เมื่อฉันจากไป สามีซีอีโอถึงได้เสียใจ

“คุณเอเวอลิน คุณได้ตรวจสอบเงื่อนไขของข้อตกลงแล้วใช่ไหมคะ เมื่อคุณลงนาม ชีวิตสมรสตลอด 20 ปีนี้ก็จะสิ้นสุดลงอย่างเป็นทางการ คุณแน่ใจแล้วหรือคะว่าพร้อมจะเดินจากทุกอย่างไป รวมถึงข้อตกลงเรื่องสิทธิ์การเลี้ยงดูลูก ๆ ด้วย”

ฉันขัดคราบไขมันฝังแน่นบนเคาน์เตอร์หินแกรนิต พลางใช้ไหล่หนีบโทรศัพท์ไว้แนบหู

น้ำเสียงของฉันสงบนิ่ง “ค่ะ ยื่นเรื่องได้เลย ฉันพอแล้ว”

ทนายความลังเลอยู่ครู่หนึ่ง น้ำเสียงของเธออ่อนลงเล็กน้อย ก่อนจะกลับมาเป็นน้ำเสียงเป็นการเป็นงานอีกครั้ง “ตกลงค่ะคุณเอเวอลิน เมื่อเราได้ลายเซ็นของคุณอเล็กซานเดอร์แล้ว เราก็แค่ต้องรอให้พ้นระยะเวลารอคอยตามที่ศาลกำหนด คำสั่งหย่าจึงจะมีผลสมบูรณ์”

ฉันวางสาย แล้วจ้องมองฟองน้ำที่เต็มไปด้วยฟองที่อยู่ในมือ มันช่างน่าขันเหลือเกินที่ชีวิตสมรสตลอดสองทศวรรษของฉันต้องมาจบลงระหว่างที่ฉันกำลังทำความสะอาดเคาน์เตอร์

ในขณะเดียวกัน ทีวีจอแบนขนาดใหญ่ 85 นิ้วในห้องนั่งเล่นก็กำลังเปิดช่องธุรกิจช่วงไพรม์ไทม์ ซึ่งกำลังออกอากาศบทสัมภาษณ์ “ผู้ประกอบการแห่งปี”

บนหน้าจอ อเล็กซานเดอร์ดูสง่างามไร้ที่ติในชุดสูทสั่งตัดพิเศษ เปล่งประกายไปด้วยอำนาจและเสน่ห์ดึงดูด คนที่นั่งอยู่ข้างเขาคือโคลอี้ น้องสาวบุญธรรมและเลขานุการส่วนตัวของเขา เธอดูไร้ที่ติ การแต่งหน้าของเธอบางเบาแต่เย้ายวน ขณะจ้องมองเขาด้วยสายตาเปี่ยมรักและเทิดทูนอย่างบริสุทธิ์ใจ

พิธีกรยิ้ม “คุณอเล็กซานเดอร์ ความสำเร็จอันน่าทึ่งของคุณในวันนี้ คุณคิดว่าเป็นเพราะใครครับ”

อเล็กซานเดอร์ไม่ลังเลเลย เขาหันไปมองโคลอี้ แววตาอ่อนโยนลง “โคลอี้ ผู้ช่วยผู้บริหารและน้องสาวของผม ตลอด 10 ปีที่ผ่านมา ผมคงมาไม่ถึงจุดนี้ ถ้าไร้ซึ่งการสนับสนุนจากเธอ ”

เขาขอบคุณหุ้นส่วนของเขา ขอบคุณพนักงานของเขา

แต่ภรรยาที่ดูแลบ้านให้เขา เลี้ยงดูลูก ๆ ของเขา และคอยสนับสนุนเขาจากเงามืดมาตลอด 18 ปีล่ะ สำหรับเขาแล้ว ฉันเป็นเพียงวิญญาณตนหนึ่ง เป็นตัวตนที่มองไม่เห็น

ทันใดนั้น ประตูหน้าบ้านก็ถูกผลักเปิดออก เด็ก ๆ กลับมาจากโรงเรียนแล้ว

ลีโอ ลูกชายของฉัน ย่นจมูกทันทีที่ก้าวเข้ามาในบ้าน ก่อนจะปิดหน้าด้วยท่าทางเกินจริง “แม่ครับ แม่ทำอะไรเนี่ย ทั้งบ้านเหม็นกลิ่นน้ำมันไปหมดเลย น่าขยะแขยงชะมัด!”

