กุหลาบร้ายของนายมาเฟีย

กุหลาบร้ายของนายมาเฟีย

last updateLast Updated : 2025-05-24
By:  อิแย้มOngoing
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
35Chapters
1.8Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

ภัคพงศ์ไม่เคยรู้สึกหัวเสียเท่านี้มาก่อน ทันทีเมื่อเขาตื่นขึ้นมาแล้วพบว่าผู้หญิงที่เขาตั้งใจ'ตก'มาจากคลับเมื่อคืนนั้นหายไปหลังจากเขาและเธอผ่านค่ำคืนอันแสนร้อนแรงมาหมาด ๆ คาสโนว่าฆ่าไม่ตาย กลับถูกผู้หญิงชิ่งหนี แบบนี้ไม่ต่างอะไรกับการถูกฟันแล้วทิ้งชัด ๆ 'โรสริน อย่านึกว่าคุณจะหนีผมพ้น'

View More

Chapter 1

บทที่1

脳腫瘍と診断された後、白石紗季(しらいし さき)は二つの事実を知ることになった。

一つは黒川隼人(くろかわ はやと)との婚姻届が偽物だったこと。もう一つは実の息子――黒川陽向(くろかわ ひなた)もその事実を知っており、他人を母親として望んでいたこと。

この時紗季は自分の家族を捨て、全てを彼らに捧げた七年間が、まるで茶番だったことを悟った。

そこで紗季は三つのことを実行し、この薄情な父子の前から完全に姿を消すことにした。

一つ目は、一ヶ月前に予約していた結婚七周年記念のキャンドルディナーをキャンセルし、陽向の幼稚園のクラスLINEグループと、父子の健康のために入っていた数十の健康関連のグループから退会すること。

二つ目は、医師からストレステストを受け、特効薬を処方してもらい、海外まで移動できる体調を確保すること。

三つ目は、七年間連絡を絶っていた兄の白石隆之(しらいし たかゆき)に電話をかけ、遠くへ嫁いだことを後悔して、帰りたいと告げること。

――

「紗季さん、がん細胞が脳神経を圧迫しています。早急な決断が必要です」

消毒液の匂いが漂う病院の廊下で、医師の言葉が今も紗季の耳に響いていた。

全身を震わせながら、しわくちゃになった検査結果の用紙を握りしめた。

最近頭痛や嘔吐に悩まされ、時々鼻血も出ていた。

寝不足による単なる体調不良だと思っていたのに、検査結果は恐ろしい事実を突きつけてきた。

医師は治療方針を選択する必要があると言った。

手術をして五十パーセントの生存確率に賭けるか。

それとも保守的な治療を選び、投薬と化学療法で髪の毛は抜け落ちるが、あと数年の命を繋ぐか。

紗季はその五十パーセントという確率に賭けることが怖かった。

幼い頃から注射さえ怖がっていた彼女にとって、冷たい手術台の上で生死を分ける選択をすることは想像もできないほど怖かった。

しかし手術をしなければ、脳の腫瘍は大きくなり、苦しみながら死んでいくという残酷な現実が待っている。

紗季は目を閉じ、隼人のことを考えた。

彼女は隼人と結婚してもう七年になる。彼女は彼を愛していて、まだ長い間一緒に生活したいと思っている。

そして何より、二人は頭がよく、優秀な息子――陽向を一緒に育てている。

人生で最も大切な二人のことを考えると、勇気が湧いてきた。

彼女は立ち上がり、医師の診察室のドアを開けた。

「先生、決心しました。開頭手術の予約をお願いします」

医師は厳かな表情で言った。

「五十パーセントの確率です。怖くないのですか?」

紗季は微笑んだ。「怖くありません。夫と子供が私の側にいてくれると信じています。二人がいれば、何も怖くありません」

医師はゆっくり頷いた。

「分かりました。一ヶ月後の手術を予約しておきます」

紗季は病院を出て、急いで帰宅した。夫と子供の慰めと支えが欲しかった。

家政婦は隼人が会社に行ったと告げた。

紗季は急いで黒川グループへ向かい、社長室の前まで来た。

中に入る前に、男性の声が聞こえてきた。

「隼人、紗季にお前が美琴を秘書にしたことを知られたら、怒るんじゃないか?」

紗季は凍りつき、ドアの隙間から隼人の親友――青山翔太(あおやま しょうた)の姿をはっきりと見た。

美琴?

