ANMELDENซีห่าวคิดอะไรนิ่งอยู่คนเดียว ขณะจ้องมองพิจารณาเยว่ถิงถิงที่ยืนอยู่เบื้องหน้าเขาในตอนนี้
&l
อันเหม่ย ถงเหนียนและสามีสัตว์ของพวกเธอเห็นหน้าทุกข์กังวลของถิงถิงก็รู้สึกสงสารเห็นใจเธอมาก“ถิงถิงอย่าเศร้าไปเลย จิ่วเยว่เผ่าอินทรีนั่นช่างทำตัวเป็นเด็กเอาแต่ใจเสียจริง แทนที่จะเผชิญหน้ากับปัญหาแต่หนีไปดื้อๆเสียแบบนี้” อันเหม่ยไม่พอใจมาก“เป็นฉันไม่ดีเองแหละ เมื่อก่อนทำตัวร้ายกาจกับเขาประชดที่รู้ว่าตัวเองถูกใช้เป็นเครื่องมือเพียงเพื่อผลประโยชน์ระหว่างเผ่าน่ะ”“ถ้าตอนนี้เขากลับมาและอยากปลดพันธสัญญากับฉัน ฉันยินดียอมรับและหย่าขาดจากเขาทันทีเลยนะ” ถิงถิงพูดสีหน้าท่าทางจริงจังและจริงใจมาก“ถิงถิง เธอยอมปลดพันธสัญญากับจิ่วเยว่จริงๆเหรอ” เซียวหยูถามย้ำ“จริงสิ เมื่อก่อนฉันเป็นเมียร้ายที่เชื่อถือไม่ได้ แต่ตอนนี้พวกนายก็เห็นว่าฉันเปลี่ยนไปแล้วไม่ใช่เหรอ”“ใช่ ถิงถิงของฉันตอนนี้เป็นตัวเมียที่ดีและงดงามมากเลยล่ะ”มู่เฉินกล่าว พร้อมนำอาหารจานแรกเป็นเนื้อตัวมูร่าหมักซอสหอยนางรมกับสมุนไพรทอด ส่งกลิ่นหอมฟุ้งนำมาวางตรงหน้าทุกคนเขาก้าวเข้ามานั่งข้างกายโอบไหล่ถิงถิงไว้อย่า
‘เหมียวเหมี่ยวฉันเหลือเวลาทำภารกิจพิชิตใจจิ่วเยว่อีกนานแค่ไหนน่ะ’ ถิงถิงถามเหมียวเหมี่ยวกลับไปอย่างร้อนรน[ราวหนึ่งเดือน]‘โอยตายจริง ไอ้นกอินทรีนั่นกลับเผ่าจะสี่เดือนแล้วนะทำไมไม่คิดกลับมาเผชิญหน้าความจริงบ้างเนี่ย’‘แล้วไหนหลี่เจี๋ยกับมู่เฉินบอกว่า การแต่งงานเชื่อมสัมพันธไมตรีเป็นเรื่องจริงจัง และชาวเผ่าบ้านเดิมไม่น่าปล่อยให้สามีสัตว์ของฉันกลับไปอยู่ที่นั่นนานยังไงล่ะ’[จิ่วเยว่ไม่เหมือนซีห่าวที่หัวหน้าเผ่ากับเหล่าบิดาและพี่น้องต่างสายเลือดไม่ชอบเขา อยู่สองเดือนก็นับว่านานเกินพอแล้ว][สำหรับจิ่วเยว่ต่างกัน ตรงที่ครอบครัวรักและตามใจเขาไม่น้อย แม้นหัวหน้าเผ่าแม่จิ่วเยว่จะไล่ให้เขากลับมา แต่พี่สาวนามลู่จิ่วเซียนคอยช่วยเหลือเขาตลอดจิ่วเยว่จึงรั้งอยู่ได้นานขนาดนี้]‘แบบนี้นี่เอง นกอินทรีนั่นคงเป็นมนุษย์สัตว์ประเภทลูกแหง่ติดแม่มีพี่สาวคอยตามใจสินะ’ ถิงถิงคาดเดานิสัยใจคอสามีสัตว์คนที่สาม‘เอาเถอะยังไงตอนนี้ต้องรีบจัดการเรื่องหลิวหยางก่อน จากนั้นหากจิ่วเยว่ไม่ยอมกลับเผ่าจิ้งจอกเธอจะเป็นค
