تسجيل الدخولمشاركة
บทที่ 9
تاريخ النشر:
2026-06-17 07:23:43
أحدث فصل
แพรวพราว บทที่ 47
ณ กรุงเทพกายกลับมาใช้ชีวิตคนเมืองกรุงอีกครั้งหลังจากที่ไปอยู่ที่อื่นนานพอสมควรเขามุ่งหน้าทำธุรกิจของตัวเองจนสำเร็จดั่งที่บอกกับพิมไว้ และเปิดที่พักตากอากาศสักสองสามหลัง บริเวณแถวที่พักจัดสวนให้มีความร่มรื่นและมีหวิวที่สวยงาม มีอาหารเสิร์ฟเกือบทุกมื้อเหมาะสำหรับคนที่มากันเป็นคู่รัก"ดูๆไปธุรกิจของเราก็ดีน้อ ไม่คิดว่าจะมาทำอะไรแบบนี้ สวยมาก" กายไม่ได้พูดอะไรแค่พยักหน้าและยิ้มให้กับเพื่อนสาวเท่านั้น และสายตามองไปที่พักตากอากาศไม่คิดว่าตัวเขาจะมาทำอะไรแบบนี้“เหนื่อยอะมึง”“เหนื่อยก็พักเหอะหวาน”“ได้ไงวันนี้มีแขกเข้ามาพักนะ"“เหรอแล้วจะมากี่โมง”“น่าจะใกล้ถึงแล้ว”“รออะไรไปเตรียมตัวดิ”สองเพื่อนสนิทออกไปรับแขกที่จะมาพักในวันนี้ กายใส่กางเกงสแล็คสีดำคู่กับเสื้อเชิ๊ตสีขาวรองเท้าผ้าใบสีขาวคู่โปรด ส่วนหวานใส่เสื้อสีขาวกระโปรงสีชมพูยาวไปถึงเท้าใส่รองเท้าผ้าใบสีขาวเช่นกัน ทั้งสองรอแขกที่จะเข้ามาพักในวันนี้ด้วยรอยยิ้มที่ยิ้มแย้ม ที่พักตากอากาศแห่งนี้มีพนักงานแค่สามคน มีแม่ครัวหนึ่งคน มีพนักงานทำความสะอาดสองคนวนเวียนช่วยกันทำ“ยินดีต้อนรับค่ะ”แขกคนสำคัญที่หวานพูดถึงมาพอดี กายที่มัวแต่เตรียมของอ
แพรวพราว บทที่ 46
กายเมื่อเรื่องทุกอย่างจบลงเขาเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋าพร้อมที่จะกลับกรุงเทพไม่มีเหตุผลอะไรที่ต้องอยู่ต่อ แถมเพื่อนสาวอย่างหวานโทรเร่งให้เขากลับบ้านทุกวัน รถเก๋งสีดำคันหนึ่งมาจอดที่หน้าบ้านของเขาพร้อมกับเจ้าของรถที่ก้าวเท้าลงจากรถ กางเกงยีนสีน้ำเงินเข้มบวกกับเสื้อยืดสีขาวเหมือนกับที่ชุดที่กายใส่ในวันนี้เลย ทั้งสองแต่งตัวเหมือนกันทุกอย่างไม่แม้รองเท้าก็สีเดียวกัน“คุณสารวัตรมีอะไรเหรอครับ”กายพูดด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉยคำเรียกก็ดูห่างเหินจากเมื่อก่อน“ขอโทษสำหรับทุกอย่างนะ”คนร่างสูงบอกกับเขาด้วยความรู้สึกผิด“ไม่เป็นไรครับ ทำไมไม่บอกละครับว่ามีคนรักแล้ว หลอกผมทำไม”ภายในลึกๆอยากจะต่อว่าอีกฝ่ายมากกว่านี้แต่เพื่ออะไรล่ะ ในเมื่อถึงพูดไปสารวัตรหนุ่มก็ไม่มาคบกับเขาอยู่ดี"ขอโทษ"คนร่างสูงได้แต่กล่าวคำขอโทษซ้ำไปมา“ผมเข้าใจครับทางครอบครัวพี่คงไม่ยอมให้ลูกเขามาคบกับคนเพศเดียวกันหรอก ก็ลูกในพลชั้นผู้ใหญ่นิครับมีหน้ามีตาในสังคม ขอให้โชคดีกับผู้หญิงคนนั้นนะครับดูเธอน่ารักนะครับแถมเรียบร้อยอีกด้วย”กลั้นความรู้สึกพูดมันออกมาถึงมันเจ็บปวดแค่ไหน ด้านคนร่างสูงยืนฟังด้วยความเสียใจที่ไม่อาจไปต่อกับชายหนุ่มตรงห
