ตอนที่ 4 คนเลว

“อื้อ! ปล่อย… ปล่อยฉัน! ฮึก… ไอ้คนเลว! ออกไปนะ!”

ฝ่ามือเล็กระดมทุบลงบนแผ่นอกกว้างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามภายใต้เสื้อเชิ้ตหลุดลุ่ย เฟิร์นดิ้นพล่านเหมือนปลาขาดน้ำ น้ำตาเม็ดโตไหลทะลักอาบแก้มด้วยความกลัว รสจูบเมื่อครู่มันดิบเถื่อนจนปากเธอเจ็บระบมไปหมด

แรงขัดขืนเท่าแมวข่วนไม่ได้ทำให้คีออสสะเทือน แต่เสียงสะอื้นฮักกับตัวที่สั่นเทาต่างหากที่ทำให้เขาชะงัก… ไอร้อนผ่าวจากผิวเนื้อที่แนบชิดกันมันปลุกสัญชาตญาณดิบให้ตื่น

คีออสถอนริมฝีปากออกช้า ๆ แต่ไม่ได้ถอยห่าง เขาตรึงหน้าผากตัวเองแนบชิดกับหน้าผากมน ลมหายใจเป่ารดกันจนแยกไม่ออกว่าเป็นของใคร

“จุ๊ ๆ ๆ… หยุดร้อง”

เขาเอ่ยเสียงทุ้ม ไม่ได้ตะคอกเหมือนเก่า แต่มันแหบต่ำจนน่าขนลุก มือหนาที่เคยกดตรึงข้อมือเธอไว้ ค่อย ๆ คลายออก เปลี่ยนมาลูบไล้แผ่วเบาตามเรียวแขนสลวยขึ้นไปจนถึงหัวไหล่

“ฮือออ… ฮึก… นายมันบ้า! ปล่อยฉันกลับบ้านเดี๋ยวนี้!”

“ชู่ว์…” คีออสใช้ปลายนิ้วโป้งเกลี่ยไล่น้ำตาออกจากหางตาให้เธออย่างเชื่องช้า การกระทำที่อ่อนโยนขัดกับสันดานดิบทำให้เฟิร์นชะงัก ทั้งงงทั้งกลัวปนเปกันไปหมด

“กลัวอะไร หืม กูยังไม่ได้ฆ่ามึงสักหน่อย”

“ตะ… แต่นายกำลังจะข่มขืนฉัน!” เฟิร์นเถียงเสียงสั่น เบี่ยงหน้าหนีสัมผัสวาบหวามที่เขากำลังปรนเปรอให้ที่ซอกคอ

“ข่มขืน​ กูเรียกว่า… การต่อรองต่างหาก”

“ต่อรองบ้าอะไรของนาย! อ๊ะ…”

เสียงประท้วงขาดห้วงไปทันทีเมื่อฝ่ามือร้อนจัดสอดวูบผ่านชายเสื้อยืดตัวโคร่งขึ้นมา! สัมผัสจากฝ่ามือหยาบกร้านแตะโดนหน้าท้องแบนราบ

เฟิร์นสะดุ้งเฮือก ขนลุกเกรียวไปทั้งตัว เธอนอนเกร็ง พยายามหนีบศอกลงเพื่อกันมือเขา แต่คีออสรู้ทัน เขาแทรกมือขึ้นมาสูงขึ้นอย่างช่ำชอง ปลายนิ้วร้อนลากไล้ผ่านสีข้าง ช้า ๆ… เนิบนาบ… จงใจทรมานให้เธอขาดใจเล่น

“ยะ… อย่า… เอามือออกไปนะขอร้องล่ะ… อย่าทำแบบนี้!”

“ผิวลื่นมือดีชะมัด” คีออสไม่ฟังเสียงห้าม เขาพึมพำเหมือนคนละเมอ แต่การกระทำคือการรุกรานเต็มขั้น นิ้วหัวแม่มือวนไล้ที่ฐานอกอวบอิ่มผ่านบราเซียร์ลูกไม้ตัวบาง

“อื้อ…” เฟิร์นกัดปากแน่นกลั้นเสียงน่าอาย น้ำตายังไหลพรากแต่ร่างกายกลับทรยศ มันร้อนวูบวาบไปหมดในทุกที่ที่เขาแตะต้อง

“ตัวก็แค่นี้…แต่ซ่อนรูปเก่งนะเรา”

มือหนากอบกุมก้อนเนื้อนุ่มนิ่มที่ซ่อนอยู่ภายใต้บราเข้าเต็มฝ่ามือ!

“อ๊ะ! ปล่อยนะคนบ้า!”

เฟิร์นหวีดร้อง ดิ้นพราดสุดแรง แต่คีออสเพียงแค่ทิ้งน้ำหนักตัวลงมาทับขาเธอไว้ไม่ให้ดิ้นหนี มือที่กุมทรวงอกอิ่มเริ่มออกแรงบีบเคล้น… จากเบา ๆ เป็นหนักหน่วงขึ้นตามแรงอารมณ์

“อืม… เต็มมือ” คีออสครางต่ำอย่างพึงพอใจ ความนุ่มที่สู้มือประกอบกับขนาดที่เกินตัวทำให้สติเขาเริ่มกระเจิง เขาเปลี่ยนจากบีบธรรมดาเป็นนวดคลึง ขยำขยี้ก้อนเนื้อนุ่มนิ่มนั้นอย่างหมั่นเขี้ยว

