แชร์

แสร้งรัก 8 [50%]

ผู้เขียน: มัทฉะโมจิ
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2026-02-12 00:20:28

ปานดาวแทบจะฟังใครไม่รู้เรื่องเลย ใบหน้าสวยเห่อร้อนพร้อมกับหุบขาเรียวเอาไว้ไม่ให้น้ำของพิรัฐที่อยู่ข้างในไหลออกมา

หลังจากเสร็จภารกิจหญิงสาวกำลังจะรีบวิ่งออกไปเข้าห้องน้ำ ทว่ายังไม่ทันที่เธอจะก้าวขาออกไปกลุ่มลูกค้าที่อยู่อีกบริษัทก็เดินสวนเข้ามาพอดิบพอดี เพราะกลัวว่าจะเสียมารยาทหญิงสาวเลยจำเป็นต้องตามน้ำไปก่อน

“ขอบคุณ คุณมากนะครับ ที่สนใจรับแบรนด์ของเราไปขายนะครับ”

ธนาตัวแทนของบริษัทอีกฝ่ายพูดขึ้นพร้อมกับยืนมือ พิรัฐยิ้มให้อีกฝ่ายก่อนที่เขาจะยื่นมือไปจับ เป็นการดิวงานครั้งสุดท้ายก่อนที่แบรนด์ใหม่จะถูกขายในตลาดในเดือนหน้า

“ยินดีครับ ผมได้ลองเทสรถด้วยตัวเองแล้ว แบรนด์ของคุณตีตลาดได้อย่างสบายเลยครับ”

ชายหนุ่มพูดบอกก่อนที่เขาจะละความสนใจพลางมองหญิงสาวที่อยู่ด้านหลังของธนา

“คุณปาน ผมรบกวนคุณเอาถุงกระดาษที่อยู่บนโต๊ะทำงานไปไว้ในรถก่อนนะครับ เดี๋ยวผมจัดการทางนี้เอง”

พิรัฐพูดบอกใจนึกสงสารหญิงสาวขึ้นมาเลยบอกให้เธอออกไปก่อน ปานดาวมองหน้าชายหนุ่มก่อนจะพยักหน้ารับ รีบลุกออกจากที่นั่งโดยไว ทันทีที่ออกจากห้อง เธอตรงไปยังห้องน้ำทันทีโดยไม่ต้องคิด พลันคิดว่าครั้งหน้าเธอจะไม่ยอมให้พิรัฐทำกับเธอในที่ทำงานได้อีกเด็ดขาด

“วันนี้ไม่สบายหรือเปล่าปาน หน้าแดงๆ ตั้งแต่อยู่ในห้องแล้ว”

พฤกษ์เอ่ยถามด้วยความสงสัยหลังจากที่ปานดาวออกมาจากห้องน้ำและพบชายหนุ่มตรงทางเดินเข้าพอดี

“คือว่า…”

ปานดาวอ้ำอึ้งเพราะไม่รู้จะอธิบายกับหนุ่มรุ่นพี่อย่างไรดี เธอยังมือเกาแก้มแก้เขินก่อนจะแสร้งโกหกคนตรงข้ามไป

“ไม่สบายนิดหน่อยค่ะพี่พฤกษ์”

“ไม่สบายก็กลับบ้านนะปาน เดี๋ยวจะแย่เอา”

ชายหนุ่มพูดบอกด้วยความเป็นห่วง จนหญิงสาวรู้สึกผิดเลยที่เธอพูดโกหกไปอย่างนั้น เรื่องของเธอกับพิรัฐในบริษัทไม่มีใครรู้สักคน เธอรู้ว่าการที่คนในบริษัทรู้ความสัมพันธ์ของเธอกับพิรัฐไม่ได้มีประโยชน์อะไร พลางให้คนในนี้มองเธอไม่ดีอีกต่างหาก เธอกับพิรัฐจึงขอปิดเงียบเรื่องการแต่งงานในครั้งนี้

“ค่ะ เดี๋ยวปานจะกินยาดักไว้เลย”

“งั้นพี่ไปก่อนนะปาน ถ้าไม่ไหวก็บอกพี่ได้นะ”

