LOGINShare
เขาเลือกคุณ
publish date:
2026-09-27 14:17:00“ดีใจจัง พลอยกำลังกังวลเรื่องบัตรเชิญอยู่พอดี ลูกพีชจะมาร่วมแสดงความยินดีให้พลอยกับพี่เหนือใช่ไหมคะ วันหมั้นของพวกเรากำหนดแล้วนะ”
พลอยไพลินเว้นจังหวะ ลูกพีชมองและรู้สึกราวกับว่า คนตรงหน้ากำลังจะง้างมือขึ้นแทงซ้ำ แล้วมันก็เป็นอย่างที่คิดไว้จริง ๆ “วันที่สิบห้าเดือนหน้าค่ะ พิธีจะจัดขึ้นที่บ้านของพี่เหนือฟ้า ลูกพีชพอจะว่างใช่ไหมคะ” ลูกพีชถึงกับยกแก้วชาเขียวขึ้นดื่ม หวังให้น้ำเย็นรสชาติหอมหวาน ช่วยดับความร้อนรุ่มในใจ มือบางวางแก้วน้ำลง เพราะมันไม่ช่วยอะไร ความขื่นในชะตาชีวิตเกือบทำให้ชาเขียวในแก้วขมไปด้วย “ วันที่สิบห้าเดือนหน้า … เร็วจังเลยนะคะ” “ค่ะ... พี่เหนือเป็นคนหาวันเองเลยนะคะ เขาอยากจัดเร็วกว่านี้ อยากจัดงานแต่งเลยด้วยซ้ำ บอกว่าอยากเริ่มต้นชีวิตคู่เร็วๆ” พลอยไพลินเลื่อนมือไปวางบนหลังมือใหญ่ เหนือฟ้าถอนหายใจกับสิ่งที่ตัวเองเลือก พลอยไพลินไม่ได้โกหกเลย เขาเป็นคนจัดการทุกอย่างด้วยตัวเอง ขอแต่งงานเลยด้วยซ้ำ แต่เธอบอกอยากศึกษาดูใจกันไปสักพักก่อน “แต่พลอยยังไม่มั่นใจค่ะ พี่เหนือรูปหล่อ ฐานะทางบ้านก็ดี มีผู้หญิงชอบพี่เหนือไม่น้อยเลย พลอยรู้สึกว่าตัวเองพิเศษกว่าผู้หญิงคนอื่น แต่ก็ยังรู้สึกว่ามันไม่พอค่ะ” พลอยไพลินฉลาดพูด เหนือฟ้าเองก็แอบใช้ประโยชน์จากคำพูดเธอ อยากให้เธอพูดจารุนแรงกว่านี้ อยากให้คนตัวเล็กที่นั่งอีกฟากเลิกสับสนว่ามันคือความรักสักที แต่ … เริ่มจะทนมองดวงตาคลอน้ำนั้นไม่ไหวแล้ว จำเป็นต้องใจร้ายกับเธอขนาดนี้เลยเหรอ “ … เขาเลือกคุณนี่คะ” เหมือนคนที่เพิ่งจะรู้วิธีการพูด ลูกพีชฝืนส่งยิ้มหวาน พูดย้ำสิ่งที่คนตรงหน้าอยากฟังที่สุด “พี่เหนือเลือกคุณพลอยเป็นคู่ชีวิต พีชยังไม่เคยเห็นพี่เหนือใส่ใจผู้หญิงคนไหน เหมือนที่ใส่ใจคุณพลอยเลยค่ะ” “เป็นอย่างที่ลูกพีชพูดจริงๆเหรอคะ” พลอยไพลินยิ้มออกมาจากใจเป็นครั้งแรก การแย่งชิงนี้เธอเป็นคนชนะ ถึงจะสงสารคู่แข่งจับใจในฐานะผู้หญิงด้วยกัน ก็ไม่สามารถมอบมันให้เธอได้ “อื้อ” เหนือฟ้าตอบรับสั้นๆ แต่ยืนยันทุกอย่างด้วยการกดใบหน้าลง สูดดมเส้นผมสีน้ำตาลอ่อนแผ่วเบา ทอดสายตามองไปยัยดวงตาแวววาวคลอหยาดน้ำ “ขอให้มีความสุขมากๆ นะคะ ดีใจจริง ๆ ที่พี่เหนือได้คุณเป็นคู่ครอง” ลูกพีชพูดออกไปด้วยความจริงใจ ทั้งที่น้ำตาเริ่มไหลอาบแก้ม ยกมือขึ้นเช็ดน้ำตาออกเบาๆ ฝืนยิ้มให้กว้างที่สุด “ขอบคุณมากค่ะลูกพีช วันหมั้นคุณต้องมาร่วมยินดีกับเรานะคะ ฉันจะรอ” พลอยไพลินตอกย้ำอีกครั้ง เพื่อชัยชนะที่แน่นอนขึ้น ลูกกพีพยักหน้าแทนคำตอบ เพราะไม่สามารถพูดอะไรได้อีกแล้ว ลุกขึ้นยืนเงยหน้าขึ้นสูง เพื่อไม่ให้น้ำตาไหลรินมากไปกว่านี้ “พีชมีเรียนบ่าย ขอตัวก่อนนะคะ” ลูกพีชไม่รอ รีบเดินออกไปจ่ายเงินค่าอาหารบริเวณเคาน์เตอร์ เหนือฟ้ามองตามไปตลอด มองเงาร่างคุ้นตาที่ค่อยๆ ห่างออกไป รู้สึกเหมือนกำลังเสียสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตไปอย่างไม่อาจหวนกลับมา พลอยไพลินเองก็ทอดสายตามองไปทิศทางเดียวกัน มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย ชัยชนะเป็นของเธอแล้ว แต่ไม่ค่อยดีใจอย่างที่คิดไว้เลย ลูกพีชที่เดินหนีความเจ็บช้ำออกมาจากร้านอาหาร ยืนเคว้งคว้างอยู่กลางห้าง ไม่รู้ว่าตัวเองกำลังจะไปทางไหน ถุงใส่เอกสารและอุปกรณ์สำหรับทำรายงาน เธอทิ้งพวกมันไว้ที่โต๊ะ ไม่มีความคิดจะเดินกลับไปหยิบมันมาด้วย ไม่สนใจด้วยว่าตัวเองมีเรียนตอนบ่าย ไม่สนใจว่าคะแนนหน่วยกิตในช่วงสุดท้ายจะหายไป ลูกพีชตัดสินใจทิ้งทุกหน้าที่รับผิดชอบไว้เบื้องหลัง เหมือนกับเธอที่ถูกเขาทิ้ง ลูกพีชขับรถมุ่งหน้าไปที่ผับแห่งหนึ่ง ตามข้อมูลที่เห็นในอินเตอร์เน็ต เธอเลือกที่นี่เพราะมันเปิดให้บริการแล้ว ในขณะที่ผับแห่งอื่นเปิดตามเวลาที่กฏหมายกำหนด เมื่อไปถึงผับ ลูกพีชก็รีบร้อนลงจากรถ สะพายกระเป๋าใบโปรดไอเทมคู่ชีวิตขึ้นคล้องไหล่ ตรงดิ่งเข้าไปที่ประตูทางเข้า พนักงานมองชุดนักศึกษาบนร่างเธอเล็กน้อย แต่ก็ยอมปล่อยให้ผ่านเข้าไปง่ายๆ ไม่ได้เคร่งครัดเหมือนผับแห่งอื่น “ขอเหล้าที่แรงที่สุด” เลือกที่นั่งในสุด เพราะไม่อยากถูกรบกวน จากนั้นก็สั่งเหล้าดีกรีแรงมาดื่ม วันนี้ต้องเมาหัวราน้ำ เอาให้ภาพตัดไปเลยยิ่งดี เธอไม่อยากเหลือความทรงจำของวันนี้ไว้ หวังให้แอลกอฮอล์ที่กำลังจะดื่มเข้าไป ช่วยลบความทรงจำของวันนี้ทั้งหมด ลูกพีชนั่งดื่มตามลำพัง อยากรีบร้อนดื่มให้มันเมาจนภาพตัด