แชร์

ตอนที่ 7 ฉีกทุกกฎ(1)

ผู้เขียน: ลูกแมวขี้อ้อน
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2026-03-10 07:27:15

    แวมไพร์ได้สติขึ้นมาเมื่อเธอพูดออกมาแบบนั้น เขาเองก็ไม่นึกว่าจะจับเธอมาบดจูบโดยที่ไม่รู้เนื้อรู้ตัวแบบนี้เหมือนกันจึงกระแอมแก้เก้อเบาๆ 

" ฮึ่ม.... "

    กฎหนอกฎ กฎที่แปลว่ามีไว้แหกสินะ ก่อนหน้านี้ตัวเขาเองเคร่งเรื่องนี้มากเพราะไม่ชอบให้ผู้หญิงคนไหนมายุ่งย่ามกับปากของเขา เขาเองไม่หอมและไม่จูบใครทั้งนั้นเต็มที่ก็แค่ใช้มือสัมผัสลูบไล้ให้เท่านั้นแต่ดูเขาทำกับเธอสิเธอยังนั่งไม่ถึง 5 นาทีด้วยซ้ำเขาก็แอบแหกกฎข้อแรกซึ่งเป็นกฎเหล็กของตัวเองเสียแล้ว 

" มันเผลอน่ะ "

    แวมไพร์พูดออกมานี่คือจูบแรกของเขาเลยนะทำไมเธอถึงได้นิ่งแบบนี้หรือว่าเขาทำเพียงแค่ริมฝีปากแตะกันแล้วมันดูห่วยเกินไป มะนาวเมื่อเขาบอกออกมาแบบนั้นกลับไม่ได้รู้สึกโกรธอย่างที่คิดเลยสักนิด จูบแรกของเธอเขาได้มันไปง่ายดายจริงๆ อีกอย่างเธอกลับชอบสัมผัสที่เขามอบให้เสียอย่างนั้นมันน่านักน่าเอาหัวตัวเองไปทุบกำแพงเสียให้เข็ดโทษฐานที่ไม่ยอมรักดี 

" คุณพกเครื่องป้องกันมาหรือเปล่า "

    เพราะมาถึงขนาดนี้แล้วเธอต้องได้ลิ้มลองรสชาติของการกินผู้ชายจึงเอ่ยถามเขาออกไปแม้ว่าจะเตรียมมาเองด้วยแต่ก็ยังอุตส่าห์ถามเขาก่อน รีบทำ รีบเสร็จ รีบรู้สึกแล้วเธอจะได้รีบไป 

" อืม "

    แวมไพร์ตอบออกไปสั้นๆ แล้วยืนขึ้นเต็มความสูงจากนั้นจึงเอื้อมมือไปหยิบเครื่องป้องกันที่อยู่ในกระเป๋าเสื้อด้านในออกมาหลายกล่อง มะนาวตกใจเพราะไม่คิดว่าเขาจะพกมาเยอะขนาดนี้ เขาทยอยวางลงที่หัวเตียงแล้วเธอก็ค่อยๆ นับถ้าเธอนับไม่พลาดนะทั้งหมด 10 กล่อง 

" คุณ!!! "

    คนตัวเล็กเบิกตาโตด้วยความตกใจ นี่ต้องหื่นขนาดไหนถึงได้พกมาเยอะขนาดนี้ แวมไพร์ทำเพียงแค่ยิ้มมุมปากพร้อมกับจ้องตาเธออีกครั้ง 

" หมดนี่ก็คงพอแล้ว "

" คุณมีแรงใช้มันทั้งหมดนี่หรือเปล่าเถอะ "

    มะนาวถามออกมาแต่แวมไพร์กลับตีความหมายของเธอไปแบบผิดๆ เขาคิดว่าเธอกำลังสบประมาทเขาอยู่นะ 

" หึ แรงผมเยอะกว่าที่คุณคิดอีกนะ "