ถิงถิงเอ่ยลาสามีสัตว์เสร็จก็หันกลับมาทางมู่เฉิน ซึ่งเฝ้ารอรับคำสั่งภรรยาด้วยสีหน้าท่าทางตั้งอกตั้งใจ จนถิงถิงอดยิ้มเอ็นดูไม่ได้“มู่เฉิน วันนี้ฉันจะเอาหอยนางรมมาทำเครื่องปรุงชนิดพิเศษ ถ้าทำเสร็จนำมาปรุงอาหารอร่อยมากเลยล่ะ”“เครื่องปรุงอะไรงั้นหรือ?” มู่เฉินถามอย่างกระตือรือร้น“ซอสหอยนางรม”“คืออะไรกัน?” มู่เฉินมีสีหน้างุนงง“เดี๋ยวนายก็รู้เองนั่นแหละ” ถิงถิงยิ้ม ก่อนนำหอยนางรมที่ได้มาด้วยความช่วยเหลือของพี่ชายมู่เฉินออกจากมิติพิเศษ“เราเริ่มจากการแกะล้างทำความสะอาดเนื้อหอยออกมาก่อนเถอะ” ถิงถิงเอ่ย จากนั้นทั้งสองก็ใช้พลังวิญญาณช่วยกันแกะเนื้อหอยออกมากองใหญ่“ถิงถิง ทำอะไรอยู่น่ะ” อันเหม่ยที่กลับไปเยี่ยมเยียนเผ่าอินทรีกับสามีสัตว์นานนับสัปดาห์ ตรงเข้ามาทักทายถิงถิง“เหม่ยเหม่ยกลับมาแล้วเหรอ ฉันกำลังทำเครื่องปรุงอาหารชนิดพิเศษอยู่น่ะ” ถิงถิงยิ้มทักทายสหายด้วยความยินดี“โอ้ววถิงถิง ดูเหมือนเธอจะผอมลงมากเลยนะทั้งยังสวยขึ้นด้วย” อันเหม่ยชมเพื่อนรัก“จริงเหรอ คงเพราะฉันออกแรงทำงานไปเยอะนะ ส่วนหน้าตาผิวพรรณก็อาศัยการบำรุงด้วยพืชสมุนไพร และกินอาหารดีๆไงล่ะ”“ว้าววดีจังถิงถิง นอกจากเธอจะรู้จัก
“ถิงถิง ใครรู้เรื่องมิติพิเศษของเธอบ้างน่ะ” มู่เฉินถามขณะช่วยถิงถิงแต่งตัว“พ่อกับลุงฉัน ส่วนสามีสัตว์มีนาย หลี่เจี๋ยและซีห่าวที่รู้ นอกนั้นก็ไม่มีใครอีก”“หลี่เจี๋ยกับซีห่าวรู้ได้ยังไงกัน?”“ฉันใช้น้ำพุและพลังพิเศษรักษาบาดแผลที่เคยทำไว้บนตัวพวกเขา จำเป็นต้องเปิดเผยเรื่องนี้ต่อหน้าพ่อและลุงฉันด้วย”“เธอรักษาบาดแผลพวกนั้นได้จริงงั้นเหรอ ฉันรู้ว่าบาดแผลนั้นไม่ธรรมดา ขนาดหมอผีกู่มนุษย์สัตว์พลังวิญญาณระดับแปดยังทำไม่ได้ แต่เธอทำได้เนี่ยนะ!?” มู่เฉินเอ่ยอย่างตื่นตะลึง“ใช่” ถิงถิงตอบรับสั้นๆ“ที่แท้พวกเขามีท่าทีกับเธอเปลี่ยนไปเพราะเรื่องนี้เองล่ะสิ” มู่เฉินปะติดปะต่อเรื่องราวได้ไม่ยาก“คงงั้นแหละ”“แล้วเธอไม่กลัวหลิวหยางโวยวาย เพราะไม่รู้เรื่องนี้คนเดียวเหรอ”“อีกไม่นานเขาก็จะรู้แล้วล่ะ เพราะฉันตั้งใจช่วยหลิวหยางฟื้นฟูหางที่ถูกตัดไปกลับคืนมาใหม่”“เธอทำแบบนั้นได้ด้วยรึ?” มู่เฉินมองถิงถิงอย่างตื่นตะลึง การเยียวยารักษาบาดแผลไม่น่าแปลกนักหากเทียบกับการฟื้นฟูสิ่งที่ขาดหายไปให้งอกคืนกลับมาใหม่“ฉันเองก็ยังไม่รู้ ต้องพยายามดูก่อนนะ” ถิงถิงบอกตามตรง ตัวเธอก็ไม่แน่ใจเหมือนกันแต่ก็อยากลองดู‘หากฟื้