พฤกษ์พูดบอกด้วยความเป็นห่วงจากใจจริง ก่อนที่เขาจะขอตัวไปทำงานต่อ หญิงสาวถอนหายใจยาวเมื่อชายหนุ่มลับตาไปแล้ว เธอคิดว่าวันนี้เธอจะลางานดีไหม เพราะพิรัฐแท้ๆ ทำให้เธอต้องพูดโกหกไปแบบนั้น

โชคดีที่วันนี้การประชุมครั้งสุดท้ายเป็นไปอย่างราบรื่น ปานดาวจึงไม่ได้สรุปรายงานมากมายนัก เมื่อเคลียร์งานเสร็จเธอส่งไลน์ไปขอลางานกับพิรัฐในช่วงบ่าย ซึ่งเขาก็อนุญาต

เมื่อถึงวันอาทิตย์ หญิงสาวมีนัดลองชุดกับพิรัฐในวันนี้ ชายหนุ่มมารับเธอแต่เช้า ก่อนจะพาเธอไปที่ร้าน ในการแต่งงานมีการจัดขึ้นเพียงทำบุญในช่วงเช้าเท่านั้น และเชิญญาติสนิทของทั้งสองคนซึ่งรวมๆ แล้วไม่เกินยี่สิบคนก็เพียงพอ

ปานดาวในชุดไทยสีขาวมองตัวเองในกระจกพลันถอนหายใจยาว ดวง

ตากลมจ้องมองตัวเอง เธอไม่คิดว่าชีวิตนี้เธอจะได้แต่งงาน แถมยังเป็นผู้ชายที่เธอแอบรักมาตั้งนานแล้ว ทันทีที่เธอออกจากห้องลองชุดเธอเดินออกมาพร้อมกับพิรัฐที่ออกมาจากห้องลองเสื้ออีกห้องพอดิบพอดี

ทั้งสองต่างจ้องมองกันราวกับมนต์สะกด ใบหน้าหวานแดงก่ำด้วยความขวยเขิน ชายหนุ่มส่งสายตาหวานหยาดเยิ้มเมื่อเห็นว่าที่ภรรยาในชุดเจ้าสาว

“หนูปานสวยมาก”

ชายหนุ่มอดไม่ได้ที่จะเอ่ยชม ไม่คิดไม่ฝันว่าเด็กกะโปโลในวันนั้นจะกลายมาเป็นเจ้าสาวของเขาในวันนี้

เมื่อหลายปีก่อนพิรัฐเจอกับปานดาวครั้งแรกก็ตอนที่หญิงสาวเรียนอยู่มอปลายเตรียมสอบเข้ามหาวิทยาลัย เธอเป็นเด็กฉลาดแต่แค่ขาดความมั่นใจอะไรบางอย่างจนทำให้เธอเกิดความลังเลที่จะเข้าคณะที่เธอใฝ่ฝัน จนปานดาวได้มาเจอกับพิรัฐที่คอยเป็นที่ปรึกษาให้เธอเรื่อยมา ในตอนนั้นหญิงสาวชื่นชมในความสามารถของว่าที่พี่เขยของเธอ เพราะนอกจากที่พิรัฐจะรวยแล้วเขายังมีความสามารถจนหญิงสาวเห็นเขาเป็นไอดอลเรื่อยมา

“พี่มาร์คอย่าจ้องปานอย่างนั้นสิคะ”

เธอระบายยิ้มหวานพร้อมหลุบตาต่ำ ไม่ได้สนใจว่ามีใครอีกคนเดินเข้ามาอย่างถือวิสาสะ หญิงสาวหน้ารูปไข่ใส่แว่นตาดำเพื่อปกปิดร่องรอยความเขียวช้ำที่ใต้ตา รรินดาเดินตรงมาหาน้องสาวของเธอที่อยู่ในชุดเจ้าสาวแสนสวยพร้อมกับแสยะยิ้มให้คนทั้งคู่

“พี่ริน”

“พี่พึ่งรู้ว่าเราจะแต่งงาน ถ้าแม่ไม่มาบอก พี่ก็คงเป็นอีโง่ต่อไปสินะ”