    เขาก้มลงอีกครั้งพร้อมกับหอมเรือนผมของเธอเบาๆ และนี่ก็เป็นครั้งแรกที่เขาหอมศีรษะของผู้หญิงที่ไม่ใช่น้องสาวของเขาเอง  มะนาวทำไมเธอสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นกันนะ ผู้ชายที่แต่งตัวดิบๆ แบบเขาทำไมถึงได้อ่อนโยนถึงขนาดนี้ เขาผลักให้เธอนอนราบลงเบาๆ ที่เตียงแล้วตัวเขาก็ถอดเสื้อยืดสีดำที่ใส่มาออกไปให้พ้นกายเผยให้เห็นซิกแพคแน่นๆ ที่เขาเคยส่งให้เธอดูในช่องแชทอยู่ทุกวันมันไม่ใช่การรีทัชมันคือของจริง แน่นมากจริงๆ น้ำลายอีมะนาวจะไหลย้อย 

    มะนาวยิ่งหัวใจเต้นแรงมากยิ่งขึ้นที่เห็นซิกแพคของผู้ชายแบบใกล้ๆ เป็นครั้งแรก เขาคงดูแลตัวเองดีมากเพราะมันแน่นไปหมด ด้วยความที่เขาเป็นคนรูปร่างสูงใหญ่ยิ่งมีกล้ามยิ่งทำให้เขาดูเซ็กซี่ จนเธอถึงกับต้องภาวนาในใจว่าเลือดกำเดาอย่าไหลออกมาประจานให้ได้อายนะ 

" ตรงปกไหม Bigmilk "

    เขาถามเธอพร้อมกับส่งสายตาเจ้าเล่ห์ไปให้อย่างยั่วยวนพร้อมกับมองอกอวบของเธอที่มันโผล่พ้นเสื้อสายเดี่ยวสีดำออกมา กระโปรงยีนส์เอวสูงที่เธอใส่เมื่อนอนราบลงไปก็ยิ่งเห็นไปถึงต้นขาเพราะมันร่นขึ้นไปพร้อมกับเสื้อสายเดี่ยวที่ยืดตามตัว 

    มะนาวพยักหน้าให้กับเขาเบาๆ พร้อมกับแก้มของเธอที่มันเห่อร้อน ตอนนี้เธอไม่ได้มองหน้าเขาเลยเอาแต่จ้องซิกแพคของเขาเลยลงมาถึงจอวีไลน์ที่โผล่พ้นขอบกางเกงยีนส์เอวต่ำที่เขาใส่มา ไรขนที่โผล่ออกมาจากขอบกางเกงยีนส์ตัวแพงทำเอาเธอแทบวูบ 

" ลองจับดูสิ "

    เขาจับมือเล็กของเธอข้างหนึ่งขึ้นมาแล้วให้เธอลูบไล้ไปจนทั่วซิกแพคแน่นๆ ของเขา เลื้อยลงต่ำไปเรื่อยๆ จนถึงไรขนอ่อนที่โผล่พ้นกางเกงยีนส์เอวต่ำที่เขาตั้งใจใส่มาในวันนี้ มะนาวมือของเธอทั้งเย็นทั้งสั่นไปหมดเพราะนี่คือครั้งแรกของเธอที่ต้องมาสัมผัสอะไรแบบนี้ เธอไม่ได้ทะลึ่งนะแต่สายตาของเธอในตอนนี้ดันมองไปเห็นลูกชายของเขาที่มันเหมือนจะคับแน่นจนแทบจะหายใจไม่ออกอยู่ในนั้น 

" อื้ม....พอใจไหม "

    มะนาวพยักหน้าเมื่อเขาเห็นเธอที่ทำท่าทางไร้เดียงสามันก็สะกิดต่อมนักล่าของเขาให้ทำงานในทันทีจนเขาอดใจไม่ไหวก้มลงไปประกบจูบกับริมฝีปากอวบอิ่มของเธออีกครั้งแต่ครั้งนี้ไม่ได้อ่อนโยนเหมือนครั้งแรกเพราะเขาสอดลิ้นเข้าไปควานหาน้ำหวานภายในโพรงปากของเธออย่างกักขฬะ 

" อื้อ.... "

    มะนาวส่งเสียงครางออกมาเบาๆ โดยไม่รู้ตัว จูบที่เขามอบให้เป็นเหมือนสะพานที่เชื่อมระหว่างเธอและเขาเข้าด้วยกัน ในตอนนี้เธอรู้สึกเหมือนลอยอยู่บนก้อนเมฆเมื่อริมฝีปากของเขาบดจูบอย่างเอาแต่ใจแบบนี้ เขาใช้มือข้างหนึ่งประคองใบหน้าของเธอเอาไว้แน่นพร้อมกับลูบไล้ไปตามพวงแก้มเนียนสวย 