แพรวพราว บทที่ 45
หยกเกิดตั้งท้องไม่รู้ตัวเธออ้วกไม่หยุดแถมแพ้ท้องหนักมากได้กลิ่นอะไรไม่ได้ต้องอ้วกหมด จนเจ๊พิมลต้องสงสัยว่าหยกเป็นอะไรเลยพาไปตรวจที่โรงพยาบาลถึงได้รู้ว่าเธอท้องแล้วพ่อของเด็กล่ะ!ในใจลึกๆของหยกรู้ดีว่าใครเป็นพ่อในท้องของเด็กแต่ไม่ยอมบอกกับใครเก็บไว้ในใจ เธอแอบไปที่โรงงานของชาตรีเพื่อไปเจอกับนิลที่ทำงานอยู่ในนั้น เธอดักรอชายหนุ่มจนเลิกงานและลากแขนออกมาคุยตามลำพังสีหน้าของนิลไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไหร่เมื่อเธอ“มีอะไร”น้ำเสียงห้วนๆของเขาพูดขึ้น“ฉันท้อง”“ท้องแล้วมาบอกทำไม”นิลอึ้งไปสักพักก่อนจะพูดแบบนั้นกับเธอ“ก็ฉันท้องกับนิล”“เธอทำงานแบบนั้นจะแน่ใจได้ไงว่าเธอท้องกับฉัน”“ฉันไม่ได้นอนค้างกับใครเลยนะนอกจากนิล”“ยังไงก็เหอะ!กูไม่รับเพราะกูไม่ใช่คนแรกที่นอนกับมึง”พูดเสร็จก็เดินจากไปปล่อยให้หยกยืนน้ำตาตกอยู่ตรงนั้น เธอไม่น่ามอบกายให้กับผู้ชายแบบนั้นเลยเธอกลับมาที่ร้านเจ๊พิมลมือลูบท้องเบาๆนึกแล้วก็สงสารตัวเองที่ต้องมาท้องเพราะไม่พ่อเธออยากตายๆให้มันรู้แล้วรู้รอดไปเลย“หยกถ้าไม่มีคนรับผิดชอบเด็กในท้องมึงก็ไม่เป็นกูจะช่วยมึงเลี้ยงเอง”เจ๊พิมลพูดเหมือนรู้เรื่องไม่ดุไม่ด่าแถมไม่ซ้ำเติมด้วยซ้ำ“เจ๊!
แพรวพราว บทที่ 44
โตมรที่ทุกคนรู้จักเป็นคนที่นิสัยดีและอ่อนโยนกว่านี้แต่นี่ไม่ใช่ การกระทำและกิริยาที่แสดงต่อบุคคลคนอื่นเป็นนิสัยที่ก้าวร้าวและไม่น่าคบมาก กายแทบจะไม่เชื่อสายตาตัวเองเลยคิดขึ้นมาได้ก็อดสงสารพิมไม่ได้พอพี่กู้ภัยคนนั้นกลับโตมรก็กลับเข้าบ้านและปิดประตูสนิทเงียบกายปีนรั้วของเจ้าบ้านหลังนั้นแล้วเดินย่องเข้าไปในบ้านโดยมีหมวยดูต้นทางให้ ชายหนุ่มเห็นช่องเล็กๆเลยส่องเข้าไปดูเห็นแพรวพราวนั่งถูกมัดมือไว้ข้างหลังใบหน้ามีรอยช้ำเหมือนโดนตบมา“พี่แพรว!”กายพึมพำเบาๆในลำคอแล้วเดินกลับไปที่หมวยรออยู่“เป็นไงบ้าง”หมวยถามชายหนุ่มเมื่อปีนรั้วออกจากบ้านอีกฝ่าย“ผมเห็นพี่แพรวอยู่ในบ้าน”“ต้องไปแจ้งความ”“พี่จะไปบอกพี่ฮานด้วย”“พี่หมวยไปบอกพี่ฮานเลยเดี๋ยวผมไปโรงพักเอง”“โอเคใช่ไหม”หมวยถามชายหนุ่มด้วยความเป็นห่วงเพราะถ้าไปที่นั่นต้องเจอกับสารวัตรธามแน่“โอเคครับผมแยกแยะได้พี่หมวยไม่ต้องเป็นห่วง”แล้วทั้งสองก็แยกไปคนละทาง-&-“จ่าพลครับเร็วครับ”กายดึงแขนคนมีอายุมากกว่าที่กำลังยืนอยู่ตรงนั้น“เดี๋ยวก่อนครับน้องกาย”จ่าพลเองก็ดึงแขนของกายกลับเหมือนกัน“ไปช่วยพี่แพรวกันครับ”“ที่ไหน?”จ่าพลยังไม่ทันได้เอ่ยถามสารวัตรธ