มีอา ลูกสาวของฉัน ไม่แม้แต่จะสนใจถอดรองเท้าผ้าใบแบรนด์เนมของตัวเอง เธอวิ่งตรงไปที่ทีวีทันที พลางชี้ไปที่หน้าจอแล้วร้องเสียงหลงด้วยความตื่นเต้น “โอ้ พระเจ้า! ดูสิ! พ่อกับอาโคลอี้ออกทีวีล่ะ! วันนี้อาโคลอี้ดูฮ็อตมาก ดูดีกว่าแม่ในชุดเชย ๆ นั่นตั้งเยอะ”

“ใช่เลย” ลีโอเห็นด้วย ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความดูถูก “อาโคลอี้เป็นผู้หญิงเก่งสุด ๆ ส่วนแม่ก็รู้จักแค่การวนเวียนอยู่หน้าเตาเท่านั้นแหละ”

ฉันเดินออกมาจากห้องครัวพร้อมจานอาหารในมือ หัวใจแหลกสลายเป็นเถ้าถ่าน ขณะฟังคำพูดของสามีและลูก ๆ

พ่อแม่ของอเล็กซานเดอร์เสียชีวิตตั้งแต่เขายังเด็ก เขาจึงให้โคลอี้ น้องสาวบุญธรรมของเขา อยู่ใกล้ตัวเสมอ

เขามักพูดเสมอว่า “โคลอี้มีชีวิตที่ลำบากมามาก ผมเป็นพี่ชายของเธอ ถ้าผมไม่ตามใจเธอ แล้วใครจะตามใจ”

แต่ฉันรู้ดีกว่านั้น พวกเขาเคยมีความสัมพันธ์ชั่วคราวที่เร่าร้อนกันสมัยมัธยมปลาย และตอนนี้ โคลอี้ก็กลายมาเป็นผู้ช่วยผู้บริหารที่แทบจะแยกจากเขาไม่ได้

ทุกครั้งที่ฉันพูดถึงความรู้สึกไม่สบายใจกับการไม่รู้จักขอบเขตของโคลอี้ อเล็กซานเดอร์ก็มักจะใช้คำพูดบิดเบือนและลดทอนความรู้สึกของฉันแบบเดิม ๆ “ทำไมความคิดคุณสกปรกแบบนี้ เธอก็แค่น้องสาวของผม! เลิกหวาดระแวงได้แล้ว มันน่าสมเพช”

ในบ้านหลังนี้ ดูเหมือนอเล็กซานเดอร์กับเด็ก ๆ จะรักฉัน แต่ทุกการกระทำของพวกเขากลับพิสูจน์ให้เห็นว่าความภักดีของพวกเขาเป็นของโคลอี้

ฉันวางหม้อตุ๋นลงบนโต๊ะอาหารอย่างเงียบ ๆ พลางเหลือบมอง “คู่รักที่สมบูรณ์แบบ” บนหน้าจอทีวี รอยยิ้มเยาะตัวเองผุดขึ้นที่มุมปาก

ถ้าพวกเธอสี่คนคือครอบครัวที่แท้จริง ถ้าอย่างนั้นฉันก็ยินดีหลีกทางให้

ฉันหันหลังแล้วเดินขึ้นไปยังห้องนอนใหญ่ ก่อนจะหยิบเอกสารหย่าที่พิมพ์ออกมาไว้เมื่อหลายวันก่อน ออกมาจากลิ้นชัก

ฉันเซ็นชื่อใต้ช่อง “ผู้ยื่นคำร้อง” ด้วยมือที่มั่นคง

18 ปีของการเป็นแม่บ้านที่ไม่ได้รับค่าจ้าง ฉันพอแล้ว

ฉันพับเอกสารอย่างระมัดระวัง แล้วสอดมันไว้ในซองเอกสารต่ออายุประกันชีวิตปึกหนา ก่อนจะวางไว้ตรงกลางโต๊ะกาแฟ

ตอนที่อเล็กซานเดอร์กลับมาถึงบ้านก็เลยเที่ยงคืนไปแล้ว เขาพาไอเย็นยามค่ำคืนติดตัวเข้ามาด้วย