หญิงสาวตะเบ็งเสียงจนพนักงานในร้านต่างหันมองเธอเป็นตาเดียว ต่างคนก็ต่างซุบซิบนินทากันไปต่างๆนานา

“ออกไปคุยข้างนอกดีกว่านะคุณ”

ตรงตามแผนที่พิรัฐวางไว้ เมื่ออดีตคนรักอย่างรรินดามาปรากฏตัว

“ไม่ค่ะมาร์ค ให้คนอื่นเขาไปรู้เลยว่ารินถูกน้องสาวตัวเองแย่งผัว หึ”

“พี่ริน พี่เลิกบ้าได้แล้ว”

ปานดาวพูดเสียงดัง ใบหน้าของเธอดูผิดหวังในตัวพี่สาวของตัวเองยิ่งนัก ทำไมพูดเหมือนว่าเธอไปแย่งพิรัฐมา ทั้งที่คนที่เป็นคนทิ้งเขาก็ไปก็รรินดาเองมิใช่หรือ

“ทำไม รับไม่ได้หรือไง หรือมันไม่จริง”

“พี่จะคิดยังไงก็แล้วแต่พี่เถอะ แต่ที่แน่ๆ ปานไม่เคยแย่งของของใคร”

หญิงสาวพูดย้ำด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ เธอไม่คิดว่าพี่สาวของเธอจะมองเธอในแง่ร้ายเช่นนี้ ที่เธอทำทั้งหมดก็เพราะรู้ว่าพิรัฐเข้าหาเธอเพื่ออยากจะแก้แค้นพี่สาวของเธอก็เท่านั้น หญิงสาวเงยหน้ามองแววตาสุดแสนเย็นชาของว่าที่สามีที่มองพี่สาวเธอ รับรู้ได้ว่าชายหนุ่มนั้นอาจจะยังรักพี่สาวของเธออยู่ก็เป็นได้

“งั้นก็ยกเลิกงานแต่งสิ ไม่อายบ้างเหรอที่เอาผัวเก่าพี่ตัวเองมาทำผัว”

รรินดากระแทกน้ำเสียงด้วยความโกรธจัด ตอนนี้เธอไม่รู้สึกสงสารน้องสาวตัวเองเลยสักนิด ในเมื่อคนที่สวมชุดเจ้าสาวต้องเป็นเธอสิ

“คุณจะหยุดไหมริน หรือต้องผมต้องโทรหาเสี่ยปราโมทย์ให้มารับคุณ”

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • แสร้งรักคุณยาหยี   แสร้งรัก 12 [50%] จบ

    “นั่นน่ะเหรอ ภรรยาของคุณมาร์ค ไม่เห็นจะเหมาะเลย”เสียงหญิงวัยกลางคนรูปร่างผอมบางกำลังพูดคุยอยู่กับหญิงร่างท้วมที่น่าจะอายุรุ่นราวคราวเดียวกัน“ก็แค่หวังจะสบายทางลัดนั่นแหละ ดูก็รู้อยู่แล้ว ว่าจงใจมาสมัครงานในตำแหน่งเลขาก็เพราะจะจับท่านประธานทำผัว”หญิงร่างท้วมตอบกลับ แม้นจะรู้อยู่ว่าปานดาวน่าจะได้ยินที่พวกเธอพูดก็ตาม ปานดาวนึกคิด ถึงจะดูรุ่นราวคร่าเดียวกับแม่ของเธอ ทว่าวุฒิภาวะกลับไม่ได้สูงขึ้นตามอายุเสียเลย หญิงสาวหันขวับไปมองทั้งสองคน และเดินเข้าไปในวงสนทนานั้น“ขอโทษนะคะ ถ้าจะนินทาก็ควรมีมารยาทหน่อยไหม นินทาไม่พอยังให้คนอื่นได้ยิน แบบนี้เขาเรียกว่าแก่กะโหลกกะลาหรือเปล่าคะ”ด้วยนิสัยไม่ยอมใครเป็นทุนเดิมอยู่แล้วทำให้คนทั้งสองที่ถูกถามถึงกับนิ่งอึ้งและมองหน้ากันด้วยสีหน้าดูเลิ่กลั่ก ไม่คิดว่าหญิงสาวที่ดูอ่อนแอจะกล้ามาว่าพวกเธอทั้งสองคนกลางงานเลี้ยงได้ ตอนนี้หลายคนเริ่มมองมาที่พวกเธอเป็นตาเดียว“ฉันไม่ได้พูดถึงคุณสักหน่อย อย่าร้อนตัวสิคะ ไหนล่ะหลักฐาน ถ้ามีก็เอามาให้ดูหน่อยว่าฉันว่าคุณตรงไหน”หญิงคนผอมทำใจดีสู้เสือ ถามปานดาวที่นิ่งไป พลางหันไปหาเพื่อนแล้วยกยิ้มที่มุมปาก“มีอะไรกันหรือเ

