LOGIN1 สัปดาห์ถัดมาเป็นวันที่มะนาวต้องเข้าประชุมเชียร์กับบรรดารุ่นพี่ปี 4 ด้วยกันเพื่อหารือเรื่องการรับน้อง เธอเรียนการบัญชีพร้อมกันกับเพื่อนสนิทอย่างเวนิสกับวิวาห์ เวนิสรุ่นเดียวกันกับเธอแต่วิวาห์เป็นรุ่นน้อง 1ปี วิวาห์เธอจึงเรียนเร็วขึ้นเพื่อให้ได้มาเรียนพร้อมกันกับพวกเธออย่างตอนนี้
" ยัยมะนาวเปรี้ยวแกอยู่ไหนแล้วเนี่ยเข้าประชุมเชียร์ 4 ปีแกไม่เคยมาทันเลยสักปี " เวนิสบ่นออกไปพร้อมกับพิมพ์ข้อความส่งไปหามะนาวที่เช้านี้เธอตั้งนาฬิกาปลุกแล้วนะมันปลุกแหละแต่เธอกดปิดเผลออีกทีตอนนี้ใกล้จะ 9 โมงแล้ว สายแหละฮ่าๆ ให้ตายเถอะไม่เคยทันเลยสักปีตั้งแต่ปี 1 ยันปีสุดท้ายจนจะเรียนจบอยู่แล้ว " ขอโทษได้ไหมล่ะ เพื่อนกราบแบบเบญจางคประดิษฐ์งามๆ ก็นาฬิกาปลุกน่ะสิมันไม่รักดีมันไม่ปลุกฉัน " มะนาวแก้ตัวออกไปแต่เพื่อนสนิทอย่างเวนิสกับวิวาห์น่ะหรือจะเชื่อ " เอาความจริงค่ะอย่ามาเม็ดเนาะ " วิวาห์รีบถามทันทีถ้าเชื่อยัยมะนาวฝนตกหน้าแล้งแน่ " เออ ก็เมื่อคืนนอนดึก " มะนาวบอกออกไปแค่นั้นเธอจะบอกได้อย่างไรว่าเมื่อคืนเธอเมากล้ามท้องแน่นๆ ของแอคเค่อที่เธอรู้จักเป็นอย่างดีแต่เพิ่งได้คุยกับเขาไปไม่กี่วันนี่เอง ก็รูปที่เขาส่งมามันซีเคร็ดสมชื่อเธอก็เพ่งมองทั้งคืนมันไปเลยสิทั้งที่รู้ว่าวันนี้มีนัดสำคัญ การเรียนก็สำคัญนะแต่ผู้ชายล่ำๆ สำคัญกว่า " แกนี่นะติดผู้ชายในซีรีย์หรือไง " วิวาห์ส่งข้อความเข้าไปในแชทกลุ่มอีกครั้งแล้วก็ได้รับสติ๊กเกอร์ขำกลับมาจากมะนาว ใครว่าเธอติดผู้ชายในซีรีย์กันล่ะแต่ก็นั่นแหละบอกไม่ได้ว่าติดแอคเค่อกล้ามปูแถมยังนัดเจอเป็นเรื่องเป็นราวอีกด้วยไม่อย่างนั้นได้โดนเพื่อนสนิททั้งสองคนนี้เขกกบาลแยกแน่ " ขำ ขำ อย่ามาขำกลบเกลื่อนนะรีบเลย ถึงจะเป็นรุ่นพี่ปี 4 แล้วก็ตามมาสายก็โดนทำโทษนะจ๊ะ " มะนาวรู้ดีว่าเธอจะต้องโดนทำโทษแน่ๆ เพราะ 3 ปีที่ผ่านมาเธอเป็นที่รู้จักก็เพราะโดนทำโทษนี่แหละ " ก็ถือซะว่าสร้างตำนานไปก็แล้วกัน โดนทำโทษแค่ 4 ครั้งเองจิ๊บๆ " มะนาวพิมพ์เข้าไปในแชทกลุ่มแล้วเวนิสก็รีบตอบกลับทันที " มันก็ต้อง 4 ครั้งอยู่แล้วเพราะมีการทำโทษแค่ปีละครั้งแกเล่นเหมาหมดทุกปีเลยจ่ะ เร็วๆ เลยยืนรออยู่เนี่ย " " เข้าไปก่อนเลยไม่ต้องรอเดี๋ยวโดนทำโทษนะ " มะนาวเกรงใจทุกครั้งเวนิสและวิวาห์ถึงแม้ว่าจะบ่นแต่ก็ไม่เคยปล่อยให้เธอทำโทษคนเดียวเลยสักครั้ง ทั้งสามสาวจะโดนด้วยกันทุกปีมันช่างเป็นภาพจำฉายซ้ำเสียเหลือเกิน " เหอะๆ ก็โดนทุกปีอยู่แล้วโดนมันอีกสักปีจะเป็นไรไป " วิวาห์พิมพ์ตอบกลับไปแล้วไม่ถึง 20 นาทีมะนาวก็มาถึงสถานที่ที่ใช้ประชุมเชียร์แล้ว " ขอโทษทีแกสายไปนิดเดียวเองเนอะ " นิดมาก 20 นาทีเองค่ะคุณมะนาวขา เวนิสกับวิวาห์ถึงกับยิ้มแห้งเมื่อเพื่อนบอกนิดเดียว " นิดมากค่ะสาวอีกนิดเดียวเขาจะเลิกประชุมแล้วค่ะ " คราวนี้เป็นมะนาวที่ยิ้มแห้งออกมาบ้าง แต่เธอก็รู้วิธีง้อสองคนนี้เป็นอย่างดี " เอาน่า คืนนี้พาไปตื๊ด ตื๊ด ตื๊ด " มะนาวรีบเสนอทันทีแล้วเวนิสกับวิวาห์ก็ตาโตด้วยความพอใจ " จริงป๊ะ แต่วันนี้ไม่ว่างอ่ะดิพี่ชายเพิ่งกลับจากต่างประเทศพ่อก็เลยส่งบอดี้การ์ดมารอรับแล้วนั่นไง " เวนิสรีบชี้ไปที่บอดี้การ์ดของตัวเองที่ผู้เป็นพ่อให้มารอรับเพราะคืนนี้ที่บ้านของเธอมีงานเลี้ยงต้อนรับการกลับมาของพี่แวมไพร์ หลังจากที่ไม่ได้กลับเลยตั้งแต่ไปเรียนไฮสคูลที่นั่นส่วนแฝดน้องอย่างพี่ไวต้ายังเรียนหมอไม่จบเลยไม่ได้มาด้วยกัน " อ๋อพี่ชายที่แกพูดถึงบ่อยๆ ใช่ไหมชื่ออะไรนะ " มะนาวถามออกไปทันทีเธอรู้จักแค่ว่าเวนิสกับวิวาห์มีพี่ชายแต่ไม่เคยเห็นหน้าตาเลยสักครั้งเพราะอยู่ต่างประเทศตลอด เธอเองก็เพิ่งรู้จักสองสาวตอนเรียนมัธยมปลายมาด้วยกัน " พี่แวมไพร์ " วิวาห์ตอบออกไปแต่ก็ได้รับคำถามชวนทะลึ่งจากมะนาวกลับมา " เป็นแวมไพร์แล้วดูดเลือดเก่งป่ะ " เมื่อเธอพูดหยอกล้อออกไปแบบนั้นคนหวงพี่ชายหนักมากอย่างเวนิสกับวิวาห์จึงหยิกแขนมะนาวคนละข้างอย่างแรง " นี่แหนะ ให้มันน้อยๆ หน่อยนั่นพี่ชายฉันนะ " " โอ๊ย! เจ็บนะ จะหวงพี่ชายอะไรขนาดนั้น " มะนาวลูบแขนปอยๆ ตอนนี้แขนเธอเขียวช้ำไปหมดแล้ว " หวงสิไม่หวงได้ไงพี่ชายฉันน่ะหล่อนะบอกเลย อีกอย่างมีสาวๆ มาติดพันเยอะมากด้วย อย่างคืนนี้ก็มีบรรดาลูกของเพื่อนคุณพ่อคุณแม่มากันเยอะเลยแต่ฉันกับวิวาห์จะจัดการให้หมดคอยดู " เวนิสพูดออกไปอย่างหมายมั่นเธอห่วงพี่ชายเพราะกลัวว่าจะคว้าเอาผู้หญิงไม่ดีมาเป็นพี่สะใภ้ พวกเธอแค่จะสแกนให้ก่อนเท่านั้นเอง " โห พี่ชายพวกแกมีแววขึ้นคานนะเนี่ย