Masukแวมไพร์ได้สติขึ้นมาเมื่อเธอพูดออกมาแบบนั้น เขาเองก็ไม่นึกว่าจะจับเธอมาบดจูบโดยที่ไม่รู้เนื้อรู้ตัวแบบนี้เหมือนกันจึงกระแอมแก้เก้อเบาๆ
" ฮึ่ม.... " กฎหนอกฎ กฎที่แปลว่ามีไว้แหกสินะ ก่อนหน้านี้ตัวเขาเองเคร่งเรื่องนี้มากเพราะไม่ชอบให้ผู้หญิงคนไหนมายุ่งย่ามกับปากของเขา เขาเองไม่หอมและไม่จูบใครทั้งนั้นเต็มที่ก็แค่ใช้มือสัมผัสลูบไล้ให้เท่านั้นแต่ดูเขาทำกับเธอสิเธอยังนั่งไม่ถึง 5 นาทีด้วยซ้ำเขาก็แอบแหกกฎข้อแรกซึ่งเป็นกฎเหล็กของตัวเองเสียแล้ว " มันเผลอน่ะ " แวมไพร์พูดออกมานี่คือจูบแรกของเขาเลยนะทำไมเธอถึงได้นิ่งแบบนี้หรือว่าเขาทำเพียงแค่ริมฝีปากแตะกันแล้วมันดูห่วยเกินไป มะนาวเมื่อเขาบอกออกมาแบบนั้นกลับไม่ได้รู้สึกโกรธอย่างที่คิดเลยสักนิด จูบแรกของเธอเขาได้มันไปง่ายดายจริงๆ อีกอย่างเธอกลับชอบสัมผัสที่เขามอบให้เสียอย่างนั้นมันน่านักน่าเอาหัวตัวเองไปทุบกำแพงเสียให้เข็ดโทษฐานที่ไม่ยอมรักดี " คุณพกเครื่องป้องกันมาหรือเปล่า " เพราะมาถึงขนาดนี้แล้วเธอต้องได้ลิ้มลองรสชาติของการกินผู้ชายจึงเอ่ยถามเขาออกไปแม้ว่าจะเตรียมมาเองด้วยแต่ก็ยังอุตส่าห์ถามเขาก่อน รีบทำ รีบเสร็จ รีบรู้สึกแล้วเธอจะได้รีบไป " อืม " แวมไพร์ตอบออกไปสั้นๆ แล้วยืนขึ้นเต็มความสูงจากนั้นจึงเอื้อมมือไปหยิบเครื่องป้องกันที่อยู่ในกระเป๋าเสื้อด้านในออกมาหลายกล่อง มะนาวตกใจเพราะไม่คิดว่าเขาจะพกมาเยอะขนาดนี้ เขาทยอยวางลงที่หัวเตียงแล้วเธอก็ค่อยๆ นับถ้าเธอนับไม่พลาดนะทั้งหมด 10 กล่อง " คุณ!!! " คนตัวเล็กเบิกตาโตด้วยความตกใจ นี่ต้องหื่นขนาดไหนถึงได้พกมาเยอะขนาดนี้ แวมไพร์ทำเพียงแค่ยิ้มมุมปากพร้อมกับจ้องตาเธออีกครั้ง " หมดนี่ก็คงพอแล้ว " " คุณมีแรงใช้มันทั้งหมดนี่หรือเปล่าเถอะ " มะนาวถามออกมาแต่แวมไพร์กลับตีความหมายของเธอไปแบบผิดๆ เขาคิดว่าเธอกำลังสบประมาทเขาอยู่นะ " หึ แรงผมเยอะกว่าที่คุณคิดอีกนะ " เขาก้มลงอีกครั้งพร้อมกับหอมเรือนผมของเธอเบาๆ และนี่ก็เป็นครั้งแรกที่เขาหอมศีรษะของผู้หญิงที่ไม่ใช่น้องสาวของเขาเอง มะนาวทำไมเธอสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นกันนะ ผู้ชายที่แต่งตัวดิบๆ แบบเขาทำไมถึงได้อ่อนโยนถึงขนาดนี้ เขาผลักให้เธอนอนราบลงเบาๆ ที่เตียงแล้วตัวเขาก็ถอดเสื้อยืดสีดำที่ใส่มาออกไปให้พ้นกายเผยให้เห็นซิกแพคแน่นๆ ที่เขาเคยส่งให้เธอดูในช่องแชทอยู่ทุกวันมันไม่ใช่การรีทัชมันคือของจริง แน่นมากจริงๆ น้ำลายอีมะนาวจะไหลย้อย มะนาวยิ่งหัวใจเต้นแรงมากยิ่งขึ้นที่เห็นซิกแพคของผู้ชายแบบใกล้ๆ เป็นครั้งแรก เขาคงดูแลตัวเองดีมากเพราะมันแน่นไปหมด ด้วยความที่เขาเป็นคนรูปร่างสูงใหญ่ยิ่งมีกล้ามยิ่งทำให้เขาดูเซ็กซี่ จนเธอถึงกับต้องภาวนาในใจว่าเลือดกำเดาอย่าไหลออกมาประจานให้ได้อายนะ " ตรงปกไหม Bigmilk " เขาถามเธอพร้อมกับส่งสายตาเจ้าเล่ห์ไปให้อย่างยั่วยวนพร้อมกับมองอกอวบของเธอที่มันโผล่พ้นเสื้อสายเดี่ยวสีดำออกมา กระโปรงยีนส์เอวสูงที่เธอใส่เมื่อนอนราบลงไปก็ยิ่งเห็นไปถึงต้นขาเพราะมันร่นขึ้นไปพร้อมกับเสื้อสายเดี่ยวที่ยืดตามตัว มะนาวพยักหน้าให้กับเขาเบาๆ พร้อมกับแก้มของเธอที่มันเห่อร้อน ตอนนี้เธอไม่ได้มองหน้าเขาเลยเอาแต่จ้องซิกแพคของเขาเลยลงมาถึงจอวีไลน์ที่โผล่พ้นขอบกางเกงยีนส์เอวต่ำที่เขาใส่มา ไรขนที่โผล่ออกมาจากขอบกางเกงยีนส์ตัวแพงทำเอาเธอแทบวูบ " ลองจับดูสิ " เขาจับมือเล็กของเธอข้างหนึ่งขึ้นมาแล้วให้เธอลูบไล้ไปจนทั่วซิกแพคแน่นๆ ของเขา เลื้อยลงต่ำไปเรื่อยๆ จนถึงไรขนอ่อนที่โผล่พ้นกางเกงยีนส์เอวต่ำที่เขาตั้งใจใส่มาในวันนี้ มะนาวมือของเธอทั้งเย็นทั้งสั่นไปหมดเพราะนี่คือครั้งแรกของเธอที่ต้องมาสัมผัสอะไรแบบนี้ เธอไม่ได้ทะลึ่งนะแต่สายตาของเธอในตอนนี้ดันมองไปเห็นลูกชายของเขาที่มันเหมือนจะคับแน่นจนแทบจะหายใจไม่ออกอยู่ในนั้น " อื้ม....พอใจไหม " มะนาวพยักหน้าเมื่อเขาเห็นเธอที่ทำท่าทางไร้เดียงสามันก็สะกิดต่อมนักล่าของเขาให้ทำงานในทันทีจนเขาอดใจไม่ไหวก้มลงไปประกบจูบกับริมฝีปากอวบอิ่มของเธออีกครั้งแต่ครั้งนี้ไม่ได้อ่อนโยนเหมือนครั้งแรกเพราะเขาสอดลิ้นเข้าไปควานหาน้ำหวานภายในโพรงปากของเธออย่างกักขฬะ " อื้อ.... " มะนาวส่งเสียงครางออกมาเบาๆ โดยไม่รู้ตัว จูบที่เขามอบให้เป็นเหมือนสะพานที่เชื่อมระหว่างเธอและเขาเข้าด้วยกัน