美琴!

この名前は彼女にとってあまりにも馴染みがあった。隼人が十年もの間、心の奥底に秘めていた初恋の人だった。

机に向かって座る隼人は目を伏せ、袖をまくり上げた。黒いシャツの襟元は少し開いていて、どこか冷たい既婚者の雰囲気を醸し出していた。

彼はいらだって言った。

「会社のことに口を出すな」

翔太は首をすくめ、苦い顔をした。

「まあね、俺はこの何年もお前の面子を立てて、紗季のことを奥さんって呼んできたけど、周りの人はみんな、お前たちが偽装結婚だって知ってるよ。それに婚姻届は俺が偽造したんだ。ハハハハ!」

これを聞いた紗季は、顔が真っ白になり、その場で凍りついた。

彼女は......何を聞いたのだろう?

隼人との結婚は......偽装だったの?

隼人はオフィスのドアに背を向けて座り、ドアの外に人が立っていることに全く気付いていなかった。

翔太は好奇心に駆られて尋ねた。

「隼人、なんで黙ってるの?今美琴が戻ってきたんだから、早く紗季と別れればいいじゃん?当時紗季がしつこく迫って、お前が酔っ払ってた時に誘惑して妊娠したから、子供の戸籍のために仕方なく偽装結婚したんだろ。その結果、美琴が傷ついて出て行って、今やっと戻ってきたわけだし」

紗季は息を飲んだ。

激しい頭痛が襲ってきて、紗季は口を押さえ、必死に吐き気をこらえた。

あの夜、バーに翔太も確かにいたはずなのに!

自分は隼人にお酒を勧めてなどいなかったのに、隼人はビジネスライバルに薬を盛られていた。翔太はそれを分かっていたはずだ。

自ら「解毒剤」になろうとして、隼人とホテルへ行ったのだ。

なぜすべての責任を自分一人に押し付けるのか?

翔太は軽く笑い、からかうような口調で言った。

「お前はいつ美琴と結婚するつもりだ?当時彼女は重い心臓病にかかって、お前の足手纏いになるのを恐れて去った。紗季にその隙を突かれたんだろう?美琴はもともとお前の妻になるはずだったのに!」

隼人は鋭い視線で翔太を見つめた。

その目は氷のように冷たく、警告が伝わってくる。

「俺と紗季には陽向がいるんだ......」

紗季は全身を激しく震わせ、立っているのがやっとだった。

彼女は彼らの会話に吐き気を催した。聞き続けられなくなり、そのままトイレに駆け込んだ。

そのため隼人が言いかけていた言葉を聞き逃してしまった。

紗季は洗面所で激しく嘔吐した。

残酷な真実に吐き気を催したのか、脳腫瘍による生理反応なのか分からなかった。

女性社員が入ってきて驚き、急いでティッシュを差し出した。

紗季は目を赤くしてティッシュを受け取り、泣くよりも醜い笑顔を作って言った。

「ありがとうございます......隼人には私が来たことを言わないでください」

彼女は振り返り、よろめく足取りで会社を出て、まるで生ける屍のように街をさまよった。頭の中では、隼人との初めての出会いが思い返されていた。

7年前、彼女は海外でも有名なデザイナーで、兄――隆之のジュエリー会社で重要なポジションを担っていた。その頃、隼人とは何の接点もなかった。

ある出張の際、紗季がホテルを出たところで突然スカートが裂けてしまったのだ。

彼女が露出してしまいそうになり、ひどく恥ずかしく慌てていた時、隼人が高級車から降りてきて、彼女の前に歩み寄り、スーツの上着を差し出した。

「腰に巻いてください」

適切な援助が、見知らぬ環境での彼女の窮地と不安を一瞬で解消した。

彼女は顔を上げると、かっこいい顔に一目惚れした。

それ以来紗季は彼のことが忘れられず、隆之を通じてコネを作り、あらゆる手段を尽くして隼人との仕事上の接点を作り、積極的に追いかけた。

隼人の心の中に忘れられない初恋相手がいることを知りながらも、彼女は決して諦めなかった。

その後、酒の席で偶然会ったことがきっかけとなって二人は親しくなった。紗季が妊娠したことで、自然な流れで結婚することになったのだ。

紗季は新婚初夜のことを覚えていた。彼女は隼人に尋ねた。

「私は責任を取れとは言わなかったのに、なぜ私と結婚してくれたの?」

いつも冷淡な隼人が、初めてあんなに真剣に彼女を見つめ、ゆっくりと答えた。

「お前に、そして俺たちの子供に、家族を与えたいんだ」

この一言のために、紗季はこの結婚に全てを捧げた。彼女は隆之の強い反対を押し切って自身のキャリアを捨て、国内に留まり、妻として母として全力を尽くした。

しかし今、彼女が全てを捧げた結婚は最初から最後まで偽りだったのだ!

隼人は最初から彼女を本当の妻とは見ていなかった!この7年間、彼の心には別の女性がいて、彼女とは夫婦のふりをしていただけだった!

紗季の心はまるで血を流すように痛んだ。最初から最後まで完全な笑い物だったことを痛感した。

彼女は決心した。

一ヶ月後、もし手術が成功して生き延びたら陽向を連れて出て行こう。

隼人は陽向のことを遠慮する必要はない。好きな人と結婚すればいい!

子供のことを考えると、紗季に少し力が戻ってきたような気がした。

彼女は家に駆け戻り、階段の入り口まで来たところで、陽向が執事――森下玲(もりした れい)と話しているのが聞こえた。

「パパとママの婚姻届が授与されてないって、ママが知ったらどうなると思う?」

陽向の幼い声が聞こえてきた。

紗季は目を見開き、その場に立ち尽くした。

玲は優しく笑って答えた。

「仕方がないですよ、坊ちゃま。ご主人様は奥様のことをお好きではないですからね、それはご存知でしょう」

陽向は子供らしく鼻を鳴らした。

「実は僕もママのこと、あんまり好きじゃないんだ。僕は美琴さんの方が好き!すっごく優しいんだよ。ママが僕をパパの会社に連れて行くたびに、美琴さんはいっぱいおいしいものとか、面白いものをくれるんだ。ママみたいに、お菓子を食べ過ぎちゃダメだとか、勉強しなさいとか言わないし。うるさくないんだよ!美琴さんがパパと結婚できたらいいのにな!」

紗季は掌を強く握りしめたが、気を失いそうになった。

育てた実の子供までもが、隼人と同じように、彼女にこれほど冷たく無情だとは予想していなかった。

紗季は過去の「母子の愛」「夫婦の睦まじさ」という温かな情景を思い出したが、今となってはそれが全て夢だったと感じた。

これは甘美に見えて、実は恐ろしい悪夢だった。

当時、隆之が結婚のことに強く反対したのは、彼女が苦労することを心配してのことだった。彼女は隆之の言葉に耳を傾けるべきだったのだ。

もし隆之が隼人のしたことと陽向の態度を知ったら、きっと怒り狂って刃物を持って殺しに来るだろう。

紗季は胸の痛みで目を瞬かせ、黙って階段を降りた。

彼女は夫と子供のために死を恐れずに、手術台に横たわることを決意したが、今ではその支えとなっていた希望も完全に粉々に砕けてしまった。

彼女はリビングに来て、電話をかけた。

「お兄ちゃん、隼人と離婚したい。家に帰ってもいいかな?」
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
35 Chapters
บทที่1
เสียงบีทหนัก ๆ ดังกระหึ่มดังเข้าโซนประสาทหูทันทีเมื่อ'โรสริน'ก้าวขาเข้ามาในคลับชื่อดังแห่งหนึ่งใจกลางเมืองกรุงศรีวิไลซึ่งเต็มไปด้วยนักท่องเที่ยวในยามราตรีในค่ำคืนนี้ใบหน้าเรียวสวยจับใจชายหันมองเพื่อหาเป้าหมาย ดวงตากลมโตหรี่มองหาผ่านแสงไฟสลัวที่ทำให้เธอรู้สึกมัวตา ก่อนเรียวขายาวจะก้าวเดินไปยังทิศทางเมื่อเห็นเป้าหมายกำลังยืนโบกมือให้กับเธออยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลมุมปากสวยกระตุกยิ้มทักทาย เมื่อมีผู้ชายรอยกายส่งยิ้มทักทายหมายจะเข้ามาทำความรู้จักเธอในค่ำคืนนี้ระหว่างที่ตนเองนั้นกำลังก้าวขาเดินเข้าไปหาเพื่อนสนิทที่อยู่ไม่ไกลเธอแค่โปรยเสน่ยิ้มหวานทักทาย คงไม่ใช่เรื่องผิดอะไรใช่ไหม ร่างสูงโปร่งมีสัดส่วนลงตัวเดินตรงไปและไม่วายที่จะส่งยิ้มทักทายผู้คนที่ให้ความสนใจแก่เธออย่างเป็นมิตร"โรส ทางนี้"เสียงตะโกนแข่งกับเสียงเพลงของปัทมาหรือว่าลูกปัดดังขึ้น ดวงตากลมโตปกปิดความดีใจเอาไว้ไม่มิดยามเมื่อเห็นเพื่อนสนิทกำลังเดินตรงมาทางนี้ ร่างสวยของเจ้าแม่แฟชั่นเจ้าของร้านเสื้อผ้ากำลังโบกมือส่งสัญญาณให้เพื่อนสนิทเดินมาหาด้วยใบหน้าเบิกบานความดีใจเปี่ยมล้นอยู่ในอก เมื่อเห็นร่างสวยในชุดกางเกงยีนขายาว ด้านบนสวมทับด
Read more
บทที่2
ร่างสวยของโรสรินนั่งลงบนโซฟาอีกครั้งโดยมีสายตาเป็นห่วงของปัทมาคอยลอบมองมาก่อนเธอจะหันหน้าไปกระซิบคุยกับแฟนหนุ่ม"ทำไมเพื่อนพี่ต้องพายายบ้านั่นมาด้วย""พี่จะไปรู้เหรอ อย่าคิดมากเลยน่า มันอาจจะไม่มีอะไรก็ได้"ธีระยังคงมองโลกในแง่ดี แตกต่างจากปัทมาที่ชักสีหน้าใส่คู่หมั้นหนุ่มด้วยความรู้สึกขุ่นเคืองภายในใจ"ฮัลโหล รอพวกพี่สองคนนานไหมครับน้องลูกปัดคนสวย"เสียงตะโกนแข่งกับเสียงเพลงดังนำทัพมาก่อนร่างสูงใหญ่ของคาสโนวาทั้งสองจะปรากฏกายขึ้นอยู่ตรงหน้าของบุคคลทั้งสาม"พี่ณดล พี่อคิน สวัสดีค่ะ"ปัทมายิ้มออกมาทักทายชายหนุ่มรูปหล่อพ่อรวยทั้งสองที่พึ่งจะมาใหม่ซึ่งทั้งคู่ยังไม่ได้สังเกตดูเห็นว่ามีร่างสวยของใครบางคนกำลังนั่งจิบไวน์อย่างสบายใจอยู่ในขณะนี้"แฮปปี้เบิร์ธเดย์นะครับ น้องลูกปัด นี่ครับของขวัญวันเกิดจากพี่ณดลสุดหล่อ""ขอบคุณค่ะ""แล้วนี่ ของขวัญจากพี่อคินคนรวย มีความสุขมาก ๆ นะครับน้องลูกปัดคนสวย"พลัวะ พลัวะ"โอ๊ย ไอ้เหี้ยธีระ"สองหนุ่มร้องตะโกนออกมาด้วยความเจ็บเมื่อโดนฝ่ามือหนัก ของพ่อจงอางหวงไข่ฟาดลงบนศีรษะเต็มกำลังอย่างหนักหน่วง"หยอดแฟนกูทุกวันเลยนะมึงสองคน""โถ่ กูสองคนแค่หยอกนิดหยอกหน่อยแ
Read more
บทที่3
แม้จะรู้สึกตกใจแต่ริมฝีปากของโรสรินก็ยังคงมีรอยยิ้มบาง ๆ ส่งไปให้ เธอรู้อยู่แล้วว่ายังไงก็ต้องพบเจอกับชายหนุ่มตรงหน้า ต่างจากภาคภูมิที่ไม่คิดว่าเขาจะได้พบเจอกับอดีตคนรักอย่างโรสรินอีกครั้งเช่นเดียวกับปานหรือปานชีวาซึ่งได้อยู่ในสภาวะตะลึงงันเมื่อเห็นอดีตแฟนสาวของแฟนหนุ่มยืนอยู่ตรงนี้"ระ...โรส""ยัยโรส ทำไมมาช้านักล่ะฉันดื่มไวน์ไปหลายแก้วแล้วนะ""ขอโทษทีนะ พอดีว่าห้องน้ำมีคนต่อคิวเยอะไปหน่อยก็เลยช้า"โรสรินฉีกยิ้มหวานก่อนหญิงสาวจะเดินไปนั่งลงบนโซฟาข้างเพื่อนสาวคนสนิทท่ามกลางสายตาของทุกคนภายในโต๊ะที่กำลังมองเธออย่างให้ความสนอกสนใจสีหน้าของภาคภูมิไม่ต่างอะไรราวกับถูกผีหลอก เมื่อได้เห็นร่างของอดีตแฟนสาวกำลังนั่งพูดคุยกับเพื่อนสนิทอยู่ตรงหน้าของเขาระยะห่างแค่เพียงยื่นแขนเอื้อม"ภาคคะ ภาค""คะ...ครับ"เสียงเรียกของแฟนสาวคนปัจจุบันทำให้ชายหนุ่มได้สติขึ้นมา ภาคภูมิละสายตาจากอดีตคนรักหันมามองหน้าแฟนสาวซึ่งกำลังนั่งหน้าบึ้งจ้องมองมาที่เขาด้วยความไม่พึงพอใจใช่ เขามองอดีตแฟนสาวอย่างโรสรินนานเกินไปหน่อย ไม่แปลกที่ปานชีวาแฟนสาวคนปัจจุบันของเขาจะเกิดอาการไม่พึงพอใจ"อย่าลืมนะคะ เรื่องของคุณกับผู้หญิ
Read more
บทที่4
happy birthday to youเสียงร้องเพลงประจำวันเกิดดังขึ้นในระหว่างที่เสียงเพลงภายในคลับเงียบลง เค้กก้อนใหญ่ในมือของคู่หมั้นหนุ่มทำเอาปัทมาน้ำตาไหลเพราะหลังจากที่เธอเป่าเค้กวันเกิดเสร็จนักธุรกิจหนุ่มไฟแรงอย่างธีระก็ได้ทำการคุกเข่าของหญิงสาวแต่งงานท่ามกลางความยินดีของนักท่องราตรีในค่ำคืนนี้"ฉันยินดีกับเธอด้วยนะลูกปัด""ฮึก ขอบคุณนะโรส ขอบคุณมาก ๆ "ว่าที่เจ้าสาวไม่อาจจะหยุดน้ำตาได้ จนเพื่อนรักต้องคอยยื่นมือไปซับน้ำตาให้ ใครจะไปคิดว่าวันนี้ธีระจะจัดการเซอร์ไพรส์ทำเอาปัทมาเพื่อนสาวของเธอร้องไห้น้ำตาไหลพรากด้วยความดีใจแบบนี้"นี่คือของขวัญจากฉันนะ"โรสรินล้วงหยิบกล่องของขวัญที่เตรียมมายื่นให้กับเพื่อนสาว และเมื่อปัทมายื่นมือไปรับและเปิดดูมัน เพื่อนสาวถึงกับต้องหลั่งน้ำตาออกมาอีกครั้ง"โรส""ชอบไหม ฉันสั่งทำให้เธอโดยเฉพาะเลยนะ""ยัยบ้า"โรสรินยิ้มออกมาอ้าแขนโอบกอดเพื่อนสาว สร้อยข้อมือรูปดาวสลักชื่อตัวย่อของทั้งคู่เอาไว้ ซึ่งเป็นสิ่งที่โรสรินตั้งใจทำให้ ถึงแม้ว่ามันจะไม่ได้มีราคามากมายแต่สำหรับปัทมาแล้วนี่คือสิ่งที่มีค่ามากที่สุดสำหรับมิตรภาพของเธอทั้งคู่"พี่ธีร์คะ ลูกปัดกับโรสขอออกไปเต้นนะคะ"
