แสร้งรัก 10 [50%]

ข่าวการถูกจับของเสี่ยปราโมทย์เป็นข่าวใหญ่ของวัน ปานดาวที่ได้ข่าวตอนนี้หญิงสาวกับไม่สามารถที่จะอยู่เฉยได้อีกต่อไป เพราะเธอเป็นห่วงพี่สาวของเธอจะอยู่อย่างไร ตอนนี้เธอแต่งงานมาได้เกือบสามเดือน ตั้งแต่ที่ปานดาวเจอกับรรินดาที่ร้านตัดชุดเจ้าสาว เธอก็ไม่ได้เจอพี่สาวของเธออีกเลย เธอรู้สึกเป็นห่วงแต่ก็ไม่รู้ว่าจะไปตามที่ไหน ที่พึ่งของเธอตอนนี้ก็คงเป็นสามีของเธอ เธอจะไปขอร้องเขายังไงดีให้ช่วยตามหารรินดา หญิงสาวลังเลอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะตัดสินใจเปิดประตูเข้าไปในห้องทำงาน

“ขอโทษนะคะที่รบกวน”

ปานดาวเอ่ยขอโทษสามีที่เธอเข้ามาในห้องทำงานของเขาโดยพลการ ชายหนุ่มละสายตาจากคอมพิวเตอร์ก่อนที่เขาจะหันมามองภรรยาคนสวยที่ตอนนี้ผมของหญิงสาวเริ่มยาวประบ่า อีกทั้งผิวพรรณยังผุดผ่องกว่าแต่ก่อน ตั้งแต่แต่งงานมา เขาเองก็มีความคิดที่เปลี่ยนไป จากคนที่เป็นคนอารมณ์ร้อน แต่ตอนนี้ชายหนุ่มกลับเย็นราวกับสายน้ำ เหมือนว่าปานดาวนั้นเป็นคนที่ทำให้เขาจิตใจสงบลง และรู้คำว่าครอบครัวที่แท้จริงเป็นเช่นไร

“หนูยังไม่นอนอีกเหรอคะ”

ชายหนุ่มเอ่ยถามภรรยาตัวเล็กพร้อมส่งยิ้มหล่อให้หญิงสาว เขาพอจะรู้สาเหตุที่ปานดาวยังไม่นอน ทั้งที่ปกติเวลานี้เธอจะต้องเข้านอนแล้ว

“ปานมีเรื่องจะปรึกษาพี่ค่ะ”

“เรื่องของรินใช่ไหม”

พิรัฐถามภรรยาตามตรง ก่อนที่เธอจะพยักหน้ารับเบาๆ หญิงสาวก้าวเดินไปหาสามีก่อนจะนั่งลงที่เก้าอี้ตรงกันข้าม

“พี่มาร์คพอจะช่วยได้ไหมคะ”

“ให้พี่ช่วยยังไงดี”

แม้นว่าชายหนุ่มจะขอไม่ยุ่งเกี่ยวกับรรินดาก็ตาม ทว่าน้องสาวอย่างปานดาวก็ไม่อาจนิ่งเฉยที่จะเห็นพี่สาวต้องเดือดร้อน ตอนนี้เธอแค่อยากเจอพี่สาวของเธอก็เท่านั้นเอง เธอไม่รู้จะไปตามหารรินดาที่ไหน เพราะหญิงสาวไม่เคยให้ที่อยู่หรือเบอร์โทรติดต่อเธอกับภาวิณีย์เลย เว้นแต่จะได้เจอเธออีกทีก็ตอนที่รรินดามาหาที่บ้านก็เท่านั้น

“ปานแค่อยากรู้ว่าพี่รินอยู่ที่ไหนคะ พี่มาร์คพอจะช่วยรินได้ไหมคะ”

ชายหนุ่มมองคนรักก่อนที่เขาจะถอนหายใจพรืดออกมา เรื่องแค่นี้เขาสามารถทำได้อยู่แล้ว แต่ที่เขาต้องถอนหายใจยาวนั่นก็เพราะเขาไม่อยากจะยุ่งเกี่ยวกับผู้หญิงคนนี้อีกต่อไป แต่ว่าจะทำได้อย่างไรในเมื่อน้องสาวแท้ๆ ของเธอคนนั้นคือภรรยาของเขาเอง

“ถ้าพี่มาร์คไม่ช่วยก็ไม่เป็นไรค่ะ ปานเข้าใจ”

