โหด 10

ณปภัชพยายามเลี่ยงและหลบหน้าคนโหดตลอดหลายวันที่ผ่านมา ตั้งแต่วันนั้นที่ห้องรับประทานอาหาร จากที่โดนเขาปล้นจูบแรกของวัยสาวไป สาวน้อยก็เอาแต่หลบเลี่ยง เห็นเขาไกลๆ ก็รีบหลบด้วยไม่อยากจะเจออีกฝ่าย ด้วยกลัวว่าเขาจะฉวยโอกาสกับตนอีก

       “วันนี้คุณไอซ์มาแต่เช้าจังเลยนะครับ” ไอ้จ้อนที่มาหานายตอนเช้าที่บ้านเหมือนทุกเช้าเดินเข้ามาในครัวตามกลิ่นอาหารที่โชยออกไปถึงด้านนอกของห้องครัว

       “ค่ะ พี่จ้อน”

       “แล้วเนี่ยเสร็จแล้วเหรอครับ”

       “เสร็จแล้วค่ะ ไอซ์ทำข้าวต้มปลาเสร็จแล้วค่ะ และตอนนี้กำลังจะยกไปตั้งโต๊ะ”

       “ให้ผมช่วยนะครับ”

       “อย่าดีกว่าพี่จ้อน เดี๋ยวนายของพี่จ้อนมาเห็นค่ะ” เธอบอกเขาด้วยไม่อยากมีปัญหา แม้จะรู้ดีว่าตอนนี้เขายังไม่ตื่น เพราะเพิ่งตีห้าครึ่งเอง

       “อือ...งั้นเดี๋ยวผมช่วยถือถ้วยช้อนไปแล้วกันนะครับ”

       “ค่ะ ขอบคุณนะคะ” แล้วเธอก็ยกหม้อข้าวต้มที่ทำไว้แต่พอดีให้หฤทย์กับจ้อนทาน ส่วนเธอนั้นไปทานที่โรงอาหารกับคนงาน ทานอิ่มแล้วจะกลับมาเก็บโต๊ะล้างถ้วยชามแล้วค่อยเข้าไปทำงานในไร่ เป็นแบบนี้ตั้งแต่วันที่โดนคนร้ายกาจปล้นจูบแรกไป

       หฤทย์รู้ดีว่าตลอดหลายวันที่ผ่านมาณปภัชตั้งใจหลบหน้าตัวเอง และแน่นอนมันทำให้เขาหงุดหงิด นอนไม่ค่อยหลับ และวันนี้เขาต้องเจอหล่อนให้ได้ ต้องคุยกัน เพราะเขาไม่ชอบสถานการณ์แบบนี้ หฤทย์ลูบไล้ริมฝีปากหนาตัวเองไปมาแล้วดีดตัวลุกขึ้นจากเตียงอาบน้ำแต่งตัวลงมาชั้นล่าง ด้วยเวลานี้ตีห้าใกล้จะหกโมงเช้าแล้ว เขารู้ว่าเธออยู่ชั้นล่างของบ้าน เมื่ออาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็รีบมายังชั้นล่างทันที

       หฤทย์เดินมาถึงห้องรับประทานอาหารของบ้าน เขามองไปข้างในห้องเห็นไอ้จ้อนกับณปภัชกำลังพูดคุยกันอย่างสนุกสนานและตัวเขาเองก็ไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าตัวเองเผลอกำมือแน่นเข้าหากันด้วยความไม่พอใจคนทั้งสองที่กำลังพูดคุยสนิทสนมกันอยู่ข้างใน

       “ไอซ์ไปก่อนนะคะพี่จ้อน แล้วเจอกันที่ไร่ค่ะ” เมื่อทุกอย่างเรียบร้อยแล้วเธอก็เอ่ยขอตัว

       “ครับ แล้วเจอกันครับ วันนี้จะมีสอนตัดแต่งต้นส้มนะครับ”

       “ค่ะ พี่จ้อน ไอซ์ไปนะคะ” แล้วเธอก็หมุนตัวจะเดินออกจากห้องรับประทานอาหาร แต่หันมาก็เจอกับคนหน้ายักษ์ที่จ้องมองมาทางตนเอง ณปภัชยกมือขึ้นพร้อมก้มมองนาฬิกาเรือนเล็กที่ข้อมือดูเวลา ยังไม่ถึงหกโมงเช้าแล้วทำไมวันนี้เขาถึงตื่นเช้าล่ะ

       “อ่ะ...เอ่อ สวัสดีค่ะ” เธอเอ่ยทักทายเขาเสียงสั่นด้วยไม่ได้เจอหน้ากันจะจะแบบนี้หลายวันจึงทำให้สาวน้อยทำตัวไม่ถูกว่าจะปั้นหน้ายังไงและพูดอะไรกับเขาจึงเลือกเอ่ยสวัสดีคนตัวโต

       “เอ้า! นาย ทำไมวันนี้ตื่นเช้าจัง หิวไหมนายเดี๋ยวไอ้จ้อนตักข้าวต้มปลาห๊อมหอมให้ครับ” ไอ้จ้อนหันไปมองนายเมื่อได้ยินณปภัชทักทายนาย แม้จะเจอกับสายตาเหี้ยมโหดกระชากวิญญาณก็เถอะ แต่มันก็ฝืนยิ้มและพูดกับนายของมัน

       หฤทย์ไม่ตอบ เขาทำเพียงเดินลงส้นเท้าหนักๆ ไปดึงลากเก้าอี้ออกนั่ง ส่วนไอ้จ้อนก็รีบไปจัดการตักข้าวต้มเสิร์ฟให้นายทันที พร้อมกับรินน้ำให้เสร็จสรรพ

       “กูยังไม่ได้บอกว่าจะกิน” เขาดันถ้วยข้าวต้มปลาตรงหน้าออกห่างพร้อมกับหันไปมองหน้าไอ้จ้อนอย่างคาดโทษ

       “ขอโทษครับนาย งั้นไอ้จ้อนขอตัวก่อนนะครับ ผมไปนะครับคุณไอซ์” เมื่อรู้ว่าตัวเองควรอยู่ไหน ไอ้จ้อนก็รีบเอ่ยขอตัวทันที ทิ้งให้ณปภัชกับหฤทย์เผชิญหน้ากันตามลำพัง

       “หลบหน้ากูทำไม”

ภาพของณปภัชกับไอ้จ้อนพูดคุยหัวเราะต่อกระซิกกันก่อนหน้ายังติดตาและทำให้เขาพาลโกรธจนเอ่ยคำหยาบออกมา

       เงียบ!

       ‘คนอะไรหยาบคายที่สุด ต่ำช้าที่สุด’ ณปภัชไม่ตอบ แต่ต่อว่าเขาในใจ