ก็แค่เขาไม่รัก

ป้าแมวมองดูมาณวิกาอยู่นาน ก่อนจะตัดสินใจเดินเข้าไปหามาณวิกา " คุณวิ อย่าเสียใจไปเลยนะคะ คุณอัคคงจะมีธุระด่วน เดี๋ยวก็คงกลับมา คุณวิทานต่อเถอะค่ะ เดียวป้าอยู่เป็นเพื่อน "มาณวิกาหลุดออกจากภวังค์" ป้าแมวเก็บเถอะจ๊ะ ฉันอิ่มแล้ว หรือจะเอาไปกินกันก็ได้ ไม่ก็เอาไปเททิ้ง "พูดเสร็จก็เดินขึ้นไปข้างบน ป้าแมวมองตามด้วยความสงสาร มาณวิกาบอกว่าอิ่มแล้ว อิ่มอะไรกัน เธอยังไม่ได้กินเลยสักคำจะอิ่มได้ยังไง" ป้า ฉันสงสารคุณวิจัง อุตส่าห์ทำอาหารไว้รอคุณอัค ดูสิของโปรดคุณอัคทั้งนั้นเลย คนทำอุตส่าตั้งใจทำ แล้วดูสิคุณอัค กินไปแค่คำเดียวเอง "" ไม่รู้ว่าคุยอะไรกันนะ หน้าตาเคร่งเครียดเชียว ฉันว่าต้องเป็นเรื่องที่ไม่ดีแน่เลย "" พอแล้วจะเรื่องอะไรก็ช่าง มันเป็นเรื่องของเจ้านาย ช่วยกันยกเข้าไปเก็บในครัวไป "มาณวิกานั่งเล่นโทรศัพท์ ไถฟีดในเฟสไปเรื่อยๆ จนไปเจอเพจข่าวซุบซิบ พาดหัวข้อข่าว ประธานหนุ่มหล่อบริษัทชื่อดัง ต้อนรับการกลับมาของแฟนสาว ข้างล่างเป็นภาพของด้านหลังชายคนหนึ่ง มีหญิงสาวหุ่นสูงเพรียวใส่เดรสรัดรูปสีแดง ควงแขนส่งยิ้มหวานให้กัน อีกภาพชายหนุ่มนั่งหันหลังส่วนผู้หญิง กำลังป้อนอาหารไห้เขา ทั้ง2ดินเนอร

อาทิตย์ต่อมา ที่สตูดิโอบริษัทมีการถ่ายภาพนิ่ง โปรโมทเครื่องประดับเพชรเซ็ทแรกรสสิกาสวมเดรสเกาะอกแบรนด์ดังสีขาว ชายกระโปรงมีลวดลายดอกไม้เล็กๆสีชมพู ผมสีน้ำตาลดัดลอน ปล่อยสยายยาวถึงกลางหลัง เครื่องประดับเพชรครบชุด ทั้งสร้อยคอ ตุ้มหู และข้อมือ ระยิบระยับอยู่บนตัวเธอ ยามที่เธอขยับร่างกายไปมาด้วยท่วงท่าต่างๆ ดูงดงามราวกับเทพธิดา เธอไม่คิดเลยว่าเครื่องประดับที่เธอออกแบบ จะต้องไปอยู่บนตัวของรสสิกา คนรักของสามีเธอ ก่อนหน้านี้เธอได้แรงบันดาลใจในการออกแบบ มาจากพิชญา เมื่อเห็นเธอในละครที่รับบทเจ้าหญิง เธอจึงได้ออกแบบ เครื่องประดับเพชรเซ็ท รอยัล ไดมอนด์ ขึ้นมา เป็นเครื่องประดับครบเซ็ท ทั้งสร้อยคอ ตุ้มหู และกำไล เพชรสีชมพู อ่อนหวาน แต่ให้ความรู้สึกหรูหราเหมือนเจ้าหญิง เพราะแบบนี้เธอถึงได้ เจาะจงว่าพรีเซนเตอร์ต้องเป็นพิชญา แต่สุดท้าย อัครพลกลับทำตามใจตัวเอง เอาคนรักของเขามาเสียบแทนทำยังไงได้ในเมื่อเขาเป็นประธานใหญ่ เขาพูดคำไหนก็ต้องคำนั้นเธอมองไปที่อัครพลซึ่งยืนอยู่ไม่ไกล เขากำลังมองรสสิกาอยู่ แววตาของเขาเต็มไปด้วยความหลงใหล ต้องยอมรับว่าวันนี้รสสิกาสวยมาก แม้แต่ผู้หญิงด้วยกัน ยังยากจะละสายตา "