  • แสร้งรักคุณยาหยี   แสร้งรัก 12 [50%]

    ภาวิณีย์กำลังมองลูกทั้งสองของเธอ พลางกลั้นน้ำตาไม่ให้รินไหลออกมา นานเท่าไหร่แล้วที่ครอบครัวของเธอจะอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาเช่นนี้ได้“ทานอีกนิดนะพี่ริน”ปานดาวเอ่ยพร้อมกับตักข้าวต้มที่เธอเป็นคนลงมือทำจ่อที่ปากของหญิงสาว รรินดาเริ่มเบะปากจะร้องไห้“ไม่กิน อยากเจอ มาร์ค”หญิงสาวพูดออกมาอย่างเหม่อลอยพร้อมกล่าวอยากเจออดีตคนรักอย่างพิรัฐ ร่างบางดูสูบผอมจนเห็นร่องรอยกระดูกสันหลัง ปานดาวมองพี่สาวของเธอพลางแย้มยิ้มออกมา“เดี๋ยวพี่มาร์คก็มาหาแล้วนะคะ พี่รินกินเถอะ จะได้แข็งแรงนะ แข็งแรงแล้วปานจะพาพี่รินกับแม่ไปเที่ยวทะเลนะ”หญิงสาวพูดกรอกหูคนเป็นพี่ ทำให้คนที่ได้ยินว่าจะได้ไปเที่ยวทะเลถึงกับตาโตเลยทีเดียว หญิงสาวตาลุกวาวพร้อมกับอ้าปากกินข้าว เคี้ยวตุ๋ยๆ จนแก้มป่อง ปานดาวที่เห็นว่าพี่สาวว่าง่ายเหมือนเด็กก็รู้สึกเอ็นดู แม้ว่าความโชคร้ายก็ยังมีความโชคดีอยู่เหมือนกัน ครอบครัวของเธอได้กลับมาอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตากัน และเธอหวังว่าสักวันหนึ่งพี่สาวของเธอจะกลับมาเป็นปกติแม้นว่าคุณหมอจะบอกว่าเปอร์เซ็นต์ที่จะกลับมาได้เพียงแค่สามสิบเปอร์เซ็นต์เท่านั้น แต่มันก็คือความหวังของทุกคนในบ้าน“เราไปกินข้าวเถอะ

  • แสร้งรักคุณยาหยี   แสร้งรัก 11 [100%]

