ชะตา...55

ม่านพลังงานบริสุทธิ์จากหนึ่งในเผ่าพันธุ์แห่งจิตวิญญาณที่สาบสูญ!?

คลื่นความมืดไร้รูปร่างพยายามกระแทกบอลแก้วที่แข็งแรงทนทานด้วยความลนลาน ก่อนจะผงะถอยหลังเมื่อเห็นว่ายักษาผู้งดงามเดินมาหยุดอยู่เบื้องหน้าแล้ว

“เอาตัวมันกลับไป! ฉันอยากรู้ว่ามันคือตัวอะไร?” ผู้พิทักษ์ประตูกาลเอ่ยเสียงเรียบ ก่อนจะเก็บกรงเล็บที่บังเอิญปล่อยออกมาเพราะความหงุดหงิดเมื่อครู่ให้กลับเป็นเหมือนเดิม ดวงตาสีทองสวยงามค่อยเปลี่ยนกลับคืนเป็นสีดำอมทองอย่างช้า ๆ  “…และที่อยากรู้กว่า คือใครส่งมันมา!”

แสนดีกวาดตามองสภาพแวดล้อมรอบกายพลางถอนใจเฮือกใหญ่ ไม่คิดเลยว่าการไล่ตามเงาทะมึนที่ลักตัวเด็กมนุษย์มาจากหมู่บ้านเล็ก ๆ กลางป่า จะลากยาวมาจนถึงป่าลึกของอีกประเทศหนึ่งแบบนี้

“ส่งหน่วยลาดตะเวนไปตามหาเด็กมนุษย์ที่ถูกจับมาด้วยละ เจ้าก้อนดำทะมึนนี่คงโยนทิ้งไว้ที่ไหนสักแห่งตามทางที่โดนพวกเราไล่ตามมา”

เธอสั่งเรียบ ๆ  ก่อนจะทิ้งตัวลงบนโขดหินใหญ่แล้วมองจ้องคลื่นความมืดที่ตัวเองขังไว้ในบอลแก้วอย่างใช้ความคิด เห็นมันเริ่มจับตัวเป็นกลุ่มก้อนแล้วพยายามกระแทกเกราะแก้วให้แตกด้วยท่าทีลนลาน ก็ตัดสินใจร่ายมนตร์ออกมาเบา ๆ เพื่อบีบขนาดของบอลแก้วให้เล็กลงกว่าเดิม

ไม่มีรูปร่าง ไม่มีกลิ่น และไม่มีเสียง...นี่มันตัวอะไรกัน?

แสนดีขมวดคิ้วขุ่นเมื่อรู้สึกได้ถึงความไม่สมเหตุสมผลหลายอย่างของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อหลายชั่วโมงก่อน

ในระหว่างที่กำลังตามรอยพวกคอลเล็กเตอร์ จู่ ๆ ก็มีสิ่งมีชีวิตประหลาดลักพาตัวเด็กมนุษย์ออกมาจากหมู่บ้านข้าง ๆ พอดี? อะไรมันจะบังเอิญขนาดนั้น...หรือว่าจะ!?

‘เจ้าเข้าใจถูกแล้ว ผู้พิทักษ์เอ๋ย’

เสียงสะท้อนที่ดังออกมาจากคลื่นความมืดในบอลแก้วทำให้ป่ารกชื้นถึงกับสั่นสะเทือน ก้อนความมืดเริ่มขยับเคลื่อนไหวเปลี่ยนแปลงไป จากท่าทีลนลานหวาดหวั่นกลายเป็นความสงบเยือกเย็น จนสัมผัสได้ว่ามีอะไรบางอย่างกำลังใช้เจ้าก้อนความมืดนี้เป็นสื่อกลางในการสื่อสาร

“แกเป็นใคร?”

‘น่าใจหายเหลือเกินที่เจ้าจำข้าไม่ได้เสียแล้ว’

เสียงนั้นฟังดูเหมือนกำลังขบขันมากกว่าจะหมายความตามที่พูด

“นั่นสินะ ฉันเองก็ไม่ใช่พวกที่จะจดจำอะไรที่ไม่สำคัญซะด้วยสิ”

แสนดีตอบกลับเรียบ ๆ รู้สึกกังวลใจขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก เมื่อจิตใต้สำนึกกำลังร้องเตือนว่าสิ่งที่อยู่อีกฟากของคลื่นความมืดนั้น...อันตราย!

‘ข้านึกว่าตัวเองจะสำคัญเสียจนเจ้าลืมไม่ลงเสียอีก?’

“ก็บอกชื่อมาสิ เผื่อจะนึกออก”

‘ฮึฮึ...อีกไม่นานเจ้าก็จะรู้เอง...แต่ตอนนี้ข้าคงต้องขอตัว มีธุระอื่นที่สำคัญกว่าต้องไปทำ’

“เกี่ยวกับมนุษย์เลือดบริสุทธิ์สินะ?”

แม้จะเป็นการคาดเดา แต่ก็เคยมีข่าวลืออยู่เหมือนกันว่าผู้ที่อยู่เบื้องหลังของคอลเล็กเตอร์เองก็เป็นเผ่าพันธุ์พิเศษ

‘ข้าชอบเจ้าก็เพราะแบบนี้ละ เข้าใจอะไรง่ายดี’