อัครพลกลับมาถึงบ้าน ก็ถามหามาณวิกา" วิกลับมารึยัง "" พึ่งกลับมาเมื่อกี้ค่ะ " ป้าแมวกำลังจะบอกว่ามาณวิกากลับมา พร้อมแผลที่แขนและขา แต่ยังไม่ทันจะได้บอก อัครพลก็เดินขึ้นไปข้างบนก่อนอัครพลเดินมาหยุดยืนอยู่หน้าห้องมาณวิกาชั่งใจว่าจะยกมือเคาะประตูดีไหม แต่ก็เปลี่ยนใจ เธอคงนอนพักแล้วไม่รบกวนดีกว่า จึงเดินเข้าห้องตัวเอง ก่อนหน้ารสสิกา ขอให้เขาทำอาหารให้กิน เธออยากจะกินข้าวผัดทะเล นึกถึงตอนที่เขายังคบกับเธออยู่ เขาก็ชอบทำข้าวผัดทะเลให้เธอกินอยู่บ่อยๆ แต่ครั้งนี้เขารู้สึกแปลกๆ ทั้งที่กินข้าวอยู่กับเธอ แต่ใจกลับกังวลถึงมาณวิกา กินเสร็จก็รีบกลับ แม้รสสิกาจะออดอ้อนให้อยู่ต่อก็ตาม ใจเขาร้อนรนยังไงก็ไม่รู้ *********************ทีมงานยกกองไปถ่ายทำไกลถึงสุราษฏร์ทั้งที่แต่แรก มาณวิกา ติดต่อเช่าสถานที่เป็นไร่ดอกไม้ที่วังน้ำเขียวเอาไว้แล้ว ในคอนเซป เทพธิดาแห่งบุพผา แต่ก็นะ พรีเซนเตอร์vip ไม่ชอบ เธอต้องการฉากเป็นทะเล และเลือกเกาะแห่งหนึ่งที่สุราษฎร์แทน อัครพลก็ตามใจแบบไม่ต้องถามความเห็นของทีมงาน แม้ว่าจะมีค่าใช้จ่ายเพิ่มขึ้นอีกหลายเท่าตัวก็ตาม เมื่อทีมงานเซ็ทฉากพร้อม ตากล้องพร้อม ทุกคนพร้อม แต่น

เมื่อมาถึงห้องพัก มาณวิกาเกิดเจ็บหน่วงท้องน้อย คิดถึงคำเตือนของหมอให้ระวังให้มาก ช่วงนี้อยู่ในภาวะแท้งคุกคาม อาการเจ็บปวดทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนเหงื่อเริ่มซึมเปียกชุ่มทั้งตัว มาณวิการีบกดโทรศัพท์หาอิงอร " อร มาหาพี่ที "" พี่วิ พี่เป็นอะไร ทำไมเสียงสั่นๆแบบนั้น พี่ใจเย็นๆนะ เดี๋ยวฉันจะรีบไปเดี๋ยวนี้"หลังจากส่งรสสิกากลับห้องพัก อัครพลก็มุ่งหน้าไปที่ห้องพักของมาณวิกา แววตารังเกียจ ตอนที่ปัดมือเขาออก มันกวนใจไม่หยุด ตอนที่อิงอรประคองเธอออกไป เขาเห็นเธอเดินกะโผลกกะเผลก เธอคงจะเจ็บขาอยู่ไม่น้อย ไม่รู้ไปหาหมอแล้วหรือยังถึงยังไงเราก็ยังไม่ได้หย่ากัน เธอยังมีสถานะเป็นภรรยาของเขา และเขาเองก็ยังเป็นสามีของเธออยู่ ควรจะไปดูเธอหน่อย เมื่อคิดได้แบบนั้น ก็รีบเดินตรงไปที่ห้องพักของเธอทันที เมื่อมาถึงหน้าห้อง ก็เคาะห้องเรียกอยู่นานไม่มีเสียงตอบรับ เขาคิดว่าเธอคงไม่เป็นอะไรมาก คงจะกินยาและนอนหลับไปแล้ว จึงไม่รบกวนเธอดีกว่า คิดแบบนั้นก็หันหลังเดินจากไปที่ร.พ หมอฉีดยาไห้มาณวิกา สั่งไห้เธอนอนนิ่งๆอยู่บนเตียงขยับตัวไห้น้อยที่สุด โชคดีที่มา ร.พ ทัน ไม่อย่างนั้นอาจจะเสียลูกไปแล้ว ส่วนข้อเท้าทั้งบวมแ

ช่วงสายของวันใหม่ อัครพลทำเรื่องออกจากร.พ ให้รสสิกา หลังจากเคียร์ค่าใช้จ่ายเสร็จก็ส่งเธอขึ้นรถกลับ แล้วรีบมุ่งหน้าไปห้องของมาณวิกาทันที แต่พอเปิดประตูเข้าไปก็พบกับความว่างเปล่า จึงรีบไปถามพยาบาล" คนไข้ห้อง704 หายไปไหนครับ"" ออกไปแล้วค่ะ ทำเรื่องย้ายไปรักษาตัวต่อที่กรุงเทพแล้ว "ไปแล้ว แล้วทำไมไม่คิดจะบอกกันบ้าง " เธอ ไม่คิดจะบอกฉันสักคำเลยเหรอ "อัครพลตัดพ้อด้วยความน้อยใจ แล้วโทรบอกลูกน้องไห้รีบเอาเครื่องบินส่วนตัวมารับมาณวิกาตัดสินใจกลับกรุงเทพ เธอไห้หมอถอดเฝือกไห้ แล้วบอกว่าจะไปรักษาที่กรุงเทพต่อ ที่จริงเธอรู้สึกดีขึ้นมากแล้วแม้จะเดินไม่ถนัดอยู่บ้าง ส่วนอาการเจ็บท้องก็หายแล้วเช่นกัน เธออยากไปพักผ่อนอยู่ที่บ้านมากกว่า ทีแรกหมอปฏิเสธ แต่โชคดีที่อิงอรมีญาติผู้พี่เป็นหมออยู่ที่นี่ เมื่อประเมินอาการแล้ว บวกกับมาณวิกายืนยันว่าจะไปรักษาที่กรุงเทพแทน หมอถึงได้จัดการเอกสารส่งตัวไห้ ส่วนตั๋วเครื่องบินอิงอรก็จัดการให้เธอตั้งแต่เมื่อคืน ทำให้ช่วงเช้าของวัน เธอจึงได้ออกมาจากร.พพร้อมบินกลับกรุงเทพทันทีอัครพลมาถึงกรุงเทพ ก็ให้คชาไปสอบถามตาม ร.พต่างๆว่าร.พไหน รับมาณวิกามารักษาตัวต่อ แต่ก็ไม่มี