    ปานดาวกำลังนั่งเหม่ออยู่ในสวนของโรงพยาบาล หลังจากที่พารรินดามาที่นี่แลรอฟังคุณหมอว่าพี่สาวของเธอเป็นอะไร และสามารถเข้ารักษาให้หายได้ไหม“คนไข้เสพยาจนเกินขนาด ทำให้ระบบประสาทถูกทำลายไปส่วนหนึ่งครับ”คำตอบของคุณหมอวัยกลางคนพูดอธิบาย ภาวิณีย์ที่ตามมาสมทบเพราะไม่อาจอยู่บ้านรอนั่งฟังอาการของลูกสาวคนโตของเธอได้เอามือทาบอก บาปกรรมอะไรกันที่ทำให้ลูกสาวคนโตเป็นเช่นนี้ เสียงร้องไห้ของคนเป็นแม่ดังลั่นปานขาดใจ ปานดาวเข้าไปสวมกอดปลอบผู้เป็นแม่ปลอบจนเธอทุเลา“แล้วพี่รินจะหายไหมคะหมอ เราพอมีวิธีไหนบ้างที่จะทำให้พี่รินกลับมาปกติได้บ้างคะ”ปานดาวรวบรวมสติถามคุณหมอกลับ“ไม่หายขาดครับ สามารถใช้ชีวิตได้ตามปกติ แต่อาจจะใช้เวลาหน่อยก็เท่านั้นเอง”คุณหมอเริ่มอธิบายถึงวิธีการดูแลคนไข้อย่างละเอียด ซึ่งปานดาวตั้งใจฟังทุกคำพูด และพร้อมจะเข้าใจอาการที่รรินดาเป็นอยู่ตอนนี้“มาอยู่ที่นี่เอง พี่หาเราตั้งนาน”พิรัฐพูดบอกหลังจากที่เขาไปส่งภาวิณีย์กลับบ้านก่อนก็กลับมาหาภรรยาที่ห้องของรรินดา แต่กลับไม่พบว่าหญิงสาวอยู่ที่นั่น เขาจึงเดินตามหาปานดาว และพบว่าเธอนั่งอยู่เงียบๆ เพียงลำพังตรงม้านั่งหินอ่อนในสวนหย่อมเล็กๆ“แม่

  • แสร้งรักคุณยาหยี   แสร้งรัก 11 [50%]

    ภายในห้องของคอนโดหรู ร่างของหญิงสาวกำลังนั่งกอดเข่าอยู่ตรงพื้นด้วยอาการหวาดกลัวอะไรบางอย่าง ใบหน้าที่ปกติจะแต่งแต้มไปด้วยเครื่องสำอาง บัดนี้กลับซีดเผือด ผมเผ้ารุงรัง ไม่หลงเหลือความงามในอดีตที่ครั้งหนึ่งมีคนเคยเปรียบว่าเธอสวยกว่าดาราบางช่องเสียอีกรรินดาโยกตัวไปมา ปากพึมพำอะไรอยู่คนเดียวอย่างคนเสียสติ บ้างก็หัวเราะ บ้างก็ร้องไห้ พร่ำเพ้อขอโทษถึงอดีตคนรักที่ไม่มีวันหวนกลับเสียงพังประตูทำให้หญิงสาวกรีดร้องอย่างบ้าคลั่งก่อนที่เธอจะวิ่งไปหลบที่โต๊ะทานข้าวในห้องครัว ซึ่งมีข้าวของกระจัดกระจายอยู่เต็มพื้น ไม่ว่าจะเศษขวดเหล้าตกแตกหรือเศษอาหารที่เน่าจนหนอนขึ้น ส่งกลิ่นเหม็นคละคลุ้งจนคนที่เข้ามาต้องยกมือขึ้นมาปิดจมูกสองขาเรียวก้าวเข้ามาอย่างไม่นึกรังเกียจ ห้องนี้ไม่ได้ใหญ่มากมีเพียงหนึ่งห้องนอน หนึ่งห้องน้ำ หนึ่งห้องรับแขก และมีห้องครัว สายตากวาดมองรอบห้องที่ปิดมืดแต่ก็ยังมีแสงอาทิตย์จากด้านนอกลอดออกมาจากผ้าม่านให้เห็นอยู่ สะดุดกับเงาตะคุ่มๆ มีอะไรบางอย่างที่อยู่ด้านใต้โต๊ะใจของปานดาวตกไปอยู่ที่ตาตุ่ม ไม่คิดเลยว่าพี่ของเธอจะอยู่ในสถานที่แบบนี้ ทั้งสกปรกมีทั้งหนอน แมลงหวี่ แมลงวันเต็มไปหมด เธ

  • แสร้งรักคุณยาหยี   แสร้งรัก 10 [100%]