แต่น้ำรสชาติขมปร่าทำให้ความกล้าลดน้อยลง เธอละเลียดชิมรสชาติไปพร้อมๆกับการทำลายทุกความทรงจำ จากดวงตะวันลอยเด่นกลางฟ้า ตอนนี้แสงแดดแรงกล้าอ่อนกำลังลง ตกระฟ้าบดบัง และแสงสว่างของวันก็ลาลับขอบฟ้าไปในที่สุด เหล้าดีกรีแรงพร่องลงไปจากเดิมเพียงนิดเดียว โซจู ไอเทมสุดฮิตจากแดนโสม ล้มระเนระนาดเกลี่อนโต๊ะ ลูกพีชไม่ชอบรสชาติขมปร่าของเหล้าขวดแรก เธอจึงเปลี่ยนไปสั่งโซจูแทน เหล้าดีกรีต่ำกว่าทั่วไปที่มีรสชาติหวานหอมดื่มง่าย แม้จะไม่ส่งผลให้เธอเมาทันที แต่หลังจากที่ดื่มมันไปเกือบแปดขวด ความปรารถนาของลูกพีชก็เป็นจริง เธอเมา เมาแต่ยังไม่ถึงขนาดภาพตัด ศีรษะทุยสวยสั่นไปมาจนเส้นผมดำเงาฟุ้งกระจาย ไล่ภาพในหัวออกไปได้ชั่วครู่ จึงรีบควานมือหาโทรศัพท์ในกระเป๋า กดเบอร์เพื่อนสนิทด้วยนิ้วสั่นเทา เธอจะมานอนเน่าอยู่ในนี้ไม่ได้ รอสายเพียงครู่ เอวาก็กรอกเสียงมา [ มีอะไรยัยตัวแสบ ] “เอวา … ฮึก มาหาฉันหน่อย … ฉันไม่ไหวแล้ว ไม่ไหวจริงๆ...” ลูกพีชเสียงอู้อี้ สั่นพร่าแทบจำไม่ได้ และปลายสายฟังแทบไม่รู้เรื่อง [ อะไร เธออยู่ไหน ส่งโลเคชั่นมา ลูกพีช! ฮัลโหล ] เสียงตะโกนของเอวาห่างออกไป ลูกพีชประคองโทรศัพท์ในมือไว้ไม่ได้ มันหล่นร่วงอยู่บนพื้น สติน้อยนิดของเธอร่ำร้องว่า เอวาต้องรู้แน่ว่าเธออยู่ที่ไหน เธอกับเพื่อนโหลดแอพพลิเคชั่นติดตามกันและกันไว้ เพื่อนต้องตามหาเธอเจอแน่นอน แค่นอนรอความช่วยเหลือเพียงอย่างเดียวก็พอ
Latest chapter
ใต้ร่างของเหนือฟ้า ยกเลิกงานหมั้น
หมับ!มือใหญ่คว้าเอาผ้าเช็ดตัวที่วางพับอย่างเรียบร้อย ก้าวเดินไปหาก้อนอ้วนกลมที่กำลังพยายามจะลงจากเตียง ในจังหวะที่ก้อนกลมนั้นจะล้มหน้าคว่ำเขาก็คว้าไว้ จับผ้าห่มดึงออกไป ใช้ผ้าในมือพันร่างเย้ายวนไว้ ไม่สนดวงตาสีฟ้าใส่ที่มองขวาง “อย่าทำแบบนี้นะ!”“ทำไปแล้ว”“หน้าด้าน!”ลูกพีชด่าอย่างไม่ไว้หน้า คนหน้าด้านที่ทำกับร่างกายเธอด้วยสีหน้าไร้ยางอาย ยกไหล่ทั้งสองข้างขึ้นสองที พยายามจะไม่โกรธ ถ้าคำด่าของเธอมันไม่ลามปามมากไปกว่านี้อะนะ “เดี๋ยวพาไป”“มะ ไม่ต้อง บอกว่าไม่ต้องไง วางพีชลงเดี๋ยวนี้นะพี่เหนือ”ลูกพีชร้องลั่น ดิ้นขลุกขลักอยู่ในอ้อมกอดคนตัวโต ดิ้นไปสักพักก็ต้องฝืนยกท่อนแขนกอดลำคอแกร่งไว้ เมื่อเขาทำท่าทางเหมือนจะโยนเธอลงไปจริงๆ “ปล่อยมือสิ กอดไว้แบบนี้พี่จะปล่อยยังไง”เหนือฟ้าทำหน้าจริงจังจนคนในอ้อมกอดค้อนขวับ กระชับท่อนแขนแน่นขึ้น กลัวเขาจะโยนเธอลงพื้น มากกว่าปล่อยให้ยืนเอง “ไม่อยากให้พี่ปล่อยแล้วนะ”“อือ รีบๆพาพีชเข้าไปเลย”กดใบหน้าเข้าหาแผ่นอกเพื่อซ่อนความเขินอาย ผิวกายเปลือยเปล่าของเขาแผ่ซ่านออกมา ทั้งที่ร่างกายยังมีสภาพเหนื่อยล้า แต่มันก็ยังมีปฏิกิริยาเพราะเขา ความร้อนลามเลียไปทั
ใต้ร่างของเหนือฟ้า เนื้อแท้ของผู้ชายที่ชื่อเหนือฟ้า
กรี๊ด!เสียงกรีดร้องดังขึ้นในใจ ร่างกายร้าวระบมขยับถอยออกห่างร่างสูงใหญ่ใต้ผ้าห่ม น้ำตาปริ่มไหลเมื่อความทรงจำต่างๆ มันเด่นชัด คนที่เธอมีเซ็กส์ด้วยคือพี่เหนือฟ้า ผู้ชายที่กำลังจะกลายเป็นคู่หมั้นของผู้หญิงอื่นกลางเดือนหน้า ตอกอัดความเป็นชายเข้าออกในร่างกายเธอตลอดทั้งคืน ไม่มีเวลาให้หยุดพักหายใจหายคอ และไม่มีความอ่อนโยนให้แม้แต่นิดเดียว “ฮึก ฮือ”ความเสียใจซัดสาดเข้าใส่อีกครั้ง ถ้าเธอไม่เมาคงไม่กล้าทำอะไรที่มันผิดศีลธรรมแบบนี้ แต่เขามีสติครบถ้วนดีทุกอย่าง คนมีสติไหมที่ควรหยุดยั้งไม่ให้มันเลยเถิด เขาควรออกไปตั้งแต่เธอไล่ ควรฟังคำห้ามปรามของเธอ ไล่ไม่ไป ดื้อด้านไม่ยอมฟัง ซ้ำยังมาโยนให้มันเป็นความผิดของเธอ กล่าวหาว่าเธอเป็นฝ่ายไปยั่วยวนเขาก่อน“ฮือ”ทำยังไงละทีนี้ ไม่เพียงแต่แย่งคนที่กำลังจะกลายเป็นสามีของคนอื่น เขายังมักง่ายปล่อยข้างในทุกครั้งที่เสร็จ ถึงจะป้องกันไว้ได้ด้วยการไปหายาคุมกำเหนิดชนิดฉุกเฉินมากิน แต่มันรับประกันไม่ได้ว่ายานั่นจะได้ผลร้อยเปอร์เซ็นต์ ร้องไห้อีกแล้ว เหนือฟ้าตื่นตั้งแต่คนนอนข้างๆขยับตัวหนี เขาเพิ่งจะได้ทิ้งตัวนอนเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อนเอง ก่อนหน้านั้นมัวแต่สะสางง
ใต้ร่างของเหนือฟ้า ไม่ควรยั่วพี่ NC
“ …. เกลียดเหรอ พี่ชอบเธอมากเลยมั้ง”เหนือฟ้ายิ้มเยาะตัวเองที่เผลอไผลดีใจไปชั่ววูบ ว่าได้ครอบครองคนที่เป็นเจ้าของหัวใจมาตลอดสักที ร่างกำยำขยับท่อนลำเข้าออกถี่ ๆ ตามระดับความโกรธที่มันทวีความรุนแรง เข้าสุด – ออกสุดเท่าที่จะทำได้และคนใต้ร่างรับไหว ร่างกายเย้ายวนสะท้านขึ้นลงตามแรงโยก หน้าอกขนาดใหญ่กว่าตัวกวัดแกว่งตามแรงขับเคลื่อนของสะโพกสอบ สติมึนเมาถูกมอมเมาต่อด้วยฤทธิ์ของกามารมณ์ ลูกพีชรู้สึกง่วงมาก แต่เจ็บปวดจนปล่อยให้สติดับลงไม่ได้ “ฮึก! พอ! พอที ฮือ!”