ต่อให้หล่อลากไส้ เอ้ย! ลากดินขนาดไหนเจอพวกแกสองคนเข้าไปเผ่นแน๊บกันเป็นแถบแน่ " มะนาวพูดออกมาพร้อมกับทำท่าทางขนลุก มีเธอคนหนึ่งแหละที่ไม่เล่นแบบนี้ด้วยเด็ดขาดยัยเวนิสกับวิวาห์น่ะน่ากลัวที่สุดสำหรับเธอแล้ว " แน่นอน " วิวาห์ยังตอกย้ำกับคำพูดของมะนาวออกไป จริงๆ เธอเองก็ไม่ได้ห่วงขนาดนั้นหรอกเพียงแต่ว่าผู้หญิงที่เข้ามาหาพี่ชายแต่ละคนไม่ผ่านเลยสักคนเธอรู้มาจากคุณพ่อที่เอารูปมาให้ดูและสืบประวัติมาแล้วทั้งหมด " ว่าแต่คืนนี้แกจะไปที่บ้านกับพวกเราป๊ะ " เวนิสถามเพราะคุณพ่ออนุญาตให้ชวนเพื่อนไปได้และพวกเธอก็มีเพื่อนสนิทแค่คนเดียวคือมะนาว นอกนั้นจะเรียกว่าเพื่อนในวงสังคมก็ไม่แปลกนัก " ไม่ว่างอ่ะแก คุณยายชวนไปกินข้าวที่บ้านมันเป็นสุดสัปดาห์พอดีคุณแม่ก็เลยกำชับว่าให้รีบกลับบ้านเร็วหน่อย " มะนาวที่อยากไปเห็นพี่ชายของเพื่อนสนิทเหมือนกันแต่ทว่าเธอไม่ว่างเลย จะปฏิเสธคุณยายก็ไม่ได้เพราะคุณยายมีหลานแค่เธอกับพี่สาวคือพี่ส้มโอแค่สองคนเท่านั้น " เสียดายอ่ะ ฉันอยากให้แกได้เจอกับพี่ชายฉัน " วิวาห์บอกออกไปเพราะอยากฝากฝังให้มะนาวเป็นน้องสาวด้วยอีกคน " แกไม่หวงแล้วหรอ " มะนาวถามพร้อมกับทำท่าทางหยอกเย้า " ถ้าเป็นแกก็ไม่นะ " คำตอบนี้ทำเอามะนาวรู้สึกพิเศษแต่ก็นั่นแหละเธอไม่มีทางชอบพี่ชายเพื่อนได้หรอกพี่ชายเพื่อนก็เหมือนพี่ชายเรา " รีบเข้าประชุมกันได้แล้วเตรียมพร้อมหรือยังจ๊ะสาวๆ คราวนี้ได้ยืนกันขาแข็งแน่ " " เออจริง ฉันนี่เปลี้ยขารอละ " มะนาวตอบกลับวิวาห์ เวนิสรีบจูงมือทั้งสองสาวเข้าไปในห้องประชุมเชียร์เพราะทุกปีพวกเธอจะได้ยืนจนจบการประชุมเพราะโดนลงโทษปีนี้ก็คงเช่นกันในตอนนี้มะนาวได้แต่คิดในใจว่าถ้าผ่านคืนนี้ไปได้เธอก็กลายเป็นยอดคนแล้ว เอาจริงๆ เขาดิบเถื่อนมากรสรักที่แสนรุนแรงบวกกับบุคลิกของเขาที่ดูแรงไม่แพ้กันทำเอาเธอเจ็บจนจุก ขนาดท่อนเนื้อที่เสือกไสเข้ามาก็ตามชาติพันธุ์ของเขา มันใหญ่จนเธอคิดว่าเธอคงต้องตายแน่ๆ ที่ยังหายใจอยู่ตอนนี้ได้ก็คือฟลุ๊คจัดสุดๆ แล้ว " อื้อ....