หน้าหลัก / มาเฟีย / แวมไพร์พ่ายเหยื่อ / ตอนที่ 4 เอาความกล้ามาจากไหน

แชร์

ตอนที่ 4 เอาความกล้ามาจากไหน

ผู้เขียน: ลูกแมวขี้อ้อน
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2026-03-05 15:27:04

    มะนาวมากินข้าวที่บ้านของคุณยายพร้อมกับคุณแม่และคุณพ่อของเธอคือฮ่องเต้ซึ่งเป็นเพื่อนกับพ่อของยัยเวนิสกับวิวาห์นั่นก็คือคุณลุงเวย์ ซึ่งตลอดทางเธอก็หยิบมือถือขึ้นมาเล่นไม่ห่างกายจนฮ่องเต้ที่มองดูลูกสาวอยู่สักพักต้องเอ่ยปราม 

" มะนาวเล่นอะไรอ่ะลูกก้มหน้าก้มตาใหญ่เลย "

    มะนาวรีบปิดมือถือที่มีฟิล์มกันมองเอาไว้อย่างแน่นหนาลงทันทีเพราะกลัวว่าคุณพ่อจะรู้ว่าเธอคุยกับแอคเค่อ Big V. ข้อความที่คุยกันแต่ละประโยคก็มีแต่เรื่องพรรค์นั้นทั้งนั้น ถ้าคุณพ่อได้อ่านมีหวังเป็นลมแน่ 

" เอ่อ มะนาวคุยกับยัยเวนิสกับวิวาห์อยู่ค่ะเห็นว่าวันนี้พี่ชายกลับมาจากต่างประเทศนะคะคุณพ่อ "

    มะนาวเล่าให้กับคุณพ่อและคุณแม่พร้อมกับพี่สาวของเธออย่างส้มโอได้ฟัง ฮ่องเต้จึงพยักหน้ารับเพราะเขารู้ดีอยู่แล้วก่อนหน้านี้ได้คุยกับเพื่อนสนิทถึงเรื่องบางอย่างไว้ด้วย 

" อืม พ่อรู้แล้ว เห็นว่ากลับมาถึงตั้งแต่ช่วงสายๆ แล้วนะ พ่อเองก็ว่าจะพาเราสองคนไปเที่ยวที่บ้านนั้นสักหน่อยเดี๋ยวหาเวลาว่างๆ ก่อน ทั้งส้มโอและมะนาวยังไม่เคยเห็นหน้าพี่เขาเลยหนิ "

    ฮ่องเต้เมื่อพูดถึงเพื่อนสนิทอย่างเวกัสก็ทำให้นึกถึงตอนที่ยังเป็นหนุ่มๆ พวกเขาชอบซิ่งรถกันไม่น่าเชื่อว่าจากวันนั้นจนถึงวันนี้พวกเขาก็คบกันมาหลายสิบปีแล้ว เขากับไอ้เวย์คุยกันว่าอยากให้ลูกสาวคนโตกับลูกชายคนโตได้รู้จักกันจึงวางแผนกันเอาไว้ก่อนหน้านี้แล้วเหลือแค่รอให้ลูกๆ มาตกหลุมพรางเท่านั้น

" ใช่ค่ะ ยัยเวนิสกับวิวาห์บอกว่าพี่ชายไปต่างประเทศตั้งแต่ไฮสคูล "

มะนาวบอกผู้เป็นพ่อออกไป 

" ใช่ ตอนนี้ก็คงโตเป็นหนุ่มแล้ว เห็นไอ้เวย์บอกว่าจะให้มาสานต่อกิจการของมัน สนามแข่ง ผับ แล้วยังธุรกิจโรงแรมของเมียมันอีก เห็นว่าคงต้องเป็นคนนี้เพราะอีกคนเรียนหมอคงไม่ได้มาหยิบจับสายนี้แล้ว "

    ฮ่องเต้เล่าให้ลูกสาวได้ฟัง แวมไพร์คือฝาแฝดคนพี่และเป็นพี่ใหญ่ของบ้านหากลูกสาวคนโตได้ไปเกี่ยวดองกันเขาเองก็คงวางใจ 

" คุณพ่อยกยอขนาดนี้แสดงว่าหมายตาไว้ให้พี่ส้มโอใช่ไหมคะ "

