ไม่ควรยั่วพี่ NC

“ …. เกลียดเหรอ  พี่ชอบเธอมากเลยมั้ง”

เหนือฟ้ายิ้มเยาะตัวเองที่เผลอไผลดีใจไปชั่ววูบ ว่าได้ครอบครองคนที่เป็นเจ้าของหัวใจมาตลอดสักที ร่างกำยำขยับท่อนลำเข้าออกถี่ ๆ ตามระดับความโกรธที่มันทวีความรุนแรง เข้าสุด – ออกสุดเท่าที่จะทำได้และคนใต้ร่างรับไหว ร่างกายเย้ายวนสะท้านขึ้นลงตามแรงโยก หน้าอกขนาดใหญ่กว่าตัวกวัดแกว่งตามแรงขับเคลื่อนของสะโพกสอบ สติมึนเมาถูกมอมเมาต่อด้วยฤทธิ์ของกามารมณ์

ลูกพีชรู้สึกง่วงมาก แต่เจ็บปวดจนปล่อยให้สติดับลงไม่ได้

“ฮึก! พอ! พอที ฮือ!”

ลูกพีชขอร้องเสียงแผ่ว ใบหน้าบิดเบี้ยวเพราะความทรมาน เหนือฟ้ายอมคลายแรงโทสะลง แต่ก็ไม่ได้มากมายนัก ยังขยับกายเคลื่อนไหวถี่รัว เพียงแต่ลดระดับความรุนแรงลง ทั้งยังช่วยเพิ่มความซ่านกระสันให้คนตัวเล็กใต้ร่าง เลื่อนมือลงบดขยี้ติ่งเนื้อเล็กเหนือส่วนอ่อนไหวระรัว

“อ๊ะ! อย่า ไม่เอาตรงนั้น”

ความซ่านกระสันมหาศาลสาดซัดใส่ เมื่อนิ้วมือใหญ่เคลื่อนไหวบนตุ่มไตเนื้อเหนือรูหลืบ เสียงห้าม ค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นเสียงครางซ่าน ร่างกายบิดเร่าไปมาอย่างรุนแรงเมื่อบางอย่างพุ่งทะยานขึ้นมา ต่อต้านไม่ไหวสะโพกมนก็กดต่ำลง ความเสียวซ่านสาดซัดถาโถม สมองขาวโพลนหลังจากถูกคนตัวโตไปส่งถึงขอบสวรรค์

“หึ!”

เหนือฟ้าหัวเราะในลำคอ มองร่างอ่อนระทวยด้วยสายตาอ่อนโยน ขยับโยกเอวสอบหนักขึ้น ความหนืดแน่นตอดรัดเร่งจังหวะ สักพักก็ปลดปล่อยสิ่งที่อดกลั้นออกมา ก้มหน้าลงไปบดจูบคนที่อยู่ในสภาพตาลอย

“อืม”

“อือ”

กระแสธารอุ่นร้อนไหลหลั่งเข้าร่ายกาย ลูกพีชรับรู้ได้ พยายามจะดันกายหนาขึ้น สถานการณ์ทำให้ไม่สามารถหาถุงยางอนามัยมาใช้ป้องกัน เขาควรหลั่งมันข้างนอก ไม่ใช่ปลดปล่อยข้างในแบบนี้ ทั้งยังแช่ค้างไม่ยอมถอยออกไปสักที ถ้าเธอท้องขึ้นมาหลังจากนี้ เขาจะรับผิดชอบไหวหรือไง  

“ถอยออกไปนะ! ปล่อยข้างในทำไม”

ดวงตาสีฟ้าใสแวววาวฉายความขุ่นเคือง ถอยบั้นท้ายหนีท่อนลำอวบใหญ่ เหนือฟ้าถอนหายใจออกไปแรงๆ มองคนดื้อรั้นใต้ร่างเพียงครู่ ถอดถอนลำเนื้อที่ยังไม่สงบแม้ปลดปล่อยไปแล้ว ลูกพีชรู้สึกโล่งใจ แต่ได้เพียงไม่นาน เมื่อโดนมือใหญ่จับพลิกร่างให้นอนคว่ำหน้า ดึงบั้นท้ายให้อยู่ในท่าโก้งโค้ง เธอก็ดิ้นรนหนี

“ปล่อยนะ พอได้แล้ว พีชเจ็บ พีชเหนื่อย”

“ก็ไม่เห็นได้ทำอะไร”

เหนือฟ้ามีอาการคล้ายคนขาดสติ แต่เขารู้ตัวดีว่าตอนนี้สติตัวเองอยู่ครบถ้วนสมบูรณ์ หลังจากนี้อาจจะเกิดเรื่องวุ่นวายไปบ้าง เขามั่นใจว่าจะแก้ไขมันให้ถูกต้องแน่นอน

“พอสักที พอได้แล้วนะ!”