แพรวพราว บทที่ 43
เมื่อจบสนทนาเจ๊พิมลมองไปทางที่กายเดินออกไปแล้วทำท่าถอดหายใจ ส่วนกายเองมุ่งหน้าไปที่โรงพัก เพื่อถามไถ่ว่าจะเอายังไงกับคนร้ายดีแต่พอไปถึงกลับต้องเห็นภาพบาดตาก็สารวัตรหนุ่มกำลังนั่งอยู่ในห้องกับผู้หญิงคนนั้นเพียงสองต่อสอง“ขอโทษที่เข้ามาขัดจังหวะครับ”“ไม่เป็นไรค่ะ”หญิงสาวที่นั่งข้างกายคนร่างสูงบอกกับเขา“นาวไปรอข้างนอกนะคะ”เธอชื่อนาวน่าจะเป็นคนรักของอีกฝ่าย กายต้องควบคุมความรู้สึกของตัวเองเมื่อมาเจออะไรแบบนี้“ว่าไง”น้ำเสียงที่เรียบเฉยพูดขึ้นเมื่อเธอคนนั้นออกจากห้องไปแล้ว“คดีถึงไหนแล้วครับ”เขาไม่สนอะไรนอกจากเรื่องคดีของพิม“รวบรวมได้ครบแล้วนะ”“แล้วจะดำเนินการตอนไหน”“น่าจะเร็วๆนี้”“ครับ”พอจบบทสนทนาทุกอย่างในห้องก็เงียบสนิท จะทำตัวและคุยเหมือนแต่ก่อนคงไม่ได้เพราะมีหนึ่งคนในนั้นเปลี่ยนไป“สบายดีไหม”ธามถามเขาที่นั่งอยู่ตรงหน้า“ก็สบายดี”น้ำเสียงติดๆขัดๆ“ขอโทษนะ”“เรื่องอะไรครับ”กายรู้ดีว่าอีกฝ่ายกล่าวคำขอโทษด้วยเรื่องอะไรแต่ทำเป็นไม่สนใจมัน ทำเอาธามรู้สึกอึดอัดขึ้นมาทันที“ผมขอตัวนะครับ”กายลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วดันประตูออกไปเหลือเพียงคนในห้องที่ได้แต่ถอดหายใจ“กายมาแต่เช้าเลยนะครับ”จ่าพ
แพรวพราว บทที่ 42
ครบกำหนดที่สารวัตรธามกลับมาจากการไปส่งหลักฐานที่กายมอบให้กับเขาแต่ฝั่งนั้นไม่ได้กลับมาคนเดียวเขาพาผู้หญิงหน้าตาน่ารักตัวเล็กกลับมากับเขาด้วย นาวเป็นผู้หญิงที่ทางครอบครัวของธามจับคู่ให้และหมายจะให้เป็นคนที่ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน เธอพักอยู่บ้านเดียวกับสารรหนุ่ม เธอดูแลเรื่องการงานบ้านเป็นอย่างดี ทางด้านสารวัตรธามเมื่อกลับมารีบไปโรงพักทันที และโทรหากายให้มาหาที่ห้องทำงาน“สวัสดีครับจ่าพล”กายมาถึงก่อนเวลาเพราะร้อนร้นอยากรู้เรื่องของพิม โดยที่จ่าพลคนของสารวัตรธามนั่งรอก่อนแล้วส่วนคนร่างสูงกำลังลงจากรถ“คุณธามมาพอดีเลยครับ”กายยิ้มหน้าระรื่นเมื่อเจอกับคนร่างสูงแต่อีกฝ่ายกลับทำหน้าเฉย เขาคิดว่าอีกฝ่ายคงกลับมาเหนื่อยๆเลยไม่ยิ้มแย้ม“ว่าไงคุณ”กายถามด้วยความตื่นเต้น ธามยื่นเอกสารให้กับเขา ชายหนุ่มหยิบมันขึ้นมาแล้วค่อยๆเปิดข้อความที่อยู่ข้างในผลตรวจสอบว่าหลักฐานทั้งสองชิ้นที่ส่งมาพิสูจน์มีความตรงกันทุกประการ!“โตมรทำพี่พิมจริงๆด้วย”กายลุกจากเก้าอี้กำลังจะก้าวเท้าออกมือใหญ่ของคนร่างสูงคว้าไว้ทัน“ใจเย็นหลักฐานต้องแน่กว่านี้ให้เขาตายใจก่อน”“แล้วถ้าเขาหนีไปละครับ”“ไม่หรอกผู้ต้องหายังไม่รู้ตัว”กายขยั
