บทที่8 คือเธอ?

เจซุสได้ยินหญิงสาวพูดเช่นนั้นก็ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย ใช้นิ้วเรียวยาวลูบคางที่แหลมสวยอย่างประณีต น้ำเสียงแฝงความสงสัย

“เป็นผู้หญิง? คุณหมายความว่า...” เขาจงใจลากเสียงให้ยาวขึ้น ก่อนจะพูดต่อ “ผู้ร้ายเป็นพวกโรคจิต สังหารคนเพราะความต้องการทางเพศ หรืออาจเป็นเพราะความอิจฉาริษยา?”

แชมเปญส่ายศีรษะ “ไม่ค่ะ คุณดูสิ ในเอกสารระบุว่าเหยื่อไม่ได้ถูกข่มขืน เพียงแต่ถูกทำร้ายทางร่างกายเท่านั้น ดังนั้นฉันกล้ายืนยันเรื่องหนึ่ง” เธอหยุดชั่วขณะ มองตรงเข้าไปในดวงตาของเจซุส และสิ่งที่ตอบกลับมาคือรอยยิ้ม “ผู้ร้ายคือผู้ชาย”

“ทำไม?” คีรินที่เงียบอยู่ตลอดพลันเอ่ยปากขึ้น

คดีนี้แท้จริงเขาได้คลี่คลายเสร็จสิ้นไปแล้ว เพียงแต่ต้องการจะเห็นความสามารถของผู้หญิงตรงหน้าให้ชัดเจน ยิ่งไปกว่านั้น...เขาต้องการยืนยันเรื่องบางอย่าง

“ใช่แล้ว นักสังหารไร้เงา” อธิปที่ตั้งใจฟังอยู่ก็เอ่ยขึ้นบ้าง ในดวงตามีแววสงสัย “ทำไมคุณถึงกล้ายืนยันว่าผู้ร้ายของคดีนี้ทั้งหมดคือผู้ชาย ยิ่งไปกว่านั้นคือคนคนเดียว? คุณไม่รู้สึกหรือว่าลายมือทั้งสามแผ่นนี้ไม่เหมือนกัน มันอาจจะเป็นฝีมือของคนสามคนก็ได้?”

‘เป็นเพรา สัญชาตญาณหรือเปล่า?’ อธิปคิดในใจ แต่ไม่ได้พูดออกมา

“คุณลองดูนี่สิ” ขณะพูด แชมเปญก็ยื่นกระดาษแผ่นหนึ่ง ที่เพิ่งดึงออกมาจากแฟ้มเอกสารในมือไปตรงหน้าคีริน  เธอใช้นิ้วชี้ไปที่รูปภาพบนกระดาษนั้น “ในคดีทั้งสาม มีกระดาษที่ฆาตกรทิ้งไว้ ใช่แล้ว…ลายมือของประโยค 'We are the same' ในทั้งสามคดีนั้นไม่เหมือนกัน แต่ถ้าคุณสังเกตดีๆ ทั้งประโยคถูกเขียนอย่างสวยงาม เป็นระเบียบแสดงว่าเขาเป็นคนละเอียดรอบคอบ ดังนั้นการที่ลายมือแตกต่างออกไป ดูเหมือนว่าเพียงแค่จงใจจะล้อเล่นกับพวกคุณเท่านั้น เพราะ ตัวอักษร W ที่เขาเขียนในกระดาษทั้งสามแผ่นนั้นเหมือนกัน คล้ายกับหน้าอกของผู้หญิง”

มาถึงตรงนี้แชมเปญก็หยุด ในดวงตาของเธอตอนนี้ไม่มีความเย่อหยิ่ง หรือความรู้สึกเล็กน้อยอื่นใดผสมอยู่ มีแต่ ความจริงจังและความเฉียบคมในทุกคำพูด ทำให้บรรยากาศในห้องโถงเริ่มตึงเครียดขึ้น อากาศค่อยๆ หดตัวลง ทำให้รู้สึกประหม่าเล็กน้อย

ด้วยสีหน้าที่มีสมาธิ แชมเปญวิเคราะห์ต่อ “ผู้ร้ายคือผู้ชายที่อยู่ภายใต้การปกป้องดูแลของแม่หรือพี่สาว”

“คุณชื่ออะไร?” ทันใดนั้น คีรินก็ทำลายบรรยากาศที่เต็มไปด้วยความตึงเครียด ด้วยคำถามที่ไม่เกี่ยวข้องใดๆ

แชมเปญขมวดคิ้ว “ทำไมคุณถึงอยากรู้ชื่อฉันคะ?” พูดจบเธอก็ยักไหล่ โดยไม่รอคำตอบของเขา “ฉันชื่อ...แชมเปญค่ะ ไดแอนน่า แชมเปญ”

 แชมเปญ?