" หวานเป็นบ้าเลย "

    เขาพูดออกมาทันทีเมื่อละจูบออกมาจากริมฝีปากอวบอิ่ม แล้วหันมาซุกไซร้ซอกคอหอมกรุ่นของเธอแทน เขาฝากรอยรักจางๆ เอาไว้ที่ซอกคอของเธอคงพอได้เห็นอยู่สักวันสองวันคงไม่ผิดใช่ไหมที่เขาจะแสดงความเป็นเจ้าของออกมาแบบนี้ทั้งที่ไม่เคยทำมาก่อนเหมือนกัน ใครบอกให้คอเล็กๆ ของเธอมันน่าขย้ำกันล่ะ 

" อื้อ....เจ็บ อย่ากัด "

มะนาวบอกออกไปเมื่อรู้สึกถึงความเจ็บจี๊ดที่ซอกคอ 

" ผมไม่ได้กัดสักหน่อยแค่ฝากรอยรักเอาไว้นิดเดียว แค่ตีตราจองไม่กี่วันก็หาย "

    คนที่อยากแสดงความเป็นเจ้าของบอกออกมาแล้วใช้มือหนาข้างที่ว่างถอดเสื้อสายเดี่ยวสีขาวของเธอออกไปให้พ้นกายจึงได้เห็นบราปีกนกสีเนื้อที่เธอใส่มากำลังโอบอุ้มเต้าสวยทั้งสองข้าง เขาก้มลงใช้ริมฝีปากดึงบราปีกนกนั้นออกอย่างชำนาญและทันใดนั้นอกอวบที่ใหญ่เกินตัวของเธอก็อวดโฉมต่อหน้าเขาจนถึงกับต้องตะลึง เขารู้อยู่แล้วล่ะว่ามันต้องใหญ่แต่แค่ไม่คิดว่ามันจะอลังการขนาดนี้ ถ้าไซส์นี้เขากะคร่าวๆ ก็คงเป็นคุณหมอที่ทำให้ที่เธอบอกว่าคุณแม่เธอให้มาก็คงโกหกสินะ ไวเท่าความคิดมือหนาทั้งสองข้างของเขากอบกุมเต้าอวบเอาไว้แล้วบดขยี้อย่างเมามันส์และจากสัมผัสด้วยตัวเองกับมือจึงได้รู้ว่านี่คือของแท้ที่แม่ให้มาจริงๆ 

" อื้อ....คุณอยากจูบอีก "

    คนตัวเล็กที่ต่อต้านกับแรงกระสันไม่ไหวเอ่ยขอเขาทันที แล้วเขาเองในตอนนี้ก็มีความต้องการไม่ต่างจากเธอจึงประคองใบหน้าของเธอด้วยความทะนุถนอมสบตากันลึกซึ้งก่อนที่ริมฝีปากจะแตะกันอย่างแผ่วเบา ลิ้นเล็กๆ ของเธอพยายามไล่ต้อนเขาจึงทำให้เขารู้ว่าเธอจูบไม่เป็นเขาจึงเริ่มสอนบทรักบทแรกให้กับเธอ 

" อื้ม..... "

 

 

 

 

 

 

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • แวมไพร์พ่ายเหยื่อ   ตอนที่ 10 แค่คืนเดียว(2) NC++