“สบู่นี่หอมสดชื่นดีจัง ฉันรู้สึกผ่อนคลายมากเลยล่ะถิงถิง เหมือนน้ำพุนี้มีกระแสพลังวิญญาณไหลเวียนอยู่ ช่วยเติมเต็มพลังวิญญาณในร่างฉันด้วย รู้สึกดีจริงๆ”มู่เฉินนั่งพิงขอบเถาวัลย์หลับตาซึมซับพลังวิญญาณที่ท่วมท้นขึ้นมาตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า“ธารน้ำพุนี้เป็นสิ่งวิเศษในมิติของฉัน มันช่วยฟื้นฟูร่างกาย พลังวิญญาณ ช่วยรักษาเยียวยาและทำให้พืชผักเจริญเติบโตได้ดีทีเดียว”“ยอดเยี่ยมมากแต่สู้เมียฉันไม่ได้ เธอดีที่สุดไม่งั้นคงไม่ได้ครอบครองสิ่งวิเศษนี้” มู่เฉินพูดเอาใจ“ปากหวานจริงนะ” ถิงถิงหมั่นไส้เงือกขี้ประจบมู่เฉินยิ้มกว้าง ช่วยถิงถิงขัดถูเนื้อตัวก่อนเห็นว่าร่องรอยที่เขาฝากไว้ในยามค่ำคืนที่ผ่านมาค่อยๆจางหายไปทีละนิด“อะไรน่ะ ดีเกินไปไหมรอยรักของฉันหายไปหมดเลย” มู่เฉินไม่พอใจ‘เจ้าเงือกตัวนี้หมายความว่าไงเนี่ย จะให้เธอออกไปโชว์ตัวพร้อมร่องรอยที่ทำไว้ต่อหน้าผู้คนงั้นรึ น่าอายจะตายไป’“พอเลย หายไปก็ดีแล้ว นายไม่อายแต่ฉันอายนะ”‘เล่นทิ้งร่องรอยไ
มู่เฉินอ่านสีหน้าแววตาถิงถิงที่จ้องมองสำรวจไปทั่วหางของเขาออก รับรู้ได้ว่าตัวเมียกำลังคิดอะไรอยู่“ถิงถิง อยากลองดูไหม” มู่เฉินยื่นหน้าเข้าไปใกล้เอ่ยเสียงแผ่วเย้ายวนใจข้างใบหูถิงถิง เธอหน้าร้อนผ่าวแดงก่ำขึ้นมาทันทีเมื่อรับรู้ได้ถึงความหมายที่เงือกหนุ่มเอื้อนเอ่ยออกมา‘อยากรู้ก็อยากรู้แหละนะแต่มันจะดีหรือ’ ถิงถิงทำสีหน้าท่าทางลังเลใจ มู่เฉินเห็นเช่นนั้นก็ไม่รอคำตอบของเธออีก เขาขยับเข้าหาเธอและลงมือแสดงให้เห็นโดยไม่รอช้าปลายหางของเงือกเคลื่อนตัวเข้าหาร่างถิงถิงอย่างเชื่องช้าและอ่อนโยน พันรัดกายเธอเอาไว้หลวมๆ ให้ความรู้สึกเย็นสบายและวาบหวามไปพร้อมกันมู่เฉินโน้มตัวลงไปมอบจุมพิตเร่าร้อนให้ถิงถิงจนสมองเธอว่างเปล่า ก่อนตอบรับสัมผัสเขาตามสัญชาตญาณและความต้องการทางธรรมชาติร่างเปลือยเปล่าแนบสนิทจนแทบไม่เหลือช่องว่างใด มู่เฉินเคลื่อนโคนหางไปยังจุดอ่อนไหวในร่างถิงถิง ตรงเข้าจู่โจมเธอโดยไม่รีรอถิงถิงหอบกระเส่ารู้ซึ้งแล้วว่าสิ่งนั้นของเขาอยู่ตรงไหนและทรงพลังเพียงใดเสียงทุ้มต่ำพร้อมเสียงครางแหบพร่าดังผสานกันต่อเนื่องไปคร







