะ!!

ฉันตวัดมือตบหน้าร่างสูงอีกรอบอย่างสุดแรงเพราะเหลืออดกับที่เขาพูดประโยคที่ดูถูกเหยียดหยามฉันขนาดนั้นถึงฉันจะจนจะทำงานแบบนี้เขาก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะพูดจาแบบนี้กับฉันหรือใครทั้งนั้น

“เธอ!!!” แอสตันที่โดนฉันตบเป็นรอบที่สองหน้าแดงก่ำด้วยความโกรธแล้วสาวเท้าเข้ามาบีบคอฉันทันที

“อ่อย อัน” ฉันพยายามจะพูดออกมาทั้งๆ ที่กำลังโดนมือหนาบีบคอจนแทบจะหายใจไม่ออกยิ่งฉันพยายามแกะมือหนาเท่าไหร่เขายิ่งบีบแรงเพิ่มเท่านั้น

“เห้ยๆๆ ไอแอสตันมึงใจเย็นก่อนๆ ”

“เดียวก็ตายหรอกไอสัส” ทั้งโรมและธามรีบเข้ามาห้ามแล้วช่วยกันดึงมือแอสตันออกจากคอฉัน

“แค๊กๆ ๆ ” ฉันลูบคอตัวเองแล้วรีบสูดหายใจเข้าลึกๆ

“ว้ายย มีอะไรกันค่ะ” เจ๊เกดรีบวิ่งเข้ามาเมื่อเห็นเหตุการณ์ว่าทางโต๊ะของแอสตันที่ดูแล้วสถานการณ์ไม่ค่อยจะดี

“ใจเย็นๆ นะคะคุณแอสตัน นี่เธอรีบขอโทษคุณแอสตันเดียวนี้” เจ๊เกดรีบยกมือไหว้ขอโทษแอสตันเป็นการใหญ่พร้อมทั้งเรียกให้ฉันมาขอโทษแอสตันด้วยกัน

“ไปบอกธนินให้เปิดห้องให้ฉันเดียวนี้ฉันจะสั่งสอนยัยนี้” แอสตันหันไปสั่งเจ๊เกดด้วยอารมณ์เดือดพ่าน

หมับ!

แอสตันกระชากแขนของฉันให้เดินตามเขาไปอย่างแรง

“ค่ะๆ” เจ๊เกดผยักหน้ารับแล้วเหลือบสายตามามองฉันแล้วรีบออกไปเปิดห้องให้แอสตันทันที

“นี้นายจะทำอะไรฉันน่ะปล่อยนะ” ฉันพูดขณะพยายามแกะแขนของแอสตันที่ตอนนี้เขาพาฉันขึ้นมายังชั้นสามของคลับที่มีห้องเต็มไปหมด

พลัก!

แอสตันผลักฉันเข้าไปในห้องทันที

ปัง!

เขากระแทกปิดประตูเสียงดังลั่นแล้วเดินตรงมาทางฉันที่พยายามจะวิ่งไปเปิดประตู

หมับ!

ปัก!

แอสตันใช้แขนแกร่งคว้าเอวฉันเอาไว้แล้วเหวี่ยงไปที่ ที่นอนขนาดคิงไซส์ภายในห้องทันที

“นี้นายจะทำอะไร ออกไปนะไม่งั้นฉันจะร้องให้คนช่วย”

“ทำไม พออยู่กับฉันสองต่อสองไม่เห็นเก่งเหมือนอยู่ข้างนอกเลยนะ” ใบหน้าหล่อแสดงสีหน้าดิบเถื่อนแล้วค่อยๆ สาวเท้าเข้ามาคล่อมตัวฉัน

“ใครก็ได้ อ่วยอ้วยย (ช่วยด้วย) ” ฉันยังพูดไม่ทันจบประโยค แอสตันก็ชะชากท้ายทอยฉันให้แหงนหน้าขึ้นไปพร้อมกับกระแทกจูบฉันอย่างรุนแรง

“อื่ออ~ อ่อยอะไอเอี้ย (ปล่อยนะไอเหี้ย) ” ฉันพยายามขัดขืน อย่างสุดกำลังแต่ก็ทำอะไรแอสตันไม่ได้อยู่ดี