Read more
บทที่5
ใบหน้าสวยดูโฉบเฉี่ยวมีเสน่ห์อันเย้ายวนของโรสรินตกเป็นเป้าสายตา เธอมีเสน่ห์สามารถดึงดูดเพศตรงข้ามได้จนทำให้ใครบางคนที่ยืนแอบมองอยู่เริ่มรู้สึกไม่พอใจเมื่อมีสายตาของผู้ชายจ้องมองมายังเธอร่างสวยของหญิงสาวสวมรองเท้าส้นสูงก้าวขาเดินไปข้างหน้าอย่างมั่นคง ดวงตากลมโตมองเห็นป้ายห้องน้ำที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกล แต่ยังไม่ทันที่เธอจะได้ก้าวขาไปถึงก็มีแรงกระชากตรงข้อแขนทำให้ร่างสวยของเธอเซถลาไปตามแรงดึงพรึ่บ"อื้อ""อย่าเสียงดังสิครับ มีคนเดินตามคุณมา"เสียงอ่อนทุ้มฟังดูนุ่มนวลดังขึ้นในขณะที่ฝ่ามือใหญ่ของผู้ชายตรงหน้ากดปิดริมฝีปากของเธอไม่ให้เปล่งเสียงออกมา ดวงตากลมโตของโรสรินเงยจ้องมองเจ้าของน้ำเสียงนั้น พลันทำให้เธอใจเต้นสั่นขึ้นมาเพราะผู้ชายที่ยืนอยู่ตรงหน้า คือเขาคนนั้นเจ้าของสายตาที่จ้องมองเธออยู่ตลอดเวลาตั้งแต่ที่เธอเดินทางมาถึงคลับแห่งนี้'หายไปไหนแล้ววะ'เสียงเข้มซึ่งดังแว่วมาทำให้โรสรินชะงัก เธอหันไปมองยังต้นตอของเสียงก็เห็นร่างสูงใหญ่ของอดีตคนรักอย่างอภาคภูมิซึ่งกำลังยืนหัวเสียอยู่ไม่ไกลราวกับว่าเขามองหาอะไรบางสิ่งบางอย่างไม่เจอตึก ตึก ตึกเสียงฝีเท้าหนัก ๆ ของอดีตชายคนรักเดินออกไปทำให้โร
Read more
บทที่6
ภัคพงศ์พาร่างสวยของโรสรินเดินมายังลานจอดรถ ดวงตากลมโตของเธอหรี่มองเมื่อเห็นชายหนุ่มพาเธอเดินไปยังรถคันหรูซึ่งมีชายชุดดำยืนรายล้อมอยู่ไม่ไกล แต่หญิงสาวไม่ได้เปิดปากถามอะไรออกไป โรสรินข้าวขาเดินเคียงข้างกายของชายหนุ่มขึ้นรถคันหรูโดยมีชายชุดดำคอยเปิดประตูให้เมื่อเห็นเจ้านายเดินเข้ามาปึก"ไปคอนโด""ครับนาย"เสียงสตาร์ทเครื่องยนต์ดังขึ้นภายในวินาทีต่อมา โรสรินหันหน้ามายิ้มหวานให้กับชายหนุ่มข้างกาย ฝ่ามือใหญ่ของเขาคอยโอบเอวของเธอไม่ห่างตั้งแต่ก้าวขาเดินออกมาจากไนต์คลับ"หนาวหรือเปล่าครับ""ไม่ค่ะ อากาศกำลังดี"เธอยิ้มตาหวานเยิ้มเอนกายพิงเบาะหนังสุดหรู การแสดงท่าทางของเธออยู่ในสายตาของภัคพงศ์ทั้งหมดผู้หญิงคนนี้แตกต่างจากผู้หญิงคนอื่น ๆ เธอไม่พยายามออดอ้อนออเซาะหรือทำให้เขารู้สึกรำคาญ แต่เธอเป็นผู้หญิงที่รู้จักการเอาใจรู้ว่าสิ่งไหนควรหรือไม่ควรทำ"คุณชื่ออะไรเหรอครับ""ปกติแล้วคุณมักจะถามชื่อของผู้หญิงทุกคนเลยหรือคะ"เธอเอียงหน้าหันมาถาม"เปล่าหรอกครับ ผมถามเฉพาะกับคนที่ผมสนใจจริง ๆ "ภัคพงศ์มองหน้าของเธออย่างไม่ละสายตา เขารู้สึกถูกชะตากับผู้หญิงตรงหน้าจนอยากได้เธอมาเคียงข้างกาย"ฉันชื่อ โรสริน
