เข้าสู่ระบบมะนาวมากินข้าวที่บ้านของคุณยายพร้อมกับคุณแม่และคุณพ่อของเธอคือฮ่องเต้ซึ่งเป็นเพื่อนกับพ่อของยัยเวนิสกับวิวาห์นั่นก็คือคุณลุงเวย์ ซึ่งตลอดทางเธอก็หยิบมือถือขึ้นมาเล่นไม่ห่างกายจนฮ่องเต้ที่มองดูลูกสาวอยู่สักพักต้องเอ่ยปราม
" มะนาวเล่นอะไรอ่ะลูกก้มหน้าก้มตาใหญ่เลย " มะนาวรีบปิดมือถือที่มีฟิล์มกันมองเอาไว้อย่างแน่นหนาลงทันทีเพราะกลัวว่าคุณพ่อจะรู้ว่าเธอคุยกับแอคเค่อ Big V. ข้อความที่คุยกันแต่ละประโยคก็มีแต่เรื่องพรรค์นั้นทั้งนั้น ถ้าคุณพ่อได้อ่านมีหวังเป็นลมแน่ " เอ่อ มะนาวคุยกับยัยเวนิสกับวิวาห์อยู่ค่ะเห็นว่าวันนี้พี่ชายกลับมาจากต่างประเทศนะคะคุณพ่อ " มะนาวเล่าให้กับคุณพ่อและคุณแม่พร้อมกับพี่สาวของเธออย่างส้มโอได้ฟัง ฮ่องเต้จึงพยักหน้ารับเพราะเขารู้ดีอยู่แล้วก่อนหน้านี้ได้คุยกับเพื่อนสนิทถึงเรื่องบางอย่างไว้ด้วย " อืม พ่อรู้แล้ว เห็นว่ากลับมาถึงตั้งแต่ช่วงสายๆ แล้วนะ พ่อเองก็ว่าจะพาเราสองคนไปเที่ยวที่บ้านนั้นสักหน่อยเดี๋ยวหาเวลาว่างๆ ก่อน ทั้งส้มโอและมะนาวยังไม่เคยเห็นหน้าพี่เขาเลยหนิ " ฮ่องเต้เมื่อพูดถึงเพื่อนสนิทอย่างเวกัสก็ทำให้นึกถึงตอนที่ยังเป็นหนุ่มๆ พวกเขาชอบซิ่งรถกันไม่น่าเชื่อว่าจากวันนั้นจนถึงวันนี้พวกเขาก็คบกันมาหลายสิบปีแล้ว เขากับไอ้เวย์คุยกันว่าอยากให้ลูกสาวคนโตกับลูกชายคนโตได้รู้จักกันจึงวางแผนกันเอาไว้ก่อนหน้านี้แล้วเหลือแค่รอให้ลูกๆ มาตกหลุมพรางเท่านั้น " ใช่ค่ะ ยัยเวนิสกับวิวาห์บอกว่าพี่ชายไปต่างประเทศตั้งแต่ไฮสคูล " มะนาวบอกผู้เป็นพ่อออกไป " ใช่ ตอนนี้ก็คงโตเป็นหนุ่มแล้ว เห็นไอ้เวย์บอกว่าจะให้มาสานต่อกิจการของมัน สนามแข่ง ผับ แล้วยังธุรกิจโรงแรมของเมียมันอีก เห็นว่าคงต้องเป็นคนนี้เพราะอีกคนเรียนหมอคงไม่ได้มาหยิบจับสายนี้แล้ว " ฮ่องเต้เล่าให้ลูกสาวได้ฟัง แวมไพร์คือฝาแฝดคนพี่และเป็นพี่ใหญ่ของบ้านหากลูกสาวคนโตได้ไปเกี่ยวดองกันเขาเองก็คงวางใจ " คุณพ่อยกยอขนาดนี้แสดงว่าหมายตาไว้ให้พี่ส้มโอใช่ไหมคะ " มะนาวถามเข้าประเด็นทันทีเพราะอยู่กับพ่อมาตั้งแต่เกิดมีหรือเธอจะไม่รู้ทันความคิดของคุณพ่อน่ะ ฮ่องเต้ยิ้มออกมาพร้อมกับยกมือขึ้นมาลูกศีรษะลูกสาวเบาๆ ลูกสาวของเขาสองคนช่างแตกต่างกันส้มโอพี่สาวคนโตมีนิสัยเรียบร้อยน่ารักส่วนมะนาวนิสัยก็เปรี้ยวจี๊ดสมชื่อนั่นแหละ คนโตเหมือนแม่ส่วนคนเล็กเหมือนเขานิสัยได้เขามาเต็มๆ เลยล่ะสําเนาถูกต้องมาก " ถ้าเป็นอย่างนั้นได้ก็ดี " ฮ่องเต้บอกกับลูกสาวคนเล็กพร้อมกันกับที่ส้มโอที่ต้องคิดหนักเพราะเธอมีคนที่ชอบอยู่แล้ว แต่ทว่าเธอเองไม่เคยขัดใจผู้เป็นพ่อเลยสักครั้ง ........................... ........ แวมไพร์เปิดอ่านข้อความในช่วงกลางดึกหลังจากที่เขาดื่มมากพอสมควรเพราะงานเลี้ยงวันนี้คุณพ่อเล่นชวนคนในแวดวงธุรกิจมามากมายเพื่อให้เขาได้ทำความรู้จัก เอาจริงๆ ทุกคนต่างแปลกใจเพราะไม่คิดว่าเขาจะสุดขั้วขนาดนี้ทั้งการแต่งตัวทรงผมรวมไปถึงการพูดจาไม่เหมือนนักธุรกิจเลยสักนิด ทำไงได้ล่ะก็เขายังไม่ได้เข้าไปรับช่วงต่อคุณพ่อหนิก็ไม่แปลกที่เขาจะทำอะไรก็ได้ตามใจตัวเอง กว่างานเลี้ยงจะจบลงก็ทำเอาเขามึนหัวไม่น้อย " พรุ่งนี้มีนัดกันนะ Bigmilk ลืมหรือยัง " เขาส่งข้อความไปหาเธอพร้อมกับส่งรูปอกแน่นๆ ที่เห็นรูปคางของเขาไปให้เธอ Bigmilk อ่านแทบจะทันทีเพราะเธอเองก็จ้องข้อความจากเขาอยู่เหมือนกัน " ไม่ลืม ไม่จูบ ไม่สด ไม่สานต่อ " Bigmilk ส่งข้อความกลับมาทันทีพร้อมกับส่งรูปมาให้ดูด้วยเป็นรูปที่เธอถ่ายให้เห็นอกอวบอัดที่ล้นทะลักออกมานอกสายเดี่ยวเสียวหลุดสีเนื้อตัวบางเบาของเธอ ไม่รู้เหมือนกันว่าเธอไปเอาความกล้ามาจากไหนรู้ตัวอีกทีนิ้วมือไม่รักดีก็กดส่งไปแล้ว แวมไพร์ถึงกับต้องกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่เมื่อจ้องมองภาพนั้น หากไม่ได้รีทัชมันก็คือภาพที่สวยมากจริงๆ " ได้ ไม่จูบ ไม่สด ไม่สานต่อ ว่าแต่เทพสร้างหรือคุณหมอสร้าง " คนหื่นรีบถามออกไปคนหื่นยิ่งกว่าก็เข้าใจได้ทันที และตอบแบบไม่เคอะเขิน " คุณแม่สร้างมากับมือ " แวมไพร์อมยิ้มพอใจเมื่อได้ฟังคำตอบนั้น แต่เขาเองไม่ได้ถือเรื่องนี้หรอกนะว่าจะหมอสร้างหรือเทพสร้างสำหรับเขาเขาแพ้สาวอกไซส์บิ๊กแบบนี้ตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่เคยสานต่อกับใครนะน้ำแตกแล้วแยกทางตลอด " แล้วจะรู้ได้ยังไงว่าเป็นคนไหน " มะนาวยังคงถามต่อจะให้เธอเดาสุ่มก็คงยากอยู่นะ " พรุ่งนี้ถึงแล้วจะแชทบอกเลขห้องมาตามพิกัดเดี๋ยวก็เจอกันเอง " แวมไพร์เขาไม่อยากแลกคอนแทคเอาไว้เพราะถึงยังไงก็ไม่ได้ติดต่อกันอีก แค่บอกเลขห้องถ้าเธอไม่ได้ซื่อเกินไปก็คงมาถูกแน่นอน " ให้หารไหม " มะนาวถามออกไปพร้อมกับพึ่งมาคิดได้ทีหลังหรือว่าเธอต้องเป็นคนจ่ายเขา ตลอดมาเธอก็เป็นคนเปย์เขาผ่านการโดเนทอยู่แล้ว สายเปย์ในตำนานไม่น่าถามอะไรออกไปแบบนี้เลยแต่ก็นั่นแหละมือมันลั่นไปแล้ว " โดเนทมาให้จนรวยแล้ว เดี๋ยวจ่ายเอง " คนตัวโตที่นั่งขำจนแทบบ้ากับคำถามของเธอ คนอย่างแวมไพร์น่ะไม่เคยให้ผู้หญิงต้องเลี้ยงหรอกนะ แต่ก็เข้าใจได้เพราะเขาไม่ได้เปิดเผยฐานะที่แท้จริงกับเธอเธอคงคิดว่าเขาเป็นแค่คนที่ขายซิกแพคแลกเงิน " ถ้าทำให้พอใจได้เดี๋ยวโดเนทให้ก้อนใหญ่ " คนใจกล้าพิมพ์ตอบกลับไปแวมไพร์ถึงกับหัวเราะร่วนให้กับตัวเอง นี่เธอจะทำให้เขากลายเป็นผู้ชายขายน้ำให้ได้เลยใช่ไหม แต่ก็ช่างเถอะตามน้ำไปก่อนแล้วกัน " งั้นคงต้องโอนมาหมดบัญชี " " มั่นใจขนาดนั้นเลย " มะนาวคิดว่าเขาคงเป็นพวกหล่อให้ห้ามั่นหน้าให้สิบแน่เลย คนคุยโวแบบนี้ส่วนมากจะไม่ค่อยเท่าไหร่นะประสบการณ์ในเน็ตเขาว่ากันมาแบบนั้น " แน่นอนสิ ไม่คลานลงจากเตียงอย่ามาเรียก Big V. " ทั้งสองคนคุยกันอยู่แบบนั้นจนไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่แล้ว เงยหน้าขึ้นมาอีกทีก็เกือบจะกลายเป็นเช้าวันใหม่ดีนะที่พรุ่งนี้เป็นวันหยุด อีกทั้งพรุ่งนี้มะนาวต้องย้ายไปอยู่ที่คอนโดอีกแล้วเพราะเพิ่งเปิดเทอม ดีเหมือนกันเธอจะได้ทำอะไรแบบไม่ต้องหลบซ่อนเพราะกลัวคุณพ่อจะเห็นหลายวันผ่านไปวันนี้เป็นวันรับปริญญาของมะนาวเวนิสและวิวาห์ " มะนาวมาถ่ายรูปด้วยกัน " เวนิสและวิวาห์เรียกให้มะนาวไปถ่ายรูปด้วยกันเพราะตอนนี้ทั้งสองครอบครัวมาร่วมแสดงความยินดีจึงทำให้บรรยากาศคึกคักเป็นอย่างมาก