ปานดาวจับมือสามีอย่างเข้าใจ ถ้าเป็นเธอก็คงทำใจได้อยากเหมือนกัน

“พรุ่งนี้พี่จะให้คนตามสืบให้แล้วกันนะคะ แต่ว่ารู้ใช่ไหมว่าถ้าพี่ช่วย เราต้องมีข้อแลกเปลี่ยนนะ หึหึ”

พิรัฐคลี่ยิ้มร้ายก่อนที่สายตาจะเบนไปยังเนินหน้าอกที่โผพ้นชุดนอนกระโปรงอันบางเบา คนถูกมองรู้ตัวแล้ว ใบหน้าหวานแดงซ่านก่อนจะลุกขึ้นยืน

“คนบ้า”

“วันนี้พี่มีชุดนางพยาบาลให้เราด้วยนะ วันนี้นางพยาบาลของพี่ต้องโดนฉีดยานะรู้ยัง หึหึ”

“เลิกหื่นสักวันเถอะค่ะพี่มาร์ค”

หญิงสาวพูดบอก เพราะรู้ว่าสามีคิดอะไรอยู่

“งั้นพี่ไม่ทำนะคะ ถ้าหนูไม่ยอมพี่”

พิรัฐยื่นข้อเสนอ ก่อนที่เขาจะลุกขึ้นยืนแล้วหยิบถุงกระดาษที่ซ้อนอยู่ใต้โต๊ะยื่นให้หญิงสาว

“ถ้าอยากให้พี่ช่วย พี่ให้เวลาสิบนาที พี่ต้องได้เห็นนางพยาบาลของพี่อยู่บนเตียงนะคะ”

และก็เป็นไปตามที่คิด หญิงสาวรีบคว้าถุงกระดาษก่อนจะเดินออกห้องไป พร้อมกับปิดประตูเต็มแรง

นี่เธอคิดผิดคิดถูกเนี่ยที่เลือกแต่งงานกับผู้ชายหื่นคนนี้

หญิงสาวนั่งมองตัวเองอยู่ที่โต๊ะเครื่องแป้ง ใบหน้าของเธอมีสีแดงระเรื่อ เพราะเสื้อผ้าชุดที่เธอสวมใส่แทบจะปิดอะไรไม่มิดเลย ตอนนี้เธออยู่ในชุดพยาบาลสีชมพู กระโปรงตัวจิ๋วที่ปิดแค่น้องสาวของเธอ กับชั้นในบางจนมันไม่น่าจะเกิดเป็นชั้นในได้ แถมยังมีที่คาดผมนางพยาบาลอีกต่างหาก

เมื่อเสียงบิดลูกบิดประตูดังขึ้น เธอรีบเอาเสื้อคลุมมาคลุมกายทันที พิรัฐรู้สึกพอใจที่เห็นใบหน้าของหญิงสาวแดงก่ำ ก่อนที่เขาจะเดินไปนั่งที่ปลายเตียง

“ทำไมไปยืนอยู่ตรงนั้นค่ะ ไม่เมื่อยหรือไง”

คำพูดของพิรัฐทำให้หญิงสาวมองค้อนสามีอย่างไม่พอใจ ทว่าจะอย่างไรได้ ในเมื่อเธอต้องยอมทำตามพิรัฐไปก่อน

“ถอดชุดคลุมสิคะ จะทำไมไม่ทำ พี่ง่วงแล้วนะ”

คนโกหกเริ่มแกล้งหาวออกมา ตาคมมองหญิงสาวที่ตอนนี้ค่อยๆ ปลดชุดคลุมอาบน้ำออกจนเผยให้เห็นรูปร่างที่อยู่ในชุดนางพยาบาลที่เขาไปเจอจากในร้านขายของออนไลน์และรู้ว่าถ้าปานดาวใส่ชุดนี้คงเซ็กซี่น่าดู เขาเลยสั่งมาตั้งแต่เดือนก่อน แต่ก็ยังไม่มีโอกาสที่มอบให้หญิงสาวเลย

“อย่ามองได้ไหมคะ มันน่าอาย”

ชายหนุ่มลุกวาว ตอนนี้ปานดาวเหมือนกวางน้อยที่กำลังหลอกล่อให้เสือหิวอย่างเขาได้วิ่งตาม และมันก็ได้ผล ตอนนี้กวางน้อยของเขากำลังจะกลายร่างเป็นแม่เสือที่เป็นฝ่ายหลอกล่อเขาเสียเอง

“หึหึ งั้นวันนี้คุณพยาบาลช่วยดูให้พี่หน่อยสิคะ ตรงนี้ของพี่มันบวม ไม่รู้เป็นอะไร”