    มะนาวถามเข้าประเด็นทันทีเพราะอยู่กับพ่อมาตั้งแต่เกิดมีหรือเธอจะไม่รู้ทันความคิดของคุณพ่อน่ะ ฮ่องเต้ยิ้มออกมาพร้อมกับยกมือขึ้นมาลูกศีรษะลูกสาวเบาๆ ลูกสาวของเขาสองคนช่างแตกต่างกันส้มโอพี่สาวคนโตมีนิสัยเรียบร้อยน่ารักส่วนมะนาวนิสัยก็เปรี้ยวจี๊ดสมชื่อนั่นแหละ คนโตเหมือนแม่ส่วนคนเล็กเหมือนเขานิสัยได้เขามาเต็มๆ เลยล่ะสําเนาถูกต้องมาก 

" ถ้าเป็นอย่างนั้นได้ก็ดี "

    ฮ่องเต้บอกกับลูกสาวคนเล็กพร้อมกันกับที่ส้มโอที่ต้องคิดหนักเพราะเธอมีคนที่ชอบอยู่แล้ว แต่ทว่าเธอเองไม่เคยขัดใจผู้เป็นพ่อเลยสักครั้ง 

...........................

........

    แวมไพร์เปิดอ่านข้อความในช่วงกลางดึกหลังจากที่เขาดื่มมากพอสมควรเพราะงานเลี้ยงวันนี้คุณพ่อเล่นชวนคนในแวดวงธุรกิจมามากมายเพื่อให้เขาได้ทำความรู้จัก เอาจริงๆ ทุกคนต่างแปลกใจเพราะไม่คิดว่าเขาจะสุดขั้วขนาดนี้ทั้งการแต่งตัวทรงผมรวมไปถึงการพูดจาไม่เหมือนนักธุรกิจเลยสักนิด ทำไงได้ล่ะก็เขายังไม่ได้เข้าไปรับช่วงต่อคุณพ่อหนิก็ไม่แปลกที่เขาจะทำอะไรก็ได้ตามใจตัวเอง กว่างานเลี้ยงจะจบลงก็ทำเอาเขามึนหัวไม่น้อย 

" พรุ่งนี้มีนัดกันนะ Bigmilk ลืมหรือยัง "

    เขาส่งข้อความไปหาเธอพร้อมกับส่งรูปอกแน่นๆ ที่เห็นรูปคางของเขาไปให้เธอ Bigmilk อ่านแทบจะทันทีเพราะเธอเองก็จ้องข้อความจากเขาอยู่เหมือนกัน

" ไม่ลืม ไม่จูบ ไม่สด ไม่สานต่อ "

    Bigmilk ส่งข้อความกลับมาทันทีพร้อมกับส่งรูปมาให้ดูด้วยเป็นรูปที่เธอถ่ายให้เห็นอกอวบอัดที่ล้นทะลักออกมานอกสายเดี่ยวเสียวหลุดสีเนื้อตัวบางเบาของเธอ ไม่รู้เหมือนกันว่าเธอไปเอาความกล้ามาจากไหนรู้ตัวอีกทีนิ้วมือไม่รักดีก็กดส่งไปแล้ว

    แวมไพร์ถึงกับต้องกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่เมื่อจ้องมองภาพนั้น หากไม่ได้รีทัชมันก็คือภาพที่สวยมากจริงๆ 

" ได้ ไม่จูบ ไม่สด ไม่สานต่อ ว่าแต่เทพสร้างหรือคุณหมอสร้าง "

    คนหื่นรีบถามออกไปคนหื่นยิ่งกว่าก็เข้าใจได้ทันที และตอบแบบไม่เคอะเขิน 

" คุณแม่สร้างมากับมือ "

    แวมไพร์อมยิ้มพอใจเมื่อได้ฟังคำตอบนั้น แต่เขาเองไม่ได้ถือเรื่องนี้หรอกนะว่าจะหมอสร้างหรือเทพสร้างสำหรับเขาเขาแพ้สาวอกไซส์บิ๊กแบบนี้ตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่เคยสานต่อกับใครนะน้ำแตกแล้วแยกทางตลอด 

" แล้วจะรู้ได้ยังไงว่าเป็นคนไหน "

มะนาวยังคงถามต่อจะให้เธอเดาสุ่มก็คงยากอยู่นะ 

" พรุ่งนี้ถึงแล้วจะแชทบอกเลขห้องมาตามพิกัดเดี๋ยวก็เจอกันเอง "