ในตอนนี้เธอรู้สึกเหมือนลอยอยู่บนก้อนเมฆเมื่อริมฝีปากของเขาบดจูบอย่างเอาแต่ใจแบบนี้ เขาใช้มือข้างหนึ่งประคองใบหน้าของเธอเอาไว้แน่นพร้อมกับลูบไล้ไปตามพวงแก้มเนียนสวย " หวานเป็นบ้าเลย " เขาพูดออกมาทันทีเมื่อละจูบออกมาจากริมฝีปากอวบอิ่ม แล้วหันมาซุกไซร้ซอกคอหอมกรุ่นของเธอแทน เขาฝากรอยรักจางๆ เอาไว้ที่ซอกคอของเธอคงพอได้เห็นอยู่สักวันสองวันคงไม่ผิดใช่ไหมที่เขาจะแสดงความเป็นเจ้าของออกมาแบบนี้ทั้งที่ไม่เคยทำมาก่อนเหมือนกัน ใครบอกให้คอเล็กๆ ของเธอมันน่าขย้ำกันล่ะ " อื้อ....เจ็บ อย่ากัด " มะนาวบอกออกไปเมื่อรู้สึกถึงความเจ็บจี๊ดที่ซอกคอ " ผมไม่ได้กัดสักหน่อยแค่ฝากรอยรักเอาไว้นิดเดียว แค่ตีตราจองไม่กี่วันก็หาย " คนที่อยากแสดงความเป็นเจ้าของบอกออกมาแล้วใช้มือหนาข้างที่ว่างถอดเสื้อสายเดี่ยวสีขาวของเธอออกไปให้พ้นกายจึงได้เห็นบราปีกนกสีเนื้อที่เธอใส่มากำลังโอบอุ้มเต้าสวยทั้งสองข้าง เขาก้มลงใช้ริมฝีปากดึงบราปีกนกนั้นออกอย่างชำนาญและทันใดนั้นอกอวบที่ใหญ่เกินตัวของเธอก็อวดโฉมต่อหน้าเขาจนถึงกับต้องตะลึง เขารู้อยู่แล้วล่ะว่ามันต้องใหญ่แต่แค่ไม่คิดว่ามันจะอลังการขนาดนี้ ถ้าไซส์นี้เขากะคร่าวๆ ก็คงเป็นคุณหมอที่ทำให้ที่เธอบอกว่าคุณแม่เธอให้มาก็คงโกหกสินะ ไวเท่าความคิดมือหนาทั้งสองข้างของเขากอบกุมเต้าอวบเอาไว้แล้วบดขยี้อย่างเมามันส์และจากสัมผัสด้วยตัวเองกับมือจึงได้รู้ว่านี่คือของแท้ที่แม่ให้มาจริงๆ " อื้อ....คุณอยากจูบอีก " คนตัวเล็กที่ต่อต้านกับแรงกระสันไม่ไหวเอ่ยขอเขาทันที แล้วเขาเองในตอนนี้ก็มีความต้องการไม่ต่างจากเธอจึงประคองใบหน้าของเธอด้วยความทะนุถนอมสบตากันลึกซึ้งก่อนที่ริมฝีปากจะแตะกันอย่างแผ่วเบา ลิ้นเล็กๆ ของเธอพยายามไล่ต้อนเขาจึงทำให้เขารู้ว่าเธอจูบไม่เป็นเขาจึงเริ่มสอนบทรักบทแรกให้กับเธอ " อื้ม..... "หลายวันผ่านไปวันนี้เป็นวันรับปริญญาของมะนาวเวนิสและวิวาห์ " มะนาวมาถ่ายรูปด้วยกัน " เวนิสและวิวาห์เรียกให้มะนาวไปถ่ายรูปด้วยกันเพราะตอนนี้ทั้งสองครอบครัวมาร่วมแสดงความยินดีจึงทำให้บรรยากาศคึกคักเป็นอย่างมาก