ทางฝั่งครอบครัวของเขาช่างมีญาติเยอะเหลือเกินเธอเพิ่งรู้ว่าครอบครัวเขาคือครอบครัวใหญ่มากทั้งคุณลุงคุณป้าอีกทั้งพี่น้องของเขาอีกครอบครัวสุขสันต์ของเธอกลายเป็นครอบครัวเล็กๆ ไปเลย " อื้ม " มะนาวเข้าไปถ่ายรูปกับเวนิสและวิวาห์รวมไปถึงทุกคนในครอบครัวทั้งฝั่งเธอและฝั่งของว่าที่คู่หมั้นแต่จนแล้วจนรอดคู่หมั้นของเธอที่บอกว่ามีงานด่วนแล้วจะตามมาทีหลังตอนนี้ก็ยังไม่มาเลยเธอชะเง้อคอมองหาตั้งนานแล้ว " ทำอะไรอยู่หรอยัยมะนาวรอพี่ชายฉันล่ะสิ วันนี้พี่แวมไพร์มีงานด่วนเห็นบอกว่าจะรีบมานะ " เวนิสกับวิวาห์ที่รู้ทุกอย่างอยู่แล้วจึงรีบประกบเพื่อนสาวพ่วงด้วยตำแหน่งพี่สะใภ้และบอกทุกอย่างให้เข้าใจก่อนที่เพื่อนสาวของเธอจะแง่งอนไปเสียก่อน พี่ชายของเธอนี่ก็เหลือเกินทำอะไรชักช้าจริงๆ มะนาวถอนหายใจออกมาเบาๆ ทำไมงานของเขาจะต้องมารัดตัวในวันสำคัญของเธอด้วยนะจริงๆ ก็นึกน้อยใจแต่เมื่อคิดดูแล้ว
2 สัปดาห์ผ่านไปจนถึงวันสุดท้ายของการลงโทษ แวมไพร์เขาเขาก็ยังอยู่กับเมียตัวน้อยจนถึงเช้าก่อนจะย่องออกมาจากห้องเธอเหมือนทุกวันเพื่อกลับมายังคฤหาสน์ให้คุณพ่อกับคุณแม่อย่างเวกัสกับสายขิมพร้อมกันกับคุณปู่คุณย่าให้มาสู่ขอเธอตามประเพณีอย่างที่ได้ตกลงกันเอาไว้กับคุณลุงฮ่องเต้เมื่อเดือนก่อน " นี่ก็ครบหนึ่งเดือนตามที่ตกลงกันไว้แล้ววันนี้กูมาขอลูกสาวคนเล็กของมึงให้ลูกชายคนโตของกู " เวกัสที่พาทุกคนในครอบครัวมาด้วยเอ่ยขึ้นมากับเพื่อนรักทันทีซึ่งฮ่องเต้ที่ยังทำท่าทางเคร่งขรึมอยู่เขาได้แต่ทำหน้านิ่งจนเป็นแพรวผู้เป็นภรรยาพูดขึ้นมาแทน " ขอบคุณที่ให้เกียรติลูกสาวเรานะคะทางเราก็ไม่ได้ขัดข้องอะไรค่ะทุกอย่างขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของลูกๆ เลย "" ที่รัก " ฮ่องเต้ทำท่าทางแง่งอนภรรยานิดหน่อยแต่ถึงอย่างนั้นก็ได้รับสายตาคาดโทษมาให้เขาจึงพูดจาอะไรไปไม่ได้มากนัก เขาไม่ได้กลัวเมียนะแค่เกรงใจนิดหน่อยจนไม่กล้าพูดอะไรมากนักเท่านั้นเอง " คุณคะเลิกตั้งแง่ได้แล้วเด็กๆ รักกันก็ควรจะปล่อยให้เขาได้ตัดสินใจกันเองสิคะลูกโตแล้วนะ "" แต่.... " คุณย่ามาร์กี้ที่มองสถานการณ์อยู่จึงรีบเอ่ยขึ้นเพราะถ้าเธอเอ่ยปาก