    “หึหึ งั้นวันนี้คุณพยาบาลช่วยดูให้พี่หน่อยสิคะ ตรงนี้ของพี่มันบวม ไม่รู้เป็นอะไร”เขาพูดพร้อมกับงัดท่อนเอ็นที่กำลังปูดโปนเต็มที่ออกมาจากกางเกงนอนผ้าแพรสีกรม หญิงสาวมองมันอย่างไม่ชินเสียที ทั้งที่มันก็เข้าไปในตัวเธอแทบทุกคืน เธอกลืนน้ำลายดังอึก รู้หน้าที่ว่าเธอต้องทำอะไรปานดาวนั่งคุกเข่าอยู่ตรงวางขาของชายหนุ่ม ก่อนที่เธอจะจับท่อนอุ่นรูดรั้งไปมาเบาๆ จนชายหนุ่มตาขวากระตุกด้วยความกระสันเสียว เธอค่อยๆ แลบลิ้นออกมาก่อนจะเริ่มวนที่ปลายหัวเห็ดสีชมพูและส่งมันเข้าไปในปากเล็กเข้าออกจนมันแข็งอย่างกับหินตากลมช้อนตามองสีหน้าของสามี พร้อมกับรูดรั้งท่อนเอ็นไปด้วย เธอรู้สึกสะใจทุกครั้งที่สามารถทำให้พิรัฐต้องร้องซีดออกมาจนชายหนุ่มต้องจับศีรษะเธอพร้อมกับส่งเอวหนาเข้าออกปากเล็กของหญิงสาว“แค่กๆๆ”เสียงไอดังขึ้นเมื่อท่อนแข็งเข้าไปลึกจนเกินไปจนเธอหายใจไม่ออก ชายหนุ่มที่เห็นภรรยาตัวเริ่มแดงก็รู้สึกพึงพอใจอยู่ไม่น้อย เขาจับร่างเล็กนอนหงายกับเตียงแล้วรั้งชั้นในเผยให้เห็นกลีบดอกบัวอันแสนฉ่ำหวาน พิรัฐไม่รีรอก่อนจะเอาลิ้นไปที่ตุ่มสวาททำให้หญิงสาวต้องบิดตัวไปมาด้วยความเสียววูบที่บริเวณท้องน้อย ความเสียวสร้างน้ำ

  • แสร้งรักคุณยาหยี   แสร้งรัก 10 [50%]

    ข่าวการถูกจับของเสี่ยปราโมทย์เป็นข่าวใหญ่ของวัน ปานดาวที่ได้ข่าวตอนนี้หญิงสาวกับไม่สามารถที่จะอยู่เฉยได้อีกต่อไป เพราะเธอเป็นห่วงพี่สาวของเธอจะอยู่อย่างไร ตอนนี้เธอแต่งงานมาได้เกือบสามเดือน ตั้งแต่ที่ปานดาวเจอกับรรินดาที่ร้านตัดชุดเจ้าสาว เธอก็ไม่ได้เจอพี่สาวของเธออีกเลย เธอรู้สึกเป็นห่วงแต่ก็ไม่รู้ว่าจะไปตามที่ไหน ที่พึ่งของเธอตอนนี้ก็คงเป็นสามีของเธอ เธอจะไปขอร้องเขายังไงดีให้ช่วยตามหารรินดา หญิงสาวลังเลอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะตัดสินใจเปิดประตูเข้าไปในห้องทำงาน“ขอโทษนะคะที่รบกวน”ปานดาวเอ่ยขอโทษสามีที่เธอเข้ามาในห้องทำงานของเขาโดยพลการ ชายหนุ่มละสายตาจากคอมพิวเตอร์ก่อนที่เขาจะหันมามองภรรยาคนสวยที่ตอนนี้ผมของหญิงสาวเริ่มยาวประบ่า อีกทั้งผิวพรรณยังผุดผ่องกว่าแต่ก่อน ตั้งแต่แต่งงานมา เขาเองก็มีความคิดที่เปลี่ยนไป จากคนที่เป็นคนอารมณ์ร้อน แต่ตอนนี้ชายหนุ่มกลับเย็นราวกับสายน้ำ เหมือนว่าปานดาวนั้นเป็นคนที่ทำให้เขาจิตใจสงบลง และรู้คำว่าครอบครัวที่แท้จริงเป็นเช่นไร“หนูยังไม่นอนอีกเหรอคะ”ชายหนุ่มเอ่ยถามภรรยาตัวเล็กพร้อมส่งยิ้มหล่อให้หญิงสาว เขาพอจะรู้สาเหตุที่ปานดาวยังไม่นอน ทั้งที่ปกติเวลานี้

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status