    แวมไพร์เขาไม่อยากแลกคอนแทคเอาไว้เพราะถึงยังไงก็ไม่ได้ติดต่อกันอีก แค่บอกเลขห้องถ้าเธอไม่ได้ซื่อเกินไปก็คงมาถูกแน่นอน 

" ให้หารไหม "

    มะนาวถามออกไปพร้อมกับพึ่งมาคิดได้ทีหลังหรือว่าเธอต้องเป็นคนจ่ายเขา ตลอดมาเธอก็เป็นคนเปย์เขาผ่านการโดเนทอยู่แล้ว สายเปย์ในตำนานไม่น่าถามอะไรออกไปแบบนี้เลยแต่ก็นั่นแหละมือมันลั่นไปแล้ว 

" โดเนทมาให้จนรวยแล้ว เดี๋ยวจ่ายเอง "

    คนตัวโตที่นั่งขำจนแทบบ้ากับคำถามของเธอ คนอย่างแวมไพร์น่ะไม่เคยให้ผู้หญิงต้องเลี้ยงหรอกนะ แต่ก็เข้าใจได้เพราะเขาไม่ได้เปิดเผยฐานะที่แท้จริงกับเธอเธอคงคิดว่าเขาเป็นแค่คนที่ขายซิกแพคแลกเงิน 

" ถ้าทำให้พอใจได้เดี๋ยวโดเนทให้ก้อนใหญ่ "

    คนใจกล้าพิมพ์ตอบกลับไปแวมไพร์ถึงกับหัวเราะร่วนให้กับตัวเอง นี่เธอจะทำให้เขากลายเป็นผู้ชายขายน้ำให้ได้เลยใช่ไหม แต่ก็ช่างเถอะตามน้ำไปก่อนแล้วกัน

" งั้นคงต้องโอนมาหมดบัญชี "

" มั่นใจขนาดนั้นเลย "

    มะนาวคิดว่าเขาคงเป็นพวกหล่อให้ห้ามั่นหน้าให้สิบแน่เลย คนคุยโวแบบนี้ส่วนมากจะไม่ค่อยเท่าไหร่นะประสบการณ์ในเน็ตเขาว่ากันมาแบบนั้น

" แน่นอนสิ ไม่คลานลงจากเตียงอย่ามาเรียก Big V. "

    ทั้งสองคนคุยกันอยู่แบบนั้นจนไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่แล้ว เงยหน้าขึ้นมาอีกทีก็เกือบจะกลายเป็นเช้าวันใหม่ดีนะที่พรุ่งนี้เป็นวันหยุด อีกทั้งพรุ่งนี้มะนาวต้องย้ายไปอยู่ที่คอนโดอีกแล้วเพราะเพิ่งเปิดเทอม ดีเหมือนกันเธอจะได้ทำอะไรแบบไม่ต้องหลบซ่อนเพราะกลัวคุณพ่อจะเห็น

 

 

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • แวมไพร์พ่ายเหยื่อ   ตอนที่ 10 แค่คืนเดียว(2) NC++

    ในตอนนี้มะนาวได้แต่คิดในใจว่าถ้าผ่านคืนนี้ไปได้เธอก็กลายเป็นยอดคนแล้ว เอาจริงๆ เขาดิบเถื่อนมากรสรักที่แสนรุนแรงบวกกับบุคลิกของเขาที่ดูแรงไม่แพ้กันทำเอาเธอเจ็บจนจุก ขนาดท่อนเนื้อที่เสือกไสเข้ามาก็ตามชาติพันธุ์ของเขา มันใหญ่จนเธอคิดว่าเธอคงต้องตายแน่ๆ ที่ยังหายใจอยู่ตอนนี้ได้ก็คือฟลุ๊คจัดสุดๆ แล้ว " อื้อ....พอได้หรือยังไม่ไหวแล้วนะ " เพราะเขาทำรักกับเธอกินเวลาไปร่วมชั่วโมงแล้วยังไม่มีทีท่าว่าพละกำลังของเขามันจะลดลงเลยสักนิด นี่ขนาดเขาเพิ่งเกิดอุบัติเหตุมานะ " อีกนิดเดียว อื้ม.... " แวมไพร์ตอนนี้ไม่สนใจแม้กระทั่งบาดแผลที่หัวเข่าของตัวเองเขากดทับมันลงไปกับเตียงพร้อมกับกระแทกกระทั้นสะโพกสอบเข้าไปกับร่องที่ตอดเก่งของเธอไม่หยุด ไอ้เจ็บมันก็เจ็บอยู่หรอกแต่จะเจ็บจนอดกินเธอขาที่อยู่ตรงหน้าเขาคงทำไม่ได้ ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! " แวมไพร์.....อร๊าางงง..... " มะนาวส่งเสียงกรีดร้องออกมาในช่วงสุดท้ายที่เธอไม่อาจทนทานต่อแรงกระสันได้พร้อมกับปล่อยน้ำหวานออกมาเคลือบท่อนเนื้อของเขามากมาย เธอเพิ่งได้พบกับความรู้สึกที่เรียกว่าเสร็จสมเป็นครั้งแรก ความรู้สึกเหมือนตัวเบามา