ลูกพีชขอร้องเสียงแผ่ว ใบหน้าบิดเบี้ยวเพราะความทรมาน เหนือฟ้ายอมคลายแรงโทสะลง แต่ก็ไม่ได้มากมายนัก ยังขยับกายเคลื่อนไหวถี่รัว เพียงแต่ลดระดับความรุนแรงลง ทั้งยังช่วยเพิ่มความซ่านกระสันให้คนตัวเล็กใต้ร่าง เลื่อนมือลงบดขยี้ติ่งเนื้อเล็กเหนือส่วนอ่อนไหวระรัว “อ๊ะ! อย่า ไม่เอาตรงนั้น”ความซ่านกระสันมหาศาลสาดซัดใส่ เมื่อนิ้วมือใหญ่เคลื่อนไหวบนตุ่มไตเนื้อเหนือรูหลืบ เสียงห้าม ค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นเสียงครางซ่าน ร่างกายบิดเร่าไปมาอย่างรุนแรงเมื่อบางอย่างพุ่งทะยานขึ้นมา ต่อต้านไม่ไหวสะโพกมนก็กดต่ำลง ความเสียวซ่านสาดซัดถาโถม สมองขาวโพลนหลังจาก
ใต้ร่างของเหนือฟ้า เป็นเธอเองที่ทำให้หยุดไม่ได้ NC
“อึก อ่า … พี่เหนือ”รู้สึกโล่งใจจนเผลอเรียกชื่อคนใจร้ายออกมา รีบสูดเอาอากาศเข้าปอดเมื่อได้โอกาส พอจะหายใจดีขึ้นสักพัก ใบหน้าหล่อเหลาก็โน้มต่ำลงมาใหม่ ลูกพีชเผลอกั้นหายใจรอ โล่งใจเมื่อเขาเปลี่ยนจากริมฝีปากไปดูดผิวเนื้อข้างลำคอแทน “อ๊า! อื้อ”“ลูกพีช”เหนือฟ้าเรียกคนตัวเล็กเสียงพร่า ปล่อยมือจากปลายคางโค้งมน เลื่อนต่ำลงไปที่หน้าอกอวบ ขยี้ขย้ำช้าๆ เมื่อเจ้าของมันยกใบหน้าขึ้นมาดู ก็ออกแรงมากขึ้น “อ๊ะ! หยุด หยุดนะ!”คนตัวเล็กห้ามเสียงอ่อน เหนือฟ้าหัวเราะเสียงพร่าต่ำตอบกลับไป เขาคงเมาแอลกอฮอล์ที่หลงเหลืออยู่ในโพลงปากเล็ก เขาไม่อยากหยุด ไม่มีความคิดที่จะหยุดหลงเหลืออยู่เลย ต่อจากนี้จะเกิดอะไรขึ้นก็คง … ช่างแม่ง! “หยุดเหรอ … เป็นเธอเองนะที่ทำให้พี่หยุดมันไม่ได้”“พี่เหนือ พีชขอโทษ หยุดเถอะนะ!”“ทำไมวะ! เป็นมึงเองไม่ใช่เหรอที่มายั่วกู”ถ้าเขายังอ่อนโยน เขาต้องหยุดสิ่งที่ทำอยู่ลง ตามความต้องการของเธอแน่ เขาไม่อยากหยุด หัวใจและลำกายขยายใหญ่ร่ำร้องบอกแบบนั้น “พี่เหนือ ดะ ได้โปรด”ลูกพีชเปลี่ยนเป็นขอร้องด้วยน้ำตา เหนือฟ้ามองมันด้วยความเฉยชาและไร้ผล มือใหญ่เลื่อนต่ำลงกระชากผ้าเช็ดตัวหลุดรุ่ยทิ้
ใต้ร่างของเหนือฟ้า พีชเตือนพี่ดีๆ แล้ว (NC นิดหน่อย)
