ตอนที่ 3 ชายบำเรอ

ในคืนนั้นหลังจากที่ปรึกษาทั้งสามในตระกูลใหญ่กลับออกไปจนเหลือเพียงแม่ทัพน้อยสือ องค์หญิงสามที่ต้องทำทุกอย่างให้เป็นองค์หญิงเจ้าสำราญในสายตาของผู้อื่นเพื่อลดความระแวงจากฮองเฮามารดาของพี่ชายทั้งสอง ก็ให้สือซื่ออันค้างที่ตำหนักกับนางในคืนนี้

“มานอนด้วยกันกับข้าสิ” นางกล่าวเสียงเรียบพลางมองหน้าบุรุษร่างสูงใหญ่ที่ยืนหน้าแดงด้วยความประหม่า

“มิใช่เพียงเรื่องบังหน้าอย่างที่ผ่านมาหรือพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อม... ไม่บังอาจ” แม่ทัพน้อยวัยยี่สิบกล่าวเสียงสั่น

ที่ผ่านมาชื่อเสียงที่นางมั่วโลกีย์กับเหล่าบุรุษรูปงามนั้นเป็นเพียงสิ่งที่วางแผนแพร่ข่าวลือออกไป แต่ไม่เคยมีชายใดได้ใกล้ชิดสตรีสูงศักดิ์ผู้นี้เลยสักครั้ง

“หลังจากนี้ไปละครตบตาอาจใช้ไม่ได้ผล หากไม่ทำจริงๆ สักวันต้องถูกจับได้แน่”

“องค์หญิงหมายความว่า...”

“พวกเจ้าทั้งสาม เป็นชายบำเรอของข้าจริงๆ อย่างไรเล่า” องค์หญิงวัยสิบแปดกล่าวด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง ไม่มีแววล้อเล่นอยู่ในน้ำเสียงนั้นแม้แต่น้อย

ซ่งซือหนิงขยับกายลุกขึ้นจากตั่งยาว นางค่อยๆ ปลดสายคาดเอวผ้าไหมสีทองออกอย่างเชื่องช้า ปล่อยให้อาภรณ์สีแดงเพลิงตัวนอกเลื่อนไหลลงไปกองอยู่ที่ปลายเท้า เหลือเพียงชุดผ้าไหมเนื้อบางเบาสีขาวนวลที่แนบไปกับส่วนโค้งเว้าของร่างกาย

แม่ทัพน้อยยืนตัวแข็งทื่อ หายใจติดขัดเมื่อเห็นผิวพรรณขาวผ่องดุจหิมะของสตรีเบื้องหน้า มือที่เคยจับดาบสังหารศัตรูมานับแสนกลับสั่นเทาอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

“ขยับเข้ามาใกล้ข้า...” ซ่งซือหนิงเอ่ยสั่งด้วยน้ำเสียงราบเรียบทว่าทรงอำนาจ

แม่ทัพหนุ่มก้าวเข้าไปหาตามคำบัญชา จนได้กลิ่นหอมกรุ่นจากกายสาวที่ยั่วยวนยิ่งกว่าสุราเลิศรส องค์หญิงสามยกมือเรียวขึ้นลูบไล้ไปที่ข้างแก้มของเขา ก่อนจะเลื่อนลงมาที่แผงอกแกร่งภายใต้ชุดขุนนาง

“เจ้าเป็นแม่ทัพ ย่อมรู้ดีว่าการจะยึดครองใจทหาร ต้องใช้มากกว่าความยำเกรง การที่ข้ามอบกายให้เจ้าในคืนนี้ มิใช่เพียงเพราะความใคร่ แต่ข้าต้องการให้หัวใจและความภักดีของเจ้าผูกติดอยู่กับข้า ชนิดที่ว่าแม้ข้าจะสั่งให้เจ้าบุกน้ำลุยไฟ หรือหันคมดาบเข้าหาใคร เจ้าก็จะไม่ลังเล” นางกระซิบชิดริมหู แววตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเขา บอกความในใจออกมาอย่างไม่ปิดบังจุดประสงค์

“กระหม่อมภักดีต่อพระองค์อยู่แล้วพ่ะย่ะค่ะ” สือซื่ออันตอบด้วยเสียงพร่า

ซ่งซือหนิงยิ้มบางๆ มือเรียวเอื้อมไปดึงรั้งลำคอของแม่ทัพหนุ่มให้โน้มลงมาหา “เราเริ่มกันเถอะ สายลับที่ฮองเฮาส่งมาแอบดูอยู่ข้างหน้าต่างนั่น จะได้มีเรื่องคาวโลกีย์ไปรายงานให้สมใจ ให้พวกเขาวางใจว่าข้าลุ่มหลงในกามราคะสนใจแต่ชายบำเรอ จนไม่มีสมองไปคิดเรื่องการเมือง”

สือซื่ออันเข้าใจในทันทีว่านี่คือส่วนหนึ่งของแผนการที่เดิมพันด้วยศักดิ์ศรีของนาง แต่ความรู้สึกที่พุ่งพล่านอยู่ในอกกลับทำให้เขายากจะห้ามใจ เขาโน้มลงประทับริมฝีปากกับนางอย่างเร่าร้อนและหนักแน่น แขนแกร่งรวบเอวบางเข้าหาตัวจนไร้ช่องว่าง

หญิงสาวหลับตาลง รับสัมผัสอันจาบจ้วงนั้นด้วยความเต็มใจ นางยินดีแลกทุกอย่างเพื่อให้หมากตัวสำคัญนี้แข็งแกร่งและภักดีที่สุด

สือซื่ออันค่อยๆ ทิ้งตัวลงบนเตียงกว้างตามแรงดึงรั้งของสตรีเบื้องหน้า ลมหายใจของเขาหนักหน่วงและร้อนผ่าวขณะที่ดวงตาคมเข้มจดจ้องร่างอรชรที่ดูเย้ายวนเกินจะต้านทาน

แม่ทัพหนุ่มรวบข้อมือทั้งสองข้างขององค์หญิงสามขึ้นเหนือศีรษะด้วยมือเพียงข้างเดียว ก่อนจะก้มลงจุมพิตที่ริมฝีปากของนางอย่างจาบจ้วง รุนแรง และเต็มไปด้วยความกระหายที่ถูกกักขังมานาน รสจูบนั้นดุดันราวกับพายุที่ต้องการจะกลืนกินลมหายใจของสตรีใต้ร่าง

“พระองค์ทรงรู้ตัวหรือไม่ ว่ากำลังเล่นกับไฟ” สือซื่ออันกระซิบเสียงพร่าพลางถอนจุมพิตออกมาเพียงชั่วครู่ ก่อนจะซุกไซ้ใบหน้าลงไปที่ซอกคอขาวระหง เขาขบเม้มผิวบางเบาๆ จนเกิดรอยเหมยเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของ

หญิงสาวพรั่งพรูลมหายใจออกมา แววตาของนางวูบไหวเพียงครู่ก่อนจะเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มท้าทาย ร่างอรชรแอ่นกายรับสัมผัสจากปลายลิ้นร้อนระอุที่ลากผ่านลำคอลงมายังไหปลาร้า และเลื่อนลงสู่เนินอกที่กระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะหายใจสั่นรัว

ฝ่ามือหยาบกร้านจากการกรำศึกเริ่มไม่อยู่นิ่ง เขาลูบไล้ไปตามกายสาวอย่างถือวิสาสะ จมูกและริมฝีปากของเขาพรมจูบไปทั่วเนินอกอวบ มือบีบเคล้นที่เต้าอวบอย่างเต็มมือด้วยความตื่นเต้นที่หญิงงามสูงศักดิ์ยอมทอดกายตนล่วงล้ำเป็นคนแรก มันทำให้เขามีความหวังว่าตำแหน่งราชบุตรเขยและบุรุษผู้ครอบครององค์หญิงที่งามล่มเมืองนี้อยู่แค่เอื้อม

 ทุกครั้งที่ริมฝีปากร้อนผ่าวสัมผัสลงบนกายสาว ซ่งซือหนิงกลับยิ่งนิ่งขรึมในความคิด ทว่าร่างกายกลับตอบสนองต่อรสสัมผัสที่จาบจ้วงนั้นอย่างมิอาจหลีกเลี่ยง

แม่ทัพหนุ่มลากไล้ริมฝีปากผ่านลงไปที่หน้าท้องแบนราบ พรมจูบซ้ำๆ ราวกับจะประทับตราสัญลักษณ์ของเขาไว้บนร่างของนางแต่เพียงผู้เดียว

“กระหม่อมจะทำให้คืนนี้ เป็นคืนที่พระองค์ลืมไม่ลง”

เสียงกระซิบนั้นเต็มไปด้วยความลุ่มหลงที่ถลำลึก ร่างสูงกำยำพลิกกายขึ้นทาบทับสตรีสูงศักดิ์ไว้อย่างสมบูรณ์ ท่ามกลางเสียงหอบกระเส่าและเสียงครางที่สุขสม แม่ทัพหนุ่มได้มอบความจงรักภักดีให้แก่นางจนหมดใจ ในขณะที่องค์หญิงสามนั้นก็คิดว่าแผนการมอบกายเพื่อแลกความซื่อสัตย์นั้นก็ไม่เลวเสียทีเดียว

**********************