    ในตอนนี้มะนาวได้แต่คิดในใจว่าถ้าผ่านคืนนี้ไปได้เธอก็กลายเป็นยอดคนแล้ว เอาจริงๆ เขาดิบเถื่อนมากรสรักที่แสนรุนแรงบวกกับบุคลิกของเขาที่ดูแรงไม่แพ้กันทำเอาเธอเจ็บจนจุก ขนาดท่อนเนื้อที่เสือกไสเข้ามาก็ตามชาติพันธุ์ของเขา มันใหญ่จนเธอคิดว่าเธอคงต้องตายแน่ๆ ที่ยังหายใจอยู่ตอนนี้ได้ก็คือฟลุ๊คจัดสุดๆ แล้ว " อื้อ....พอได้หรือยังไม่ไหวแล้วนะ " เพราะเขาทำรักกับเธอกินเวลาไปร่วมชั่วโมงแล้วยังไม่มีทีท่าว่าพละกำลังของเขามันจะลดลงเลยสักนิด นี่ขนาดเขาเพิ่งเกิดอุบัติเหตุมานะ " อีกนิดเดียว อื้ม.... " แวมไพร์ตอนนี้ไม่สนใจแม้กระทั่งบาดแผลที่หัวเข่าของตัวเองเขากดทับมันลงไปกับเตียงพร้อมกับกระแทกกระทั้นสะโพกสอบเข้าไปกับร่องที่ตอดเก่งของเธอไม่หยุด ไอ้เจ็บมันก็เจ็บอยู่หรอกแต่จะเจ็บจนอดกินเธอขาที่อยู่ตรงหน้าเขาคงทำไม่ได้ ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! " แวมไพร์.....อร๊าางงง..... " มะนาวส่งเสียงกรีดร้องออกมาในช่วงสุดท้ายที่เธอไม่อาจทนทานต่อแรงกระสันได้พร้อมกับปล่อยน้ำหวานออกมาเคลือบท่อนเนื้อของเขามากมาย เธอเพิ่งได้พบกับความรู้สึกที่เรียกว่าเสร็จสมเป็นครั้งแรก ความรู้สึกเหมือนตัวเบามา

  • แวมไพร์พ่ายเหยื่อ   ตอนที่ 9 แค่คืนเดียว(1) NC++

    คนตัวโตต้องชะงักค้างอีกครั้งเมื่อรู้สึกได้ว่าตัวเองได้ผ่านเยื่อบางๆ ที่เรียกว่าพรหมจรรย์เข้ามาแล้ว เขาหยุดการกระทำของตัวเองเอาไว้เพียงเท่านั้นไม่ยอมขยับเขยื้อนไปไหนพร้อมกับก้มมองจุดเชื่อมต่อที่ตอนนี้มีหยดเลือดจางๆ ไหลเคลือบท่อนเอ็นผ่านเครื่องป้องกันของเขาเอาไว้ ในขณะที่มะนาวหลังจากที่เธอกรีดร้องออกมาแล้วน้ำตาก็เริ่มไหลออกมาจากหางตาแบบกลั้นไม่อยู่ " เธอ! ยังไม่เคยหรอ " มะนาวส่ายหน้าปฏิเสธไปมา ถึงตอนนี้แล้วคงไม่มีอะไรต้องปิดบังอีก ความรู้สึกของเธอตอนนี้เหมือนกับว่าร่างกายกำลังจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ เธอทั้งเจ็บทั้งร้าวระบมไปทั่วสะโพกงอนงาม พลางคิดในใจว่านี่คือการฆ่าตัวตายชัดๆ ไหนใครที่รีวิวนักรีวิวหนาว่ามันจะมีความสุขจนเธอเองตัดสินใจอยากลิ้มลองครั้งแรกเพราะอยากรู้ว่าความรู้สึกของการเป็นผู้ใหญ่มันรู้สึกยังไง ตอนนี้เธอเข้าใจถ่องแท้แล้วว่ามันมีแต่เจ็บ เจ็บ และเจ็บ เจ็บเป็นบ้าเลย" ทำไมไม่บอก " แวมไพร์ที่ไม่ใช่ว่าจะไม่เคยเจอหญิงสาวพรหมจรรย์แต่ครั้งนี้ความรู้สึกมันแตกต่างออกไปเขารู้สึกอบอุ่นหัวใจเหลือเกินที่ได้เป็นคนแรกของเธอที่ดันตรงสเปคเขาอย่างมาก เขาก้มลงจูบซับที่พวงแก้มสีแดงระเร