Read more
บทที่7
สีหน้าในตอนนี้ของเธอมันช่างเย้ายวนมากจนเขาก้าวข้ามผ่านข้อห้ามที่เคยตั้งเอาไว้ว่าจะไม่ใช้ปลายลิ้นตรงร่องสวยให้กับใครแต่กับเธอคนนี้คือข้อยกเว้นแผล็บเล็บสวยทั้งห้าวางบนศีรษะก่อนออกแรงดึงเส้นผมของชายหนุ่มทันทีเมื่อส่วนอ่อนโยนได้สัมผัสกับปลายลิ้นของเขา 'เร่าร้อน'คำนี้ลอยวนไปมาในหัวสมองของโรสริน ปลายลิ้นสากของชายหนุ่มทำงานได้อย่างดีเยี่ยมจนเธอรู้สึกเกร็งไปทั่วทั้งร่าง มือเล็กของเธอลูบเส้นผมนุ่มละมุนของเขา อุณหภูมิในร่างของเธอร้อนผ่าว เรียวขาทั้งสองอ้าออกกว้างมากกว่าเก่าอย่างอัตโนมัติ"อืม ที่รัก""คุณหวาน"เนื้ออ่อนนุ่มแลดูเย้ายวนชวนให้เขาไม่อาจหักห้ามใจไหว โน้มใบหน้าต่ำลงไปฉกชิมมันอีกครั้งอย่างหิวกระหาย"อ๊าส์"ริมฝีปากสั่นระริกเปล่งเสียงครวญครางออกมา เธอสัมผัสได้ว่ากำลังมีบางสิ่งแปลกปลอบสอดแทรกเข้ามาด้านใน"อืม แน่น"เขาเอ่ยชมทันทีเมื่อสอดปลายนิ้วเข้าไปในโพรงอ่อนนุ่มของเธอแล้วพบว่ามันแคบเสียจนยากที่จะขยับได้"ค่อย ๆ นะคะ ระวังมันจะกัด""ไม่เป็นอะไรครับ ผมรับมือได้""อ๊ะ อ๊าส์"เธอหอบหายใจถี่กระชั้น ร้องครางออกมาอย่างสุดกลั้นเมื่อชายหนุ่มนั้นเริ่มขยับปลายนิ้วเข้าออกในช่องทางรักของเธอตามจั
Read more
บทที่8
อ้อมกอดอันแสนอบอุ่นจากทางด้านหลังคือสิ่งแรกที่โรสรินลืมตาตื่นขึ้นมา เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตอนนี้กี่โมงแล้วเพราะกว่าภัคพงศ์จะยอมปล่อยให้เธอนอนแสงสว่างของเช้าวันใหม่ก็ได้โผล่ขึ้นมาแทนที่แสงนีออนในยามค่ำคืนรอยยิ้มสวยปรากฏขึ้นบนใบหน้า เปลือกตาปิดลงก่อนที่มันจะเปิดขึ้นอีกครั้งเพื่อมองหน้าของชายหนุ่มซึ่งกำลังนอนหลับสนิทอยู่ข้างกายของเธอ"อึก"เสียงกลืนน้ำลายลงคอด้วยความยากลำบากดังขึ้นทันทีเมื่อเธอออกแรงขยับตัว แม้จะออกแรงอย่างแผ่วเบาแต่ความรวดร้าวยังคงเล่นงานห่างหายไปนานไม่แปลกที่จะระบมราวกับถูกเปิดความบริสุทธิ์แบบนี้ดวงตากลมโตหรี่มองคนที่ยังคงนอนหลับสนิท ก่อนเธอจะดันกายลุกขึ้นคว้าผ้าเช็ดตัวผืนสีขาวขึ้นมาพันร่างกายเอาไว้ โรสรินถอนหายใจเมื่อเห็นเศษซากถุงยางอนามัยที่ถูกใช้แล้วซ่าสายน้ำเย็นเฉียบจากฝักบัวช่วยทำให้เธอรู้สึกผ่อนคลาย ร่างกายเริ่มกลับมามีเรี่ยวแรง แสงแดดที่แรงกล้าเล็ดลอดผ่านช่องกระจกเข้ามาไม่ต้องบอกก็รู้ว่าวันเวลาของวันนี้ล่วงเลยไปนานมากโขและมันก็มากพอที่จะทำให้เธอก้าวขาออกไปจากห้องนี้"อ้าว ตื่นแล้วเหรอคะ"แต่ทว่าทันทีเมื่อเธอก้าวขาออกมาจากประตูห้องน้ำก็เห็นว่าร่างของภัคพงศ์ได้ตื่
