本棚
検索
ホーム / โรแมนติก / ใต้เงาหลงเฟย / บทที่ 25

共有

บทที่ 25

作者: แมวดำดื้อ
last update 公開日: 2025-12-08 13:13:43
เสียงจิ้งหรีดดังแผ่วในความมืดยามค่ำของชุมชนเล็ก ๆ ลมปลายปีพัดลอดผ่านหน้าต่างไม้เก่า ๆ เข้ามาในห้องนอ
この本を無料で読み続ける
コードをスキャンしてアプリをダウンロード
前のチャプター 次のチャプター
ロックされたチャプター

最新チャプター

  • ใต้เงาหลงเฟย   บทที่ 159

    หลงเฟยอยู่ในสูทสากลสีดำทรงเฉียบปักลายมังกรทองบาง ๆ ที่ปกเสื้อ ประสานความเป็นจีนกับความเป็นสากลได้อย่างพอดีที่สุด ทันทีที่หลงเฟยเห็นคะน้าเขาหยุดหายใจอีกครั้งในวันเดียว “สวยกว่าพิธีเช้าอีก” ร่างสูงกระซิบเบา ๆ “ก็คุณเลือกชุดให้นี่คะ” คะน้ายิ้ม งานเริ่มด้วยพิธีเปิดตัวบ่าวสาว เดินเข้าสู่เวทีท่ามกลางแ

  • ใต้เงาหลงเฟย   บทที่ 158

    รุ่งเช้าในวันแต่งงานของตระกูลหลง ท้องฟ้าเซี่ยงไฮ้สีฟ้าอ่อนแบบหายาก แสงสว่างลอดผ่านม่านผืนบางในคฤหาสน์ใหญ่ บรรยากาศในบ้านไม่ใช่ความเร่งรีบ แต่เป็นความสงบ อบอุ่น และเต็มไปด้วยกลิ่นหอมของดอกกุหลาบขาวกับลิลลี่ที่ทีมงานกำลังจัดอยู่ทุกมุม ห้องแต่งตัวชั้นบนถูกเปิดไฟนุ่ม ๆ ช่างแต่งหน้าช่างผมยืนเรียงกันอย่

  • ใต้เงาหลงเฟย   บทที่ 157

    “เดี๋ยวคุณจินก็บินมาแล้ว” “เอาล่ะ เรามาดูชุดเจ้าสาวต่อดีกว่า” หลงเฟยพูดขึ้น พลางเลือกรูปชุดจากโฟลเดอร์ที่ตั้งชื่อว่า kanaa bridal ไว้ “แล้วคุณอยากให้ฉันใส่แบบไหนคะ?” “ที่เธอชอบที่สุด” หลงเฟยขมวดคิ้วเล็กน้อยเหมือนกำลังตั้งใจจริง “แต่คุณก็ต้องชอบด้วยค่ะ” “คะน้าไม่ว่าชุดไหน เธอก็สวย” เขาส่ายหัวเบา

  • ใต้เงาหลงเฟย   บทที่ 156

    หลังจากสรุปจำนวนแขกและรูปแบบงานได้อย่างสงบที่สุดในรอบเช้าปั่นป่วน ช่วงบ่ายของวันนั้นบรรยากาศในบ้านหลังโต ตระกูลหลงก็เปลี่ยนไปเป็นอีกโลกหนึ่ง ราวกับจากสนามรบกลายเป็นสตูดิโอวางแผนความฝันของคู่รัก… บ่ายวันเดียวกัน ห้องนั่งเล่นชั้นล่าง คะน้านั่งอยู่บนโซฟาตัวเดิม แต่คราวนี้ไม่ใช่เพื่อเถียง แต่เพื่อไล่ดู

  • ใต้เงาหลงเฟย   บทที่ 155

    “คะน้า…” “คะ?” “ฉันตั้งใจรักเธอมากนะ” เสียงกระซิบเบา ๆ ข้างหู ทำให้หัวใจคะน้าสั่นอย่างที่คำหวานเกินไปไม่เคยทำได้ “ฉันก็เหมือนกันค่ะ” เธอยิ้ม หลงเฟยกอดแน่นขึ้นนิด เหมือนยืนยันคำพูดโดยไม่ต้องอธิบายอะไรอีก วันนี้ไม่มีเสียงถกเถียงเรื่องงานแต่งอีกแล้ว จะมีแค่เสียงหัวใจของสองคน ที่กำลังก้าวจากสู้กันเ