  • แวมไพร์พ่ายเหยื่อ   ตอนที่ 9 แค่คืนเดียว(1) NC++

    คนตัวโตต้องชะงักค้างอีกครั้งเมื่อรู้สึกได้ว่าตัวเองได้ผ่านเยื่อบางๆ ที่เรียกว่าพรหมจรรย์เข้ามาแล้ว เขาหยุดการกระทำของตัวเองเอาไว้เพียงเท่านั้นไม่ยอมขยับเขยื้อนไปไหนพร้อมกับก้มมองจุดเชื่อมต่อที่ตอนนี้มีหยดเลือดจางๆ ไหลเคลือบท่อนเอ็นผ่านเครื่องป้องกันของเขาเอาไว้ ในขณะที่มะนาวหลังจากที่เธอกรีดร้องออกมาแล้วน้ำตาก็เริ่มไหลออกมาจากหางตาแบบกลั้นไม่อยู่ " เธอ! ยังไม่เคยหรอ " มะนาวส่ายหน้าปฏิเสธไปมา ถึงตอนนี้แล้วคงไม่มีอะไรต้องปิดบังอีก ความรู้สึกของเธอตอนนี้เหมือนกับว่าร่างกายกำลังจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ เธอทั้งเจ็บทั้งร้าวระบมไปทั่วสะโพกงอนงาม พลางคิดในใจว่านี่คือการฆ่าตัวตายชัดๆ ไหนใครที่รีวิวนักรีวิวหนาว่ามันจะมีความสุขจนเธอเองตัดสินใจอยากลิ้มลองครั้งแรกเพราะอยากรู้ว่าความรู้สึกของการเป็นผู้ใหญ่มันรู้สึกยังไง ตอนนี้เธอเข้าใจถ่องแท้แล้วว่ามันมีแต่เจ็บ เจ็บ และเจ็บ เจ็บเป็นบ้าเลย" ทำไมไม่บอก " แวมไพร์ที่ไม่ใช่ว่าจะไม่เคยเจอหญิงสาวพรหมจรรย์แต่ครั้งนี้ความรู้สึกมันแตกต่างออกไปเขารู้สึกอบอุ่นหัวใจเหลือเกินที่ได้เป็นคนแรกของเธอที่ดันตรงสเปคเขาอย่างมาก เขาก้มลงจูบซับที่พวงแก้มสีแดงระเร