  • แวมไพร์พ่ายเหยื่อ   ตอนที่ 8 ฉีกทุกกฎ(2) NC++

    มะนาวเธอดิ้นเร่าๆ ปานจะขาดใจเมื่อเขาตะโบมจูบเธอจนปากแทบเจ่อและเริ่มดิ้นเมื่อเขาไม่ปล่อยให้เธอได้หายใจเลย แวมไพร์เห็นว่าเธอกำลังจะขาดอากาศหายใจจึงละริมฝีปากออกมาแล้วหันมาใช้ลิ้นอุ่นๆ ของตัวเองละเลงอยู่บนปลายสุดของทรวงอกดูดด่ำกับยอดปทุมถันสีชมพูระเรื่ออย่างเอาแต่ใจ " อื้ม..... " เขาชิมความหวานจากเม็ดตุ่มไตทำเอาเจ้าของร่างสวยถึงกับครางกระเส่าจนแทบร้องขอชีวิต แวมไพร์ฟ่อนเฟ้นอกอวบอิ่มของเธอด้วยปากหยักไปมารสหวานของบัวตูมทำเอาเขาไม่อยากละไปไหนจนตอนนี้อกอวบของเธอมันแดงช้ำไปหมดทั้งสองข้าง มือหนาเร่งถอดกระโปรงยีนส์ตัวสั้นที่เธอใส่มาเมื่อรูดซิปที่อยู่ตรงข้างสะโพกของเธอออกได้แล้วจึงรีบถอดออกไปให้พ้นทางเผยให้เห็นแพนตี้สีแดงสดที่ขัดกับสีชุดที่เธอใส่มาเสียเหลือเกิน เขาเองแทบหายใจติดขัดเมื่อเห็นสีแพนตี้ที่ร้อนแรงขัดกับใบหน้าหวานๆ ของเธอแบบนี้" ตั้งใจจะใส่มายั่วกันโดยเฉพาะเลยสินะ " แวมไพร์ถามออกมาเมื่อตอนนี้ใบหน้าของเขาอยู่ตรงกลีบดอกไม้ที่ปิดสนิทแน่น เขาจับขาเล็กของเธอให้กางออกกว้างแล้วมองแพนตี้สีแดงสดที่เธอตั้งใจใส่มา มะนาวถึงตอนนี้เธอกลับไปเปลี่ยนทันไหม ช่างน่าอับอายเสียเหลือ

  • แวมไพร์พ่ายเหยื่อ   ตอนที่ 7 ฉีกทุกกฎ(1)

    แวมไพร์ได้สติขึ้นมาเมื่อเธอพูดออกมาแบบนั้น เขาเองก็ไม่นึกว่าจะจับเธอมาบดจูบโดยที่ไม่รู้เนื้อรู้ตัวแบบนี้เหมือนกันจึงกระแอมแก้เก้อเบาๆ " ฮึ่ม.... " กฎหนอกฎ กฎที่แปลว่ามีไว้แหกสินะ ก่อนหน้านี้ตัวเขาเองเคร่งเรื่องนี้มากเพราะไม่ชอบให้ผู้หญิงคนไหนมายุ่งย่ามกับปากของเขา เขาเองไม่หอมและไม่จูบใครทั้งนั้นเต็มที่ก็แค่ใช้มือสัมผัสลูบไล้ให้เท่านั้นแต่ดูเขาทำกับเธอสิเธอยังนั่งไม่ถึง 5 นาทีด้วยซ้ำเขาก็แอบแหกกฎข้อแรกซึ่งเป็นกฎเหล็กของตัวเองเสียแล้ว " มันเผลอน่ะ " แวมไพร์พูดออกมานี่คือจูบแรกของเขาเลยนะทำไมเธอถึงได้นิ่งแบบนี้หรือว่าเขาทำเพียงแค่ริมฝีปากแตะกันแล้วมันดูห่วยเกินไป มะนาวเมื่อเขาบอกออกมาแบบนั้นกลับไม่ได้รู้สึกโกรธอย่างที่คิดเลยสักนิด จูบแรกของเธอเขาได้มันไปง่ายดายจริงๆ อีกอย่างเธอกลับชอบสัมผัสที่เขามอบให้เสียอย่างนั้นมันน่านักน่าเอาหัวตัวเองไปทุบกำแพงเสียให้เข็ดโทษฐานที่ไม่ยอมรักดี " คุณพกเครื่องป้องกันมาหรือเปล่า " เพราะมาถึงขนาดนี้แล้วเธอต้องได้ลิ้มลองรสชาติของการกินผู้ชายจึงเอ่ยถามเขาออกไปแม้ว่าจะเตรียมมาเองด้วยแต่ก็ยังอุตส่าห์ถามเขาก่อน รีบทำ รีบเสร็จ รีบรู้สึกแล้วเธ