ทางฝั่งครอบครัวของเขาช่างมีญาติเยอะเหลือเกินเธอเพิ่งรู้ว่าครอบครัวเขาคือครอบครัวใหญ่มากทั้งคุณลุงคุณป้าอีกทั้งพี่น้องของเขาอีกครอบครัวสุขสันต์ของเธอกลายเป็นครอบครัวเล็กๆ ไปเลย " อื้ม " มะนาวเข้าไปถ่ายรูปกับเวนิสและวิวาห์รวมไปถึงทุกคนในครอบครัวทั้งฝั่งเธอและฝั่งของว่าที่คู่หมั้นแต่จนแล้วจนรอดคู่หมั้นของเธอที่บอกว่ามีงานด่วนแล้วจะตามมาทีหลังตอนนี้ก็ยังไม่มาเลยเธอชะเง้อคอมองหาตั้งนานแล้ว " ทำอะไรอยู่หรอยัยมะนาวรอพี่ชายฉันล่ะสิ วันนี้พี่แวมไพร์มีงานด่วนเห็นบอกว่าจะรีบมานะ " เวนิสกับวิวาห์ที่รู้ทุกอย่างอยู่แล้วจึงรีบประกบเพื่อนสาวพ่วงด้วยตำแหน่งพี่สะใภ้และบอกทุกอย่างให้เข้าใจก่อนที่เพื่อนสาวของเธอจะแง่งอนไปเสียก่อน พี่ชายของเธอนี่ก็เหลือเกินทำอะไรชักช้าจริงๆ มะนาวถอนหายใจออกมาเบาๆ ทำไมงานของเขาจะต้องมารัดตัวในวันสำคัญของเธอด้วยนะจริงๆ ก็นึกน้อยใจแต่เมื่อคิดดูแล้ว
2 สัปดาห์ผ่านไปจนถึงวันสุดท้ายของการลงโทษ แวมไพร์เขาเขาก็ยังอยู่กับเมียตัวน้อยจนถึงเช้าก่อนจะย่องออกมาจากห้องเธอเหมือนทุกวันเพื่อกลับมายังคฤหาสน์ให้คุณพ่อกับคุณแม่อย่างเวกัสกับสายขิมพร้อมกันกับคุณปู่คุณย่าให้มาสู่ขอเธอตามประเพณีอย่างที่ได้ตกลงกันเอาไว้กับคุณลุงฮ่องเต้เมื่อเดือนก่อน " นี่ก็ครบหนึ่งเดือนตามที่ตกลงกันไว้แล้ววันนี้กูมาขอลูกสาวคนเล็กของมึงให้ลูกชายคนโตของกู " เวกัสที่พาทุกคนในครอบครัวมาด้วยเอ่ยขึ้นมากับเพื่อนรักทันทีซึ่งฮ่องเต้ที่ยังทำท่าทางเคร่งขรึมอยู่เขาได้แต่ทำหน้านิ่งจนเป็นแพรวผู้เป็นภรรยาพูดขึ้นมาแทน " ขอบคุณที่ให้เกียรติลูกสาวเรานะคะทางเราก็ไม่ได้ขัดข้องอะไรค่ะทุกอย่างขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของลูกๆ เลย "" ที่รัก " ฮ่องเต้ทำท่าทางแง่งอนภรรยานิดหน่อยแต่ถึงอย่างนั้นก็ได้รับสายตาคาดโทษมาให้เขาจึงพูดจาอะไรไปไม่ได้มากนัก เขาไม่ได้กลัวเมียนะแค่เกรงใจนิดหน่อยจนไม่กล้าพูดอะไรมากนักเท่านั้นเอง " คุณคะเลิกตั้งแง่ได้แล้วเด็กๆ รักกันก็ควรจะปล่อยให้เขาได้ตัดสินใจกันเองสิคะลูกโตแล้วนะ "" แต่.... " คุณย่ามาร์กี้ที่มองสถานการณ์อยู่จึงรีบเอ่ยขึ้นเพราะถ้าเธอเอ่ยปาก