  • แวมไพร์พ่ายเหยื่อ   ตอนที่ 8 ฉีกทุกกฎ(2) NC++

    มะนาวเธอดิ้นเร่าๆ ปานจะขาดใจเมื่อเขาตะโบมจูบเธอจนปากแทบเจ่อและเริ่มดิ้นเมื่อเขาไม่ปล่อยให้เธอได้หายใจเลย แวมไพร์เห็นว่าเธอกำลังจะขาดอากาศหายใจจึงละริมฝีปากออกมาแล้วหันมาใช้ลิ้นอุ่นๆ ของตัวเองละเลงอยู่บนปลายสุดของทรวงอกดูดด่ำกับยอดปทุมถันสีชมพูระเรื่ออย่างเอาแต่ใจ " อื้ม..... " เขาชิมความหวานจากเม็ดตุ่มไตทำเอาเจ้าของร่างสวยถึงกับครางกระเส่าจนแทบร้องขอชีวิต แวมไพร์ฟ่อนเฟ้นอกอวบอิ่มของเธอด้วยปากหยักไปมารสหวานของบัวตูมทำเอาเขาไม่อยากละไปไหนจนตอนนี้อกอวบของเธอมันแดงช้ำไปหมดทั้งสองข้าง มือหนาเร่งถอดกระโปรงยีนส์ตัวสั้นที่เธอใส่มาเมื่อรูดซิปที่อยู่ตรงข้างสะโพกของเธอออกได้แล้วจึงรีบถอดออกไปให้พ้นทางเผยให้เห็นแพนตี้สีแดงสดที่ขัดกับสีชุดที่เธอใส่มาเสียเหลือเกิน เขาเองแทบหายใจติดขัดเมื่อเห็นสีแพนตี้ที่ร้อนแรงขัดกับใบหน้าหวานๆ ของเธอแบบนี้" ตั้งใจจะใส่มายั่วกันโดยเฉพาะเลยสินะ " แวมไพร์ถามออกมาเมื่อตอนนี้ใบหน้าของเขาอยู่ตรงกลีบดอกไม้ที่ปิดสนิทแน่น เขาจับขาเล็กของเธอให้กางออกกว้างแล้วมองแพนตี้สีแดงสดที่เธอตั้งใจใส่มา มะนาวถึงตอนนี้เธอกลับไปเปลี่ยนทันไหม ช่างน่าอับอายเสียเหลือ

  • แวมไพร์พ่ายเหยื่อ   ตอนที่ 7 ฉีกทุกกฎ(1)

    แวมไพร์ได้สติขึ้นมาเมื่อเธอพูดออกมาแบบนั้น เขาเองก็ไม่นึกว่าจะจับเธอมาบดจูบโดยที่ไม่รู้เนื้อรู้ตัวแบบนี้เหมือนกันจึงกระแอมแก้เก้อเบาๆ " ฮึ่ม.... " กฎหนอกฎ กฎที่แปลว่ามีไว้แหกสินะ ก่อนหน้านี้ตัวเขาเองเคร่งเรื่องนี้มากเพราะไม่ชอบให้ผู้หญิงคนไหนมายุ่งย่ามกับปากของเขา เขาเองไม่หอมและไม่จูบใครทั้งนั้นเต็มที่ก็แค่ใช้มือสัมผัสลูบไล้ให้เท่านั้นแต่ดูเขาทำกับเธอสิเธอยังนั่งไม่ถึง 5 นาทีด้วยซ้ำเขาก็แอบแหกกฎข้อแรกซึ่งเป็นกฎเหล็กของตัวเองเสียแล้ว " มันเผลอน่ะ " แวมไพร์พูดออกมานี่คือจูบแรกของเขาเลยนะทำไมเธอถึงได้นิ่งแบบนี้หรือว่าเขาทำเพียงแค่ริมฝีปากแตะกันแล้วมันดูห่วยเกินไป มะนาวเมื่อเขาบอกออกมาแบบนั้นกลับไม่ได้รู้สึกโกรธอย่างที่คิดเลยสักนิด จูบแรกของเธอเขาได้มันไปง่ายดายจริงๆ อีกอย่างเธอกลับชอบสัมผัสที่เขามอบให้เสียอย่างนั้นมันน่านักน่าเอาหัวตัวเองไปทุบกำแพงเสียให้เข็ดโทษฐานที่ไม่ยอมรักดี " คุณพกเครื่องป้องกันมาหรือเปล่า " เพราะมาถึงขนาดนี้แล้วเธอต้องได้ลิ้มลองรสชาติของการกินผู้ชายจึงเอ่ยถามเขาออกไปแม้ว่าจะเตรียมมาเองด้วยแต่ก็ยังอุตส่าห์ถามเขาก่อน รีบทำ รีบเสร็จ รีบรู้สึกแล้วเธ