เขาไม่แม้แต่จะเสียเวลาถอดรองเท้า เขาเดินโซเซไปยังโซฟาหนัง พลางคลายเนกไทผ้าไหมออก

ฉันเดินเข้าไปใกล้ และได้กลิ่นเหล้าสก๊อตราคาแพงจากลมหายใจของเขา ปะปนกับกลิ่นน้ำหอม Santal 33 ของโคลอี้ที่ไม่มีทางจำผิด นอกจากนั้น ยังมีรอยลิปสติกสีแดงอยู่บนปกเสื้อของเขาด้วย

“ทำไมคุณถึงดื่มหนักขนาดนี้” ฉันถาม ทั้งที่รู้คำตอบอยู่แล้ว

อเล็กซานเดอร์โบกมืออย่างหงุดหงิด สายตาหลบเลี่ยงไม่ยอมสบตาฉัน “โคลอี้มีงานสร้างเครือข่าย แล้วเผลอดื่มค็อกเทลเยอะไปหน่อย ผมก็แค่ช่วยเธอเท่านั้น”

ขณะที่พูด เขาก็เขี่ยกล่องกระดาษบนพื้นมาทางฉันอย่างไม่ใส่ใจ

“ผมเอานี่มาให้คุณ”

ฉันเหลือบมองลงไป มันคือหุ่นยนต์ดูดฝุ่นระดับไฮเอนด์รุ่นล่าสุด

อเล็กซานเดอร์ปลดกระดุมเสื้อพลางพูดอย่างสบาย ๆ “ผมเลือกมันมาตอนที่ไปช่วยโคลอี้ย้ายของเข้าเพนต์เฮาส์ใหม่ของเธอ ผมคิดว่าในเมื่อคุณใช้เวลาทั้งวันไปกับการกวาดถูพื้น สิ่งนี้ก็น่าจะเหมาะกับคุณ”

เหมาะกับฉันงั้นเหรอ

ดังนั้นในสายตาของเขา ฉันมีค่าเพียงพอแค่กับการทำความสะอาดพื้น ส่วนโคลอี้กลับมีค่าพอให้เขาไปช่วยย้ายของเข้าอพาร์ตเมนต์หรูด้วยตัวเองสินะ

ฉันไม่ได้โกรธ เพียงแค่นหัวเราะสั้น ๆ อย่างเย็นชา แล้วยื่นแฟ้มจากโต๊ะกาแฟให้เขา

“นี่ค่ะ ของคุณ”

อเล็กซานเดอร์ขมวดคิ้ว “นี่อะไร เอกสารเหรอ เวลานี้เนี่ยนะ”

“เอกสารต่ออายุกรมธรรม์ประกันชีวิตค่ะ” ฉันโกหกโดยไม่กะพริบตา “ตัวแทนบอกว่าต้องเซ็นวันนี้ เพื่อให้ความคุ้มครองของลูก ๆ ยังมีผลต่อไป”

เมื่อได้ยินว่าเป็นเรื่องของลูก ๆ ความหงุดหงิดในดวงตาของเขาก็จางลงเล็กน้อย เขาพลิกเปิดไปหน้าสุดท้ายโดยไม่อ่านแม้แต่คำเดียว

“ก็ได้ ๆ ผมจะเซ็นให้”

เขาตวัดลายเซ็นลงบนหน้ากระดาษ โยนปากกาทิ้งไว้ข้าง ๆ แล้วลุกขึ้นทันที ก่อนจะเดินตรงไปยังห้องครัว

“โคลอี้ปวดท้องเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ ผมต้องทำซุปร้อน ๆ แล้วเอาไปส่งให้เธอที่บ้าน”

ฉันมองแผ่นหลังของเขาขณะกำลังง่วนอยู่ในครัว ผู้ชายคนนี้ ที่ปกติแม้แต่ตอนที่ขวดน้ำมันมะกอกล้มก็ยังไม่คิดจะขยับนิ้ว แต่ตอนนี้กลับกำลังพับแขนเสื้อขึ้นเพื่อทำอาหารให้ผู้หญิงอีกคน

ฉันก้มลงมอง “กรมธรรม์ประกันชีวิต” ในมือ ซึ่งตอนนี้กลายเป็นข้อตกลงหย่าที่ลงนามครบถ้วนแล้ว ก่อนจะดีดขอบกระดาษเบา ๆ

อเล็กซานเดอร์ ฉันหวังว่าคุณจะเอาใจใส่ได้ขนาดนี้เหมือนกัน ตอนที่ศาลส่งคำสั่งหย่ามาให้คุณในอีกสองสัปดาห์ข้างหน้า