Read more
บทที่9
'ขอบคุณสำหรับค่ำคืนอันแสนพิเศษนะคะ ถ้ามีโอกาสหวังว่าเราสองคนจะได้พบกันใหม่'โรสรินเพล้ง เพล้ง เพล้งแจกันและข้าวของราคาแพงแตกกระจายเกลื่อนกลาดเต็มพื้นจนลูกน้องต้องรีบถอยหนีด้วยความหวาดกลัว อารมณ์ขุ่นมัวของเจ้านายลอยขึ้นสู้เหนือชั้นบรรยากาศจนไม่มีลูกน้องคนไหนกล้าเหยียบเท้าเข้าไปใกล้ "ใครสั่งให้พวกมึงปล่อยเธอไป"เสียงเข้มเอ่ยถาม ดวงตาคมกริบจ้องหน้าลูกน้องทั้งสามอย่างคาดโทษ"กูถาม ว่าไอ้ตัวไหนเป็นคนปล่อยให้ผู้หญิงของกูเดินออกไป"ไม่มีแม้แต่เสียงตอบรับจากลูกน้องทั้งสาม ยิ่งทำให้ภัคพงศ์เดือดดาลเข้าไปใหญ่แกร๊กเสียงประตูที่ถูกเปิดออกอย่างช้า ๆ ดึงดูดสายตาของชายหนุ่มให้หันไป ความดีใจในตอนแรกหายไปในพริบตาเมื่อเขาคิดว่าเป็นหญิงสาวเดินกลับมาแต่มันไม่ใช่"ผมเป็นคนไปส่งคุณโรสรินเองครับนาย"ดนัย มือขวาของชายหนุ่มก้มหน้ารับชะตากรรมที่ไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้"ใครเป็นคนสั่งให้มึงทำ""นายเป็นคนบอกผมตั้งแต่แรกไม่ใช่เหรอครับ ถ้าหากเสร็จธุระแล้วพวกเธอก็ไม่มีความจำเป็นต้องอยู่"คำตอบจากปากของลูกน้องคนสนิททำเอามาเฟียหนุ่มชะงักไปลมหายใจหนัก ๆ ถูกพ่นออกมาจากโพรงจมูก ร่างสูงใหญ่ในชุดคลุมอาบน้ำสีขาวสะอาดตานั่งลง
Read more
บทที่10
โรสรินหลับมาตลอดทางด้วยความเหนื่อยล้า กว่าจะมาถึงที่พักก็ถึงเวลาพระอาทิตย์ตกดิน สายลมหนาวพัดหอบกลิ่นอายของน้ำทะเลเข้าหาชายฝั่งทันทีเมื่อทั้งหมดก้าวขาลงมาจากรถตู้ซึ่งจอดอยู่ตรงหน้าบริเวณโรงแรมขนาดห้าดาวขนาดใหญ่ ห้องพักของทุกคนถูกสั่งจองเอาไว้ คู่ของธีระและปัทมาจองห้องสวีตไว้ไม่ต่างจากคู่ของภาคภูมิและปานชีวา"กูคงต้องนอนกับมันสองคนสินะ"อคินพูดขึ้นมาหลังจากได้รับคีย์การ์ดพลางหันไปมองหน้าณดลซึ่งยืนอยู่ข้างกาย"หรือมึงจะเปิดห้องแยกก็ได้นะ เผื่อว่าจะได้เอาเด็กมานอนด้วย"ธีระว่าขึ้นมาอย่างรู้นิสัยของเพื่อนสนิทดี"ถ้าอย่างนั้นคีย์การ์ดใบนี้กูเอา มึงไปเปิดห้องใหม่เลยไอ้ดล"ว่าแล้วก็จับคีย์การ์ดยัดใส่กระเป๋าทำเอาณดลหน้าเหวอ"เออ กูไปเปิดเองอีกห้องก็ได้วะ"เมื่อทำอะไรไม่ได้ณดลก็ต้องจำใจไปเปิดห้องเพิ่ม ซึ่งนั่นมันก็ไม่ใช่ปัญหาเพราะว่าเขาเองก็ไม่คิดจะพักรวมห้องเดียวกับเพื่อนอยู่แล้ว"ในเมื่อทุกคนได้คีย์การ์ดครบกันแล้วก็แยกย้ายกันได้เลยนะคะ โรส แกพักคนเดียวได้ใช่ไหม""ได้สิ ไม่มีปัญหาอะไรอยู่แล้ว""ถ้าอย่างนั้นเราขึ้นห้องกันเถอะค่ะภาค ปานอยากพักจะแย่แล้ว"คนหวงแฟนหนังรีบดึงแขนชายหนุ่มให้เดินออกจากกลุ
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status