“สบายใจเถอะ ถึงเธอแก้ผ้าพี่ก็ไม่เกิดอารมณ์”เหนือฟ้าพูด ผละออกห่างคนที่ยังตัวสั่นเทิ้ม คนถูกเติมเชื้อความโกรธก้าวไปด้านหน้า คว้าคอเสื้อยืดดึงลงต่ำ ดวงตาสีฟ้าครามมองเข้าไปในความดำมืด “อย่ามั่นใจนักเลยค่ะ พี่ยังไม่เคยเห็นพีชเอาจริง ออกไปได้แล้ว พีชเหนื่อย”ลูกพีชคลายมือออก ก้าวถอยหลังสองก้าว จากนั้นก็ก้าวเบี่ยงไปด้านข้าง กำลังจะหมุนตัวเดินหนี แต่คนตัวโตยังยืนนิ่งอยู่กับที่ เธอก็เลยปรี๊ดแตก “ทำไมดื้อด้านขนาดนี้ ได้! ไม่ไปใช่ไหม ได้เลยพี่เหนือ!”เหนือฟ้าไม่เข้าใจว่าทำไมถึงยังยืนนิ่ง เมื่อร่างสมส่วนก้าวเข้ามาจนเกือบชิด เขาถึงเริ่มเข้าใจสิ่งที่ตัวเองเป็น มือใหญ่เอื้อมไปจับมือเล็ก ดึงขึ้นสูงพูดสิ่งที่ตรงกับความรู้สึกมากที่สุดออกไป “จะทำอะไร?”น้ำเสียงนุ่มนวล แต่คนเมาที่อยู่ในอารมณ์โกรธ ฟังมามันโคตรจะยียวนกวนประสาท มือเล็กอีกข้างคว้าหมับเข้าที่ขอบกางเกงแบบยางยืด ดึงมันลงสุดมือ “จะไปได้ยัง?”“แค่นี้? จะยึดกางเกงพี่ไว้”“ฮึ่ย!”ลูกพีชไม่สนแล้วว่าหลังจากนี้มันจะเกิดอะไรขึ้น มือเล็กตรงเข้าขยุ้มลำกาย มันไม่ขยายตัวในทีแรกเพราะเจ้าของยังข่มอารมณ์ไว้ได้ แต่ไม่นานมันก็เริ่มขยับขยาย ไม่มาก แค่พอให้
ใต้ร่างของเหนือฟ้า เธอจะทำอะไรพี่
ต่ำลงไปที่ชั้นล่างสุดของคอนโด เหนือฟ้าเก็บพับความห่วงใยซ่อนไว้ ใช้ข้ออ้างเรื่องของที่ลูกพีชลืมไว้ในร้านอาหาร เอามันมาส่งให้เธอที่คอนโด รู้ว่าเธออยู่ที่นี่ผ่านทางเพอร์ ฟังเขาบ่นเรื่องเธอเล็กน้อย จากนั้นค่อยขับรถมาเหนือฟ้าวนรถไปถึงชั้นสุดท้ายที่สามารถจอดรถได้ จากนั้นก็โดยสารลิฟต์ต่อขึ้นมาอีกไม่กี่ชั้น ทำทุกอย่างด้วยความคุ้นเคย เขาเคยมาที่นี่บ่อย ตั้งแต่มันยังเป็นเพียงพื้นที่ว่างเปล่า จนกระทั่งตอนที่มันเสร็จพร้อมใช้งานแล้ว เขาก็มาบ่อยยิ่งกว่าเจ้าของอาคาร คอนโดหรูแห่งนี้ถูกสร้างขึ้นมาโดยบริษัทของครอบครัวเขา เขาที่ตอนนั้นเป็นหนึ่งในผู้บริหาร ทั้งยังพ่วงตำแหน่งวิศวกรหลัก เป็นคนดูแลทั้งหมด ตั้งแต่การเลือกใช้คนงาน วัสดุก่อสร้าง รวมถึงของที่ใช้ตกแต่งภายใน มันจะกลายเป็นทรัพย์สินของเธอ เขาจึงพิถีพิถันเลือกแต่สิ่งที่ดีที่สุด ในฐานะพี่ชายอีกคนหนึ่งของเธอ และในฐานะผู้ชายธรรมดาที่ตัวเองอยากเป็น ติ๊ง! ลิฟท์โดยสารเคลื่อนขึ้นมาจนถึงชั้นบนสุด ร่างสูงในชุดลำลองเดินผ่านห้องพักจนมาถึงห้องสุดทางเดิน มันเป็นห้องที่กว้างที่สุด ทำเลดีที่สุด ของตกแต่งด้านในดีกว่าของในทุก ๆ ห้อง ตอนที่ลูกพีชตัดสินใจเลือกห