“ไดแอนน่า? เทพธิดาหรือ? ฮ่าๆ” ทันทีที่ได้ยินแชมเปญพูดจบ เจซุสก็หัวเราะเยาะเย้ย จากนั้นพยักหน้าแสดงความชื่นชม “ไม่เลว ชื่อเพราะดี”

แชมเปญมองเขา ในนัยน์ตาสีฟ้าครามปรากฏแววแห่งความไม่แยแส เทพธิดา...เธอเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงเลือกชื่อนี้ เมื่อองค์กรให้เธอเลือกชื่อด้วยตัวเอง ตั้งแต่มีสติ ก็ถูกบอกว่าชื่อของเธอคือแชมเปญ หลังจากนั้นพวกเขาบอกว่าประวัติของสมาชิกทุกคนในองค์กรถูกลบออกไปหมด ดังนั้นจึงได้รับอนุญาตให้เลือกชื่อแทน ส่วนเรื่องที่ว่าใครอยากรู้เรื่องราวในอดีตของตัวเอง ก็มีเพียงวิธีเดียวเท่านั้น...

นั่นก็คือ...การอุทิศตนเพื่อองค์กรอย่างเต็มที่ และทำภารกิจที่ได้รับมอบหมายให้สำเร็จทั้งหมด จนกว่าจะถึงเวลาที่เหมาะสม ผู้นำองค์กรก็จะมอบข้อมูลทั้งหมดให้แก่เธอ

ด้วยเหตุนี้เธอจึงคิดว่าเพียงแค่สังหารคีรินได้ ก็จะสามารถกลับไปเป็นหญิงสาวธรรมดาคนหนึ่งได้ เพียงแต่เธอคิดง่ายไปหน่อย แก๊งฟาร์โกของโภคินชยกุล...ไม่ใช่สิ่งที่แตะต้องได้ง่ายๆ เลยแม้แต่น้อย ไม่จำเป็นต้องมองไปไหนไกล เพียงแค่เห็นบุคลิกของบุคคลสามคนนี้ในโภคินชยกุล ก็พอจะเดาได้ถึงอิทธิพลอำนาจของพวกเขาแล้ว

แชมเปญคิดเช่นนั้นพลางยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย ดังนั้นแผนของเธอจึงต้องเปลี่ยนทิศทางเล็กน้อย จะใช้ประโยชน์จากคดีนี้ เพื่อยื่นข้อเสนอขอให้เขาช่วยตามหาชาติกำเนิดของเธอ เชื่อว่าคีรินพูดคำไหนคำนั้น ส่วนเรื่ององค์กรของเธอ...คาดการณ์ไว้ล่วงหน้าแล้วว่า พวกเขายังไม่ต้องการปล่อยไปตอนนี้แน่ เพราะเธอยังมีประโยชน์ มากเกินกว่าที่พวกเขาจะละทิ้งได้

ด้วยเหตุนี้...เธอไม่เชื่อว่าโภคินชยกุลที่ทรงอิทธิพลขนาดนี้ จะตามหาเธอไม่พบ

แชมเปญยิ้มแต่ไม่มีใครสังเกตเห็น สีหน้าของคีรินที่กลับกลายเป็นเงียบขรึม เมื่อได้ยินชื่อของเธอ

ดวงตาสีฟ้าคราม...

ชื่อแชมเปญ?

มือทั้งสองข้างของคีรินหดเกร็งเข้าหากันกำแน่น ในดวงตามีแสงสว่างที่ไร้จุดหมาย

เป็นไปได้ไหม...ว่าจะเป็นเธอคนนั้น?

ใบหน้าของคีรินไม่มีความผิดปกติใดๆ เพียงแต่ร่างกายของเขามีความตึงเครียดเล็กน้อย แต่ก็กลับสู่ความสงบตามปกติอย่างรวดเร็ว ด้วยความผิดปกติที่สั้นมากนี้ จึงยากที่จะมีใครสังเกตเห็นได้ แต่จะรอดพ้นไปจากสายตาอันละเอียดอ่อนของแชมเปญได้อย่างไร

หญิงสาวยิ้มเล็กน้อย ‘แม้ว่าฉันจะยังมองไม่เห็นความคิดของคีริน แต่จากความผิดปกติเมื่อครู่ อาจยืนยันได้หรือไม่ว่าเขาเริ่มรู้สึกสนใจในความสามารถไขคดีของฉัน? เป็นไปได้หรือไม่...ที่ฉันจะค้นหาตัวตนที่แท้จริงของตัวเองได้จากเขา’