“เจ็บ… ฮึก… มันเจ็บนะ!” เฟิร์นร้องไห้โฮ ทั้งเจ็บทั้งเสียวแปลบปลาบ ความรู้สึกตีกันมั่วไปหมด

“เจ็บเหรอ” คีออสผ่อนแรงลงนิดหน่อย แต่ไม่ยอมปล่อยมือ เขาใช้นิ้วเกี่ยวขอบบราเซียร์รั้งลงต่ำ…

เต้าเนื้อขาวผ่องเด้งหลุดออกมาอวดสายตา! หัวนมสีหวานชูชันท้าทายสายตาคมกริบทันที

“กรี๊ด! อย่ามองนะ! ฮื่อออ”

คีออสรวบข้อมือทั้งสองข้างของเธอขึ้นไปตรึงไว้เหนือหัวด้วยมือเดียวอย่างง่ายดาย เปิดทางให้ดวงตาคมกริบได้โลมเลียความงดงามตรงหน้าอย่างชัดเจน

“สวยฉิบหาย…”

คำชมสั้น ๆ หลุดออกมาจากปากมาเฟียหนุ่ม เขาโน้มหน้าลงไปใกล้จนลมหายใจร้อนเป่ารดหัวนมสีระเรื่อที่กำลังแข็งขืน ใบเฟิร์นตัวสั่นเทิ้ม หน้าแดงก่ำลามไปถึงหู

“อย่า… อย่าทำ…อาย… ฉันอาย…”

“ไม่ต้องอาย” คีออสกระซิบเสียงพร่า เขาใช้สันจมูกโด่งกดลงไปคลอเคลียกับความนุ่มหยุ่นนั้น สูดกลิ่นกายสาวเข้าปอดลึก ๆ ก่อนจะแลบลิ้นออกมาแตะเบา ๆ ที่ยอดอกชูชัน

“อ๊า!…”

เฟิร์นหลุดเสียงครางออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ ร่างกายกระตุกเกร็งแอ่นอกรับสัมผัสโดยไม่รู้ตัว ความเสียวซ่านแล่นปราดจากหน้าอกลงไปสู่ท้องน้อยเล่นงานเธอจนหัวหมุน

“เห็นมั้ย… ปากบอกว่าไม่ แต่ร่างกายมึงตอบสนองกูดีจะตาย”

“ไม่จริง! นาย… นายมันฉวยโอกาส!”

“เด็กดื้อ…”

มือหนาอีกข้างที่ว่างอยู่ตะปบเข้าที่เต้าอวบข้างที่เหลือ บีบขยำเน้น ๆ จนเนื้อนุ่มปลิ้นล้นง่ามนิ้ว

คีออสเร่งจังหวะนวดเฟ้นให้เร้าใจยิ่งขึ้น ขยับฝ่ามือหมุนวน บดคลึงยอดอกสีสวยด้วยอุ้งมือ สลับกับใช้นิ้วคีบดึงเบา ๆ อย่างหยอกเย้า เฟิร์นส่ายหน้าไปมา หอบหายใจถี่กระชั้น ร่างกายบิดเร่าด้วยความทรมานที่แสนหวาน

“ยะ… หยุด… มันแปลก… อื้อ… มันเสียว…”

“บอกกูสิ… ว่าชอบมั้ย” คีออสกระซิบกดดัน ชะโงกหน้ามองปฏิกิริยาของเธออย่างหลงใหล มือก็ยังขยำไม่หยุด แถมจงใจใช้นิ้วสะกิดหัวนม จนเฟิร์นแอ่นอกเข้าหาราวกับต้องการมากกว่านี้

“มะ… ไม่ชอบ… อ๊าา… พอที…”

“ปากแข็งงั้นกูจะทำให้มึงพูดความจริงออกมาเอง”

เขาปล่อยมือที่ตรึงข้อมือเธอออก เฟิร์นรีบยกมือจะผลักเขา แต่กลับกลายเป็นว่าเธอไม่มีแรงจนทำได้แค่เกาะบ่าเขาไว้แน่น คีออสยิ้มกริ่ม เขาใช้มือทั้งสองข้างโกยทรวงอกอวบอิ่มเข้าหากันจนเป็นร่องลึก แล้วก้มหน้าลงไปซุกไซ้!

ความสากของหนวดเคราจาง ๆ ที่ครูดไถบนผิวเนื้ออ่อนนุ่มทำให้เฟิร์นสะท้านเฮือก จิกเล็บลงบนไหล่เขาแน่น

“คีออส… คนเลว…”

“เรียกชื่อกูอีกสิ…เรียกชื่อกู… ดัง ๆ เฟิร์น!”

เขาเงยหน้าขึ้นมา บีบเคล้นอกอิ่มทั้งสองข้างอย่างเมามันส์ จังหวะการบีบเคล้นเริ่มหนักหน่วงขึ้นตามอารมณ์ที่พุ่งปรี๊ด เขาชอบเวลาเห็นเนื้อนุ่ม ๆ บุ๋มลงไปตามแรงนิ้ว และเด้งคืนตัวสู้มือ

“ของโคตรดี…กะจะสั่งสอนแค่แป๊บเดียว… สงสัยคืนนี้ยาวแน่ว่ะ”

“นาย… จะทำอะไรอีก…”

“ก็ทำให้มึงร้อง… จนกว่าจะจำชื่อกูให้ขึ้นใจไง”

พูดจบ เขาก็ก้มลงครอบครองยอดอกชูชันข้างซ้ายด้วยปากร้อนผ่าว ดูดดึงแรง ๆ จนเกิดเสียงดังก้องไปทั่วห้อง

“อื้ออออ!!”