แวมไพร์พูดเพียงแค่นั้นก็จับคนตัวเล็กให้นอนหงายลงไปพร้อมกันกับที่ตัวเขาพยุงศรีษะของเธอเบาๆ แล้วประกบจูบอย่างดูดดื่มด้วยความเร่าร้อน ความคิดถึงได้ส่งผ่านไปหาเธอผ่านริมฝีปากที่กำลังบดเบียดราวกับว่าอยากจะกลืนกินเธอเข้าไปทั้งตัว " อื้อ.... " เสียงครางอื้ออึงออกมาเสียงดังเมื่อคนตัวเล็กที่ไม่เคยถูกรุกล้ำหนักขนาดนี้มาก่อนโดนรุกหนักเข้าเต็มๆ อีกทั้งตอนนี้เธอยังได้กลิ่นแอลกอฮอล์จากตัวเขาด้วย " คุณขาดื่มหนักมาหรอ " เมื่อเมียตัวน้อยถามออกมาแบบนั้นเขาก็ไม่อาจโกหกเธอได้เพราะยิ่งไม่เจอกันความไว้ใจยิ่งเป็นเรื่องสำคัญเขาจึงพยักหน้ายอมรับเบาๆ " พี่ต้องเลี้ยงไถ่โทษไอ้ชานนท์ไงที่ไปทำกับมันวันนั้น ขอโทษนะที่วันนั้นพี่ใจร้อนเกินไป "" ช่างมันเถอะค่ะ ว่าแต่ดื่มทุกวันหรือเปล่าคะ " มะนาวถามออกไปเพราะเป็นห่วงสุขภาพของเขามากกว่าแวมไพร์ได้แต่ยิ้มแหยออกมาเมื่อถูกจับได้" ครับ พี่ยอมรับทำยังไงได้ก็พี่เคยชินกับการกอดร่างนุ่มนิ่มของเธอนอนทุกคืนแต่พอหลายวันมานี้ต้องนอนคนเดียวพี่เลยนอนไม่หลับก็ต้องอาศัยแอลกอฮอล์ช่วย พี่ภาวนาให้ครบหนึ่งเดือนเร็วๆ สัญญาเลยว่าจะกักตัวเธอไว้ 7 วัน 7 คืนไม่ให้ไปไหนเลย "
" นี่แกร้องไห้ทำไม " เวนิสเมื่อนั่งลงที่ปลายเตียงของเพื่อนสนิทแล้วจึงรีบปาดน้ำตาให้อย่างอ่อนโยนเข้าใจดีว่าเพื่อนกำลังสับสน " ฉันรู้สึกผิดกับพวกแกทั้งสองคนที่ปิดบังความสัมพันธ์กับพี่ชายของพวกแกมาโดยตลอด "มะนาวก้มหน้างุดพร้อมกับเอ่ยคำขอโทษออกไปรัวๆ" นี่แกเป็นคนคิดมากแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน ยัยมะนาวที่แสบซ่าคนเดิมหายไปไหน พวกเราน่ะเข้าใจแกมาตั้งนานแล้วนะอีกอย่างถ้าพี่ชายฉันลงเอยกับแกพวกเรากลับจะสบายใจเสียอีกที่มีพี่สะใภ้ใจดีแบบนี้ "เวนิสบอกออกมาแล้ววิวาห์ก็รีบเสริมทันที " จริง พวกเราดีใจมากเพราะเห็นสายตาที่พี่ชายของฉันกับแกมองกันไปมามันคือสายตาของคนรักกันมากจริงๆ อีกอย่างวันนี้พี่ชายของฉันก็แมนมากด้วยทั้งที่กลัวว่าคุณลุงฮ่องเต้จะโกรธมากแต่ก็ยังรบเร้าให้คุณพ่อพามาตั้งแต่เช้านี่ก็คงคิดถึงแกมากเห็นบอกว่าติดต่อไม่ได้เลย "" อืม คุณพ่อสั่งห้ามไว้แถมยึดมือถือไปอีกออกไปข้างนอกก็มีคนคุมตลอดบอกว่าเป็นบทลงโทษที่พวกเราสองคนทำผิดพลาดไปก็เลยให้ห่างกันไปก่อนเดือนนึงถ้าทนได้คุณพ่อก็จะไฟเขียวให้แต่ถ้าทนไม่ได้ก็ตามนั้น " มะนาวพูดออกมาพร้อมกับความกังวลเล็กน้อยกลัวว่าเขาจะอดทนต่อความลำบากนี
เวกัสพาลูกชายมาที่บ้านของเพื่อนสนิทอย่างฮ่องเต้ในเช้าของวันใหม่พร้อมกับที่แวมไพร์หากระเช้าใบใหญ่เพื่อมาขอขมาว่าที่พ่อตากับแม่ยายด้วยความรู้สึกประหม่า เมื่อคืนเขารอสายจากมะนาวทั้งคืนแต่จนแล้วจนรอดเธอก็ไม่ติดต่อมาเลยจนทำให้เช้าวันนี้เขาร้อนใจจึงรีบให้คนเป็นพ่อพาเขามาที่นี่ " มาทำไมวะ " ฮ่องเต้ทำเป็นเข้มเมื่อออกมาต้อนรับซึ่งสายตาของมันแบบนี้เวกัสรู้ดีว่าลูกสาวคงทำให้ใจอ่อนไปมากแล้วสินะ แตกต่างจากแวมไพร์ที่ตอนนี้รู้สึกกลัวและกังวลไปหมดว่าว่าที่พ่อตาจะไม่ให้อภัยเขาเขาเป็นผู้ใหญ่แถมยังรับหน้าที่ผู้นำตระกูลคนต่อไปด้วยแล้วแต่ยังเล่นเป็นเด็กๆ อยู่ได้ก็ไม่แปลกที่ท่านจะไม่ชอบใจ " กูพาลูกชายมาขอขมาว่าที่พ่อตามัน "เวกัสที่ไม่วายแซวเพื่อนทั้งที่รู้อยู่แล้วว่ามันแค่ทำเป็นเข้ม " ใครว่าที่พ่อตาวะแถวนี้ไม่มีโว้ย " ฮ่องเต้บอกออกมาพร้อมกับหันหน้าไปทางอื่นเพื่อคีพลุคไม่อย่างนั้นคงต้องเผยอาการออกมาให้ว่าที่ลูกเขยได้เห็นแน่ " หึ กูร้อนจะแย่มึงจะไม่ชวนกูเข้าไปดื่มน้ำสักแก้วเลยหรอ ทำเป็นเข้มอยู่ได้ลูกชายกูกลัวหมดแล้วเนี่ย " เวกัสบอกออกมาพร้อมกับฮ่องเต้ที่ทำยังไงก็ไม่ยอมให้ครอบครัวของเพื่อ
ฮ่องเต้พาลูกสาวกลับมาบ้านโดยที่ไม่ได้พูดอะไรเลยสักคำตลอดทางมีแต่ความเงียบงันพร้อมกับมะนาวที่ดวงตาดูไร้ซึ่งจุดหมายมองไปข้างหน้าด้วยความว่างเปล่าเอาจริงๆ ตอนนี้เธอกลัวคุณพ่อมากปกติถ้าคุณพ่อดุเธอบ้างเธอก็ยังเดาทางออกว่าท่านรู้สึกยังไงแต่ตอนนี้ท่านดูเงียบจนเธอกลัวไปหมด และเมื่อเข้ามาถึงบ้านฮ่องเต้จึงเรียกทุกคนเข้ามาคุยกัน" ลูกรู้ใช่ไหมว่าทำอะไรผิดไปบ้าง " ฮ่องเต้ที่เลี้ยงลูกสาวอย่างดีมากับมือแต่ตอนนี้ในเมื่อทำผิดเขาก็จำเป็นต้องลงโทษและตักเตือนบ้าง " มะนาวขอโทษค่ะคุณพ่อคุณแม่ที่ทำอะไรไปโดยไม่คิด " มะนาวยกมือขึ้นไหว้ขอโทษบิดาและมารดาด้วยความรู้สึกผิดเธอเป็นลูกผู้หญิงไม่ควรชิงสุกก่อนห่ามแบบนี้จริงๆ แต่จะทำยังไงได้ในเมื่อความรู้สึกมันเป็นเรื่องที่ฝืนกันไม่ได้จริงๆ " นี่มันเกิดเรื่องอะไรกันขึ้นคะคุณ " แพรวที่วันนี้ไปออกงานสมาคมเพิ่งกลับเข้ามาพร้อมกันกับส้มโอที่เพิ่งกลับมาจากการทำงานด้วยเช่นกันและตอนนี้ก็เป็นเวลาดึกดื่นมากแล้วนึกว่าทุกคนจะหลับไปแล้วเสียอีกแต่กลับผิดคาดที่พี่สาวอย่างเธอได้รับกลิ่นอายของความครุกรุ่นอยู่ไม่น้อย" ส้มโอพ่ออยากรู้ความจริงจากปากลูกว่าลูกรู้เรื่องทุ
แวมไพร์ได้สติขึ้นมาเมื่อเธอพูดออกมาแบบนั้น เขาเองก็ไม่นึกว่าจะจับเธอมาบดจูบโดยที่ไม่รู้เนื้อรู้ตัวแบบนี้เหมือนกันจึงกระแอมแก้เก้อเบาๆ " ฮึ่ม.... " กฎหนอกฎ กฎที่แปลว่ามีไว้แหกสินะ ก่อนหน้านี้ตัวเขาเองเคร่งเรื่องนี้มากเพราะไม่ชอบให้ผู้หญิงคนไหนมายุ่งย่ามกับปากของเขา เขาเองไม่หอมและไม่จูบใครท
บรรยากาศภายในลิฟท์ชวนอึดอัดจนบอกไม่ถูก มะนาวเธอยืนอยู่ข้างหน้าในขณะที่แวมไพร์ยืนอยู่ข้างหลังต่างคนต่างก้มหน้ามองมือถือโดยที่ทั้งสองคนสวมแมสเอาไว้แต่ภายใต้หน้ากากแวมไพร์มีความนิ่งเฉยในขณะที่มะนาวเบะปากไปแล้วนับครั้งไม่ถ้วนพลางด่าเขาในใจ คนอุตส่าห์หวังดีถามสารทุกข์สุขดิบแล้วดูเขาสิเหมือนรังเกียจเ
แวมไพร์ที่ใส่ชุด All Black เสื้อยืดพอดีตัวสีดำ เสื้อหนังสีดำ กางเกงยีนส์สีดำรวมไปถึงรองเท้าผ้าใบก็ยังสีดำอีก เขาควบบิ๊กไบค์ที่พึ่งออกมาวันแรกออกจากคฤหาสน์หลังใหญ่ของเขาทันที เวกัสกับสายขิมได้แต่มองลูกชายของตัวเองที่ตอนนี้โตเป็นหนุ่มเต็มที่แล้วด้วยวัย 27 ปี " ลูกเหมือนพี่ไม่มีผิดเลยนะคะ ครั้งแร
1 สัปดาห์ถัดมาเป็นวันที่มะนาวต้องเข้าประชุมเชียร์กับบรรดารุ่นพี่ปี 4 ด้วยกันเพื่อหารือเรื่องการรับน้อง เธอเรียนการบัญชีพร้อมกันกับเพื่อนสนิทอย่างเวนิสกับวิวาห์ เวนิสรุ่นเดียวกันกับเธอแต่วิวาห์เป็นรุ่นน้อง 1ปี วิวาห์เธอจึงเรียนเร็วขึ้นเพื่อให้ได้มาเรียนพร้อมกันกับพวกเธออย่างตอนนี้ " ยัยมะนาวเปร