  • ใต้เงาหลงเฟย   บทที่ 154

    เสียงของคะน้าดังสะเทือนไปทั้งโถงบ้าน แต่แทนที่หลงเฟยจะเถียงกลับ เขากลับยกมือยอมแพ้ทั้งสองข้างอย่างสงบ เหมือนผู้ชายที่รู้ว่าถ้ายังไปต่อ จะไม่มีทางชนะตั้งแต่ต้น… “ล้อเล่น” หลงเฟยพูดเสียงเบานุ่มจนคะน้าขมวดคิ้ว “ฉันจะไม่บังคับเรื่องจำนวนแขกแล้วให้เราค่อย ๆ คุยกันใหม่ดีกว่า” คะน้าไม่ค่อยเชื่อ แต่ก็ยิ้

  • ใต้เงาหลงเฟย   บทที่ 35

    “เดินมาข้างหน้า” หลงเฟยหันมาบอกคะน้าสั้น ๆ ก่อนจะจับมือเธอขึ้นอย่างแน่น แน่นพอให้รู้ว่าไม่มีสิทธิ์ถอย เวทีถูกสาดด้วยไฟสีทองอุ่น แต่อุณหภูมิรอบตัวความรู้สึกคะน้ากลับเย็นจัดเหมือนใครเปิดแอร์ใส่ตรงจุด เธอยืนนิ่งอยู่ข้างเขา ขณะที่หลงเฟยยืนพูดกับฝูงชนที่รายล้อมเสียงเขาทุ้มหนักและมั่นคง…เหมือนมังกรที่ยืน

  • ใต้เงาหลงเฟย   บทที่ 34

    เสียงเมืองยามค่ำดังแผ่วราวกับไกลออกไปอีกหลายกิโลเมตร แสงจากโคมไฟหน้าตึกของเพนต์เฮาว์สะท้อนกับพื้นถนนที่เปียกชื้นจากฝนโปรยบาง ๆ ในช่วงหัวค่ำ รถยนต์สีดำสนิทจอดเทียบหน้าทางเข้าเงียบ ๆ โดยไม่ต้องมีใครประกาศการมาถึง…เพราะเพียงแค่เงาของมันก็พอให้คนรู้ว่าเขามาแล้ว ล็อบบี้สว่างด้วยไฟโทนอุ่น แต่กลับเย็นเฉีย

  • ใต้เงาหลงเฟย   บทที่ 33

    “อีกแค่ห้าสิบเก้าวัน…!!” น้ำเสียงสั่นเล็กน้อย แต่สายตาในกระจกกลับแข็งขึ้นทีละนิด “อดทนให้ได้… อย่าให้เขาคิดว่าเราพัง และฉันต้องหาเงินมาคืนให้ได้” เธอสูดหายใจเข้าลึกเต็มสองปอดพยายามกลืนก้อนอะไรบางอย่างในลำคอ เสียงหัวใจเต้นดังสะท้อนในอกเหมือนจังหวะตีกลองเบา ๆ ตอนนี้เธอชั่งอดอัดเหลือเกิน… คะน้าเอื้

  • ใต้เงาหลงเฟย   บทที่ 32

    เช้าวันรุ่งขึ้น…แสงแดดช่วงสายลอดเข้ามาผ่านม่านบางส่องกระทบพื้นในเพนต์เฮาส์ แสงอุ่น ๆ ของวันใกล้สิ้นปีที่ควรจะทำให้เช้านี้ดูผ่อนคลาย กลับรู้สึกเย็นชืดอย่างประหลาดเมื่อคะน้าเดินออกมาจากห้องนอน หลงเฟยออกไปสำนักงานหลงเฟยตั้งแต่เช้ากว่าปกติ รถคันใหญ่เคลื่อนออกจากลานจอดเงียบ ๆ ขณะที่คะน้ายังไม่ได้พูดกับเ

続きを読む

あなたも気に入るかもしれません

無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で！お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう！
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status