แพรวพราว บทที่ 14
กายตื่นแต่เช้าเข้าห้องน้ำแล้วล้างหน้าตาก่อนจะไปจ่ายตลาดเตรียมของมาทำกับข้าว วันนี้ทางร้านเจ๊พิมลให้คนงานของเธอหยุดเพราะเจ๊แกไปหาญาติที่ต่างจังหวัดคงจะกลับค่ำเลยไม่ได้เปิดร้าน กายใส่กางเกงขายาวสีครีมกับเสื้อยืดสีขาวเดินไปจ่ายตลาดมีแต่สายตาจับจ้องไปที่เขาด้วยหน้าตาที่น่ารักเหมือนผู้หญิงทำให้ผู้คนแถวน
แพรวพราว บทที่ 13
ด้านแพรวพราวเธออ้างกับเจ๊พิมลว่าไม่สบายรู้สึกมึนหัวนิดหน่อยและขอตัวกับก่อนให้ชบาต้อนรับเสี่ยชูชัยแทนเธอไปก่อนชบาเองก็ไม่ขัดเมื่อเป็นคำสั่งของเจ๊พิมล“เสี่ยค่ะรับอะไรดีครับ”ชบาถึงเธอจะสวยไม่เท่าแพรวพราวแต่เล่ห์เสน่หาของเธอก็ไม่แพ้แพรวพราวเลยสักนิด“เสี่ยขอหนูได้ไหมคะ”เสี่ยชูชัยมองไปที่ชบาถึงจะไม่สวย
แพรวพราว บทที่ 12
“สวัสดีครับมีใครอยู่บ้านไหมครับ”กายเดินเข้าไปในร้านของหงส์พร้อมกับเรียกชื่อเจ้าของบ้าน“มารับชุดเหรอน้อง”หงส์เดินออกมาพร้อมกับมือที่ถือถุงกระดาษไว้“ชุดซ่อมเสร็จแล้วนะ”กายรับถุงจากมือหงส์แล้วหยิบดูกระโปรงตรวจสอบตรงที่มันขาดว่าได้ซ่อมมันเสร็จรึยัง“สวยมากเลยครับ”ชายหนุ่มพูดพร้อมกับยิ้มให้กับเธอ“ทำไ
แพรวพราว บทที่ 11
กายเมื่อถึงห้องกลับต้องตกใจเพราะเหมือนเห็นร่างผู้ชายคนหนึ่งยืนอยู่ที่ห้องด้วยความที่บรรยากาศในห้องมันมืดกายได้คว้าไม้กวาดที่อยู่ข้างห้องและกระโจนเข้าตีร่างนั้นทันที อีกฝ่ายร้องออกมาด้วยความเจ็บและกอดเขาไว้แน่“ปล่อย!ช่วยด้วยครับโจรขึ้นบ้าน”เขาตะโกนเอะอะโวยวายแต่ก็ไร้คนมาช่วยและอีกอย่างมันก็ดึกมากแล
قد تعجبك أيضًا
ราตรีสวัสดิ์ เซอร์อาเรส!
หยาน อัน307.7K وجهات النظرภาระพ่อเลี้ยงหมอกคราม
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว189.1K وجهات النظرรวมเรื่องแซ่บ (9) NC20+
Beefy Cat69.3K وجهات النظرCLOSE FRIEND เพื่อนเล่นไม่เล่นเพื่อน
ACHICHI93.1K وجهات النظرสยบรัก เลขาจอมพยศ
ไข่มุกสีชมพู (Pink Pearl)108 وجهات النظرภรรยาประธานจอมเย็นชาหอบลูกหนีรัก
อิ๋นอู้347 وجهات النظرร่ายรักม่านพิศวาส
ปลายทางฝัน9 وجهات النظرลักลอบ
เย้ายวน9 وجهات النظر