มือเล็กยันลงไปบนเตียงเพื่อดันร่างตัวเองขึ้น เอี้ยวใบหน้าไปขอร้องเรือนกายสูงใหญ่ที่ยืนเป็นยักษ์ปักหลั่นบริเวณปลายเตียง มุมปากหยักสวยยิ้มพราย ดูชั่วร้ายมาก แต่หัวใจคนมองดันเต้นรัว

“รู้สึกตัวหรือยัง ว่าไม่ควรยั่วพี่ ให้ครั้งนี้เป็นบทเรียนแล้วกัน คราวหลังจะได้ไม่ทำอีก”

พูดจบก็กดท่อนลำเหยียดขยายเข้าไปในรูอวบ กลีบเนื้อสีแดงสดบวมช้ำเพราะแรงเสียดสี แต่เหนือฟ้ามองข้ามความเจ็บปวดของร่างเย้ายวนไป มอบบทเรียนให้คนใจกล้าที่ตัวเองตักเตือนไปแล้วแต่ไม่ฟัง

บทเรียนซ่านสยิวอ่อนโยนในครั้งแรก กลายเป็นบทเรียนหนักหน่วงหลังจากนั้น ตามความตั้งใจก็คนกระทำ เหนือฟ้าไม่มีความคิดที่จะอ่อนโยนเลย โดนคนตัวเล็กด่าทออยู่ตลอดด้วย ถึงอยากจะทำตัวใจดีด้วย แต่มันทำไม่ได้จริงๆ เขาไม่ยอมหยุดรังแกเธอเลย มอบบทเรียนเร่าร้อนให้อย่างยาวนานจนเกือบถึงรุ่งสางของวันใหม่

ช่วงเที่ยงของวันใหม่

แสงเจิดจ้าลอดผ่านช่องว่างของผ้าม่านเข้ามาข้างใน สาดส่องไปได้เพียงแค่ครึ่งหนึ่งของห้องขนาดหลายสิบตารางเมตร สว่างจ้าสุดบริเวณเตียงนอนขนาดคิงซ์ไซส์ ร่างกายเปลือยเปล่าบอบช้ำบนเตียงขยับดิ้น ม่านตาขยับเล็กน้อยแต่ยกมันขึ้นไม่ไหว เจ็บปวดรวดร้าวไปทุกส่วนอย่างกับเพิ่งจะไปรบมา

“อึก! อือ!”

ลูกพีชค่อยๆดึงเปลือกตาหนักอึ้งขึ้น แสงสว่างเจิดจ้าทำให้ลืมขึ้นยาก ปรับตัวอยู่สักพักก็ทำสำเร็จ ดวงตาสีฟ้าใสกวาดมองไปรอบๆ ในขณะที่ความทรงจำต่างๆ หลั่งไหลเข้ามายิ่งกว่าน้ำป่าไหลหลาก

เมื่อวานเธอบังเอิญเจอพี่เหนือฟ้ากับผู้หญิงของเขา มารยาทที่ถูกพร่ำสอนมาทำให้เธอไม่กล้าปฏิเสธ แม้ไม่อยากให้คนทั้งคู่ร่วมโต๊ะรับประทานอาหารด้วย หลังการตัดสินใจพลาดนั้นเธอต้องทนนั่งฟังผู้หญิงคนนั้นร่ายทุกอย่าง จนกระทั่งถึงเรื่องวันหมั้นหมายระหว่างเธอคนนั้นกับเขา ความอดทนก็สิ้นสุดลง

 เธอหนีออกมาอย่างคนขี้ขลาด โดดเรียนไปดื่มเหล้าที่ผับเถื่อนจนเมามาย เมื่อไม่ไหวก็ต่อสายโทรให้เอวามารับ เพื่อนของเธอต้องวุ่นวายจัดการทุกอย่างให้ จากนั้นก็มาส่งเธอไว้ที่คอนโด เธอเลือกที่จะอยู่คนเดียวเพราะไม่อยากให้เพื่อนเป็นห่วง

เธอมั่นใจว่าตัวเองอยู่คนเดียว แล้ว … แล้วเส้นผมสีดำที่โผล่พ้นออกมาจากผ้าห่มนั่นของใคร ใครกันที่เป็นเจ้าของร่างยักษ์ใหญ่ใต้ผ้าห่ม

 “อึก!”

ทันทีที่ดันร่างเพื่อลุกนั่ง ก็ต้องทิ้งแผ่นหลังลงไปแบบเดิม เธอถูกรถชนมาหรือไง ทำไมร่างกายบนล่างถึงได้รู้สึกเหมือนจะขาดออกจากกันอย่างนี้ ร่างกายที่มันเคยปกติดี บัดนี้ก็ปวดแสบปวดร้อน จนต้องตลบชายผ้าห่มขึ้นมอง

ร่างกายของเธอเปล่าเปลือย ไม่มีเสื้อผ้าสักชิ้นปกปิดไว้ มีรอยแดงคล้ายโดนอะไรกัดเกิดขึ้นประปราย มีรอยเหมือนโดนฟันขบกัดฝังบนร่างกายหลายจุด ดวงตาสีฟ้าคลอน้ำใส ไล่ลงไปยังจุดสงวนกลางร่างกาย จุดที่มันปวดร้าวมากกว่าทุกๆส่วน

กลีบเนื้อสีแดงสดที่เคยปิดสนิทบวมเจ่ออย่างเห็นได้ชัด สีที่เคยแดงสดของมันคล้ำลงไปจนเกือบจะคล้ายสีแดงเลือดหมู มีคราบเลือดแห้งกรังเกอะอยู่ข้างหว่างขา หยะ … อย่าบอกนะว่าเมื่อคืนเธอเสียความบริสุทธิ์แล้ว

ชัดเจนเลยว่ามันเป็นแบบนั้น ลูกพีชพยายามค้นหาความทรงจำที่ขาดช่วงไป ร่างสูงใหญ่คุ้นตายืนอยู่กลางห้อง พร้อมกับใบหน้าหล่อเหลาของพี่ชายบ้านข้างกัน พี่เหนือฟ้ายืนอยู่ตรงหน้าเธอ แล้วหลังจากนั้นเธอก็ทะเลาะกับเขา ไม่รู้ทะเลาะกันเรื่องอะไร ไม่รู้ด้วยว่าทำไมเธอถึงไปนั่งคลุกเข่าดูดท่อนลำของเขาอยู่