พอได้หรือยังไม่ไหวแล้วนะ " เพราะเขาทำรักกับเธอกินเวลาไปร่วมชั่วโมงแล้วยังไม่มีทีท่าว่าพละกำลังของเขามันจะลดลงเลยสักนิด นี่ขนาดเขาเพิ่งเกิดอุบัติเหตุมานะ " อีกนิดเดียว อื้ม.... " แวมไพร์ตอนนี้ไม่สนใจแม้กระทั่งบาดแผลที่หัวเข่าของตัวเองเขากดทับมันลงไปกับเตียงพร้อมกับกระแทกกระทั้นสะโพกสอบเข้าไปกับร่องที่ตอดเก่งของเธอไม่หยุด ไอ้เจ็บมันก็เจ็บอยู่หรอกแต่จะเจ็บจนอดกินเธอขาที่อยู่ตรงหน้าเขาคงทำไม่ได้ ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! " แวมไพร์.....อร๊าางงง..... " มะนาวส่งเสียงกรีดร้องออกมาในช่วงสุดท้ายที่เธอไม่อาจทนทานต่อแรงกระสันได้พร้อมกับปล่อยน้ำหวานออกมาเคลือบท่อนเนื้อของเขามากมาย เธอเพิ่งได้พบกับความรู้สึกที่เรียกว่าเสร็จสมเป็นครั้งแรก ความรู้สึกเหมือนตัวเบามา
คนตัวโตต้องชะงักค้างอีกครั้งเมื่อรู้สึกได้ว่าตัวเองได้ผ่านเยื่อบางๆ ที่เรียกว่าพรหมจรรย์เข้ามาแล้ว เขาหยุดการกระทำของตัวเองเอาไว้เพียงเท่านั้นไม่ยอมขยับเขยื้อนไปไหนพร้อมกับก้มมองจุดเชื่อมต่อที่ตอนนี้มีหยดเลือดจางๆ ไหลเคลือบท่อนเอ็นผ่านเครื่องป้องกันของเขาเอาไว้ ในขณะที่มะนาวหลังจากที่เธอกรีดร้องออกมาแล้วน้ำตาก็เริ่มไหลออกมาจากหางตาแบบกลั้นไม่อยู่ " เธอ! ยังไม่เคยหรอ " มะนาวส่ายหน้าปฏิเสธไปมา ถึงตอนนี้แล้วคงไม่มีอะไรต้องปิดบังอีก ความรู้สึกของเธอตอนนี้เหมือนกับว่าร่างกายกำลังจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ เธอทั้งเจ็บทั้งร้าวระบมไปทั่วสะโพกงอนงาม พลางคิดในใจว่านี่คือการฆ่าตัวตายชัดๆ ไหนใครที่รีวิวนักรีวิวหนาว่ามันจะมีความสุขจนเธอเองตัดสินใจอยากลิ้มลองครั้งแรกเพราะอยากรู้ว่าความรู้สึกของการเป็นผู้ใหญ่มันรู้สึกยังไง ตอนนี้เธอเข้าใจถ่องแท้แล้วว่ามันมีแต่เจ็บ เจ็บ และเจ็บ เจ็บเป็นบ้าเลย" ทำไมไม่บอก " แวมไพร์ที่ไม่ใช่ว่าจะไม่เคยเจอหญิงสาวพรหมจรรย์แต่ครั้งนี้ความรู้สึกมันแตกต่างออกไปเขารู้สึกอบอุ่นหัวใจเหลือเกินที่ได้เป็นคนแรกของเธอที่ดันตรงสเปคเขาอย่างมาก เขาก้มลงจูบซับที่พวงแก้มสีแดงระเร
มะนาวเธอดิ้นเร่าๆ ปานจะขาดใจเมื่อเขาตะโบมจูบเธอจนปากแทบเจ่อและเริ่มดิ้นเมื่อเขาไม่ปล่อยให้เธอได้หายใจเลย แวมไพร์เห็นว่าเธอกำลังจะขาดอากาศหายใจจึงละริมฝีปากออกมาแล้วหันมาใช้ลิ้นอุ่นๆ ของตัวเองละเลงอยู่บนปลายสุดของทรวงอกดูดด่ำกับยอดปทุมถันสีชมพูระเรื่ออย่างเอาแต่ใจ " อื้ม..... " เขาชิมความหวานจากเม็ดตุ่มไตทำเอาเจ้าของร่างสวยถึงกับครางกระเส่าจนแทบร้องขอชีวิต แวมไพร์ฟ่อนเฟ้นอกอวบอิ่มของเธอด้วยปากหยักไปมารสหวานของบัวตูมทำเอาเขาไม่อยากละไปไหนจนตอนนี้อกอวบของเธอมันแดงช้ำไปหมดทั้งสองข้าง มือหนาเร่งถอดกระโปรงยีนส์ตัวสั้นที่เธอใส่มาเมื่อรูดซิปที่อยู่ตรงข้างสะโพกของเธอออกได้แล้วจึงรีบถอดออกไปให้พ้นทางเผยให้เห็นแพนตี้สีแดงสดที่ขัดกับสีชุดที่เธอใส่มาเสียเหลือเกิน เขาเองแทบหายใจติดขัดเมื่อเห็นสีแพนตี้ที่ร้อนแรงขัดกับใบหน้าหวานๆ ของเธอแบบนี้" ตั้งใจจะใส่มายั่วกันโดยเฉพาะเลยสินะ " แวมไพร์ถามออกมาเมื่อตอนนี้ใบหน้าของเขาอยู่ตรงกลีบดอกไม้ที่ปิดสนิทแน่น เขาจับขาเล็กของเธอให้กางออกกว้างแล้วมองแพนตี้สีแดงสดที่เธอตั้งใจใส่มา มะนาวถึงตอนนี้เธอกลับไปเปลี่ยนทันไหม ช่างน่าอับอายเสียเหลือ
แวมไพร์ได้สติขึ้นมาเมื่อเธอพูดออกมาแบบนั้น เขาเองก็ไม่นึกว่าจะจับเธอมาบดจูบโดยที่ไม่รู้เนื้อรู้ตัวแบบนี้เหมือนกันจึงกระแอมแก้เก้อเบาๆ " ฮึ่ม.... " กฎหนอกฎ กฎที่แปลว่ามีไว้แหกสินะ ก่อนหน้านี้ตัวเขาเองเคร่งเรื่องนี้มากเพราะไม่ชอบให้ผู้หญิงคนไหนมายุ่งย่ามกับปากของเขา เขาเองไม่หอมและไม่จูบใครทั้งนั้นเต็มที่ก็แค่ใช้มือสัมผัสลูบไล้ให้เท่านั้นแต่ดูเขาทำกับเธอสิเธอยังนั่งไม่ถึง 5 นาทีด้วยซ้ำเขาก็แอบแหกกฎข้อแรกซึ่งเป็นกฎเหล็กของตัวเองเสียแล้ว " มันเผลอน่ะ " แวมไพร์พูดออกมานี่คือจูบแรกของเขาเลยนะทำไมเธอถึงได้นิ่งแบบนี้หรือว่าเขาทำเพียงแค่ริมฝีปากแตะกันแล้วมันดูห่วยเกินไป มะนาวเมื่อเขาบอกออกมาแบบนั้นกลับไม่ได้รู้สึกโกรธอย่างที่คิดเลยสักนิด จูบแรกของเธอเขาได้มันไปง่ายดายจริงๆ อีกอย่างเธอกลับชอบสัมผัสที่เขามอบให้เสียอย่างนั้นมันน่านักน่าเอาหัวตัวเองไปทุบกำแพงเสียให้เข็ดโทษฐานที่ไม่ยอมรักดี " คุณพกเครื่องป้องกันมาหรือเปล่า " เพราะมาถึงขนาดนี้แล้วเธอต้องได้ลิ้มลองรสชาติของการกินผู้ชายจึงเอ่ยถามเขาออกไปแม้ว่าจะเตรียมมาเองด้วยแต่ก็ยังอุตส่าห์ถามเขาก่อน รีบทำ รีบเสร็จ รีบรู้สึกแล้วเธ