ใต้ร่างของเหนือฟ้า ตอนที่ 10 ของขวัญวันเกิด
“ก็วันนั้นพีชป่วยอ่า พี่เพอร์ไม่ได้บอกพี่ใต้หล้าให้พีชเหรอ”“ก็บอกแหละ แต่ … ช่างเถอะ เจอที่นั่งหรือยัง ให้พี่พาไปไหม” ใต้หล้าเหลือบมองพี่ชายที่อยู่ใกล้คนตัวเล็ก เห็นได้ชัดว่าท่าทางมันดูผิดปกติ อยากรั้งเธอออกมาให้ห่างจากเขา แต่เจอสายตาแบบนั้นก็ไม่กล้า “ก็ดีค่ะ”ลูกพีชรีบตอบตกลง ไม่ใช่ว่าเธออย
ใต้ร่างของเหนือฟ้า ตอนที่ 9 แขกกิตติมศักดิ์
19 : 00 น. โรงแรมดังระดับหกดาว คือสถานที่จัดงานวันเกิดให้แก่ทายาทคนโตของพิชญพาณิช เพราะเจ้าของงานเป็นหนึ่งในผู้บริหารหลักของกรุ๊ป แขกเหรื่อที่ถูกเชิญมาร่วมงาน จึงไม่ได้มีแค่ญาติสนิทและคนใกล้ตัว ยังมีพนักงานระดับสูงจากฝ่ายต่างๆของบริษัทหลัก รวมถึงพนักงานจากบริษัทย่อยในเครือ ที่ถูกเชิญมาร่วมงานเลี้
ใต้ร่างของเหนือฟ้า ตอนที่ 8 เชิญ
“พีชขึ้นไปทำรายงานก่อนนะคะ”อยู่ดีๆก็รู้สึกไม่ดี ลูกพีชตั้งใจจะหนีออกมาจากอาการปั่นป่วนของหัวใจ แต่ถูกมารดาใช้สายตารั้งไว้ มันคงน่าเกลียดแหละที่หนีออกไปทันที หลังจากที่มีแขกเดินเข้ามา “ผมเห็นว่าวันนี้อยู่กันครบ ก็เลยจะมาเชิญทุกคนไปร่วมงานวันเกิดของผม ที่จะจัดขึ้นในวันมะรืนนี้น่ะครับ”“หืม? ปกติ
ใต้ร่างของเหนือฟ้า ตอนที่ 7 ลอง
สามวันต่อมา กิจวัตรประจำวันที่ค่อนข้างอัดแน่น ทำให้ลูกพีชหลงลืมวีรกรรมสุดโต่งของตัวเองลงไปได้บ้าง แต่สัมผัสในมือวันนั้นยังคงตามหลอกหลอน ติดแน่นยิ่งกว่าสิ่งที่หลงเหลืออยู่ในสมองซะอีก มือเล็กกำแท่งข้าวหลามหนองมนที่มีคนหิ้วมาฝากมารดาแน่น ของพี่เหนือฟ้าก็ประมาณนี้เลย แต่กำแล้วนุ่มมือกว่า รู้สึกอุ่นกว
You May Also Like
CLOSE FRIEND เพื่อนเล่นไม่เล่นเพื่อน
ACHICHI109.6K viewsรอยร้าวรัก
Sitha75.7K viewsรวมเรื่องแซ่บ (7) NC20+
Beefy Cat104.3K viewsบอสเอวดุ!!!
ซีไซต์327.2K viewsวิวาห์ลวงเหนือบัลลังก์
Ladyporn62 viewsลูกชายนางร้ายหน้าคล้ายซุปตาร์เคน
มะที46 viewsหัวใจป่วนไอรัก
SHASHA28 viewsพิษรักใต้บัลลังก์มังกร
Ladyporn78 views