แวมไพร์พูดเพียงแค่นั้นก็จับคนตัวเล็กให้นอนหงายลงไปพร้อมกันกับที่ตัวเขาพยุงศรีษะของเธอเบาๆ แล้วประกบจูบอย่างดูดดื่มด้วยความเร่าร้อน ความคิดถึงได้ส่งผ่านไปหาเธอผ่านริมฝีปากที่กำลังบดเบียดราวกับว่าอยากจะกลืนกินเธอเข้าไปทั้งตัว " อื้อ.... " เสียงครางอื้ออึงออกมาเสียงดังเมื่อคนตัวเล็กที่ไม่เคยถูกรุกล้ำหนักขนาดนี้มาก่อนโดนรุกหนักเข้าเต็มๆ อีกทั้งตอนนี้เธอยังได้กลิ่นแอลกอฮอล์จากตัวเขาด้วย " คุณขาดื่มหนักมาหรอ " เมื่อเมียตัวน้อยถามออกมาแบบนั้นเขาก็ไม่อาจโกหกเธอได้เพราะยิ่งไม่เจอกันความไว้ใจยิ่งเป็นเรื่องสำคัญเขาจึงพยักหน้ายอมรับเบาๆ " พี่ต้องเลี้ยงไถ่โทษไอ้ชานนท์ไงที่ไปทำกับมันวันนั้น ขอโทษนะที่วันนั้นพี่ใจร้อนเกินไป "" ช่างมันเถอะค่ะ ว่าแต่ดื่มทุกวันหรือเปล่าคะ " มะนาวถามออกไปเพราะเป็นห่วงสุขภาพของเขามากกว่าแวมไพร์ได้แต่ยิ้มแหยออกมาเมื่อถูกจับได้" ครับ พี่ยอมรับทำยังไงได้ก็พี่เคยชินกับการกอดร่างนุ่มนิ่มของเธอนอนทุกคืนแต่พอหลายวันมานี้ต้องนอนคนเดียวพี่เลยนอนไม่หลับก็ต้องอาศัยแอลกอฮอล์ช่วย พี่ภาวนาให้ครบหนึ่งเดือนเร็วๆ สัญญาเลยว่าจะกักตัวเธอไว้ 7 วัน 7 คืนไม่ให้ไปไหนเลย "
" นี่แกร้องไห้ทำไม " เวนิสเมื่อนั่งลงที่ปลายเตียงของเพื่อนสนิทแล้วจึงรีบปาดน้ำตาให้อย่างอ่อนโยนเข้าใจดีว่าเพื่อนกำลังสับสน " ฉันรู้สึกผิดกับพวกแกทั้งสองคนที่ปิดบังความสัมพันธ์กับพี่ชายของพวกแกมาโดยตลอด "มะนาวก้มหน้างุดพร้อมกับเอ่ยคำขอโทษออกไปรัวๆ" นี่แกเป็นคนคิดมากแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน ยัยมะนาวที่แสบซ่าคนเดิมหายไปไหน พวกเราน่ะเข้าใจแกมาตั้งนานแล้วนะอีกอย่างถ้าพี่ชายฉันลงเอยกับแกพวกเรากลับจะสบายใจเสียอีกที่มีพี่สะใภ้ใจดีแบบนี้ "เวนิสบอกออกมาแล้ววิวาห์ก็รีบเสริมทันที " จริง พวกเราดีใจมากเพราะเห็นสายตาที่พี่ชายของฉันกับแกมองกันไปมามันคือสายตาของคนรักกันมากจริงๆ อีกอย่างวันนี้พี่ชายของฉันก็แมนมากด้วยทั้งที่กลัวว่าคุณลุงฮ่องเต้จะโกรธมากแต่ก็ยังรบเร้าให้คุณพ่อพามาตั้งแต่เช้านี่ก็คงคิดถึงแกมากเห็นบอกว่าติดต่อไม่ได้เลย "" อืม คุณพ่อสั่งห้ามไว้แถมยึดมือถือไปอีกออกไปข้างนอกก็มีคนคุมตลอดบอกว่าเป็นบทลงโทษที่พวกเราสองคนทำผิดพลาดไปก็เลยให้ห่างกันไปก่อนเดือนนึงถ้าทนได้คุณพ่อก็จะไฟเขียวให้แต่ถ้าทนไม่ได้ก็ตามนั้น " มะนาวพูดออกมาพร้อมกับความกังวลเล็กน้อยกลัวว่าเขาจะอดทนต่อความลำบากนี
เวกัสพาลูกชายมาที่บ้านของเพื่อนสนิทอย่างฮ่องเต้ในเช้าของวันใหม่พร้อมกับที่แวมไพร์หากระเช้าใบใหญ่เพื่อมาขอขมาว่าที่พ่อตากับแม่ยายด้วยความรู้สึกประหม่า เมื่อคืนเขารอสายจากมะนาวทั้งคืนแต่จนแล้วจนรอดเธอก็ไม่ติดต่อมาเลยจนทำให้เช้าวันนี้เขาร้อนใจจึงรีบให้คนเป็นพ่อพาเขามาที่นี่ " มาทำไมวะ " ฮ่องเต้ทำเป็นเข้มเมื่อออกมาต้อนรับซึ่งสายตาของมันแบบนี้เวกัสรู้ดีว่าลูกสาวคงทำให้ใจอ่อนไปมากแล้วสินะ แตกต่างจากแวมไพร์ที่ตอนนี้รู้สึกกลัวและกังวลไปหมดว่าว่าที่พ่อตาจะไม่ให้อภัยเขาเขาเป็นผู้ใหญ่แถมยังรับหน้าที่ผู้นำตระกูลคนต่อไปด้วยแล้วแต่ยังเล่นเป็นเด็กๆ อยู่ได้ก็ไม่แปลกที่ท่านจะไม่ชอบใจ " กูพาลูกชายมาขอขมาว่าที่พ่อตามัน "เวกัสที่ไม่วายแซวเพื่อนทั้งที่รู้อยู่แล้วว่ามันแค่ทำเป็นเข้ม " ใครว่าที่พ่อตาวะแถวนี้ไม่มีโว้ย " ฮ่องเต้บอกออกมาพร้อมกับหันหน้าไปทางอื่นเพื่อคีพลุคไม่อย่างนั้นคงต้องเผยอาการออกมาให้ว่าที่ลูกเขยได้เห็นแน่ " หึ กูร้อนจะแย่มึงจะไม่ชวนกูเข้าไปดื่มน้ำสักแก้วเลยหรอ ทำเป็นเข้มอยู่ได้ลูกชายกูกลัวหมดแล้วเนี่ย " เวกัสบอกออกมาพร้อมกับฮ่องเต้ที่ทำยังไงก็ไม่ยอมให้ครอบครัวของเพื่อ
ฮ่องเต้พาลูกสาวกลับมาบ้านโดยที่ไม่ได้พูดอะไรเลยสักคำตลอดทางมีแต่ความเงียบงันพร้อมกับมะนาวที่ดวงตาดูไร้ซึ่งจุดหมายมองไปข้างหน้าด้วยความว่างเปล่าเอาจริงๆ ตอนนี้เธอกลัวคุณพ่อมากปกติถ้าคุณพ่อดุเธอบ้างเธอก็ยังเดาทางออกว่าท่านรู้สึกยังไงแต่ตอนนี้ท่านดูเงียบจนเธอกลัวไปหมด และเมื่อเข้ามาถึงบ้านฮ่องเต้จึงเรียกทุกคนเข้ามาคุยกัน" ลูกรู้ใช่ไหมว่าทำอะไรผิดไปบ้าง " ฮ่องเต้ที่เลี้ยงลูกสาวอย่างดีมากับมือแต่ตอนนี้ในเมื่อทำผิดเขาก็จำเป็นต้องลงโทษและตักเตือนบ้าง " มะนาวขอโทษค่ะคุณพ่อคุณแม่ที่ทำอะไรไปโดยไม่คิด " มะนาวยกมือขึ้นไหว้ขอโทษบิดาและมารดาด้วยความรู้สึกผิดเธอเป็นลูกผู้หญิงไม่ควรชิงสุกก่อนห่ามแบบนี้จริงๆ แต่จะทำยังไงได้ในเมื่อความรู้สึกมันเป็นเรื่องที่ฝืนกันไม่ได้จริงๆ " นี่มันเกิดเรื่องอะไรกันขึ้นคะคุณ " แพรวที่วันนี้ไปออกงานสมาคมเพิ่งกลับเข้ามาพร้อมกันกับส้มโอที่เพิ่งกลับมาจากการทำงานด้วยเช่นกันและตอนนี้ก็เป็นเวลาดึกดื่นมากแล้วนึกว่าทุกคนจะหลับไปแล้วเสียอีกแต่กลับผิดคาดที่พี่สาวอย่างเธอได้รับกลิ่นอายของความครุกรุ่นอยู่ไม่น้อย" ส้มโอพ่ออยากรู้ความจริงจากปากลูกว่าลูกรู้เรื่องทุ
ในเช้าของวันถัดมามะนาวตื่นแต่เช้าเพื่อหวังให้เขาแวะร้านขายยาให้เธอสักหน่อยแต่จนแล้วจนรอดคนเอาแต่ใจก็บอกว่าเมื่อคืนไม่ไหวจึงทำให้วันนี้ตื่นสายพอออกมาจากคอนโดเลยต้องรีบบึ่งรถมาที่ออฟฟิศเลยโดยที่เขาให้เหตุผลว่าเขาไม่เคยสายเลยสักครั้งแม้จะเป็นถึงเจ้าของบริษัทก็ตาม ร่างเล็กจึงได้แต่คิดว่ายังไงเธอก็จ
มะนาวชั่งใจอยู่ชั่วครู่กับคำสั่งเสียงแหบพร่าของเขา คำสั่งที่มีแต่ความออดอ้อนมีหรือคนใจดีแบบเธอจะไม่ใจอ่อน เธอค่อยๆ ปลดเสื้อสายเดี่ยวสีแดงของตัวเองลงมาทีละนิดจนท้ายที่สุดเธอก็ถอดมันออกไปจากร่างกายเผยให้เห็นเต้าอวบที่มีเม็ดตุ่มไตเล็กๆ รอการสัมผัสจากอุ้งปากของเขาอยู่ เธอยกมือเรียวขึ้นมาบีบเคล้นไ
ในช่วงสายของวันถัดมามะนาวลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยความเหนื่อยล้า ทีแรกเธอตั้งใจจะกลับเพราะไม่อยากค้างคืนกับเขาแต่เขาดันไม่ยอมปล่อยเธอเลยทั้งคืนจนเธอเองก็ไม่รู้ว่าหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่รู้ตัวอีกทีตอนนี้ก็สายโด่งแล้ว ดีนะที่เธอย้ายมาอยู่ที่คอนโดไม่อย่างนั้นคุณพ่อคงต้องซักไซ้ยับแน่ " โอ้ย! เจ็บชะมัด "
คนตัวโตต้องชะงักค้างอีกครั้งเมื่อรู้สึกได้ว่าตัวเองได้ผ่านเยื่อบางๆ ที่เรียกว่าพรหมจรรย์เข้ามาแล้ว เขาหยุดการกระทำของตัวเองเอาไว้เพียงเท่านั้นไม่ยอมขยับเขยื้อนไปไหนพร้อมกับก้มมองจุดเชื่อมต่อที่ตอนนี้มีหยดเลือดจางๆ ไหลเคลือบท่อนเอ็นผ่านเครื่องป้องกันของเขาเอาไว้ ในขณะที่มะนาวหลังจากที่เธอกรีดร้อ