บรรยากาศภายในลิฟท์ชวนอึดอัดจนบอกไม่ถูก มะนาวเธอยืนอยู่ข้างหน้าในขณะที่แวมไพร์ยืนอยู่ข้างหลังต่างคนต่างก้มหน้ามองมือถือโดยที่ทั้งสองคนสวมแมสเอาไว้แต่ภายใต้หน้ากากแวมไพร์มีความนิ่งเฉยในขณะที่มะนาวเบะปากไปแล้วนับครั้งไม่ถ้วนพลางด่าเขาในใจ คนอุตส่าห์หวังดีถามสารทุกข์สุขดิบแล้วดูเขาสิเหมือนรังเกียจเธอเสียอย่างนั้น เธอมองดูสภาพตัวเองในกระจกก็ไม่ได้น่าเกลียดนี่เพราะเธออยู่ในชุดเสื้อสายเดี่ยวสีขาวทับด้วยกระโปรงยีนส์ตัวสั้นแล้วก็รองเท้าผ้าใบสีขาวมีเสื้อแขนยาวสีขาวตัวบางคลุมทับไว้นิดหน่อยเธอว่าเธอก็แต่งตัวพอดูได้นะแต่เขากลับนิ่งชะมัดแบบนี้เธอเริ่มไม่มั่นใจแล้วว่าแอคเค่อที่เธอนัดมาจะประทับใจในครั้งแรกที่เจอกันหรือเปล่า ถ้าจะมีสีหน้าเหมือนนายน้ำแข็งนี่เธอก็ไม่ไหวป่ะ " ใกล้ถึงแล้ว "มะนาวส่งข้อความไปหาเขาแล้วเขาก็ตอบกลับมาทันที " ใกล้แล้วเหมือนกัน ถึงหน้าห้องแล้วบอกนะ "แวมไพร์ส่งข้อความตอบกลับไป " อยู่ในลิฟท์ " เมื่อได้อ่านข้อความนั้นแวมไพร์ถึงกับเงยหน้าขึ้นมาแล้วมองผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าเขาหรือว่าจะเป็นเธอ รอยยิ้มมุมปากยกขึ้นมาทันทีที่เริ่มเดาทุกอย่างได้แล้ว ถ้าเป็นเธอจริงๆ ก็เหมือนเขา
แวมไพร์ที่ใส่ชุด All Black เสื้อยืดพอดีตัวสีดำ เสื้อหนังสีดำ กางเกงยีนส์สีดำรวมไปถึงรองเท้าผ้าใบก็ยังสีดำอีก เขาควบบิ๊กไบค์ที่พึ่งออกมาวันแรกออกจากคฤหาสน์หลังใหญ่ของเขาทันที เวกัสกับสายขิมได้แต่มองลูกชายของตัวเองที่ตอนนี้โตเป็นหนุ่มเต็มที่แล้วด้วยวัย 27 ปี " ลูกเหมือนพี่ไม่มีผิดเลยนะคะ ครั้งแรกที่ขิมเจอพี่ก็ตกใจแทบแย่ทรงผมสกินเฮดแถมมีรอยบากมาอีก แล้วดูลูกเราตอนนี้สิคะถักเดทร็อคแถมยังควบบิ๊กไบค์ออกไปแบบนี้ถ้าใครไม่รู้ว่าเป็นลูกเราก็คงว่าเจ้าแวมไพร์เป็นเด็กแว้นแน่ " สายขิมมองหน้าสามีเมื่อทั้งสองคนตอนนี้ยืนดูลูกชายคนโตกำลังลับสายตาไป " หึ วัยมันกำลังได้ครับที่รัก พี่ว่าลูกเราเรียนจบแล้วปล่อยให้เล่นสักพักเดี๋ยวก็คงมารับช่วงกิจการต่อจากพี่ หลังจากนั้นเราไปเที่ยวรอบโลกกันดีไหม " เวกัสที่กำลังจะได้ปลดเกษียณอ้อนเมียตัวน้อยทันที ธุรกิจของตระกูลมีเยอะเหลือเกินทั้งที่เขากับน้องชายมีลูกกันเป็นโขยงแต่ก็ยังดูแลกันแทบไม่ทั่วถึง บ้านอื่นลูกหลานแย่งกันอยากทำธุรกิจของครอบครัวแต่ตระกูลเขาต่อให้ผลิตทายาทมามากเท่าไหร่ก็ยังไม่พอสำหรับธุรกิจของตระกูลอยู่ดี " จริงหรอคะพี่เวย์ขิมตื่นเต้นจังเลยค