  • แวมไพร์พ่ายเหยื่อ   ตอนที่ 6 กลมจนท้อ

    บรรยากาศภายในลิฟท์ชวนอึดอัดจนบอกไม่ถูก มะนาวเธอยืนอยู่ข้างหน้าในขณะที่แวมไพร์ยืนอยู่ข้างหลังต่างคนต่างก้มหน้ามองมือถือโดยที่ทั้งสองคนสวมแมสเอาไว้แต่ภายใต้หน้ากากแวมไพร์มีความนิ่งเฉยในขณะที่มะนาวเบะปากไปแล้วนับครั้งไม่ถ้วนพลางด่าเขาในใจ คนอุตส่าห์หวังดีถามสารทุกข์สุขดิบแล้วดูเขาสิเหมือนรังเกียจเธอเสียอย่างนั้น เธอมองดูสภาพตัวเองในกระจกก็ไม่ได้น่าเกลียดนี่เพราะเธออยู่ในชุดเสื้อสายเดี่ยวสีขาวทับด้วยกระโปรงยีนส์ตัวสั้นแล้วก็รองเท้าผ้าใบสีขาวมีเสื้อแขนยาวสีขาวตัวบางคลุมทับไว้นิดหน่อยเธอว่าเธอก็แต่งตัวพอดูได้นะแต่เขากลับนิ่งชะมัดแบบนี้เธอเริ่มไม่มั่นใจแล้วว่าแอคเค่อที่เธอนัดมาจะประทับใจในครั้งแรกที่เจอกันหรือเปล่า ถ้าจะมีสีหน้าเหมือนนายน้ำแข็งนี่เธอก็ไม่ไหวป่ะ " ใกล้ถึงแล้ว "มะนาวส่งข้อความไปหาเขาแล้วเขาก็ตอบกลับมาทันที " ใกล้แล้วเหมือนกัน ถึงหน้าห้องแล้วบอกนะ "แวมไพร์ส่งข้อความตอบกลับไป " อยู่ในลิฟท์ " เมื่อได้อ่านข้อความนั้นแวมไพร์ถึงกับเงยหน้าขึ้นมาแล้วมองผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าเขาหรือว่าจะเป็นเธอ รอยยิ้มมุมปากยกขึ้นมาทันทีที่เริ่มเดาทุกอย่างได้แล้ว ถ้าเป็นเธอจริงๆ ก็เหมือนเขา

  • แวมไพร์พ่ายเหยื่อ   ตอนที่ 5 อุบัติเหตุ

    แวมไพร์ที่ใส่ชุด All Black เสื้อยืดพอดีตัวสีดำ เสื้อหนังสีดำ กางเกงยีนส์สีดำรวมไปถึงรองเท้าผ้าใบก็ยังสีดำอีก เขาควบบิ๊กไบค์ที่พึ่งออกมาวันแรกออกจากคฤหาสน์หลังใหญ่ของเขาทันที เวกัสกับสายขิมได้แต่มองลูกชายของตัวเองที่ตอนนี้โตเป็นหนุ่มเต็มที่แล้วด้วยวัย 27 ปี " ลูกเหมือนพี่ไม่มีผิดเลยนะคะ ครั้งแรกที่ขิมเจอพี่ก็ตกใจแทบแย่ทรงผมสกินเฮดแถมมีรอยบากมาอีก แล้วดูลูกเราตอนนี้สิคะถักเดทร็อคแถมยังควบบิ๊กไบค์ออกไปแบบนี้ถ้าใครไม่รู้ว่าเป็นลูกเราก็คงว่าเจ้าแวมไพร์เป็นเด็กแว้นแน่ " สายขิมมองหน้าสามีเมื่อทั้งสองคนตอนนี้ยืนดูลูกชายคนโตกำลังลับสายตาไป " หึ วัยมันกำลังได้ครับที่รัก พี่ว่าลูกเราเรียนจบแล้วปล่อยให้เล่นสักพักเดี๋ยวก็คงมารับช่วงกิจการต่อจากพี่ หลังจากนั้นเราไปเที่ยวรอบโลกกันดีไหม " เวกัสที่กำลังจะได้ปลดเกษียณอ้อนเมียตัวน้อยทันที ธุรกิจของตระกูลมีเยอะเหลือเกินทั้งที่เขากับน้องชายมีลูกกันเป็นโขยงแต่ก็ยังดูแลกันแทบไม่ทั่วถึง บ้านอื่นลูกหลานแย่งกันอยากทำธุรกิจของครอบครัวแต่ตระกูลเขาต่อให้ผลิตทายาทมามากเท่าไหร่ก็ยังไม่พอสำหรับธุรกิจของตระกูลอยู่ดี " จริงหรอคะพี่เวย์ขิมตื่นเต้นจังเลยค

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status