  • แวมไพร์พ่ายเหยื่อ   ตอนที่ 6 กลมจนท้อ

    บรรยากาศภายในลิฟท์ชวนอึดอัดจนบอกไม่ถูก มะนาวเธอยืนอยู่ข้างหน้าในขณะที่แวมไพร์ยืนอยู่ข้างหลังต่างคนต่างก้มหน้ามองมือถือโดยที่ทั้งสองคนสวมแมสเอาไว้แต่ภายใต้หน้ากากแวมไพร์มีความนิ่งเฉยในขณะที่มะนาวเบะปากไปแล้วนับครั้งไม่ถ้วนพลางด่าเขาในใจ คนอุตส่าห์หวังดีถามสารทุกข์สุขดิบแล้วดูเขาสิเหมือนรังเกียจเธอเสียอย่างนั้น เธอมองดูสภาพตัวเองในกระจกก็ไม่ได้น่าเกลียดนี่เพราะเธออยู่ในชุดเสื้อสายเดี่ยวสีขาวทับด้วยกระโปรงยีนส์ตัวสั้นแล้วก็รองเท้าผ้าใบสีขาวมีเสื้อแขนยาวสีขาวตัวบางคลุมทับไว้นิดหน่อยเธอว่าเธอก็แต่งตัวพอดูได้นะแต่เขากลับนิ่งชะมัดแบบนี้เธอเริ่มไม่มั่นใจแล้วว่าแอคเค่อที่เธอนัดมาจะประทับใจในครั้งแรกที่เจอกันหรือเปล่า ถ้าจะมีสีหน้าเหมือนนายน้ำแข็งนี่เธอก็ไม่ไหวป่ะ " ใกล้ถึงแล้ว "มะนาวส่งข้อความไปหาเขาแล้วเขาก็ตอบกลับมาทันที " ใกล้แล้วเหมือนกัน ถึงหน้าห้องแล้วบอกนะ "แวมไพร์ส่งข้อความตอบกลับไป " อยู่ในลิฟท์ " เมื่อได้อ่านข้อความนั้นแวมไพร์ถึงกับเงยหน้าขึ้นมาแล้วมองผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าเขาหรือว่าจะเป็นเธอ รอยยิ้มมุมปากยกขึ้นมาทันทีที่เริ่มเดาทุกอย่างได้แล้ว ถ้าเป็นเธอจริงๆ ก็เหมือนเขา

  • แวมไพร์พ่ายเหยื่อ   ตอนที่ 5 อุบัติเหตุ

    แวมไพร์ที่ใส่ชุด All Black เสื้อยืดพอดีตัวสีดำ เสื้อหนังสีดำ กางเกงยีนส์สีดำรวมไปถึงรองเท้าผ้าใบก็ยังสีดำอีก เขาควบบิ๊กไบค์ที่พึ่งออกมาวันแรกออกจากคฤหาสน์หลังใหญ่ของเขาทันที เวกัสกับสายขิมได้แต่มองลูกชายของตัวเองที่ตอนนี้โตเป็นหนุ่มเต็มที่แล้วด้วยวัย 27 ปี " ลูกเหมือนพี่ไม่มีผิดเลยนะคะ ครั้งแรกที่ขิมเจอพี่ก็ตกใจแทบแย่ทรงผมสกินเฮดแถมมีรอยบากมาอีก แล้วดูลูกเราตอนนี้สิคะถักเดทร็อคแถมยังควบบิ๊กไบค์ออกไปแบบนี้ถ้าใครไม่รู้ว่าเป็นลูกเราก็คงว่าเจ้าแวมไพร์เป็นเด็กแว้นแน่ " สายขิมมองหน้าสามีเมื่อทั้งสองคนตอนนี้ยืนดูลูกชายคนโตกำลังลับสายตาไป " หึ วัยมันกำลังได้ครับที่รัก พี่ว่าลูกเราเรียนจบแล้วปล่อยให้เล่นสักพักเดี๋ยวก็คงมารับช่วงกิจการต่อจากพี่ หลังจากนั้นเราไปเที่ยวรอบโลกกันดีไหม " เวกัสที่กำลังจะได้ปลดเกษียณอ้อนเมียตัวน้อยทันที ธุรกิจของตระกูลมีเยอะเหลือเกินทั้งที่เขากับน้องชายมีลูกกันเป็นโขยงแต่ก็ยังดูแลกันแทบไม่ทั่วถึง บ้านอื่นลูกหลานแย่งกันอยากทำธุรกิจของครอบครัวแต่ตระกูลเขาต่อให้ผลิตทายาทมามากเท่าไหร่ก็ยังไม่พอสำหรับธุรกิจของตระกูลอยู่ดี " จริงหรอคะพี่เวย์ขิมตื่นเต้นจังเลยค

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status